อึงโกโล ก็องเต

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
อึงโกโล ก็องเต
Ngolo Kante 2017.jpg]
ก็องเตขณะเล่นให้กับเชลซีในปี ค.ศ. 2017
ข้อมูลส่วนตัว
วันเกิด 29 มีนาคม ค.ศ. 1991 (28 ปี)[1]
สถานที่เกิด ปารีส, ฝรั่งเศส
ส่วนสูง 1.69 เมตร (5 ฟุต 6.5 นิ้ว)[1]
ตำแหน่ง กองกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน
เชลซี
หมายเลข 7
สโมสรเยาวชน
ซูว์แรน
บูลอญ
สโมสรอาชีพ*
ปี ทีม ลงเล่น (ประตู)
2011–2013 บูลอญ 38 (3)
2013–2015 ก็อง 75 (4)
2015–2016 เลสเตอร์ซิตี 37 (1)
2016– เชลซี 108 (7)
ทีมชาติ
2016– ฝรั่งเศส 38 (1)
* นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้กับสโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 22 กันยายน 2019
‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้กับทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 25 เมษายน 2019

อึงโกโล ก็องเต (ฝรั่งเศส: N'Golo Kanté) เกิดเมื่อวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1991 เป็นนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศสเชื้อสายมาลี ปัจจุบันเล่นให้กับเชลซี ในตำแหน่งกองกลาง

สโมสร[แก้]

ช่วงเริ่มต้น[แก้]

ก็องเต เคยเป็นนักฟุตบอลระดับเยาวชนของบูลอญ และได้ลงสนามในฐานะนักฟุตบอลอาชีพเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 2012 ในการแข่งขันลีกเดอ นัดที่บูลอญแพ้คาบ้านต่ออาแอสโมนาโก 1–2 [2] ต่อมาในฤดูกาล 2012–13 ก็องเต ยังคงเล่นให้กับบูลอญที่ตกชั้นลงมาแข่งขันในระดับดิวิชัน 3 ฝรั่งเศส

ปี 2013 ก็องเต มีโอกาสลงเล่นในระดับลีกเดออีกครั้ง เมื่อได้ย้ายไปเล่นให้กับก็อง ซึ่งจัดว่าเป็นสโมสรฟุตบอลชื่อดังในจังหวัดกาลวาโดส, แคว้นนอร์ม็องดี โดยก็องเต ลงเล่นไปถึง 38 นัด เป็นผู้เล่นตัวหลักตลอดฤดูกาล 2013–14 ก่อนจะพาสโมสรจบฤดูกาลด้วยอันดับ 3 และได้เลื่อนชั้นสู่ลีกเอิง

ฤดูกาล 2013–14 ก็องเต ได้เล่นในระดับลีกเอิงหรือลีกสูงสุดของฝรั่งเศสเป็นครั้งแรก โดยเขาได้ลงสนามในลีกเอิงเป็นนัดแรกเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ปี 2014 ในนัดที่บุกไปชนะเอวิยอง 0–3 ซึ่งก็องเต ยิงประตูในนัดดังกล่าวได้ 1 ประตู และตลอดฤดูกาลเขาเป็นผู้เล่นตัวหลักและยิงประตูในลีกได้รวม 2 ประตู

เลสเตอร์ซิตี[แก้]

ในฤดูกาล 2015–2016 ก็องเต ย้ายมาอยู่กับ เลสเตอร์ซิตี เขาทำผลงานได้ยอดเยี่ยมและพาสโมสรคว้าแชมป์พรีเมียร์ลีกสมัยแรกได้ และเป็นการคว้าแชมป์พรีเมียร์ลีกครั้งแรกของเจ้าตัวเองด้วย

เชลซี[แก้]

หลังจบฤดูกาล 2015–16 หรือช่วงก่อนเริ่มฤดูกาล 2016–17 ก็องเตจึงได้ย้ายไปสู่เชลซี ด้วยค่าตัวคาดว่าประมาณ 32 ล้านปอนด์ (ประมาณ 1,760 ล้านบาท) ด้วยระยะเวลาสัญญา 5 ปี[3] และในฤดูกาลเดียวกันนี้ ก็องเตได้รับรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของพีเอฟเออีกด้วย[4]

ทีมชาติ[แก้]

จากผลงานการเล่นที่ยอดเยี่ยม ทำให้ก็องเตได้ติดทีมชาติฝรั่งเศส ชุดแข่งขันในรายการฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 แต่เป็นได้แค่รองแชมป์ หลังแพ้ให้ทีมชาติโปรตุเกส 1-0 ในรอบชิงชนะเลิศ

ในฟุตบอลโลก 2018 ก็องเตเป็นกำลังสำคัญที่พาทีมชาติฝรั่งเศสคว้าแชมป์ฟุตบอลโลกสมัยที่ 2 ได้สำเร็จ

สถิติอาชีพ[แก้]

ทีมชาติ[แก้]

ณ วันที่ 26 มีนาคม 2019[5]
ทีมชาติ ปี ลงเล่น ประตู
ฝรั่งเศส 2016 13 1
2017 7 0
2018 16 0
2019 2 0
ทั้งหมด 38 1

ประตูในนามทีมชาติ[แก้]

ณ วันที่ 22 มีนาคม 2019[5]
ลำดับ วันที่ สนาม นัดที่ คู่แข่ง ประตู ผล รายการแข่งขัน อ้างอิง
1 29 มีนาคม 2016 Stade de France, Saint-Denis, France 2 ธงชาติรัสเซีย รัสเซีย 1–0 4–2 เกมกระชับมิตร [6]

เกียรติประวัติ[แก้]

เลสเตอร์ซิตี

เชลซี

ฝรั่งเศส

รางวัลส่วนตัว

  • PFA Team of the Year: พรีเมียร์ลีก 2015–16,[14] พรีเมียร์ลีก 2016–17[15]
  • ESM Team of the Year: 2015–16,[16] 2016–17[17]
  • Leicester City Players' Player of the Year: 2015–16[18]
  • L'Équipe Team of the Year: 2016,[19] 2017,[20] 2018[21]
  • PFA Fans' Premier League Player of the Month: มีนาคม 2017[22]
  • PFA Players' Player of the Year: 2016–17[23]
  • Premier League Player of the Season: 2016–17[7]
  • FWA Footballer of the Year: 2016–17[24]
  • Chelsea Players' Player of the Year: 2016–17[25]
  • Chelsea Player of the Year: 2017–18[26]
  • Trophées UNFP for Best French Player Abroad: 2017,[27] 2018[28]
  • London Football Awards Player of the Year: 2017[29]
  • French Player of the Year: 2017[30]
  • FIFA FIFPro World XI: 2018[31]
  • FIFA FIFPro World XI 2nd team: 2017[32]
  • FIFA FIFPro World XI 3rd team: 2016[33]
  • The Best FIFA Men's Player: 2017 – อันดับที่ 9[34]
  • บาลงดอร์: 2017 (อันดับที่ 8),[35] 2018 (อันดับที่ 11)[36]
  • UEFA Team of the Year: 2018[37]
  • UEFA Europa League Squad of the Season: 2018–19[38]

เครื่องอิสริยาภรณ์

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 "Premier League Player Profile N'Golo Kanté". Barclays Premier League. 2016. สืบค้นเมื่อ 8 February 2016.
  2. "US Boulogne vs. Monaco - 18 May 2012 - Soccerway". soccerway.com. สืบค้นเมื่อ 2014-06-04.
  3. "จบสักที!ก็องเต้ ลา เลสเตอร์ ย้ายเซ็น เชลซี 5 ปี". smmsport. July 16, 2016. สืบค้นเมื่อ July 17, 2016.
  4. หน้า 19, ก็องเตซิวยอดเยี่ยม เสือใต้เล็งอเล็กซิส. ไทยรัฐปีที่ 68 ฉบับที่ 21644: วันอังคารที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2560 แรม 14 ค่ำ เดือน 5
  5. 5.0 5.1 Kanté, N'Golo เว็บไซต์ National-Football-Teams.com (อังกฤษ)
  6. "France 4–2 Russia". BBC Sport. 29 March 2016. สืบค้นเมื่อ 28 September 2018.
  7. 7.0 7.1 7.2 "N'Golo Kanté: Overview". Premier League. สืบค้นเมื่อ 28 September 2018.
  8. McNulty, Phil (19 May 2018). "Chelsea 1–0 Manchester United". BBC Sport. สืบค้นเมื่อ 19 May 2018.
  9. McNulty, Phil (27 May 2017). "Arsenal 2–1 Chelsea". BBC Sport. สืบค้นเมื่อ 18 May 2019.
  10. Bevan, Chris (29 May 2019). "Chelsea 4–1 Arsenal". BBC Sport. สืบค้นเมื่อ 29 May 2019.
  11. McNulty, Phil (24 February 2019). "Chelsea 0–0 Manchester City". BBC Sport. สืบค้นเมื่อ 22 April 2019.
  12. McNulty, Phil (15 July 2018). "France 4–2 Croatia". BBC Sport. สืบค้นเมื่อ 28 September 2018.
  13. McNulty, Phil (11 July 2016). "Portugal 1–0 France". BBC Sport. สืบค้นเมื่อ 28 September 2016.
  14. "PFA awards: Leicester and Spurs dominate Premier League team". BBC Sport. 21 April 2016. สืบค้นเมื่อ 6 May 2018.
  15. "PFA teams of the year: Chelsea and Tottenham dominate Premier League XI". BBC Sport. 20 April 2017. สืบค้นเมื่อ 6 May 2018.
  16. Das Ist das ESM-Team der Saison: Die Top-11 des Europäischen Fußballs. kicker (in German). สืบค้นเมื่อ 9 May 2017.
  17. "ESM Top-Elf: Ein Bayern-Star in Europas Elite". Abendzeitung (in German). 8 June 2017. สืบค้นเมื่อ 12 June 2017.
  18. "Leicester City awards: Leicester City team".
  19. Euan McTear (2 January 2017). "Four Real Madrid players in L'Equipe's team of 2016". Marca. สืบค้นเมื่อ 17 August 2019.
  20. "Equipe type monde 2017 : Le PSG dans le sillage du Real". L'Équipe. 2 January 2018. สืบค้นเมื่อ 3 January 2018.
  21. "L'équipe type Monde 2018 de " L'Équipe "". L'Équipe. 3 January 2018. สืบค้นเมื่อ 4 January 2018.
  22. "Chelsea's N'Golo Kante wins PFA Fans' Premier League Player of the Month for March". Sky Sports. สืบค้นเมื่อ 31 March 2017.
  23. "Men's PFA Players' Player of the Year 2017". Professional Footballers' Association. 13 April 2017.
  24. "N'Golo Kante is Footballer of the Year". Football Writers' Association. สืบค้นเมื่อ 8 May 2017.
  25. "Hazard named Chelsea Player of the Year". สืบค้นเมื่อ 29 May 2017.
  26. "ANNUAL AWARDS 2018 – KANTE IS NO.1". Archived from the original on 24 July 2018. สืบค้นเมื่อ 11 May 2018. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  27. "N'Golo Kanté (Chelsea) élu meilleur Français de l'étranger". L’Équipe. 15 May 2017. สืบค้นเมื่อ 15 May 2017.
  28. "Trophées UNFP : N'Golo Kanté récompensé du titre de meilleur joueur français évoluant à l'étranger". France Football. 13 May 2018. สืบค้นเมื่อ 13 May 2018.
  29. "London Football Awards".
  30. "Le sommaire du nouveau numéro de France Football avec N'Golo Kanté élu joueur français de l'année". France Football (in French). 26 December 2017. สืบค้นเมื่อ 26 December 2017.
  31. "De Gea, Kante and Mbappe in World 11". FIFPro. 24 September 2018. สืบค้นเมื่อ 25 September 2018.
  32. "2016–2017 World 11: the Reserve Teams – FIFPro World Players' Union". FIFPro. 23 October 2017. สืบค้นเมื่อ 23 October 2017.
  33. "2016 World 11: the reserve teams – FIFPro World Players' Union". FIFPro. 9 January 2017. สืบค้นเมื่อ 1 October 2017.
  34. "FIFA Football Awards 2017 – Voting Results" (PDF). FIFA. 23 October 2017. สืบค้นเมื่อ 23 October 2017.
  35. "Le classement complet du Ballon d'Or 2017". France Football. 7 December 2017. สืบค้นเมื่อ 7 December 2017.
  36. "Le classement final du Ballon d'Or France Football 2018". France Football (in French). 3 December 2018. สืบค้นเมื่อ 3 December 2018.
  37. "UEFA.com fans' Team of the Year 2018 revealed". UEFA. 11 January 2019. สืบค้นเมื่อ 11 January 2019.
  38. "UEFA Europa League Squad of the 2018/19 Season". UEFA. 30 May 2019. สืบค้นเมื่อ 30 May 2019.
  39. "Décret du 31 décembre 2018 portant promotion et nomination" [Decree of 31 December 2018 on promotion and appointment]. Journal Officiel de la République Française (in French). 2019 (0001). 1 January 2019. PRER1835394D. สืบค้นเมื่อ 24 August 2019.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]