จังหวัดคูมาโมโตะ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
จังหวัดคูมาโมโตะ

熊本県
การถอดเสียงภาษาญี่ปุ่น
 • ญี่ปุ่น熊本県
 • โรมาจิKumamoto-ken
ธงของจังหวัดคูมาโมโตะ
ธง
โลโกอย่างเป็นทางการของจังหวัดคูมาโมโตะ
สัญลักษณ์
ที่ตั้งของจังหวัดคูมาโมโตะ
ประเทศญี่ปุ่น
ภูมิภาคคีวชู
เกาะคีวชู
เมืองเอกคูมาโมโตะ
จำนวนเขตการปกครองอำเภอ: 9
เทศบาล: 45
การปกครอง
 • ผู้ว่าราชการอิคูโอะ คาบาชิมะ
พื้นที่
 • ทั้งหมด7,409.48 ตร.กม. (2,860.82 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่16 ของประเทศ
ประชากร (1 มิถุนายน ค.ศ. 2019)
 • ทั้งหมด1,748,134 คน
 • อันดับ23 ของประเทศ
 • ความหนาแน่น240 คน/ตร.กม. (610 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไอเอสโอ 3166JP-43
เว็บไซต์www.pref.kumamoto.jp
สัญลักษณ์
สัตว์ปีกEurasian Skylark (Alauda arvensis)
ดอกไม้เจนเชียน (Gentiana scabra var. buergeri)
ต้นไม้การบูร (Cinnamomum camphora)

จังหวัดคูมาโมโตะ (ญี่ปุ่น: 熊本県 โรมาจิKumamoto-ken) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในภาคคีวชูของประเทศญี่ปุ่น[1] มีเมืองเอก คือ คูมาโมโตะ[2]

ประวัติศาสตร์[แก้]

แผนที่แสดงที่ตั้งของจังหวัดฮิโงะ

จังหวัดคูมาโมโตะในอดีตใช้ชื่อว่าจังหวัดฮิโงะ (ญี่ปุ่น: 肥後国 โรมาจิHigo no kuni) ก่อนจะเปลี่ยนชื่อมาเป็นจังหวัดคูมาโมโตะหลังจากการยกเลิกระบบแคว้น[3]

ใน พ.ศ. 2559 เกิดเหตุการณ์แผ่นดินไหวขนาด 7.0 แมกนิจูด มีผู้เสียชีวิต 42 คน

ภูมิศาสตร์[แก้]

แผนที่จังหวัดคูมาโมโตะ แสดงอาณาเขตเทศบาล
     นครที่ตั้งขึ้นโดยข้อบัญญัติรัฐบาล      เมือง      ตำบล      หมู่บ้าน

จังหวัดคูมาโมโตะตั้งอยู่ทางตะวันตกของเกาะคีวชูและมีอาณาเขตครอบคลุมหมู่เกาะอามากูซะที่อยู่ทางตะวันตกด้วย ชายฝั่งด้านตะวันตกของจังหวัดคูมาโมโตะส่วนที่อยู่บนเกาะคีวชูติดต่อกับทะเลอาริอาเกะ ทิศเหนือติดต่อกับจังหวัดฟูกูโอกะและจังหวัดโออิตะ ทิศตะวันออกติดต่อกับจังหวัดโออิตะและจังหวัดมิยาซากิ ทิศใต้ติดต่อกับจังหวัดคาโงชิมะ

เขตการปกครอง[แก้]

จังหวัดคูมาโมโตะประกอบด้วย 14 เมือง 9 อำเภอ 23 ตำบล และ 8 หมู่บ้าน ได้แก่

นครและเมือง[แก้]

นครคูมาโมโตะ
เมืองฮิโตโยชิ
เมืองอาโซะ

ตำบลและหมู่บ้าน[แก้]

หมู่บ้านอิตสึกิ

อ้างอิง[แก้]

  1. Nussbaum, Louis-Frédéric. (2005). "Kumamoto prefecture" in Japan Encyclopedia, p. 572, p. 572, ที่ Google Books.
  2. Nussbaum, "Kumamoto" in p. 572, p. 572, ที่ Google Books.
  3. Nussbaum, "Provinces and prefectures" in p. 780, p. 780, ที่ Google Books.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]