อาณาจักรสุธรรมวดี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อาณาจักรสุธรรมวดี
သထုံခေတ်
သုဝဏ္ဏဘူမိ
อาณาจักร

300 ปีก่อนคริสต์ศักราช–17 พฤษภาคม ค.ศ. 1057  

เมืองหลวง ท่าตอน
ภาษา ภาษามอญ
ศาสนา พุทธศาสนาเถรวาท
รัฐบาล ราชาธิปไตย
 -  ประมาณ ค.ศ. 1010-1057 พระเจ้ามนูหา
ประวัติศาสตร์
 -  ก่อตั้งราชวงศ์ 300 ปีก่อนคริสต์ศักราช
 -  ชาวมอญ ตั้งถิ่นฐานใน พม่าตอนล่าง
 -  สงครามกับอาณาจักรพุกาม
 -  อาณาจักรล่มสลาย 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1057

สุธรรมวดี หรือ สะเทิม (พม่า: သထုံခေတ် [θətʰòʊɴ kʰɪʔ] or သုဝဏ္ဏဘူမိ [θṵwəna̰ bʊ̀mḭ]) เป็นเมืองศูนย์กลางของชาวมอญในอดีต สร้างก่อน พ.ศ. 241 มีกษัตริย์ปกครองทั้งหมด 59 พระองค์ มีการติดต่อค้าขาย ใกล้ชิดกับ อินเดีย และลังกา และกลายเป็นศูนย์กลางหลักของพระพุทธศาสนาเถรวาทในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

อาณาจักรสุธรรมวดี สลายลง เนื่องจากพระเจ้าอนิรุทธ์ กษัตริย์แห่ง"พุกาม" ได้ยกทัพมาตี และกวาดต้อนผู้คน ทรัพย์สมบัติ พระสงฆ์ พระไตรปิฎก กลับไปพุกาม รวมทั้ง"พระเจ้ามนูหา" กษัตริย์แห่งสุธรรมวดี

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]