พระเจ้าปเย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

พระเจ้าปเย (พระเจ้ามหาสีหสุรสุธรรมราชา) เป็นพระมหากษัตริย์พม่าองค์ที่ 9แห่งราชวงศ์ตองอูพระองค์เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าทาลุน พระองค์ครองราชย์เมื่อปี พ.ศ. 2204 โดยพระองค์ได้รับการสนับสนุนจากขุนนาง และเมื่อพระเจ้าพินดาเลพระเชษฐาของพระองค์ได้ถูกปลดจากการเป็นกษัตริย์ พระเจ้าปเยจึงนำตัวพระเจ้าพินดาเลไปประหารชีวิต และเมื่อปี พ.ศ. 2205 ปีขาล สมเด็จพระนารายณ์ พระมหากษัตริย์ไทย โปรดให้ส่งกองทัพไปตีเอาเมืองอังวะเพื่อแก้แค้นที่กองทัพพม่ายกทัพเข้ามาติดตามครอบครัวชาวรามัญที่หนีเข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภารครั้งนั้นพระองค์โปรดให้เจ้าพระยาโกษาธิบดี (เหล็ก) เป็นแม่ทัพ ยกกองทัพไปตีเมืองทวาย เมืองเมาะตะมะ โดยเข้าทางด่านพระเจดีย์สามองค์ ด่านเขาปูน ด่านสลักพระ แล้วยกกองทัพผ่านเมืองสะโตง (สิตตวง) ทางแม่น้ำสะโตง ไปตีเมืองหงสาวดี เมืองสิเรียม เมืองย่างกุ้ง และตั้งค่ายล้อมเมืองหลวงอังวะไว้ แต่เนื่องจากกองทัพสยามขัดสนเสบียงอาหาร ประกอบกับทหารเจ็บป่วยเป็นไข้มาก จึงเลิกทัพกลับกรุงศรีอยุธยา

หลังจากนั้นพระเจ้าปเยก็ปกครองบ้านเมืองโดยปราศจากความสุขจนพระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อปี พ.ศ. 2215 และพระราชโอรสของพระองค์เลยขึ้นครองราชย์ต่อเป็น พระเจ้านราวาระ

ก่อนหน้า พระเจ้าปเย ถัดไป
พระเจ้าพินดาเล
ราชวงศ์ตองอู
2leftarrow.png พระเจ้าปเยมิน
ยุคนยองยาน

(2204)
2rightarrow.png พระเจ้านราวาระ
ราชวงศ์ตองอู