องค์การสะพานปลา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
องค์การสะพานปลา
Fish Marketing Organization
องค์การสะพานปลา.jpg
ที่ทำการ
211 ถนนเจริญกรุง 58 แขวงยานนาวา เขตสาทร กรุงเทพมหานคร
ภาพรวม
วันก่อตั้ง 21 มกราคม พ.ศ. 2496
ผู้บริหาร ภาณุ อุทัยรัตน์, ประธานกรรมการ
วิรัช เถื่อนยืนยงค์, ผู้อำนวยการ
ในกำกับดูแลของ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
เว็บไซต์
http://www.fishmarket.co.th

องค์การสะพานปลา (อังกฤษ: Fish Marketing Organization) เป็นรัฐวิสาหกิจ สังกัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2496 ตามพระราชบัญญัติจัดระเบียบกิจการแพปลา พ.ศ. 2496 ซึ่งประกาศในราชกิจานุบเกษา เมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2496 มีผลบังคับใช้ในวันถัดมา เพื่อดำเนินการเกี่ยวกับสะพานปลา ตลาดสินค้าสัตว์น้ำ และอุตสาหกรรมประมง โดยในระยะแรกได้รับโอนกิจการแพปลา ของกรมการประมง มาจัดตั้งเป็นนิติบุคคล[1]

เนื้อหา

การดำเนินงาน [แก้]

องค์การสะพานปลา เป็นรัฐวิสาหกิจที่มีรายได้จากการจำหน่ายสัตว์น้ำ น้ำมันเชื้อเพลิงสำหรับชาวประมง และค่าบริการ ค่าธรรมเนียมต่างๆ โดยรายได้ส่วนใหญ่มากจากค่าบริการ ค่าธรรมเนียม (95.2 ล้านบาท) และการจำหน่ายสินค้าสัตว์น้ำและผลิตภัณฑ์แปรรูป (92.1 ล้านบาท) รวมมูลค่ารายได้ในปี พ.ศ. 2553 จำนวน 320 ล้านบาท แต่องค์การสะพานปลา มีรายจ่ายประจำในการบริหารและการดำเนินงานกว่า 174 ล้านบาท รวมแล้วในปี พ.ศ. 2553 มีกำไรสุทธิจำนวน 1.18 ล้านบาท[2]

สะพานปลา [แก้]

องค์การสะพาน มีอำนาจจัดตั้งสะพานปลา โดยการอนุมัติจากคณะรัฐมนตรี และประกาศในราชกิจจานุเบกษา ปัจจุบันมีสะพานในความดูแลขององค์การสะพานปลา จำนวน 4 แห่ง ได้แก่[3]

  1. สะพานปลากรุงเทพ เป็นท่าเทียบติดแม่น้ำเจ้าพระยา ตั้งอยู่ในซอยเจริญกรุง 62 ตรงข้ามวัดสุทธิวราราม เป็นตลาดกลางในการประมูลซื้อขายแลกเปลี่ยนสัตว์น้ำแหล่งสำคัญของกรุงเทพฯ
  2. สะพานปลาสมุทรปราการ ตั้งอยู่ที่ตำบลท้ายบ้าน อำเภอเมืองสมุทรปราการ
  3. สะพานปลาสมุทรสาคร ริมแม่น้ำท่าจีน ถนนวิเชียรโชฎก ตำบลมหาชัย อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสาคร เป็นสะพานที่ใหญ่เป็นลำดับ 2 รองจากสะพานปลากรุงเทพ[4]
  4. สะพานปลานครศรีธรรมราช ตั้งอยู่ที่ตำบลปากพนัง อำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช

ท่าเทียบเรือประมง [แก้]

องค์การสะพานปลา มีท่าเทียบเรือประมงในความดูแล จำนวน 14 แห่ง ได้แก่

  • ระนอง
  • หัวหิน
  • อ่างศิลา
  • ตราด
  • ปราณบุรี
  • สงขลา 1
  • สงขลา 2
  • นราธิวาส
  • ชุมพร
  • หลังสวน
  • สตูล
  • สุราษฎร์ธานี
  • ภูเก็ต
  • ปัตตานี

อ้างอิง [แก้]