วินทร์ เลียววาริณ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สมชัย เลี้ยววาริณ
วินทร์.jpg
ที่งานเปิดตัวภาพยนตร์ "ปืนใหญ่จอมสลัด"
นามปากกา: วินทร์ เลียววาริณ
เกิด: 23 มีนาคม พ.ศ. 2499 (58 ปี) (ตามทะเบียนราษฎร์คือ 3 เมษายน พ.ศ. 2499)
อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา
อาชีพ: นักเขียนนวนิยาย, นักเขียนเรื่องสั้น, คอลัมนิสต์
สัญชาติ: ไทย
คู่สมรส: ลิเลียน เลี้ยววาริณ
ช่วงเวลาในการเขียน: พ.ศ. 2534 - ปัจจุบัน
แนวทางการเขียน: วิจารณ์, หักมุม
ผลงานครั้งแรก: ไฟ (เรื่องสั้น ลงพิมพ์ในนิตยสารอิมเมจ พ.ศ. 2534)
เว็บไซต์: winbookclub.com

วินทร์ เลียววาริณ (ชื่อเกิด สมชัย เลี้ยววาริณ) เกิดปี พ.ศ. 2499 ที่อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา [1] เป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี พ.ศ. 2556 และเป็นนักเขียนที่ได้รับ รางวัลซีไรต์ ถึง 2 ครั้ง คือ เมื่อปี พ.ศ. 2540 (ประชาธิปไตยบนเส้นขนาน) และเมื่อปี พ.ศ. 2542 (สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าคน) โดยก่อนหน้าที่จะมาเป็นนักเขียน เขาทำงานด้านออกแบบมาก่อน คือเป็นสถาปนิก นักตกแต่งภายใน นักออกแบบกราฟิก และนักโฆษณา

ประวัติ[แก้]

วินทร์ เลียววาริณ เกิดที่หาดใหญ่ สงขลา เมื่อปี พ.ศ. 2499 เข้าเรียนชั้นประถมปีที่ 1 เมื่ออายุเจ็ดขวบ ที่โรงเรียนวิริยเธียรวิทยา หาดใหญ่ ซึ่งเป็นโรงเรียนประถมเล็ก ๆ ครั้นแปดขวบก็ยังเรียนซ้ำชั้น ป.1 ด้วยครูประจำชั้นเห็นว่าจะทำให้ภูมิแน่นขึ้น เรียนต่อประถมปีที่ 4 ที่โรงเรียนแสงทองวิทยา หาดใหญ่ ซึ่งเป็นโรงเรียนคาทอลิก จึงมีโอกาสเรียนทั้งศาสนาพุทธและคริสต์ เมื่อจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ได้ไปต่อม.ศ. 4 ที่กรุงเทพฯ ณ โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) รุ่นที่ 3 และเป็นรุ่นแรกที่เรียน ณ ที่ตั้งของโรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ปัจจุบัน

วินทร์ สนใจงานศิลปะตั้งแต่เล็ก จึงเลือกเรียนสถาปัตยกรรมศาสตร์ จบปริญญาตรี สถ.บ. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย แล้วเดินทางไปทำงานที่ประเทศสิงคโปร์ทันที ทำงานเป็นสถาปนิกที่สิงคโปร์ร่วมสี่ปีก็เดินทางไปทำงานและเรียนต่อที่นิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา โดยเขาเข้าเรียนในหลายมหาวิทยาลัยโดยไม่เอาปริญญา จบแล้วกลับเมืองไทยมาทำงานในวงการโฆษณา และต่อมาเรียนต่อจนได้รับปริญญาโทด้านการตลาด จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

วินทร์ เริ่มชีวิตคนโฆษณาด้วยตำแหน่งผู้กำกับศิลป์ และเปิดฉากการเขียนหนังสือควบคู่ไปด้วย เรื่องสั้นเรื่องแรกที่ได้รับการตีพิมพ์คือ ไฟ

ด้านชีวิตส่วนตัว เขาสมรสแล้วกับ ลิเลียน เลี้ยววาริณ ชาวสิงคโปร์ มีบุตรด้วยกัน 1 คน คือ ตฤณ เลี้ยววาริณ เกิดเมื่อ 17 มกราคม พ.ศ. 2534

นอกจากนี้ วินทร์ ยังเขียนเรื่องสั้น และบทความ ลงนิตยสารด้วย เช่น ใน มติชนสุดสัปดาห์ และยังมีผลงานเขียน ร่วมกับนักเขียนรุ่นใหม่อย่าง ปราบดา หยุ่น ในชื่อชุด ความน่าจะเป็นบนเส้นขนาน (ดัดแปลงจากชื่อหนังสือที่ได้รับความนิยมของทั้งคู่ คือ ประชาธิปไตยบนเส้นขนาน ของวินทร์ และ ความน่าจะเป็น ของปราบดา) โดยเขียนลงเป็นตอนๆ ลงในนิตยสาร open ในลักษณะการโต้ตอบอีเมลกัน และได้รวมเล่มเป็นหนังสือแล้วเจ็ดเล่ม

ศิลปินแห่งชาติ[แก้]

ในวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2557 วินทร์ เลียววาริณ ได้รับการประกาศยกย่องเชิดชูเกียรติจากสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติให้เป็น "ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์" ร่วมกับมาลา คำจันทร์ และโสภาค สุวรรณ

ผลงาน[แก้]

หนังสือ[แก้]

  1. สมุดปกดำกับใบไม้สีแดง (รวมเรื่องสั้น) (พ.ศ. 2537)
  2. อาเพศกำสรวล (รวมเรื่องสั้น) (พ.ศ. 2537)
    วินทร์ เลียววาริณ ในบุคลิกอันเรียบง่าย
  3. ประชาธิปไตยบนเส้นขนาน (นวนิยาย) (พ.ศ. 2537)
  4. เดือนช่วงดวงเด่นฟ้า ดาดาว (รวมเรื่องสั้นแนววิทยาศาสตร์) (พ.ศ. 2538)
  5. สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าคน (รวมเรื่องสั้นและบทความ) (พ.ศ. 2542)
  6. 空劫の大河 タイ民主革命奇綺談 (ภาคภาษาญี่ปุ่นของหนังสือ"ประชาธิปไตยบนเส้นขนาน") (พ.ศ. 2542)
  7. หนึ่งวันเดียวกัน (รวมเรื่องสั้น) (พ.ศ. 2544)
  8. หลังอานบุรี (รวมเรื่องสั้น) (พ.ศ. 2544)
  9. ปีกแดง (นวนิยาย) (พ.ศ. 2545)
  10. インモラル・アンリアル ISBN 4763123238 (รวมเรื่องสั้นภาคภาษาญี่ปุ่น) (พ.ศ. 2545)
  11. ความน่าจะเป็นบนเส้นขนาน (จดหมาย) (พ.ศ. 2545) (เขียนร่วมกับ ปราบดา หยุ่น)
  12. ปั้นน้ำเป็นตัว (รวมเรื่องสั้นและบทความ) (พ.ศ. 2546)
  13. (รวมเรื่องสั้น) (พ.ศ. 2546)
  14. Democracy, Shaken & Stirred (ภาคภาษาอังกฤษของหนังสือ"ประชาธิปไตยบนเส้นขนาน") (พ.ศ 2546)
  15. วันแรกของวันที่เหลือ (รวมเรื่องสั้น) (พ.ศ. 2547# ฆาตกรรมกลางทะเล (รวมเรื่องสั้น) (พ.ศ. 2547)
  16. คดีผีนางตะเคียน (รวมเรื่องสั้น) (พ.ศ. 2547)
  17. นิยายข้างจอ (พ.ศ. 2548)
  18. ปลาที่ว่ายในสนามฟุตบอล (พ.ศ. 2548)
  19. จรูญจรัสรัศมีพราว พร่างพร้อย (รวมเรื่องสั้นแนววิทยาศาสตร์) (พ.ศ. 2548)
  20. รอยเท้าเล็กๆของเราเอง(หนังสือเสริมกำลังใจ) (พ.ศ. 2548)
  21. โลกด้านที่หันหลังให้ดวงอาทิตย์ (รวมเรื่องสั้น) (พ.ศ. 2549))
    วินทร์ เลียววาริณ ขณะเซ็นหนังสือให้แฟนนักอ่าน
  22. ผู้ชายคนที่ตามรักเธอทุกชาติ พิมพ์ครั้งที่ 85 (นวนิยาย) (พ.ศ. 2549)
  23. ยาแก้สมองผูก ตราควายบิน (คู่มือการเขียนหนังสือแบบสังเคราะห์เรื่อง) (พ.ศ. 2550)
  24. ฝนตกขึ้นฟ้า (นวนิยายฟิล์ม นัวร์ ) (พ.ศ. 2550)
  25. โลกใบที่สองของโม (นวนิยายภาพรีไซเคิลเรื่องแรกของโลก) (พ.ศ. 2549)
  26. ความฝันโง่ ๆ (หนังสือรวบบทความเสริมกำลังใจ ชุดที่ 2) (พ.ศ. 2549)
  27. a day in a life (2005) (หนึ่งวันเดียวกัน ฉบับภาษาอังกฤษ)
  28. เบื้องบนยังมีแสงดาว (หนังสือเสริมกำลังใจ ชุดที่ 3) (พ.ศ. 2550)
  29. น้ำแข็งยูนิต ตราควายบิน (เป็นหนังสือในลักษณะเดียวกับ ยาแก้สมองผูก ตราควายบิน) (พ.ศ. 2550)
  30. เดินไปให้สุดฝัน (พ.ศ. 2551)
  31. บุหงาปารี (พ.ศ. 2551) (ถูกนำไปสรางเป็นบทภาพยนตร์ ปืนใหญ่จอมสลัด)
  32. บุหงาตานี (พ.ศ. 2552) (ภาคต่อของ "บุหงาปารี")
  33. เส้นรอบวงของหนึ่งวัน (รวมเรื่องสั้น) (พ.ศ. 2552)
  34. ยามดึกนึกหนาวหนาว เขนยแนบ แอบเอย (รวมเรื่องสั้นแนววิทยาศาสตร์) (พ.ศ. 2552)
  35. มังกรเซน (หนังสือศาสนาพุทธนิกายเซน) (พ.ศ. 2552)
  36. วินทร์ เลียววาริณ คุยกับหนอน (หนังสือรวมจดหมายอิเล็กทรอนิกส์) (พ.ศ. 2552)
  37. เย็นฉ่ำน้ำค้างย้อย เยือกฟ้าพาหนาว (รวมเรื่องสั้นแนววิทยาศาสตร์) (พ.ศ. 2554)
  38. เส้นสุมมติ(พ.ศ. 2555)
  39. คำที่แปลว่ารัก(พ.ศ. 2555)
  40. คดีล่าคนเจ้าชู้(พ.ศ. 2556)
  41. ชีวิตคือปาฏิหาริย์(พ.ศ. 2556)

เขียนร่วมกับ ปราบดา หยุ่น[แก้]

  1. ความน่าจะเป็นบนเส้นขนาน 1 (จดหมาย 2545)
  2. ความน่าจะเป็นบนเส้นขนาน 2 (จดหมาย 2547)
  3. ความน่าจะเป็นบนเส้นขนาน 3 (จดหมาย 2548)
  4. ความน่าจะเป็นบนเส้นขนาน 4 (จดหมาย 2549)
  5. ความน่าจะเป็นบนเส้นขนาน 5 (จดหมาย 2550)
  6. ความน่าจะเป็นบนเส้นขนาน 6 (จดหมาย 2551)
  7. ความน่าจะเป็นบนเส้นขนาน 7 (จดหมาย 2552)

อื่นๆ[แก้]

  1. ปืนใหญ่จอมสลัด (บทภาพยนตร์ พ.ศ. 2551)

อ้างอิง[แก้]

  1. ประทีป เหมือนนิล. 100 นักประพันธ์ไทย. กรุงเทพ : สุวีริยาสาส์น, 2542. หน้า 479. ISBN 974-8267-78-4

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]