แอนดรูว์ จอห์นสัน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
แอนดรูว์ จอห์นสัน
ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา คนที่ 17
ดำรงตำแหน่ง
15 เมษายน พ.ศ. 2408 – 4 มีนาคม พ.ศ. 2412
สมัยก่อนหน้า อับราฮัม ลินคอล์น
สมัยถัดไป ยูลิสซิส เอส. แกรนท์
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด 29 ธันวาคม พ.ศ. 2351
ราลี รัฐนอร์ทแคโรไลนา สหรัฐอเมริกา
เสียชีวิต 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2418 (66 ปี)
พรรคการเมือง พรรคเดโมแครต
ศาสนา คริสต์


แอนดรูว์ จอห์สัน เกิดเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม 1808 ที่ราเล่ท์ นอร์ธคาโรไลน่า บิดาของเขาจาค็อบ จอห์นสัน ทำงานเป็นพนักงานยกกระเป๋าในโรงแรมเล็กๆ ของหมู่บ้าน มารดาของเขาคือ พอลลี่ เป็นช่างทอผ้า เขาจึงเป็น ประธานาธิบดีที่เริ่มต้นชีวิตที่ยากจนที่สุด

การทำงาน[แก้]

เมื่อประธานาธิบดีอับราฮัม ลินคอล์น ถูกลอบสังหาร สงครามกลางเมืองกำลังจะสิ้นสุดลง เขาถูกเรียกตัวอย่างกะทันหัน โดยไม่ได้เตรียมตัวมาก่อนเพื่อมารับตำแหน่งประธานาธิบดี เพื่อมาจัดการปัญหาที่สลับซับซ้อนมากที่สุด ปัญหานี้คือจะจัดการกับฝ่ายใต้ซึ่งเป็นฝ่ายปราชัยอย่างไร และจะรวมประเทศซึ่งแบ่งแยกกันด้วยสงครามเป็นเวลาถึง 4 ปี อย่างไร จอห์นสันพยายามอย่างหนักที่จะปฏิบัติภารกิจนี้ให้ลุล่วง แต่เขาไม่สามารถจะลดความขมขื่นระหว่างฝ่ายเหนือและฝ่ายใต้ และนำกิจการของประเทศกลับสู่ภาวะปกติ เขาเป็นชายผู้กล้าหาญและมีความตั้งใจดี แต่เขาไม่ทราบวิธีจะรับคำแนะนำหรือทำงานร่วมกับผู้อื่น และเขาไม่ประสบความสำเร็จในการเป็นประธานาธิบดี

31 กรกฎาคม 1875 จอห์นสันป่วย และถึงแก่อสัญกรรม

ข้อมูลเพิ่มเติม[แก้]

จอห์นสันเกิดและเติบโตจากครอบครัวที่ยากจนเมื่อปี ค.ศ.1808 ที่เมืองราเล่ห์ (Raleigh) รัฐนอร์ธแคโรไลน่า (North Carolina) ในวัยเด็กจอห์นสันถูกฝึกให้เป็นช่างตัดเสื้อ แต่จอห์นสันได้หนีออกมา จอห์นสันได้เปิดร้านตัดเสื้อที่เมืองกรีนวิลล์ (Greeneville) รัฐเทนเนสซี (Tennessee) และได้แต่งงานกับเอลิซ่า แมคคาเดิล (Eliza MaCardle) และยังได้ร่วมอภิปรายที่สถาบันวิชาท้องถิ่นอีกด้วย เมื่อจอห์นสันเข้าสู่การเมือง จอห์นสันเป็นนักพูดที่มีความสามารถและเน้นการสนับสนุนสามัญชนและประณามพวกคณาธิปไตย จอห์นสันได้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและสมาชิกสภาสูงในช่วงทศวรรษที่ 1840s และ 1850s ในปี ค.ศ.1864 จอห์นสันได้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี และถึงแก่อนิจกรรมในปี ค.ศ.1875 รวมอายุได้ 67 ปี

บทบาทที่มีต่อสหรัฐอเมริกา[แก้]

ประธานาธิบดีจอห์นสันได้ใช้สิทธิยับยั้งกฎหมายฟื้นฟูที่ลงโทษรัฐฝ่ายใต้ของรัฐสภาฉบับแล้วฉบับเล่า แต่ก็ถูกฝ่ายรัฐสภายืนยันด้วยคะแนนเสียง 2/3 ผ่านกฎหมายที่จอห์นสันยับยั้งไปทุกฉบับเหมือนกัน และในที่สุดสภาผู้แทนราษฎรก็ได้ลงคะแนนเสียงฟ้องร้อง (Impeachment) ประธานาธิบดีจอห์นสันต่อวุฒิสภา ให้ปลดจอห์นสันออกจากตำแหน่งประธานาธิบดี ในปี ค.ศ.1867 ซึ่งเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์อเมริกาที่มีการฟ้องร้องครั้งนี้เนื่องจากจอห์นสันได้ปลดรัฐมนตรีกลาโหมออกจากตำแหน่งโดยไม่ได้ขออนุญาตจากวุฒิสภาตามกฎหมาย Tenure of Office Act (1867) ซึ่งเป็นกฎหมายที่ห้ามไม่ให้ประธานาธิบดี ปลดข้าราชการออกจากตำแหน่งโดยไม่ได้รับความเห็นชอบจากวุฒิสภา (กฎหมาย Tenure of Office Act ต่อมาถูกยกเลิกไป)

การกระทำของฝ่ายนิติบัญญัติครั้งนี้เป็นการลุแก่อำนาจผิดหลักการ เป็นการใช้อารมณ์มากกว่าเหตุผล แต่เป็นโชคดีต่อระบบการปกครองและรัฐธรรมนูญของสหรัฐฯ ที่ผลการตัดสินของวุฒิสภาที่ต้องการคะแนนเสียง 2/3 ของสมาชิกวุฒิสภาที่จะลงโทษปลดจอห์นสันออกจากตำแหน่งได้นั้นขาดไปเพียงหนึ่งเสียงเท่านั้น ทำให้ประธานาธิบดีจอห์นสันถูกตัดสินยกฟ้อง และได้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีจนหมดสมัย


อ้างอิง[แก้]

1 blogger.sanook.com/ekbkbb/2008/12/02/%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%98%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%98%E0%B8%B4%E0%B8%9A%E0%B8%94%E0%B8%B5%E0%B8%84%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88-17/

2 lms.thaicyberu.go.th/officialtcu/main/advcourse/presentstu/course/ww521/suprawee/suprawee_web2/Contents/psd17