พระเจ้าซิลซ็องแห่งชิลลา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
กษัตริย์เกาหลี

ชิลลา
(ก่อนรวมแผ่นดิน)

  1. ฮย็อกกอเซ 57 ปีก่อนคริสตกาล – 4
  2. นัมแฮ 4 – 24
  3. ยูรี 24 – 57
  4. ทัลแฮ 57 – 80
  5. พาซา 80 – 112
  6. จีมา 112 – 134
  7. อิลซ็อง 134 – 154
  8. อาดัลลา 154 – 184
  9. พ็อลฮยู 184 – 196
  10. แนแฮ 196 – 230
  11. โจบอน 230 – 247
  12. ช็อมแฮ 247 – 261
  13. มีชู 262 – 284
  14. ยูรเย 284 – 298
  15. คีริม 298 – 310
  16. ฮึลแฮ 310 – 356
  17. แนมุล 356 – 402
  18. ซิลซ็อง 402 – 417
  19. นุลจี 417 – 458
  20. จาบี 458 – 479
  21. โซจี 479 – 500
  22. จีจึง 500 – 514
  23. พ็อบฮึง 514 – 540
  24. จินฮึง 540 – 576
  25. จินจี 576 – 579
  26. จินพย็อง 579 – 632
  27. ช็อนด็อก 632 – 647
  28. ชินด็อก 647 – 654
  29. มูยอล 654 – 661

พระเจ้าซิลซ็องแห่งชิลลา (เกาหลี: Silseong of Silla, สวรรคต 417 , ครองราชย์ 402 – 417) พระราชาลำดับที่ 18 แห่ง อาณาจักรชิลลา หนึ่งใน สามก๊กแห่งเกาหลี โดยพระองค์เป็นโอรสของขุนศึก คิมแทซอจี พระราชอนุชาของ พระเจ้ามีชู พระราชาลำดับที่ 13

เมื่อทรงพระเยาว์ใน ค.ศ. 392, พระเจ้าซิลซ็องถูกส่งไป อาณาจักรโคกูรยอ ในฐานะองค์ประกันกระทั่งการสวรรคตของ พระเจ้าแนมุล ใน ค.ศ. 401 พระองค์จึงได้กลับมาสืบราชบัลลังก์เนื่องจากพระราชโอรสของพระเจ้าแนมุลยังทรงพระเยาว์ในปีต่อมาพระองค์ได้เป็นพันธมิตรกับพวก วะ หรือญี่ปุ่นในปัจจุบันโดยส่งพระราชโอรสองค์หนึ่งของพระเจ้าแนมุลไปเป็นองค์ประกันและใน ค.ศ. 412 พระองค์ได้ส่งพระราชโอรสอีกองค์หนึ่งของพระเจ้าแนมุลไปเป็นองค์ประกันที่ โคกูรยอ ขณะเดียวกันพระองค์ก็พยายามสังหารพระราชโอรสอีกองค์ของพระเจ้าแนมุลคือองค์ชาย คิมนุลจี แต่ไม่สำเร็จและพระองค์ก็ถูกสังหารเสียเองเมื่อ ค.ศ. 417 องค์ชายนุลจีจึงขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็นพระเจ้านุลจี