หมู่เกาะนัมโป

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
หมู่เกาะนัมโป

หมู่เกาะนัมโป (ญี่ปุ่น: 南方諸島 โรมาจิNanpō Shotō ทับศัพท์นัมโป โชโต) เป็นกลุ่มของหมู่เกาะที่ตั้งอยู่ในบริเวณทางตอนใต้ของหมู่เกาะหลักของหมู่เกาะญี่ปุ่น โดยกินพื้นที่ตั้งแต่คาบสมุทรอิซุที่อยู่ทางตะวันตกของอ่าวโตเกียวตอนใต้ประมาณ 1,200 km (750 mi) จนถึง 500 km (310 mi) ของหมู่เกาะมาเรียนา หมู่เกาะนัมโปทั้งหมดถูกบริหารโดยมหานครโตเกียว

ทางกระทรวงอุทกศาสตร์กับสมุทรศาสตร์ของหน่วยยามฝั่งญี่ปุ่น (The Hydrographic and Oceanographic Department of the Japan Coast Guard) กำหนดนัมโป โชโตไปตามนี้:[1]

ทางญี่ปุ่นอ้างว่าตนค้นพบหมู่เกาะใน ค.ศ. 1593 ในขณะที่อังกฤษอ้างสิทธิบนหมู่เกาะใน ค.ศ. 1827 แต่ไม่มีการพัฒนาเกิดขึ้นในบริเวณนี้ ถึงแม้ว่าจะมีอาณานิคมชาวยุโรปและอเมริกันกลุ่มเล็กตั้งรกรากในจิจิ-จิมะ อาณานิคมญี่ปุ่นเริ่มย้ายมาที่หมู่เกาะใน ค.ศ. 1853 แล้วอ้างสิทธิ์ใน ค.ศ. 1861 และรวมเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดโตเกียวใน ค.ศ. 1891 ในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษที่ 1930 ชาวต่างชาติถูกห้ามไม่ให้เข้าไปแถวหมู่เกาะ และมีการสร้างฐานทัพเรือขนาดเล็กขึ้นที่จิจิ-จิมะ[2]

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. Ajiro Tatsuhiko and Warita Ikuo, Waga kuni no kōiki na chimei oyobi sono han'i ni tsuite no chōsa kenkyū (The geographical names and those extents of the wide areas in Japan), Kaiyō Jōhōbu Gihō, Vol. 27, 2009.online edition
  2. "Nanpo Shoto". The Pacific War Online Encyclopedia. สืบค้นเมื่อ September 9, 2019.

พิกัดภูมิศาสตร์: 28°00′00″N 141°00′00″E / 28.0000°N 141.0000°E / 28.0000; 141.0000