ชาวเบงกอล

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
บทความนี้กล่าวถึงกลุ่มชาติพันธุ์เบงกอลจากประเทศต่าง ๆ สำหรับพลเมืองของประเทศบังกลาเทศ ดูที่ ชาวบังกลาเทศ
ชาวเบงกอล
বাঙালি
ประชากรทั้งหมด
ป. 261 ล้านคน[1][2][3]
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างสำคัญ
เบงกอล
 บังกลาเทศ162,951,560 คน[4]
 อินเดีย97,237,669 คน[5]
 ปากีสถาน2,000,000 คน[6][7][8][9]
 ซาอุดีอาระเบีย1,309,004 คน[10]
 สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์1,089,917 คน[11]
 สหราชอาณาจักร451,000 คน[12]
 กาตาร์280,000 คน[13]
 สหรัฐ257,740 คน[14][15][a]
 มาเลเซีย221,000 คน[16]
 คูเวต200,000 คน[17]
 อิตาลี135,000 คน[18]
 สิงคโปร์100,000 คน[19]
 บาห์เรน97,115 คน[20]
 แคนาดา69,420 คน[21]
 ออสเตรเลีย54,566 คน[22]
 เนปาล26,582 คน[23]
 เกาหลีใต้13,600 คน[24]
 ญี่ปุ่น12,374 คน[25]
 อินโดนีเซีย8,000 คน[ต้องการอ้างอิง]
ภาษา
เบงกอล
ศาสนา
Star and Crescent.svg อิสลาม – บังกลาเทศ 89.1%, เบงกอลตะวันตก 27.01% ตริปุระ 8.60% อัสสัม 29.08%=186 ล้านคน[26][27][28][3]

Om.svg ฮินดู – เบงกอลตะวันตก 70.54%, ตริปุระ 83.40%, บังกลาเทศ 10%=80 ล้านคน[29][3]

Dharma Wheel.svg พุทธ, บาไฮ, คริสต์, อเทวนิยม และอื่น ๆ – 1%=3 ล้านคน[3][30]

ชาวเบงกอล (เบงกอล: বাঙালি; อังกฤษ: Bengali, Bangalee)[31] คือกลุ่มชาติพันธุ์อินโด-อารยันกลุ่มหนึ่งที่เป็นชนพื้นเมืองของภูมิภาคเบงกอลในเอเชียใต้ หรือระบุให้แคบลงคือ ส่วนตะวันออกของอนุทวีปอินเดียซึ่งปัจจุบันถูกแบ่งระหว่างประเทศบังกลาเทศกับรัฐเบงกอลตะวันตก, รัฐตริปุระ และหุบเขาพราก (Barak) ในรัฐอัสสัมของประเทศอินเดีย ชาวเบงกอลพูดภาษาเบงกอลซึ่งเป็นภาษาหนึ่งในกลุ่มภาษาอินโด-อารยัน บางครั้งชื่อ "เบงกอล" (Bangalee) ยังใช้เรียกแทนชาวบังกลาเทศในฐานะประชาชาติด้วย[32]

ชาวเบงกอลเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 3 ของโลก รองจากชาวฮั่นและชาวอาหรับ[33] นอกเหนือจากบังกลาเทศและรัฐเบงกอลตะวันตก, รัฐตริปุระ และหุบเขาพรากในรัฐอัสสัมของอินเดียแล้ว ประชากรชาวเบงกอลส่วนใหญ่ยังอาศัยอยู่ในดินแดนสหภาพหมู่เกาะอันดามันและนิโคบาร์ของอินเดีย เช่นเดียวกับเขตเนินเขาจิตตะกองของบังกลาเทศ (ซึ่งแต่เดิมไม่ถือเป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคเบงกอล) โดยมีประชากรอย่างมีนัยสำคัญในเดลี, รัฐอรุณาจัลประเทศ, รัฐฉัตตีสครห์, รัฐฌารขัณฑ์, รัฐเมฆาลัย, รัฐมิโซรัม, รัฐนาคาแลนด์ และรัฐอุตตราขัณฑ์ของอินเดีย[34] ชาวเบงกอลพลัดถิ่นทั่วโลก (ชาวบังกลาเทศพลัดถิ่นและชาวอินเดียเชื้อสายเบงกอล) มีชุมชนถาวรในปากีสถาน, สหรัฐ, สหราชอาณาจักร, แคนาดา, ตะวันออกกลาง, ญี่ปุ่น, เกาหลีใต้, มาเลเซีย, สิงคโปร์ และอิตาลี

ชาวเบงกอลมีกลุ่มย่อยทางศาสนาที่สำคัญสี่กลุ่ม ได้แก่ ชาวมุสลิมเบงกอล, ชาวฮินดูเบงกอล, ชาวคริสต์เบงกอล และชาวพุทธเบงกอล

เชิงอรรถ[แก้]

  1. รวมชาวอเมริกันเชื้อสายบังกลาเทศและชาวอเมริกันเชื้อสายเบงกอลอินเดียซึ่งมีบรรพบุรุษมาจากเบงกอลตะวันตก, หุบเขาพราก และตริปุระ

อ้างอิง[แก้]

  1. ชาวเบงกอล at Ethnologue (21st ed., 2018)
  2. "2011 Indian census" (PDF).
  3. 3.0 3.1 3.2 3.3 Bangladesh- CIA World Factbook
  4. "การประเมินประชากรโลก พ.ศ. 2560". ESA.UN.org (custom data acquired via website). United Nations Department of Economic and Social Affairs, Population Division. สืบค้นเมื่อ 10 กันยายน พ.ศ. 2560.
  5. "Scheduled Languages in descending order of speaker's strength – 2011" (PDF). Registrar General and Census Commissioner of India. 29 June 2018.
  6. "Five million illegal immigrants residing in Pakistan". Express Tribune.
  7. "Homeless In Karachi". Outlook. สืบค้นเมื่อ 2 March 2010.
  8. "Falling back". Daily Times. 17 December 2006. Archived from the original on 9 October 2013. สืบค้นเมื่อ 25 April 2015.
  9. van Schendel, Willem (2005). The Bengal Borderland: Beyond State and Nation in South Asia. Anthem Press. p. 250. ISBN 9781843311454.
  10. "Migration Profile - Saudi Arabia" (PDF).
  11. "Migration Profile – UAE" (PDF).
  12. "2011 Census: Ethnic group, local authorities in the United Kingdom". Office for National Statistics. 11 October 2013. สืบค้นเมื่อ 28 February 2015.
  13. "Population of Qatar by nationality – 2017 report". สืบค้นเมื่อ 7 February 2017.
  14. "US Census Bureau American Community Survey (2009–2013) See Row #62".
  15. "ASIAN ALONE OR IN ANY COMBINATION BY SELECTED GROUPS: 2015". U.S. Census Bureau. สืบค้นเมื่อ 15 October 2015.
  16. Aina Nasa (27 July 2017). "More than 1.7 million foreign workers in Malaysia; majority from Indonesia". New Straits Times. สืบค้นเมื่อ 22 October 2017.
  17. "Kuwait restricts recruitment of male Bangladeshi workers". Dhaka Tribune. 7 September 2016. สืบค้นเมื่อ 7 September 2016.
  18. "In pursuit of happiness". Korea Herald. 8 October 2012.
  19. "Bangladeshis in Singapore". High Commission of Bangladesh, Singapore. Archived from the original on 3 November 2014.
  20. "Bahrain: Foreign population by country of citizenship". gulfmigration.eu. สืบค้นเมื่อ 1 January 2015.
  21. "NHS Profile, Canada, 2011, Census Data". Government of Canada, Statistics Canada. 8 May 2013. สืบค้นเมื่อ 4 February 2015.
  22. "Census shows Indian population and languages have exponentially grown in Australia". SBS Australia. สืบค้นเมื่อ 28 June 2017.
  23. "Archived copy" (PDF). Archived from the original (PDF) on 18 September 2017. สืบค้นเมื่อ 8 July 2018.
  24. "체류외국인 국적별 현황", แม่แบบ:Asiantitle, South Korea: Ministry of Justice, 2013, p. 290, สืบค้นเมื่อ 5 June 2014
  25. "バングラデシュ人民共和国(People's Republic of Bangladesh)". Ministry of Foreign Affairs (Japan) (in ญี่ปุ่น). สืบค้นเมื่อ 29 October 2017.
  26. Comparing State Polities: A Framework for Analyzing 100 Governments By Michael J. III Sullivan, pg. 119
  27. "BANGLADESH 2015 INTERNATIONAL RELIGIOUS FREEDOM REPORT" (PDF).
  28. Andre, Aletta; Kumar, Abhimanyu (23 December 2016). "Protest poetry: Assam's Bengali Muslims take a stand". Aljazeera. Aljazeera. สืบค้นเมื่อ 26 January 2017. Total Muslim population in Assam is 34.22% of which 85% are Bengali Muslims according to this source which puts the Bengali Muslim percentage in Assam as 29.08%
  29. "Population Housing Census" (PDF).
  30. "Data on Religion". Census of India (2001). Office of the Registrar General & Census Commissioner, India. สืบค้นเมื่อ 26 August 2006.
  31. "Bangalees and indigenous people shake hands on peace prospects" (in อังกฤษ). Dhaka Tribune. สืบค้นเมื่อ 16 April 2017.
  32. "PART I ¶ THE REPUBLIC ¶ THE CONSTITUTION OF THE PEOPLE'S REPUBLIC OF BANGLADESH". Ministry of Law, Justice and Parliamentary Affairs. 2010. สืบค้นเมื่อ 9 September 2017.
  33. ประมาณ 163 ล้านคนในบังกลาเทศ และ 100 ล้านคนในอินเดีย (ประมาณการจากเดอะเวิลด์แฟกต์บุ๊ก 2014, ตัวเลขอาจเปลี่ยนแปลงตามการเพิ่มประชากรที่รวดเร็ว); ชาวบังกลาเทศในตะวันออกกลางประมาณ 3 ล้านคน, ชาวเบงกอลในปากีสถาน 1 ล้านคน, ชาวบริติชเชื้อสายบังกลาเทศ 0.4 ล้านคน
  34. "50th REPORT OF THE COMMISSIONER FOR LINGUISTIC MINORITIES IN INDIA" (PDF). nclm.nic.in. Ministry of Minority Affairs. Archived from the original (PDF) on 8 July 2016. สืบค้นเมื่อ 2 November 2018.