ฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 17 ปี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 17 ปี
ก่อตั้ง พ.ศ. 2528 (1985)
ภูมิภาค นานาชาติ (ฟีฟ่า)
จำนวนทีม 24
ทีมชนะล่าสุด  ไนจีเรีย (สมัยที่ 5)
ทีมที่ประสบความสำเร็จที่สุด  ไนจีเรีย (5 สมัย)
เว็บไซต์ U-17 World Cup
ฟุตบอลโลกเยาวชน ยู 17 2015

ฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 17 ปี (อังกฤษ: FIFA U-17 World Cup) เดิมก่อตั้งในชื่อ ฟุตบอลโลกเยาวชน ยู 16 (อังกฤษ: FIFA U-16 World Championship และใช้ชื่อว่า FIFA U-17 World Championship ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2007) เป็นการแข่งขันฟุตบอลโลกเยาวชนชาย อายุไม่เกิน 17 ปี ดำเนินงานโดยฟีฟ่า และในปี 2551 ได้มีการจัดการแข่งขัน ฟุตบอลโลกหญิงอายุไม่เกิน 17 ปี เช่นกัน

เริ่มแข่งขันครั้งแรกในปี ค.ศ. 1985 และแข่งขันในทุก ๆ 2 ปี โดยเริ่มแรกผู้เข้าแข่งขันมีอายุไม่เกิน 16 ปี ต่อจากหลังเพิ่มขึ้นมาเป็น 17 ปี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1991 เป็นต้นมา โดยการแข่งขันครั้งล่าสุดจัดขึ้นที่ประเทศไนจีเรีย และทีมที่ชนะคือ ทีมสวิตเซอร์แลนด์ และการแข่งขันครั้งต่อไปจัดขึ้นที่ประเทศเม็กซิโกในปี ค.ศ. 2011

ไนจีเรีย เป็นชาติที่ชนะการแข่งขันมากที่สุด โดยชนะทีมละ 5 ครั้ง ส่วนทีมบราซิลชนะการแข่งขัน 3 ครั้ง และทีมกานาชนะการแข่งขัน 2 ครั้ง

โครงสร้าง[แก้]

รอบคัดเลือก[แก้]

ประเทศเจ้าภาพได้สิทธิ์เข้าแข่งขันโดยอัตโนมัติ. โดยทีมที่ผ่านในรอบคัดเลือกระดับทวีปทั้งหกโซน. เริ่มขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1985,โดยทีมที่เข้าแข่งส่วนใหญ่มาจากโซนยุโรป และ อีกหนึ่งทีมจาดอเมริกาใต้คือ โบลิเวีย.

Confederation Championship
AFC (เอเชีย) ฟุตบอลเยาวชนชิงแชมป์เอเชียอายุไม่เกิน 16 ปี
CAF (แอฟริกา) ฟุตบอลเยาวชนชิงแชมป์แอฟริกาอายุไม่เกิน 17 ปี
คอนคาแคฟ (อเมริกาเหนือ, อเมริกากลาง และ แคริบเบียน) ฟุตบอลเยาวชนชิงแชมป์คอนคาแคฟอายุไม่เกิน 17 ปี
คอนเมบอล (อเมริกาใต้) ฟุตบอลเยาวชนชิงแชมป์อเมริกาใต้อายุไม่เกิน 17 ปี
OFC (โอเซียเนีย) ฟุตบอลเยาวชนชิงแชมป์โอเซียเนียอายุไม่เกิน 17 ปี
ยูฟ่า (ยุโรป ฟุตบอลเยาวชนชิงแชมป์ยุโรปอายุไม่เกิน 17 ปี

การแข่งขัน[แก้]

Summaries[แก้]

ปี เจ้าภาพ รอบชิงชนะเลิศ รอบชิงอันดับสาม จำนวนทีมที่เข้าร่วม
ชนะเลิศ คะแนน รองชนะเลิศ อันดับสาม คะแนน อันดับสี่
1985
รายละเอียด
 จีน  ไนจีเรีย 2–0  เยอรมนีตะวันตก  บราซิล 4–1  กินี 16
1987
รายละเอียด
 แคนาดา  สหภาพโซเวียต 1–1 a.e.t.
(4–2 PSO)
 ไนจีเรีย  โกตดิวัวร์ 2–1 a.e.t.  อิตาลี 16
1989
รายละเอียด
 สกอตแลนด์  ซาอุดีอาระเบีย 2–2 a.e.t.
(5–4 PSO)
 สกอตแลนด์  โปรตุเกส 3–0  บาห์เรน 16
1991
รายละเอียด
 อิตาลี  กานา 1–0  สเปน  อาร์เจนตินา 1–1 a.e.t.
(4–1 PSO)
 กาตาร์ 16
1993
รายละเอียด
 ญี่ปุ่น  ไนจีเรีย 2–1  กานา  ชิลี 1–1 a.e.t.
(4–2 PSO)
 โปแลนด์ 16
1995
รายละเอียด
 เอกวาดอร์  กานา 3–2  บราซิล  อาร์เจนตินา 2–0  โอมาน 16
1997
รายละเอียด
 อียิปต์  บราซิล 2–1  กานา  สเปน 2–1  เยอรมนี 16
1999
รายละเอียด
 นิวซีแลนด์  บราซิล 0–0 a.e.t.
(8–7 PSO)
 ออสเตรเลีย  กานา 2–0  สหรัฐ 16
2001
รายละเอียด
 ตรินิแดดและโตเบโก  ฝรั่งเศส 3–0  ไนจีเรีย  บูร์กินาฟาโซ 2–0  อาร์เจนตินา 16
2003
รายละเอียด
 ฟินแลนด์  บราซิล 1–0  สเปน  อาร์เจนตินา 1–1 a.e.t.
(5–4 PSO)
 โคลอมเบีย 16
2005
รายละเอียด
 เปรู  เม็กซิโก 3–0  บราซิล  เนเธอร์แลนด์ 2–1  ตุรกี 16
2007
รายละเอียด
เกาหลีใต้ Korea Republic  ไนจีเรีย 0–0 a.e.t.
(3–0 PSO)
 สเปน  เยอรมนี 2–1  กานา 24
2009
รายละเอียด
 ไนจีเรีย  สวิตเซอร์แลนด์ 1–0  ไนจีเรีย  สเปน 1–0  โคลอมเบีย 24
2011
รายละเอียด
 เม็กซิโก  เม็กซิโก 2–0  อุรุกวัย  เยอรมนี 4–3  บราซิล 24
2013
รายละเอียด
 สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  ไนจีเรีย 3–0  เม็กซิโก  สวีเดน 4–1  อาร์เจนตินา 24
2015
รายละเอียด
 ชิลี  ไนจีเรีย 2–0  มาลี  เบลเยียม 3–2  เม็กซิโก 24
2017
รายละเอียด
 อินเดีย 24

ผลการแข่งขันที่ผ่านมา[แก้]

ทีม ชนะเลิศ รองชนะเลิศ อันดับที่สาม อันดับที่สี่ Medals
 ไนจีเรีย 5 (1985, 1993, 2007, 2013, 2015) 3 (1987, 2001, 2009) 8
 บราซิล 3 (1997, 1999, 2003) 2 (1995, 2005) 1 (1985) 1 (2011) 6
 กานา 2 (1991, 1995) 2 (1993, 1997) 1 (1999) 1 (2007) 5
 เม็กซิโก 2 (2005, 2011) 1 (2013) 1 (2015) 3
 สหภาพโซเวียต 1 (1987) 1
 ซาอุดีอาระเบีย 1 (1989) 1
 ฝรั่งเศส 1 (2001) 1
 สวิตเซอร์แลนด์ 1 (2009) 1
 สเปน 3 (1991, 2003, 2007) 2 (1997, 2009) 5
 เยอรมนีตะวันตก 1 (1985) 2 (2007, 2011) 1 (1997) 3
 สกอตแลนด์ 1 (1989) 1
 ออสเตรเลีย 1 (1999) 1
 อุรุกวัย 1 (2011) 1
 มาลี 1 (2015) 1
 อาร์เจนตินา 3 (1991, 1995, 2003) 2 (2001, 2013) 3
 โกตดิวัวร์ 1 (1987) 1
 โปรตุเกส 1 (1989) 1
 ชิลี 1 (1993) 1
 บูร์กินาฟาโซ 1 (2001) 1
 เนเธอร์แลนด์ 1 (2005) 1
 สวีเดน 1 (2013) 1
 เบลเยียม 1 (2015) 1
 โคลอมเบีย 2 (2003, 2009)
 กินี 1 (1985)
 อิตาลี 1 (1987)
 บาห์เรน 1 (1989)
 กาตาร์ 1 (1991)
 โปแลนด์ 1 (1993)
 โอมาน 1 (1995)
 สหรัฐ 1 (1999)
 ตุรกี 1 (2005)

ทีมที่เข้าร่วมการแข่งขัน[แก้]

รางวัลรายบุคคล[แก้]

  • รางวัลลูกฟุตบอลทองคำ สำหรับผู้เล่นทรงคุณค่า.
  • รองเท้าทองคำสำหรับผู้ที่ทำประตูในการแข่งขันได้มากที่สุด.
  • รางวัลฟีฟ่าแฟร์เพลย์ สำหรับทีมที่มีผลการเล่นที่ไม่มีใบเหลือง และ ใบแดง.
การแข่งขัน ลูกฟุตบอลทองคำ รองเท้าทองคำ ประตู ถุงมือทองคำ ฟีฟ่าแฟร์เพลย์
1985 China บราซิล William เยอรมนีตะวันตก Marcel Witeczek 8    เยอรมนีตะวันตก
1987 Canada ไนจีเรีย Philip Osundu โกตดิวัวร์ Moussa Traoré 5  สหภาพโซเวียต
1989 Scotland สกอตแลนด์ James Will กินี Fode Camara 3  บาห์เรน
1991 Italy กานา Nii Lamptey บราซิล Adriano 4  อาร์เจนตินา
1993 Japan กานา Daniel Addo ไนจีเรีย Wilson Oruma 6  ไนจีเรีย
1995 Ecuador โอมาน Mohamed Kathiri ออสเตรเลีย Daniel Allsopp 5  บราซิล
1997 Egypt สเปน Sergio Santamaría สเปน David 7  อาร์เจนตินา
1999 New Zealand สหรัฐ Landon Donovan กานา Ishmael Addo 7  เม็กซิโก
2001 Trinidad and Tobago ฝรั่งเศส Florent Sinama Pongolle ฝรั่งเศส Florent Sinama Pongolle 9  ไนจีเรีย
2003 Finland สเปน Cesc Fàbregas สเปน Cesc Fàbregas 5  คอสตาริกา
2005 Peru บราซิล Anderson เม็กซิโก Carlos Vela 5  เกาหลีเหนือ
2007 Korea Republic เยอรมนี Toni Kroos ไนจีเรีย Macauley Chrisantus 7  คอสตาริกา
2009 Nigeria ไนจีเรีย Sani Emmanuel สเปน Borja González 5 สวิตเซอร์แลนด์ Benjamin Siegrist  ไนจีเรีย
2011 Mexico เม็กซิโก Julio Gómez โกตดิวัวร์ Souleymane Coulibaly 9 อุรุกวัย Jonathan Cubero  ญี่ปุ่น
2013 United Arab Emirates ไนจีเรีย Kelechi Iheanacho สวีเดน Valmir Berisha 7 ไนจีเรีย Dele Alampasu  ไนจีเรีย

สถิติ[แก้]

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]