เก้าอิมจินเอ็ง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

เก้าอิมจิงเก็ง (จีนตัวย่อ: 九阴真经; จีนตัวเต็ม: 九陰真經; พินอิน: Jiǔ Yīn Zhēn Jīng; ยฺหวืดพิง: Gau2 Jam1 Zan1 Ging1) ชื่อของวิชาวรยุทธในนิยายกำลังภายในของกิมย้ง เรื่องมังกรหยก

ต้นกำเนิมคำภีร์ เก้าอิมจิงเก็ง(สัจจะ9ปี)[แก้]

ในปีจิงหอ มีขุนนางคนหนึ่งชื่อ อึ้งเซียะ เขาค้นพบว่ามีสุดยอดวรยุธอยู่ในคัมภีร์เต๋า แล้วมีครั้งหนึ่ง ฮ้องเต้ ได้ให้เขาไปกำจัดพวกมารนอกรีด ทูตช้ายขวา ผู้พิทักษ์กฏโดนเขา ฆ่าหมด แต่ว่า พวกมารนั้นมีมากเกินไป บางคนเป็นเป็นศิษย์สำนักใหญ่ พวกเขาก็เลยเรียก ศิษย์ทั้งหมด มาจัดการ ทำให้ พ่อแม่ อึ้งเชี้ยง ถูกฆ่าตาย เขาก็เลยหลบไปยังที่ไม่มีคนค้นคว้าวิชาของพวกศัตรูเพื่อต่อไปจะกลับไปล้างแค้น พอเขาค้นคว้าจนหมดแล้ว เขาก็พบว่าตัวเขาเอง นั้นแก่มากไปแล้วแต่เขาไม่ต้องการให้ทุกสิ่งศูนย์เปล่าจึงได้บันทึกวิชาลงคัมภีร์สองเล่ม นั่นคือ คัมภีร์ เก้าอิม

ศึกชิงคัมภีร์(สาเหตุที่ เจ้าเกาะดอกท้อ อึ้งเอี๊ยะชือ )ได้ครอบครอง[แก้]

หลังจากเฮ้งเต้งเอี้ยงได้คัมภีร์ไป ก็ได้เอาไปไส่ในก้อนหินแล้วตัวเองก็นั่งทับ พอเฮ้งเต้งเอี้ยงไกล้ตาย เขาก็เอา คัมภีร์ออกมา ให้ จิวแปะทง หลังจากที่จิวแปะทงช่อนส่วนแรกเรียบร้อยแล้ว ก็เอาส่วนที่ 2 ไปช่อนที่เขาเยี่ยนตั้งระหว่างทางเจอ อึ้งเอี๊ยะชือ แล้วอึ้งเอี๊ยะชือใช้อุบายยิงหินกับจิวแปะทง เมื่อจิวแปะทงยิงหินแพ้ก็ต้องยอมให้ภรรยาดูคัมภีร์ แค่แปบเดี๋ยว ภรรยาของ อึ้งเอี๊ยะชือ จำคัมภีร์ได้ทั้งหมดเพราะนางเป็นคนที่มีความจำเป็นเลิศ แล้วปิดคัมภีร์ท่องให้จิงแปะทงฟัง แล้วหลอกจิวแปะทงว่า แค่เป็นบทกลอนของเมืองกังนั้ม เด็กๆเมืองกังนั้มท่องได้ทุกคน จิวแปะทง นึกว่าตัวเองโดน เฮ้งเต้งเอี้ยง หลอก เลยฉีกคัมภีร์ทิ้ง สุดท้ายภรรยาของอึ้งเอี๊ยะซือได้คัดลอกขึ้นมาใหม่จากความทรงจำ พวกเขาสองคนครองรักอยู่ที่ "เกาะดอกท้อ" กันได้ไม่นาน พอนางให้กำเนิดบุตรสาวก็เสียชีวิต

งานประลองที่ ฮั่วซัว[แก้]

คำภีร์ บนเขาสูงสุดของ ฮั่วซัว มารบูรพา(อึ้งเอี๊ยะซือ) พิษประจิม(อาวเอี้ยงฮง) ราชันทักษิณ(ต้วนอ๋อง,อิดเต็งไต้ซือ) ยาจกอุดร(อั้งชิกกง) กลางอิทธิฤทธิ์(เฮ้งเตงเอี้ยง) พวกเขาประลองผีมือ เพื่อแย่งชิง คัมภีร์ เก้าอิมจิงเก็ง บนยอดเขานั่น 7 วัน 7 คืน สุดท้ายพวกเขาก็พ่ายแพ้ให้กับ เฮ้งเตงเอี้ยง

โครงเรื่อง[แก้]

เก้าอิมจิงเก็ง แบ่งออกเป็นสองส่วน เล่มต้นเป็นหลักวิชากำลังภายใน ส่วนเล่มท้ายเป็นเคล็ดวิชา (วิชาที่รู้จักกันดีคือ กงเล็บกระดูกขาว หรือ เก้าอิมแป๊ะกุ๊กเหยี่ยว อันน่ากลัวซึ่งความจริงเป็นวิชาดรรชนีแต่หลายคนฝึกผิดจึงกลายเป็นกงเล็บไปแทน) นอกจากนี้มีวิชาหมัด เท้า อาวุธ ค่ายกล อาวุธลับ หลายแขนงอยู่ด้วย รวมถึงวิธีการรักษาการบอบช้ำภายใน จัดเป็นยอดคัมภีร์ยุทธในจักรวาล กิมย้ง

ข้อสังเกต วิชาเก้าอิมจิงเก็ง เป็นวิชาที่มีรูปแบบของการประยุกต์ใช้ หรือ การใช้เทคนิคมากกว่าเพราะจากโครงเรื่อง และผู้ที่สำเร็จวิชาเก้าอิมจิงเก็ง หรือ รู้เก้าอินจิงเก็ง มีหลายคนมาก ทั้งในยุคของมังกรหยก 1 และมังกรหยก 2 เป็นวิชาที่น่าจะสำเร็จได้หลากหลายรูปแบบจากการตีความคัมภีร์ เช่น ก๋วยเจ๋ง กับ จิวแป๊ะทง สำเร็จวิชานี้แบบเที่ยงแท้ แต่อาวเอี้ยงฮง สำเร็จวิชานี้แบบทวนทิศย้อนหลัง ส่วนเอี้ยก้วยก็รู้วิชานี้ทั้งแบบตรงและแบบทวนทิศ นอกจากนี้ในเนื้อเรื่อง ยังมี อิดเต็งใต้ซือ อั้งชิกกง อึ้งเอี้ยซือ อึ้งย้ง และเซียวเล้งนึ่ง ที่รู้วิชานี้ แต่ไม่ทราบว่าสำเร็จไปถึงขั้นไหน นอกจากนี้คัมภีร์เก้าอิมจิงเก็งยังมีการกล่าวถึงในเรื่อง ดาบมังกรหยก อีกด้วย ซึ่งคนที่มีโอกาสได้ฝึกกงเล็บกระดูกขาวแบบไม่ค่อยจะถูกต้องนักคือ จิวจี้เยี้ยกและคนที่ฝึกเป็นวิชาดรรชนีแบบถูกต้องคือลูกสาวของเอี้ยก้วยหรือจอมยุทธหญิงเสื้อเหลืองไม่ปรากฏนาม