พระธรรมโสภณ (โกศล สิรินฺธโร)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
พระธรรมโสภณ
(โกศล สิรินฺธโร)
หลวงพ่อใหญ่
พระธรรมโสภณ (โกศล).jpg
เกิด 30 มิถุนายน 2467
อายุ 94
อุปสมบท 2 มกราคม 2489
พรรษา 72
วัด วัดสุทธจินดาวรวิหาร
ท้องที่ นครราชสีมา
สังกัด ธรรมยุติกนิกาย
วุฒิการศึกษา นักธรรมเอก, เปรียญธรรม 4 ประโยค, ศน.ด.(กิตติมศักดิ์)(พุทธศาสตร์)
ตำแหน่ง
ทางคณะสงฆ์
เจ้าอาวาสวัดสุทธจินดา
ที่ปรึกษาเจ้าคณะภาค 8 (ธรรมยุต)

พระธรรมโสภณ หรือ หลวงพ่อใหญ่ นามเดิม โกศล โพธิ์งาม ฉายา สิรินฺธโร ( 30 มิถุนายน พ.ศ. 2467) เป็นพระภิกษุในสังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ชาวจังหวัดสุรินทร์ และเป็นเจ้าอาวาสวัดสุทธจินดาวรวิหาร ผู้รับใบอนุญาตโรงเรียนวัดสุทธจินดา,เจ้าสำนักเรียนวัดสุทธจินดา, ผู้อำนวยการศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ วัดสุทธจินดา, ที่ปรึกษาเจ้าคณะภาค 8 (ธรรมยุต) ดูแลคณะสงฆ์ 6 จังหวัด คือ อุดรธานี หนองคาย เลย สกลนคร หนองบัวลำภูและ บึงกาฬ

ประวัติ[แก้]

ชาติกำเนิด[แก้]

พระธรรมโสภณ มีนามเดิมว่า โกศล โพธิ์งาม เกิดเมื่อวันจันทร์ แรม 14 ค่ำ เดือน 7 ปี ชวด ตรงกับวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2467 บิดาชื่อ นายสอน โพธิ์งาม มารดาชื่อ นางสงค์ โพธิ์งาม ที่บ้านระเวียง หมู่ที่ 14 ตำบลเบิด อำเภอรัตนบุรี จังหวัดสุรินทร์

บรรพชา ณ วัดสุทธจินดาเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2483 อายุ 15 ปี โดยมีพระธรรมฐิติญาณ (สังข์ทอง นาควโร) เป็นอุปัชฌาย์ พระมหาดี ญาณาสโย เป็นผู้ให้สรณะและศีลในการบรรพชา อุปสมบท ณ วัดสุทธจินดา โดยมีพระโพธิวงศาจารย์ (สังข์ทอง นาควโร) เป็นอุปัชฌาย์ มีพระมหาดี ญาณาสโย เป็นพระกรรมวาจาจารย์ พระศรีธรรมวงศาจารย์ (จันทร์ เกสโร) วัดสุปัฏนาราม จังหวัดอุบลราชธานี เป็นพระอนุสาวนาจารย์ เมื่อวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2489 ตรงกับวันพุธ แรม 14 ค่ำ เดือนอ้าย

การศึกษาพระปริยัติธรรมและงานด้านการศึกษา[แก้]

ตำแหน่งงานปกครองคณะสงฆ์[แก้]

  • พ.ศ. 2494 เป็นครูสอนปริยัติธรรมและเป็นกรรมการตรวจประโยคธรรมสนามหลวง
  • พ.ศ. 2495 เป็นเลขานุการคณะธรรมยุตจังหวัดนครราชสีมา
  • พ.ศ. 2500 เป็นเจ้าคณะธรรมยุต อำเภอเมือง และอำเภอสีคิ้วจังหวัดนครราชสีมา
  • พ.ศ. 2503 เป็นผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดสุทธจินดา
  • พ.ศ. 2507 เป็นผู้รักษาการแทนเจ้าคณะธรรมยุตจังหวัดนครราชสีมา
  • พ.ศ. 2508 เป็นเจ้าคณะจังหวัดนครราชสีมา (ธรรมยุต)
  • พ.ศ. 2514 เป็นพระอุปัชฌาย์ คณะธรรมยุต
  • พ.ศ. 2519 เป็นเจ้าอาวาสวัดสุทธจินดาวรวิหาร
  • พ.ศ. 2519 เป็นรองเจ้าคณะภาค 10 (ธรรมยุต)
  • พ.ศ. 2528 เป็นรองเจ้าคณะภาค 11 (ธรรมยุต)
  • พ.ศ. 2542 เป็นเจ้าคณะภาค 8 (ธรรมยุต)
  • พ.ศ. 2547 เป็นที่ปรึกษาเจ้าคณะภาค 8 (ธรรมยุต)

ลำดับสมณศักดิ์[แก้]

  • พ.ศ. 2487 เป็นพระมหาโกศล สิรินฺธโร ป.ธ. 4
  • พ.ศ. 2501 รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็นพระครูสัญญาบัตรที่ พระครูสุนทรธรรมโกศล[1]
  • พ.ศ. 2510 รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญที่ พระศรีธรรมวงศาจารย์ บริหารสีมาคณานุกิจ ธรรมิกคณิสสร [2]
  • พ.ศ. 2521 รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะชั้นราชที่ พระราชพิศาลสุธี ศรีปริยัติคุณาภรณ์ ยติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี [3]
  • พ.ศ. 2534 รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะชั้นเทพที่ พระเทพวราลังการ วิสุทธิญาณโสภิต ปริยัติกิจคุณาภรณ์ ยติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี [4]
  • พ.ศ. 2539 รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะชั้นธรรมที่ พระธรรมโสภณ โกศลปริยัติกิจ โสภิตตรีปิฎกภาณ วิศาลสังฆการนุกร ยติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี [5]

เกียรติคุณ[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. แจ้งความสำนักคณะรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์, เล่ม ๗๕ ตอน ๑๐๙ ง ๒๓ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๐๑ หน้า ๓๑๔๖
  2. แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์, เล่ม ๘๔ ตอน ๑๒๘ ง ฉบับพิเศษ ๓๐ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๑๐ หน้า ๓
  3. แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์, เล่ม ๙๗ ตอน ๖๐ ง ฉบับพิเศษ ๑๖ เมษายน พ.ศ. ๒๕๒๓ หน้า ๙
  4. ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์, เล่ม ๑๐๘ ตอน ๒๑๓ ง ฉบับพิเศษ ๖ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๓๔ หน้า ๒
  5. ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์, เล่ม ๑๑๓ ตอน ๒๓ ข ๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๓๙ หน้า ๑๔