พระเจ้านุลจีแห่งชิลลา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
กษัตริย์เกาหลี

ชิลลา
(ก่อนรวมแผ่นดิน)

  1. ฮย็อกกอเซ 57 ปีก่อนคริสตกาล – 4
  2. นัมแฮ 4 – 24
  3. ยูรี 24 – 57
  4. ทัลแฮ 57 – 80
  5. พาซา 80 – 112
  6. จีมา 112 – 134
  7. อิลซ็อง 134 – 154
  8. อาดัลลา 154 – 184
  9. พ็อลฮยู 184 – 196
  10. แนแฮ 196 – 230
  11. โจบอน 230 – 247
  12. ช็อมแฮ 247 – 261
  13. มีชู 262 – 284
  14. ยูรเย 284 – 298
  15. คีริม 298 – 310
  16. ฮึลแฮ 310 – 356
  17. แนมุล 356 – 402
  18. ซิลซ็อง 402 – 417
  19. นุลจี 417 – 458
  20. จาบี 458 – 479
  21. โซจี 479 – 500
  22. จีจึง 500 – 514
  23. พ็อบฮึง 514 – 540
  24. จินฮึง 540 – 576
  25. จินจี 576 – 579
  26. จินพย็อง 579 – 632
  27. ช็อนด็อก 632 – 647
  28. ชินด็อก 647 – 654
  29. มูยอล 654 – 661

พระเจ้านุลจีแห่งชิลลา (เกาหลี: Nulji of Silla, ครองราชย์ 417 – 458) พระราชาลำดับที่ 19 แห่ง อาณาจักรชิลลา หนึ่งใน สามก๊กแห่งเกาหลี. พระองค์เป็นพระราชโอรสของ พระเจ้าแนมุล พระราชาลำดับที่ 17 กับ พระมเหสีโบบัน พระราชธิดาใน พระเจ้ามีชู พระราชาลำดับที่ 13

พระองค์อภิเษกกับพระราชธิดาของ พระเจ้าซิลซ็อง พระราชาลำดับที่ 18 ผู้เนรเทศพระราชอนุชาของพระเจ้านุลจี 2 พระองค์ไปยัง โคกูรยอ และ ญี่ปุ่น. ซึ่งพระเจ้าซิลซ็องพยายามจะสังหารพระเจ้านุลจีเมื่อครั้งยังเป็นองค์ชายแต่ไม่สำเร็จโดยพระเจ้าซิลซ็องถูกพระเจ้านุลจีสำเร็จโทษเมื่อขึ้นสืบราชบัลลังก์ใน ค.ศ. 417

ใน ค.ศ. 418 พระองค์ได้ส่งข้าหลวงผู้จงรักภักดีคนหนึ่งนาม ปาร์คแจซัง ไปช่วยพระราชอนุชาทั้งสองที่โคกูรยอและญี่ปุ่นซึ่งข้าหลวงปาร์คได้ทำการช่วยเหลือองค์ชายที่โคกูรยอเป็นผลสำเร็จแต่ที่ญี่ปุ่นเขาถูกจับและบังคับให้สวามิภักดิ์ต่อกษัตริย์ญี่ปุ่นซึ่งข้าหลวงปาร์คได้ปฏิเสธไปทำให้เขาถูกสังหารซึ่งเรื่องราวของเขายังคงถูกเล่าขานสืบมาจนถึงทุกวันนี้

พระเจ้านุลจีพยายามที่จะทำให้ชิลลาเป็นอิสระจากโคกูรยอโดยเริ่มจากความสัมพันธ์ทางการทูตเมื่อ ค.ศ. 424 และความสัมพันธ์ทางการทหารกับ แพ็กเจ เมื่อ ค.ศ. 433

พระเจ้านุลจีสวรรคตเมื่อ ค.ศ. 458 หลังจากครองราชบัลลังก์ทั้งสิ้น 41 ปีโดยผู้ที่สืบทอดราชบัลลังก์ต่อจากพระองค์คือ จาบี ผู้เป็นพระราชโอรส