สุลต่านเมห์เหม็ดผู้พิชิต

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก สุลต่านเมห์เหม็ดที่ 2)
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
สุลต่านเมห์เหม็ดผู้พิชิต
สุลต่านแห่งจักรวรรดิออตโตมัน
ไกเซอรี รูม
เจ้าแห่งสองแผ่นดินและทะเล
ปะดีชาฮ์
Gentile Bellini 003.jpg
ภาพสุลต่านเมห์เหม็ดที่ 2 วาดในปีค.ศ.1480 โดเจนตีเล เบลลีนี (1429–1507)
สุลต่านออตโตมัน (จักรพรรดิ) องค์ที่ 7
ปกครองครั้งแรกสิงหาคม ค.ศ. 1444 – กันยายน ค.ศ. 1446
ก่อนหน้าสุลต่านมูรัดที่ 2
ถัดไปสุลต่านมูรัดที่ 2
ปกครองครั้งที่สอง3 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1451 – 3 พฤษภาคม ค.ศ.1481
ก่อนหน้าสุลต่านมูรัดที่ 2
ถัดไปสุลต่านบาเยซิดที่ 2
พระมเหสี
พระราชบุตร
พระนามเต็ม
สุลต่านเมห์เหม็ด ฮาน บิน มูรัด ฮาน
ราชวงศ์ออตโตมัน
พระราชบิดาสุลต่านมูรัดที่ 2
พระราชมารดาฮือมา ฮาตุน (มารดาที่แท้จริง)
ประสูติ30 มีนาคม ค.ศ.1432
เอดีร์แน, จักรวรรดิออตโตมัน
สวรรคต3 พฤษภาคม ค.ศ. 1481 (49 ปี)
ฮืนการ์คายือรือ (เตกฟูรคายือรือ) (Hünkârçayırı (Tekfurçayırı)), ใกล้เกบเซ, จักรวรรดิออตโตมัน
ฝังพระศพมัสยิดฟาติฮ์, อิสตันบูล
ศาสนาอิสลามนิกายซุนนี[1][2]
ทูกรา

สุลต่านเมห์เหม็ดที่ 2 แห่งจักรวรรดิออตโตมัน หรือ สุลต่านเมห์เหม็ดผู้พิชิต (อังกฤษ: Mehmed II[3][4] หรือ Fatih Sultan Mehmet; ภาษาตุรกีออตโตมาน:محمد ثانى (Meḥmed-i sānī); ตุรกี: II. Mehmet เสียงอ่านภาษาตุรกี: [ˈikindʒi mehmet]; 30 มีนาคม ค.ศ. 1432 – 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1481) เป็นสุลต่านหรือพระมหากษัตริย์แห่งจักรวรรดิออตโตมันผู้ครองราชย์สองครั้ง ครั้งแรกระหว่างปีค.ศ. 1444 จนถึงปีค.ศ. 1446 และครั้งที่สองระหว่างปีค.ศ. 1451 จนถึงปีค.ศ. 1481

เมื่อมีพระชนมายุได้ 21 สุลต่านเมห์เหม็ดที่ 2 ก็ทรงตีกรุงคอนสแตนติโนเปิลแตกเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1453 ซึ่งเป็นการสิ้นสุดของจักรวรรดิไบแซนไทน์ หลังจากนั้นพระองค์ก็ทรงดำเนินการศึกต่อไปและทรงได้รับชัยชนะในเอเชียซึ่งเป็นการรวมอานาโตเลีย และทรงได้รับชัยชนะในยุโรปไปจนถึงเบลเกรด พระปรีชาสามารถทางด้านการบริหารคือการผสานระบบการบริหารของจักรวรรดิไบแซนไทน์ให้เข้ามาอยู่ในระบบเดียวกับจักรวรรดิออตโตมัน

อ้างอิง[แก้]

  1. The Essential World History, Volume II: Since 1500. By William J. Duiker, Jackson J. Spielvogel
  2. The Rise of Turkey: The Twenty-First Century's First Muslim Power. By Soner Cagaptay
  3. "Dates of Epoch-Making Events", The Nuttall Encyclopaedia. (Gutenberg version)
  4. Related to the Mahomet archaisms used for Mohammad. See Medieval Christian view of Muhammad for more information.
  • Lord Kinross (1977). The Ottoman Centuries: The Rise And Fall Of The Turkish Empire. HarperCollins. ISBN 0-688-08093-6.
  • Murr Nehme, Lina (2003). 1453: The Fall of Constantinople. Aleph Et Taw. ISBN 2868398162.
  • Silburn, P. A. B. (1912). The evolution of sea-power. London: Longmans, Green and Co.
  • Dyer, T. H., & Hassall, A. (1901). A history of modern Europe From the fall of Constantinople. London: G. Bell and Sons.
  • Fredet, Peter (1888). Modern History; From the Coming of Christ and Change of the Roman Republic into an Empire, to the Year of Our Lord 1888. Baltimore: J. Murphy & Co. Page 383+

ข้อมูลเพิ่มเติม[แก้]