แซราห์ เพลิน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
แซราห์ เพลิน
Sarah Palin
แซราห์ เพลิน ในเยอรมนี, กรกฎาคม 2007
ผู้ว่าการรัฐอลาสกา ลำดับที่ 9
ดำรงตำแหน่ง
4 ธันวาคม พ.ศ. 2549 – 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2552
ผู้ว่าการแทน ชอน พาร์เนล
ก่อนหน้า แฟรงค์ มัวร์โคฟสกี้
ถัดไป ชอน พาร์เนล
ผู้ว่าการเมืองวาซิลา,รัฐอลาสกา
ดำรงตำแหน่ง
14 ตุลาคม พ.ศ. 2539 – 14 ตุลาคม พ.ศ. 2545
ผู้ว่าการแทน จอห์น เคลเมอร์
ก่อนหน้า จอห์น สไตน์
ถัดไป ไดอานา เคลเลอร์
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2507
แซนพอยต์, รัฐไอดาโฮ, สหรัฐอเมริกา
พรรคการเมือง พรรคริพับลิกัน
คู่สมรส ทอด เพลิน
บุตร แทรก, บริสตอล, วิลโล, พิเพอ และทริก
ศิษย์เก่า มหาวิทยาลัยไอดาโฮ
วิชาชีพ นักวารสาร/ นักการเมือง
ศาสนา คริสต์[1]
ลายมือชื่อ

แซราห์ ลูอิส (เฮลท์) เพลิน (อ่านว่า เพ-ลิน) (อังกฤษ: Sarah Louise Palin; เกิด 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2507) เป็นอดีตผู้ว่าการมลรัฐอลาสกา และผู้สมัครชิงตำแหน่งรองประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา พ.ศ. 2551

เพลินถูกเลือกเป็นผู้ว่าการรัฐในปี พ.ศ. 2549 ด้วยการเอาชนะคู่แข่ง แฟรงค์ มัวร์โควสกี้ ผู้ว่าการรัฐคนก่อน ในการเลือกตั้งภายในพรรครีพับลิกัน และ โทนี โนวเลส อดีตผู้ว่าการรัฐจากพรรคเดโมแครต ในการเลือกตั้งทั่วไป เธอคือผู้ว่าการรัฐอลาสกาที่อายุน้อยที่สุด และเป็นผู้หญิงคนแรกที่ดำรงตำแหน่งนี้ ก่อนหน้าจะมาเป็นผู้ว่าการรัฐ เธอเคยเป็นสมาชิกสภาเมืองวาซิลา ในรัฐอลาสกา 2 สมัย จาก พ.ศ. 2535-2539 และได้เป็นผู้ว่าการเมืองวาซิลา 2 สมัย ตั้งแต่ พ.ศ. 2539-2545 พ.ศ. 2545 เธอไม่ได้รับเลือกให้เป็นรองผู้ว่าการรัฐ เพลินสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรีสาขาวารสารศาสตร์มาจาก มหาวิทยาลัยแห่งรัฐไอดาโฮ

วันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2551 วุฒิสมาชิกจอห์น แมคเคน เลือกเธอให้เป็นรันนิงเมท ทำให้เธอกลายเป็นผู้สมัครชิงตำแหน่งรองประธานาธิบดีคนที่ 2 ของสหรัฐอเมริกา ตามหลัง เจราดีน เฟเรโร ผู้สมัครชิงตำแหน่งรองประธานาธิบดีคนแรกที่มาจากพรรครีพับลิกัน และจะเป็นนักการเมืองคนแรกจากอลาสกา ที่ขึ้นเล่นการเมืองระดับชาติ ในฐานะผู้สมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดี/รองประธานาธิบดี

ช่วงต้นของชีวิต[แก้]

ชื่อเดิมของเธอคือ แซราห์ ลูอีส เฮลท์ เกิดที่ แซนพอยต์ ไอดาโฮ บุตรีของ แซราห์ เฮลท์ (นามสกุลเดิมคือ ชีแรน) เลขานุการประจำโรงเรียน กับ ชาลีส์ อาร์ เฮลท์ ครูวิทยาศาสตร์และผู้ฝึกสอนกีฬา [2][3] หล่อนมีเชื้อสาย อังกฤษ, ไอริช และ เยอรมัน [2] ครอบครัวของเธอย้ายไปอลาสกาตั้งแต่เธอยังแบเบาะ[3] เธอและพ่อของเธอบางครั้งก็ตื่นแต่ตี 3 เพื่อล่ากวางมูสก่อนเข้าเรียน และครอบครัวของเธอก็ลงแข่งขันล่าวิ่งมาราธอน 5 กิโลเมตรและ 10 กิโลเมตรเป็นประจำ[3]

เพลินเข้าศึกษาที่โรงเรียนวาซิลา ในเมืองวาซิลา อลาสกา และเธอเป็นหัวหน้ากลุ่ม"Fellowship of Christian Athletes"ของโรงเรียน[3] และเป็นพอยต์การ์ดและกัปตันทีมบาสเก็ตบอลของโรงเรียน เธอช่วยให้ทีมบาสเก็ตบอลของเธอชนะการแข่งขันบาสเก็ตบอลโรงเรียนขนาดเล็กในอลาสกาใน พ.ศ. 2525 ด้วยการยิงลูกโทษในช่วงวินาทีสุดท้ายของเกมส์ ในขณะที่เธอมีอาการปวดเข่าในช่วงนั้น[3] นี่เป็นเหตุให้เธอได้รับฉายา "ปลาสากแซราห์" (ปลาสากเป็นปลาน้ำเค็ม มีหน้าตาน่ากลัว มีพลังกัดที่แข็งแรง)[4][5] เพราะการเล่นที่ยอดเยี่ยมของเธอ[3] และเพราะเธอมักจะเป็นผู้นำสวดของทีมก่อนเล่น[3]

พ.ศ. 2527 เพลินชนะการประกวด มิส วาซิลา และรองชนะเลิศ มิสอลาสกา พาแกนท์ [6] ที่เธอได้รับทุนการศึกษาเป็นรางวัล[3] ในงาน วาซิลา พาแกนท์ เธอเล่นฟลุท และได้รับเลือกเป็น "มิส คอนเจนนิทอลิตี" (Miss Congeniality)[7][8]

เพลินมีวุฒิปริญญาตรีด้านวารสารศาสตร์จากมหาวิทยาลับแห่งไอดาโฮ และเรียนรัฐศาสตร์เป็นสาขารอง[9] เธอแต่งงานกับ ทอด เพลิน แฟนที่เธอคบตั้งแต่สมัยเรียนโรงเรียน เมื่อวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2531 จากนั้นเธอทำงานเป็นผู้รายงานข่าวกีฬา ของสถานีวิทยุโทรทัศน์ท้องถิ่น และเป็นชาวประมงพานิชย์ร่วมกับสามีของเธอ[3]

ประสบการณ์ทางการเมืองก่อนเป็นผู้ว่าการรัฐ[แก้]

สมาชิกสภาเมืองและผู้ว่าการเมือง[แก้]

เธอลงสู่สนามการเมืองครั้งแรกใน พ.ศ. 2535 ลงสมัครเป็นสมาชิกสภาเมือง ในฐานะผู้สนับสนุนการเก็บภาษีการค้า และมีสโลแกนการหาเสียงว่า "วาซิลาที่ปลอดภัยกว่า และก้าวหน้ากว่า" [10] หล่อนได้รับเลือกถึง 2สมัย จาก พ.ศ. 2535-2545 พ.ศ. 2545 เธอก้าวขึ้นชิงตำแหน่งผู้ว่าการเมืองกับ จอห์น สเตน ผู้ว่าฯคนก่อน วิจารณ์ถึงการใช้จ่ายงบประมาณที่สิ้นเปล่า และการเก็บภาษีที่สูง[3] มกราคม พ.ศ. 2545 เพลินไล่หัวหน้าตำรวจเมืองวาซิลา และผู้อำนวยการห้องสมุดออก ซึ่งยังผลให้มีประชาชน 60 คนออกมารวมกลุ่มกันรณรงค์ต่อต้านเพลิน [11] ด้านตำรวจที่ถูกไล่ออกยื่นฟ้องร้องเพลิน กล่าวหาว่าเขาถูกไล่ออก ด้วยเหตุว่าเขาสนับสนุนแผนการที่เพลินต่อต้าน แต่ข้อกล่าวหานี้ถูกยกฟ้องโดยศาล ด้วยเหตุผลว่าเพลินมีสิทธิตามกฎหมายของรัฐ ที่จะไล่ลูกจ้างของเมืองออก ถึงแม้จะด้วยเหตุผลทางการเมืองก็ตาม [12] เธอทำตามสัญญามหาชนที่ให้ไว้ด้วยการลดเงินเดือนตัวเอง และลดภาษีที่ดินลง 40%[3] หล่อนยังขึ้นภาษีการค้า เพื่อการสร้างลานสเก็ตน้ำแข็งในร่ม และสนามกีฬา [13] ในเวลานี้เอง หัวหน้าพรรครีพลับลิกันในรัฐอลาสกาก็เริ่มเจียระไนเธอ [14] เพลินลงสมัครผู้ว่าการเมืองอีกครั้งกับจอห์น สเตน และก็ชนะด้วยคะแนนเสียงที่มากกว่าเดิม [3] [15] เพลินได้รับการเลือกให้เป็น ประธานงานประชุมผู้ว่าการเมืองแห่งรัฐอลาสกาอีกด้วย [16]

ขณะเป็นผู้ว่าการเมืองวาซิลา เพลินใส่เสื้อสนับสนุนนายพัท บุชชานาน ในวาระที่นายบุชชานานลงสมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดี และเดินมางมาเยือนเมืองวาซิลาในปี พ.ศ. 2539 หล่อนกล่าวว่าเธอ "สนับสนุนผู้สมัครทุกคนที่เดินทางมายังวาซิลา" และปฏิเสธถึงการสนับสนุนนายบุชชานาน[17] แต่นายบุชชานานกล่าวถึงเพลินว่าเพลิน"สนับสนุน"เขาในการให้สัมภาษณ์ หลังจากที่แมคเคนเลือกเธอเป็นรันนิงเมทแล้ว [17] [18]

การเลือกตั้ง พ.ศ. 2545[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. "Alaska Assemblies of God Newsletter" (PDF). Summer 2008. สืบค้นเมื่อ 2008-08-29. "along with Pastor Mike Rose of Juneau Christian Center, where Palin presently attends church when in Juneau" 
  2. 2.0 2.1 Ancestry of Sarah Palin by Robert Battle. Accessed 2008-08-26.
  3. 3.00 3.01 3.02 3.03 3.04 3.05 3.06 3.07 3.08 3.09 3.10 3.11 Johnson, Kaylene (2008). "Sarah: How a Hockey Mom Turned Alaska's Political Establishment Upside Down". Epicenter Press. ISBN 978-0979047084. 
  4. Talaythai.com - ปลาสากยักษ์
  5. บทความ barracuda ในวิกิพีเดียภาษาอังกฤษ
  6. "Gov. Sarah Palin Was Second Choice in '84 Beauty Contest". 
  7. "McCain surprises with Palin pick". MarketWatch. 2008-08-29. สืบค้นเมื่อ 2008-08-29. 
  8. "Commentary: Palin is brilliant, but risky, VP choice". CNN. 2008-08-29. สืบค้นเมื่อ 2008-08-29. 
  9. Kizzia, Tom (2008-08-29). "Gov. Sarah Palin: A biography". Anchorage Daily News. สืบค้นเมื่อ 2008-08-29. 
  10. Kizzia, Tom (October 23, 2006). "'Fresh face' launched Palin". Anchorage Daily News. สืบค้นเมื่อ 2008-08-30. 
  11. Komarnitsky, S.J. (February 11, 1997). "Foes Back Off Their Push To Recall Mayor". Anchorage Daily News. สืบค้นเมื่อ 2008-08-30. 
  12. Komarnitsky, S.J. (March 1, 2000). "Judge Backs Chief's Firing". Anchorage Daily News. สืบค้นเมื่อ 2008-08-30. 
  13. Yardley, William (2008-08-29). "Sarah Heath Palin, an Outsider Who Charms". The New York Times. สืบค้นเมื่อ 2008-08-30. 
  14. Grier, Peter (August 29, 2008). "Sarah Palin, McCain’s pick, forged maverick political path in Alaska". Christian Science Monitor. สืบค้นเมื่อ 2008-08-30. 
  15. "2006 Campaign Tip Sheets: Alaska Governor". National Journal. สืบค้นเมื่อ 2008-08-30. 
  16. ""About the Governor"". Biography. State of Alaska. สืบค้นเมื่อ 2007-12-27. 
  17. 17.0 17.1 "Ben Smith's Blog: Palin on Israel". politico.com. สืบค้นเมื่อ 2008-08-30. 
  18. Hayes, Christopher (August 29, 2008). "Sarah Palin, Buchananite". Capitolism. thenation.com. สืบค้นเมื่อ 2008-08-30.