พระเจ้ามังลอก
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
พระเจ้ามังลอก (อังกฤษ: Naungdawgyi) เป็นพระโอรสพระองค์โตของพระเจ้าอลองพญา ในบรรดาพระโอรส 6 พระองค์ ขึ้นครองราชย์เนื่องจากทรงเป็น "เองเชเมง" หรือ อุปราชวังหน้า ซึ่งเมื่อการสวรรคตของพระเจ้าอลองพญา ได้เกิดการกบฏและการแย่งชิงอำนาจจากเจ้าพม่าด้วยกันเองและเหล่าขุนนาง เมื่อพระองค์ขึ้นครองราชย์แล้วได้กำจัดผู้ต่อต้านเหล่านี้ แต่ไม่ประหารชีวิต นั่นทำให้รัชสมัยของกษัตริย์พระองค์นี้สั้นเพียงระยะเวลาแค่ 3 ปี เท่านั้น
และผู้ที่ขึ้นครองราชย์ต่อมา คือ พระอนุชาของพระองค์ คือ พระเจ้ามังระ
พระเจ้ามังลอก มีชื่อที่เรียกในภาษาพม่าว่า "นองดอจี" [1][2]
อ้างอิง [แก้]
- ↑ "The Royal Ark: Burma -- Konbaung Dynasty"
- ↑ เทปสนทนาเรื่อง วาระสุดท้าย...ของ อาณาจักรอยุธยาและราชวงศ์อลองพญา โดย ดร.สุเนตร ชุตินธรานนท์ วีระ ธีรภัทร (เมษายน พ.ศ. 2544)
| สมัยก่อนหน้า | พระเจ้ามังลอก | สมัยถัดไป | ||
|---|---|---|---|---|
| พระเจ้าอลองพญา ราชวงศ์อลองพญา |
 |
พระเจ้ามังลอก (อาณาจักรพม่า-รามัญ) (2303 - 2306) |
 |
พระเจ้ามังระ ราชวงศ์อลองพญา |
|
|||||||||||
