ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรยุโรปและอเมริกาใต้

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สโมสรโลก
เริ่มแข่งขัน
ค.ศ. 1960 - อินเตอร์คอนติเนนตัล คัพ
ค.ศ. 1980 - โตโยต้า คัพ
ค.ศ. 2000 - ฟีฟ่า คลับ เวิลด์ คัพ
แชมป์ปัจจุบัน
สเปน บาร์เซโลน่า
ทีมที่ประสบความสำเร็จมากที่สุด
อิตาลี มิลาน
(4 สมัย)

ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรยุโรปและอเมริกาใต้ (อังกฤษ: Intercontinental Cup) ได้เริ่มทำการแข่งขันกันเมื่อปี ค.ศ. 1960 เป็นรายการการแข่งขันฟุตบอลที่จัดขึ้นโดยยูฟ่า และ คอนเมบอล โดยจะเป็นการพบกันระหว่างทีมแชมป์ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก จากทวีปยุโรป กับทีมแชมป์โคปาลิเบอตาดอเรส จากทวีปอเมริกาใต้ ในช่วงแรกปี ค.ศ. 1960-1979 ระบบการแข่งขันของรายการนี้จะเป็นแบบ 2 นัด เหย้า-เยือน (ในช่วงปี ค.ศ. 1960-1968 จะตัดสินด้วยคะแนนจากการพบกันสองนัด ตามแบบที่คอนเมบอล ใช้กันถึงปี ค.ศ. 1987 จากนั้นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1969-1979 จึงเปลี่ยนมาใช้วิธีการรวมผลสกอร์ 2 นัด ด้วยกฎการยิงประตูในฐานะทีมเยือนแบบยุโรปแทน) จากนั้นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1980-2004 ได้เปลี่ยนมาเป็นการแข่งขันแบบนัดเดียวที่ประเทศญี่ปุ่น โดยมีสปอนเซอร์หลักคือ โตโยต้า คนส่วนใหญ่จึงเปลี่ยนมาเรียกชื่อการแข่งขันรายการนี้ว่า โตโยต้า คัพ ต่อมาในปี ค.ศ. 2005 อินเตอร์คอนติเนนตัลคัพ ได้ถูกแทนที่โดยฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก

ทำเนียบแชมป์[แก้]

โตโยต้า คัพ[แก้]

ปี แชมป์ สกอร์ รองแชมป์ สนาม
2004 โปรตุเกส ปอร์โต้ 0 - 0
(หลังต่อเวลาพิเศษ)
8 - 7
(ดวลจุดโทษ)
โคลอมเบีย อองเซ่ คัลดาส อินเตอร์เนชั่นแนล สเตเดี้ยม,
โยะโกะฮะมะ ญี่ปุ่น
2003 อาร์เจนตินา โบค่า 1 - 1
(หลังต่อเวลาพิเศษ)
3 - 1
(ดวลจุดโทษ)
อิตาลี มิลาน อินเตอร์เนชั่นแนล สเตเดี้ยม,
โยะโกะฮะมะ ญี่ปุ่น
2002 สเปน เรอัล มาดริด 2 - 0 ปารากวัย โอลิมเปีย อินเตอร์เนชั่นแนล สเตเดี้ยม,
โยะโกะฮะมะ ญี่ปุ่น
2001 เยอรมนี บาเยิร์น 1 - 0
(หลังต่อเวลาพิเศษ)
อาร์เจนตินา โบค่า เนชั่นแนล สเตเดี้ยม,
โตเกียว ญี่ปุ่น
2000 อาร์เจนตินา โบค่า 2 - 1 สเปน เรอัล มาดริด เนชั่นแนล สเตเดี้ยม,
โตเกียว ญี่ปุ่น
1999 อังกฤษ แมนยู 1 - 0 บราซิล พัลไมรัส เนชั่นแนล สเตเดี้ยม,
โตเกียว ญี่ปุ่น
1998 สเปน เรอัล มาดริด 2 - 1 บราซิล วาสโก ดา กาม่า เนชั่นแนล สเตเดี้ยม,
โตเกียว ญี่ปุ่น
1997 เยอรมนี ดอร์ทมุนด์ 2 - 0 บราซิล ครูไซโร่ เนชั่นแนล สเตเดี้ยม,
โตเกียว ญี่ปุ่น
1996 อิตาลี ยูเวนตุส 1 - 0 อาร์เจนตินา ริเวอร์ เพลท เนชั่นแนล สเตเดี้ยม,
โตเกียว ญี่ปุ่น
1995 เนเธอร์แลนด์ อาแจ๊กซ์ 0 - 0
(หลังต่อเวลาพิเศษ)
4 - 3
(ดวลจุดโทษ)
บราซิล เกรมิโอ้ เนชั่นแนล สเตเดี้ยม,
โตเกียว ญี่ปุ่น
1994 อาร์เจนตินา เบเลซ ซาร์สฟิลด์ 2 - 0 อิตาลี มิลาน เนชั่นแนล สเตเดี้ยม,
โตเกียว ญี่ปุ่น
1993 บราซิล เซา เปาโล 3 - 2 อิตาลี มิลาน เนชั่นแนล สเตเดี้ยม,
โตเกียว ญี่ปุ่น
แชมป์ยุโรป มาร์กเซย โดนตัดสิทธิ์จากกรณีล้มบอลภายในประเทศ รองแชมป์ มิลาน จึงได้สิทธิ์แข่งแทน
1992 บราซิล เซา เปาโล 2 - 1 สเปน บาร์เซโลน่า เนชั่นแนล สเตเดี้ยม,
โตเกียว ญี่ปุ่น
1991 เซอร์เบีย เคอร์เวน่า ซเวซด้า 3 - 0 ชิลี โคโล โคโล่ เนชั่นแนล สเตเดี้ยม,
โตเกียว ญี่ปุ่น
1990 อิตาลี มิลาน 3 - 0 ปารากวัย โอลิมเปีย เนชั่นแนล สเตเดี้ยม,
โตเกียว ญี่ปุ่น
1989 อิตาลี มิลาน 1 - 0
(หลังต่อเวลาพิเศษ)
โคลอมเบีย แอตเลติโก้ นาซิอองนาล เนชั่นแนล สเตเดี้ยม,
โตเกียว ญี่ปุ่น
1988 อุรุกวัย นาซิอองนาล 2 - 2
(หลังต่อเวลาพิเศษ)
7 - 6
(ดวลจุดโทษ)
เนเธอร์แลนด์ ไอน์โฮเฟ่น เนชั่นแนล สเตเดี้ยม,
โตเกียว ญี่ปุ่น
1987 โปรตุเกส ปอร์โต้ 2 - 1
(หลังต่อเวลาพิเศษ)
อุรุกวัย เพนารอล เนชั่นแนล สเตเดี้ยม,
โตเกียว ญี่ปุ่น
1986 อาร์เจนตินา ริเวอร์ เพลท 1 - 0 โรมาเนีย สเตอัว เนชั่นแนล สเตเดี้ยม,
โตเกียว ญี่ปุ่น
1985 อิตาลี ยูเวนตุส 2 - 2
(หลังต่อเวลาพิเศษ)
4 - 2
(ดวลจุดโทษ)
อาร์เจนตินา อาร์เจนติโนส จูเนียร์ส เนชั่นแนล สเตเดี้ยม,
โตเกียว ญี่ปุ่น
1984 อาร์เจนตินา อินดีเพนเดียนเต้ 1 - 0 อังกฤษ ลิเวอร์พูล เนชั่นแนล สเตเดี้ยม,
โตเกียว ญี่ปุ่น
1983 บราซิล เกรมิโอ้ 2 - 1
(หลังต่อเวลาพิเศษ)
เยอรมนี ฮัมบูร์ก เนชั่นแนล สเตเดี้ยม,
โตเกียว ญี่ปุ่น
1982 อุรุกวัย เพนารอล 2 - 0 อังกฤษ วิลล่า เนชั่นแนล สเตเดี้ยม,
โตเกียว ญี่ปุ่น
1981 บราซิล ฟลาเมงโก้ 3 - 0 อังกฤษ ลิเวอร์พูล เนชั่นแนล สเตเดี้ยม,
โตเกียว ญี่ปุ่น
1980 อุรุกวัย นาซิอองนาล 1 - 0 อังกฤษ ฟอเรสต์ เนชั่นแนล สเตเดี้ยม,
โตเกียว ญี่ปุ่น

อินเตอร์คอนติเนนตัล คัพ[แก้]

ปี ทีมเจ้าบ้าน สกอร์ ทีมเยือน สนาม
1979 สวีเดน มัลโม่ 0 - 1 ปารากวัย โอลิมเปีย มัลโม่ สตาดิโอน,
มัลโม่ สวีเดน
ปารากวัย โอลิมเปีย 2 - 1 สวีเดน มัลโม่ เดเฟนเซอร์ส เดล ชาโก้,
อซุนซิโอน ปารากวัย
รวมผลสองนัด โอลิมเปีย คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 3-1
หมายเหตุ: แชมป์ยุโรป ฟอเรสต์ ปฏิเสธที่จะเข้าร่วมการแข่งขัน มัลโม่ รองแชมป์ จึงได้สิทธิ์แข่งแทน
1978 ไม่มีการแข่งขัน
อังกฤษ ลิเวอร์พูล กับ อาร์เจนตินา โบค่า
เนื่องจากลิเวอร์พูล ปฏิเสธที่จะเข้าร่วมการแข่งขัน
1977 อาร์เจนตินา โบค่า 2 - 2 เยอรมนี กลัดบัค ลา บอมโบเนร่า,
บูเอโนส ไอเรส อาร์เจนตินา
เยอรมนี กลัดบัค 0 - 3 อาร์เจนตินา โบค่า ไวด์ปาร์ค,
คาร์ลสรูห์ เยอรมนี
รวมผลสองนัด โบค่า คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 5-2
หมายเหตุ: แชมป์ยุโรป ลิเวอร์พูล ปฏิเสธที่จะเข้าร่วมการแข่งขัน กลัดบัค รองแชมป์ จึงได้สิทธิ์แข่งแทน
1976 เยอรมนี บาเยิร์น 2 - 0 บราซิล ครูไซโร่ โอลิมเปีย สตาดิโอน,
มิวนิค เยอรมนี
บราซิล ครูไซโร่ 0 - 0 เยอรมนี บาเยิร์น มิไนเรา,
เบโล่ ฮอริซอนเต้ บราซิล
รวมผลสองนัด บาเยิร์น คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 2-0
1975 ไม่มีการแข่งขัน
เยอรมนี บาเยิร์น กับ อาร์เจนตินา อินดีเพนเดียนเต้
เนื่องจากทั้งสองทีมไม่สามารถตกลงกันเรื่องวันแข่งขันได้
1974 อาร์เจนตินา อินดีเพนเดียนเต้ 1 - 0 สเปน แอต. มาดริด เอสตาดิโอ้ อัลมิรันเต้ คอร์เดโร่,
อเบญาเนด้า อาร์เจนตินา
สเปน แอต. มาดริด 2 - 0 อาร์เจนตินา อินดีเพนเดียนเต้ บิเซนเต้ กัลเดร่อน,
มาดริด สเปน
รวมผลสองนัด แอต. มาดริด คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 2-1
หมายเหตุ: แชมป์ยุโรป บาเยิร์น ปฏิเสธที่จะเข้าร่วมการแข่งขัน แอต.มาดริด รองแชมป์ จึงได้สิทธิ์แข่งแทน
1973 อิตาลี ยูเวนตุส 0 - 1 อาร์เจนตินา อินดีเพนเดียนเต้ สตาดิโอ้ โอลิมปิโก้,
โรม อิตาลี
แข่งขันกันนัดเดียว อินดีเพนเดียนเต้ คว้าแชมป์
หมายเหตุ: แชมป์ยุโรป อาแจ๊กซ์ ปฏิเสธที่จะเข้าร่วมการแข่งขัน ยูเวนตุส รองแชมป์ จึงได้สิทธิ์แข่งแทน
1972 อาร์เจนตินา อินดีเพนเดียนเต้ 1 - 1 เนเธอร์แลนด์ อาแจ๊กซ์ เอสตาดิโอ้ อัลมิรันเต้ คอร์เดโร่,
อเบญาเนด้า อาร์เจนตินา
เนเธอร์แลนด์ อาแจ๊กซ์ 3 - 0 อาร์เจนตินา อินดีเพนเดียนเต้ โอลิมปิค สเตเดี้ยม,
อัมสเตอร์ดัม เนเธอร์แลนด์
รวมผลสองนัด อาแจ๊กซ์ คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 4-1
1971 ประเทศกรีซ พานาธิไนกอส 1 - 1 อุรุกวัย นาซิอองนาล คาราอิสคาคิส สเตเดี้ยม,
เอเธนส์ ประเทศกรีซ
อุรุกวัย นาซิอองนาล 2 - 1 ประเทศกรีซ พานาธิไนกอส เอสตาดิโอ้ เซนเตนาริโอ้,
มอนเตวิเดโอ้ อุรุกวัย
รวมผลสองนัด นาซิอองนาล คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 3-2
หมายเหตุ: แชมป์ยุโรป อาแจ๊กซ์ ปฏิเสธที่จะเข้าร่วมการแข่งขัน พานาธิไนกอส รองแชมป์ จึงได้สิทธิ์แข่งแทน
1970 อาร์เจนตินา เอสตูเดียนเตส 2 - 2 เนเธอร์แลนด์ เฟเยนูร์ด ลา บอมโบเนร่า,
บูเอโนส ไอเรส อาร์เจนตินา
เนเธอร์แลนด์ เฟเยนูร์ด 1 - 0 อาร์เจนตินา เอสตูเดียนเตส เดอ ไคป์,
ร็อตเตอร์ดัม เนเธอร์แลนด์
รวมผลสองนัด เฟเยนูร์ด คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 3-2
1969 อิตาลี มิลาน 3 - 0 อาร์เจนตินา เอสตูเดียนเตส ซาน ซิโร่,
มิลาน อิตาลี
อาร์เจนตินา เอสตูเดียนเตส 2 - 1 อิตาลี มิลาน ลา บอมโบเนร่า,
บูเอโนส ไอเรส อาร์เจนตินา
รวมผลสองนัด มิลาน คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 4-2
1968 อาร์เจนตินา เอสตูเดียนเตส 1 - 0 อังกฤษ แมนยู ลา บอมโบเนร่า,
บูเอโนส ไอเรส อาร์เจนตินา
อังกฤษ แมนยู 1 - 1 อาร์เจนตินา เอสตูเดียนเตส โอลด์ แทรฟฟอร์ด,
แมนเชสเตอร์ อังกฤษ
รวมผลสองนัด เอสตูเดียนเตส คว้าแชมป์ด้วยคะแนน 3-1 คะแนน
1967 สกอตแลนด์ เซลติค 1 - 0 อาร์เจนตินา ราซิ่ง คลับ แฮมป์เด้น ปาร์ค,
กลาสโกว์ สกอตแลนด์
อาร์เจนตินา ราซิ่ง คลับ 2 - 1 สกอตแลนด์ เซลติค เอล ชิลินโดร,
อเบญาเนด้า อาร์เจนตินา
อาร์เจนตินา ราซิ่ง คลับ 1 - 0 สกอตแลนด์ เซลติค เอสตาดิโอ้ เซนเตนาริโอ้,
มอนเตวิเดโอ้ อุรุกวัย
รวมผลสองนัด เสมอกันที่ 2-2 คะแนน
ราซิ่ง คลับ คว้าแชมป์ด้วยการชนะในนัดเพลย์-ออฟ
1966 อุรุกวัย เพนารอล 2 - 0 สเปน เรอัล มาดริด เอสตาดิโอ้ เซนเตนาริโอ้,
มอนเตวิเดโอ้ อุรุกวัย
สเปน เรอัล มาดริด 0 - 2 อุรุกวัย เพนารอล ซานติอาโก้ เบอร์นาบิว,
มาดริด สเปน
เพนารอล คว้าแชมป์ด้วยคะแนน 4-0 คะแนน
1965 อิตาลี อินเตอร์ 3 - 0 อาร์เจนตินา อินดีเพนเดียนเต้ จูเซ็ปเป้ เมอัซซ่า,
มิลาน อิตาลี
อาร์เจนตินา อินดีเพนเดียนเต้ 0 - 0 อิตาลี อินเตอร์ เอสตาดิโอ้ อัลมิรันเต้ คอร์เดโร่,
อเบญาเนด้า อาร์เจนตินา
อินเตอร์ คว้าแชมป์ด้วยคะแนน 3-1 คะแนน
1964 อาร์เจนตินา อินดีเพนเดียนเต้ 1 - 0 อิตาลี อินเตอร์ เอสตาดิโอ้ อัลมิรันเต้ คอร์เดโร่,
อเบญาเนด้า อาร์เจนตินา
อิตาลี อินเตอร์ 2 - 0 อาร์เจนตินา อินดีเพนเดียนเต้ จูเซ็ปเป้ เมอัซซ่า,
มิลาน อิตาลี
อิตาลี อินเตอร์ 1 - 0
(หลังต่อเวลาพิเศษ)
อาร์เจนตินา อินดีเพนเดียนเต้ ซานติอาโก้ เบอร์นาบิว,
มาดริด สเปน
รวมผลสองนัด เสมอกันที่ 2-2 คะแนน
อินเตอร์ คว้าแชมป์ด้วยการชนะในนัดเพลย์-ออฟ
1963 อิตาลี มิลาน 4 - 2 บราซิล ซานโต๊ส ซาน ซิโร่,
มิลาน อิตาลี
บราซิล ซานโต๊ส 4 - 2 อิตาลี มิลาน มาราคาน่า,
ริโอ เด จาไนโร บราซิล
บราซิล ซานโต๊ส 1 - 0 อิตาลี มิลาน มาราคาน่า,
ริโอ เด จาไนโร บราซิล
รวมผลสองนัด เสมอกันที่ 2-2 คะแนน
ซานโต๊ส คว้าแชมป์ด้วยการชนะในนัดเพลย์-ออฟ
1962 บราซิล ซานโต๊ส 3 - 2 โปรตุเกส เบนฟิก้า มาราคาน่า,
ริโอ เด จาไนโร บราซิล
โปรตุเกส เบนฟิก้า 2 - 5 บราซิล ซานโต๊ส เอสตาดิโอ้ ดา ลูซ,
ลิสบอน โปรตุเกส
ซานโต๊ส คว้าแชมป์ด้วยคะแนน 4-0 คะแนน
1961 โปรตุเกส เบนฟิก้า 1 - 0 อุรุกวัย เพนารอล เอสตาดิโอ้ ดา ลูซ,
ลิสบอน โปรตุเกส
อุรุกวัย เพนารอล 5 - 0 โปรตุเกส เบนฟิก้า เอสตาดิโอ้ เซนเตนาริโอ้,
มอนเตวิเดโอ้ อุรุกวัย
อุรุกวัย เพนารอล 2 - 1 โปรตุเกส เบนฟิก้า เอสตาดิโอ้ เซนเตนาริโอ้,
มอนเตวิเดโอ้ อุรุกวัย
รวมผลสองนัด เสมอกันที่ 2-2 คะแนน
เพนารอล คว้าแชมป์ด้วยการชนะในนัดเพลย์-ออฟ
1960 อุรุกวัย เพนารอล 0 - 0 สเปน เรอัล มาดริด เอสตาดิโอ้ เซนเตนาริโอ้,
มอนเตวิเดโอ้ อุรุกวัย
สเปน เรอัล มาดริด 5 - 1 อุรุกวัย เพนารอล ซานติอาโก้ เบอร์นาบิว,
มาดริด สเปน
เรอัล มาดริด คว้าแชมป์ด้วยคะแนน 3-1 คะแนน

สถิติแชมป์[แก้]

สถิติแชมป์นี้นับรวมกับฟีฟ่า คลับ เวิลด์ คัพ

แชมป์-แยกตามทีม[แก้]

ทีม แชมป์ ปีที่ได้แชมป์
อิตาลี มิลาน 4 (1969, 1989, 1990, 2007)
อุรุกวัย เพนารอล 3 (1961, 1966, 1982)
อุรุกวัย นาซิอองนาล 3 (1971, 1980, 1988)
สเปน เรอัล มาดริด 3 (1960, 1998, 2002)
อาร์เจนตินา โบค่า 3 (1977, 2000, 2003)
บราซิล เซา เปาโล 3 (1992, 1993, 2005)
อิตาลี อินเตอร์ 3 (1964, 1965, 2010)
บราซิล ซานโต๊ส 2 (1962, 1963)
อาร์เจนตินา อินดีเพนเดียนเต้ 2 (1973, 1984)
เนเธอร์แลนด์ อาแจ๊กซ์ 2 (1972, 1995)
อิตาลี ยูเวนตุส 2 (1985, 1996)
เยอรมนี บาเยิร์น 2 (1976, 2001)
โปรตุเกส ปอร์โต้ 2 (1987, 2004)
อังกฤษ แมนยู 2 (1999, 2008)
สเปน บาร์เซโลน่า 2 (2009, 2011)
อาร์เจนตินา ราซิ่ง คลับ 1 (1967)
อาร์เจนตินา เอสตูเดียนเตส 1 (1968)
เนเธอร์แลนด์ เฟเยนูร์ด 1 (1970)
สเปน แอต. มาดริด 1 (1974)
ปารากวัย โอลิมเปีย 1 (1979)
บราซิล ฟลาเมงโก้ 1 (1981)
บราซิล เกรมิโอ้ 1 (1983)
อาร์เจนตินา ริเวอร์ เพลท 1 (1986)
เซอร์เบีย เคอร์เวน่า ซเวซด้า 1 (1991)
อาร์เจนตินา เบเลซ ซาร์สฟิลด์ 1 (1994)
เยอรมนี ดอร์ทมุนด์ 1 (1997)
บราซิล โครินเธี่ยนส์ 1 (2000)
บราซิล อินเตอร์นาซิอองนาล 1 (2006)

แชมป์-แยกตามชาติ[แก้]

ชาติ จำนวนทีมที่ได้แชมป์ จำนวนแชมป์ ปีที่ได้แชมป์
อาร์เจนตินา อาร์เจนติน่า 6 9 (1967, 1968, 1973, 1977, 1984, 1986, 1994, 2000, 2003)
บราซิล บราซิล 6 9 (1962, 1963, 1981, 1983, 1992, 1993, 2000, 2005, 2006)
อิตาลี อิตาลี 3 9 (1964, 1965, 1969, 1985, 1989, 1990, 1996, 2007, 2010)
สเปน สเปน 3 6 (1960, 1974, 1998, 2002, 2009, 2011)
อุรุกวัย อุรุกวัย 2 6 (1961, 1966, 1971, 1980, 1982, 1988)
เนเธอร์แลนด์ เนเธอร์แลนด์ 2 3 (1970, 1972, 1995)
เยอรมนี เยอรมนี 2 3 (1976, 1997, 2001)
โปรตุเกส โปรตุเกส 1 2 (1987, 2004)
อังกฤษ อังกฤษ 1 2 (1999, 2008)
ปารากวัย ปารากวัย 1 1 (1979)
เซอร์เบีย เซอร์เบีย 1 1 (1991)

แชมป์-แยกตามทวีป[แก้]

ทวีป จำนวนทีมที่ได้แชมป์ จำนวนชาติที่ได้แชมป์ จำนวนแชมป์
ยุโรป 13 7 26
อเมริกาใต้ 15 4 25