ข้ามไปเนื้อหา

แฟรงกลิน เพียร์ซ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
แฟรงกลิน เพียร์ซ
Franklin Pierce
ภาพถ่ายราวปี ค.ศ. 1855–1865
ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาคนที่ 14
ดำรงตำแหน่ง
4 มีนาคม , ค.ศ. 1853  4 มีนาคม , ค.ศ. 1857
รองประธานาธิบดีวิลเลียม อาร์. คิง (1853)
ว่าง (1853-1857)
ก่อนหน้ามิลลาร์ด ฟิลล์มอร์
ถัดไปเจมส์ บูแคนัน
สมาชิกวุฒิสภาสหรัฐอเมริกา
จาก รัฐนิวแฮมป์เชียร์
ดำรงตำแหน่ง
4 มีนาคม 1837  28 กุมภาพันธ์ 1842
ก่อนหน้าจอห์น เพจ
ถัดไปลีโอนาร์ด วิลค็อกซ์
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐอเมริกา จาก รัฐนิวแฮมป์เชียร์
ดำรงตำแหน่ง
4 มีนาคม 1833  March 3, 1837
Served with Benning M. Bean, Robert Burns, Joseph M. Harper, Henry Hubbard, Samuel Cushman, Joseph Weeks
ก่อนหน้าJohn Brodhead
Thomas Chandler
Joseph Hammons
Joseph M. Harper
Henry Hubbard
John W. Weeks
ถัดไปCharles G. Atherton
Samuel Cushman
James Farrington
Joseph Weeks
Jared W. Williams
โฆษกสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐอเมริกา
ดำรงตำแหน่ง
1832–1833
ผู้ว่าการSamuel Dinsmoor
ถัดไปCharles G. Atherton
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด(1804-11-23)23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1804
Hillsborough, นิวแฮมป์เชียร์
เสียชีวิตตุลาคม 8, 1869(1869-10-08) (64 ปี)
คองคอร์ด, นิวแฮมป์เชียร์
เชื้อชาติสหรัฐอเมริกา
ศาสนาEpiscopal
พรรคการเมืองพรรคเดโมแครต
คู่สมรสJane Appleton Pierce
บุตรFranklin Pierce, Jr.
Frank Robert Pierce
Benjamin Pierce
ศิษย์เก่าวิทยาลัยโบว์โดอิน
โรงเรียนกฎหมายนอร์ทแธมป์ตัน
อาชีพนักกฎหมาย
ลายมือชื่อ
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
สังกัดกองทัพบกสหรัฐ
ยศพลตรี
ผ่านศึกMexican-American War

แฟรงกลิน เพียร์ซ (อังกฤษ: Franklin Pierce) เป็นประธานาธิบดีสหรัฐคนที่ 14 ดำรงตำแหน่งระหว่างปี ค.ศ. 1853 ถึง ค.ศ. 1857 เขาเป็นสมาชิกพรรคเดโมแครตจากรัฐทางภาคเหนือ ซึ่งมีความเชื่อว่าขบวนการเลิกทาสเป็นภัยคุกคามพื้นฐานต่อเอกภาพของชาติ ส่งผลให้เขาสร้างความแตกแยกและความไม่พอใจแก่กลุ่มต่อต้านระบบทาส จากการลงนามในรัฐบัญญัติแคนซัส–เนแบรสกา และการบังคับใช้กฎหมายทาสที่หลบหนี ความขัดแย้งระหว่างรัฐทางเหนือและรัฐทางใต้ยังคงดำเนินต่อไปภายหลังการดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีของเพียร์ซ และภายหลังชัยชนะของเอบราแฮม ลิงคอล์นในการเลือกตั้งประธานาธิบดี ค.ศ. 1860 รัฐทางใต้ได้ประกาศแยกตัวออกจากสหภาพ ส่งผลให้เกิดสงครามกลางเมืองอเมริกา

แม้เพียร์ซจะเป็นบุคคลที่เป็นที่นิยมและมีบุคลิกเปิดเผยเป็นมิตร แต่ชีวิตครอบครัวของเขากลับเต็มไปด้วยความยากลำบาก โดยลูกทั้งสามคนของเขาเสียชีวิตตั้งแต่อายุยังน้อย และเจน เพียร์ซ ภรรยาของเขาต้องประสบกับปัญหาสุขภาพและภาวะซึมเศร้าเป็นเวลานานตลอดชีวิต[1] ลูกชายคนสุดท้ายที่ยังมีชีวิตอยู่ของทั้งสองเสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถไฟในระหว่างที่ครอบครัวกำลังเดินทาง ไม่นานก่อนที่เพียร์ซจะสาบานตนเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดี เพียร์ซดื่มสุราอย่างหนักมาเป็นเวลานาน และถึงแก่อสัญกรรมในปี ค.ศ. 1869 จากโรคตับแข็ง จากการสนับสนุนรัฐทางใต้ ตลอดจนความล้มเหลวในการธำรงรักษาเอกภาพของสหภาพในยามที่ประเทศเผชิญความแตกแยก นักประวัติศาสตร์และนักวิชาการโดยทั่วไปจึงจัดให้เพียร์ซเป็นหนึ่งในประธานาธิบดีที่เลวร้ายที่สุดของสหรัฐอเมริกา

อ้างอิง

[แก้]
  1. Coker, Jeffrey W. (2002). Presidents from Taylor Through Grant, 1849–1877: Debating the Issues in Pro and Con Primary Documents. Greenwood. น. 54. ISBN 978-0-3133-1551-0. Attractive, polished, and outgoing, he was remembered by classmates more for his social skills than his scholarship... he married Jane Means Appleton, the daughter of Bowdoin College's president... Jane was a frail, somewhat sickly, and erratic woman who suffered from bouts of tuberculosis and deep depression... the two enjoyed a successful, if at time difficult, marriage.