เรืองอุไร กุศลาสัย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เรืองอุไร กุศลาสัย
นามปากกา: กรุณา-เรืองอุไร กุศลาสัย
เกิด: 21 มิถุนายน พ.ศ. 2463 (92 ปี) [1]
เขตบางกอกน้อย กรุงเทพฯ
อาชีพ: ครู นักเขียน นักแปล
บิดา: พระสอนถูกระบอบ (เรือง หิญชีระนันทน์)
คู่สมรส: กรุณา กุศลาสัย (พ.ศ. 2492 - 2552)

เรืองอุไร กุศลาสัย (21 มิถุนายน พ.ศ. 2463 - ) เป็นนักเขียน นักแปล ผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับประเทศอินเดีย มีชื่อเสียงจากหนังสือและบทความเกี่ยวกับประเทศอินเดีย ซึ่งเป็นผลงานร่วมกับกรุณา กุศลาสัย ซึ่งเป็นสามี ได้รับการเชิดชูเกียรติ รางวัลนราธิป ประจำปี พ.ศ. 2544

เรืองอุไร กุศลาสัย เดิมชื่อ เรืองอุไร หิญชีระนันทน์ เกิดที่ตำบลศิริราช อำเภอบางกอกน้อย ฝั่งธนบุรี เป็นบุตรีของอำมาตย์ตรี พระสอนถูกระบอบ (เรือง หิญชีระนันทน์) จบการศึกษาจากโรงเรียนสตรีวัดระฆัง โรงเรียนเบญจมราชาลัย และคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และรับราชการครูที่โรงเรียนฝึกหัดครูมัธยม (สถาบันราชภัฏจันทรเกษม) และโรงเรียนบพิตรภิมุข จนกระทั่งเกษียณอายุ [2]

เรืองอุไร สมรสกับ กรุณา กุศลาสัย ตั้งแต่ พ.ศ. 2492 จนถึงปัจจุบัน

อ้างอิง [แก้]