ข้ามไปเนื้อหา

รัฐเบงกอลตะวันตก

แก้ไขลิงก์
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก เบงกอลตะวันตก)
รัฐเบงกอลตะวันตก
รัฐ
ที่ตั้งในประเทศอินเดีย
ที่ตั้งในประเทศอินเดีย
ประเทศ อินเดีย
ก่อตั้ง26 มกราคม 1950
เมืองหลวงโกลกาตา
เมืองใหญ่สุดโกลกาตา
อำเภอ
รายการ
การปกครอง
 • องค์กรรัฐบาลรัฐ
 • ผู้ว่ารัฐอาร์. เอ็น. รวิ[1]
 • มุขยปาลศุเพนทุ อธิการี (บีเจพี)
 • นิติบัญญัติสภานิติบัญญัติรัฐ (295)
 • ศาลสูงศาลสูงกัลกัตตา
พื้นที่
 • ทั้งหมด
88,752 ตร.กม. (34,267 ตร.ไมล์)
 • อันดับที่ 13
ประชากร
 (2011)[2]
 • ทั้งหมด
91,347,736 คน
 • อันดับที่ 4
 • ความหนาแน่น1,029 คน/ตร.กม. (2,670 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิมชาวเบงกอล
GSDP (2018–19)
[3][4]
 • รวม₹11.78 ลาขกรอร์ (5.0 ล้านล้านบาท)
 • ต่อหัว₹109,491 (47,000 บาท)
ภาษา
 • ทางการ
 • ทางการเพิ่มเติมภาษาเนปาลในสองตำบลของอำเภอดาร์จีลิง[6]
in blocks, subdivisions or districts exceeding 10% of the population
เขตเวลาUTC+05:30 (IST)
รหัส ISO 3166IN-WB
ทะเบียนพาหนะWB
เอชดีไอ (2017)เพิ่มขึ้น 0.641 (medium) · ที่ 28[10]
การรู้หนังสือ (2011)77.08%[11]
อัตราส่วนเพศ (2011)950 ♀/1000 ♂[12]
^* 294 จากการเลือกตั้ง, 1 จากการแต่งตั้ง
สัญลักษณ์ของรัฐเบงกอลตะวันตก
ตราตราประจำรัฐ
ภาษา ภาษาเบงกอล
สัตว์
เสือปลา
สัตว์ปีก
นกกระเต็นอกขาว
ดอกไม้
กรรณิการ์
ต้นไม้
พญาสัตบรรณ

เบงกอลตะวันตก (อังกฤษ: West Bengal; เบงกอล: পশ্চিমবঙ্গ) เป็นรัฐทางตะวันออกของประเทศอินเดีย มีพื้นที่ไปตามแนวอ่าวเบงกอล มีประชากรมากกว่า 91 ล้านคน คิดเป็นรัฐที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับที่ 4 และมีพื้นที่มากที่สุดเป็นอันดับที่ 13 ของประเทศอินเดีย ด้วยพื้นที่ 88,752 km2 (34,267 sq mi) มีอาณาเขตติดต่อรัฐสิกขิม รัฐอัสสัม และประเทศภูฏานทางทิศเหนือ ติดต่อกับประเทศเนปาลทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ติดต่อกับรัฐโอริศาทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ติดต่อกับประเทศบังกลาเทศทางทิศตะวันตก และอ่าวเบงกอล มหาสมุทรอินเดียทางใต้ เมืองหลวงของรัฐคือโกลกาตา เมืองที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับที่ 7 และเป็นเขตนครที่มีประชากรมากที่สุดอันดับที่ 3 ในประเทศอินเดีย

รัฐนี้มีความสำคัญมากโดยเฉพาะช่วงการเรียกร้องเอกราชของอินเดียซึ่งเป็นศูนย์กลางทั้งทางปัญญาและทางศิลปะในยุคนั้น[13] ในปี 1947 คณะกรรมการนิติบัญญัติเบงกอลและสภานิติบัญญัติเบงกอลได้ลงคะแนนการขีดเส้นแบ่งเบงกอลตามเส้นทางศาสนาออกเป็นสองส่วนที่ตัดขาดกัน คือ รัฐเบงกอลตะวันตก ซึ่งเป็นของประเทศฮินดูสถาน (อินเดียในปัจจุบัน) กับเบงกอลตะวันออก เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศปากีสถาน ซึ่งในภายหลังได้ประกาศเอกราชเป็นประเทศบังกลาเทศ

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ PTI (20 กรกฎาคม 2019). "Centre appoints four new Governors, Jagdeep Dhankar now in-charge of West Bengal". The Hindu (ภาษาอังกฤษแบบอินเดีย). ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 20 กรกฎาคม 2019. สืบค้นเมื่อ 20 กรกฎาคม 2019.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. ↑ "Area, population, decennial growth rate and density for 2001 and 2011 at a glance for West Bengal and the districts: provisional population totals paper 1 of 2011: West Bengal". Registrar General & Census Commissioner, India. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 มกราคม 2012. สืบค้นเมื่อ 26 มกราคม 2012.
  3. ↑ "MOSPI Gross State Domestic Product". Ministry of Statistics and Programme Implementation, Government of India. 28 กุมภาพันธ์ 2020. สืบค้นเมื่อ 26 เมษายน 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. ↑ "Medium Term Fiscal Policy & Fiscal Policy Strategy Statement 2019-2020" (PDF). Government of West Bengal. น. 6. สืบค้นเมื่อ 3 พฤษภาคม 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. ↑ "Fact and Figures". www.wb.gov.in. สืบค้นเมื่อ 30 มีนาคม 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. ↑ "Report of the Commissioner for linguistic minorities: 52nd report (July 2014 to June 2015)" (PDF). Commissioner for Linguistic Minorities, Ministry of Minority Affairs, Government of India. น. 85–86. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ 15 พฤศจิกายน 2016. สืบค้นเมื่อ 16 กุมภาพันธ์ 2016.
  7. ↑ Singh, Shiv Sahay (3 เมษายน 2012). "Official language status for Urdu in some West Bengal areas". The Hindu (ภาษาอังกฤษแบบอินเดีย). ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 มิถุนายน 2019. สืบค้นเมื่อ 3 มิถุนายน 2019.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. ↑ Roy, Anirban (28 กุมภาพันธ์ 2018). "Kamtapuri, Rajbanshi make it to list of official languages in". India Today. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 30 มีนาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 30 มีนาคม 2018.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  9. ↑ "Multi-lingual Bengal". The Telegraph. 11 ธันวาคม 2012. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 25 มีนาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 25 มีนาคม 2018.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  10. ↑ "Sub-national HDI – Area Database". Global Data Lab (ภาษาอังกฤษ). Institute for Management Research, Radboud University. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 23 กันยายน 2018. สืบค้นเมื่อ 25 กันยายน 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  11. ↑ "Sex ratio, 0–6 age population, literates and literacy rate by sex for 2001 and 2011 at a glance for West Bengal and the districts: provisional population totals paper 1 of 2011: West Bengal". Government of India:Ministry of Home Affairs. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 มกราคม 2012. สืบค้นเมื่อ 29 มกราคม 2012.
  12. ↑ "Sex Ratio in West Bengal". Census of India 2011. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 กุมภาพันธ์ 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  13. ↑ Lochtefeld, James G (2001). The Illustrated Encyclopedia of Hinduism, Volume 2. The Rosen Publishing Group, Inc. น. 771. ISBN 9780823931804.
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=รัฐเบงกอลตะวันตก&oldid=13097420"