แอโรไวรอนเมนต์ อาร์คิว-11 เรฟเวน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
อาร์คิว-11 เรฟเวน
Raven UAV flying.jpg
อากาศยานไร้คนขับอาร์คิว-11 ในเที่ยวบิน
หน้าที่ อากาศยานไร้คนขับที่ควบคุมจากระยะไกล[1]
ผู้ผลิต แอโรไวรอนเมนต์
เที่ยวบินแรก ตุลาคม ค.ศ. 2001
เริ่มใช้ พฤษภาคม ค.ศ. 2003
สถานะ ประจำการ
ผู้ใช้หลัก กองทัพบกสหรัฐ
กองทัพอากาศสหรัฐ, เหล่านาวิกโยธินสหรัฐ, กองทัพบกสหรัฐ, กองกำลังทางบกทั่วโลก
การผลิต ค.ศ. 2004–ปัจจุบัน
จำนวนที่ถูกผลิต มากกว่า 19,000 ลำ
ค่าใช้จ่ายต่อลำ
173,000 ดอลลาร์ต่อระบบ (รวม 4 อากาศยานไร้คนขับ, 2 สถานีควบคุมภาคพื้นดิน และชิ้นส่วนอะไหล่)[2]
พัฒนาจาก เอฟคิวเอ็ม-151 พอยเตอร์

แอโรไวรอนเมนต์ อาร์คิว-11 เรฟเวน (อังกฤษ: AeroVironment RQ-11 Raven) เป็นอากาศยานไร้คนขับทางไกลที่ควบคุมด้วยมือ (หรืออากาศยานไร้คนขับขนาดเล็ก)[3] ซึ่งพัฒนาขึ้นสำหรับกองทัพสหรัฐ แต่ปัจจุบันได้รับการนำมาใช้โดยกองกำลังทหารของประเทศอื่น ๆ อีกมาก

อาร์คิว-11 เรฟเวน ได้รับการนำมาใช้ครั้งแรกในฐานะเอฟคิวเอ็ม-151 ในปี ค.ศ. 1999 แต่ในปี ค.ศ. 2002 ได้รับการพัฒนาเป็นรูปแบบปัจจุบัน[4] คล้ายกับเครื่องบินโมเดลฟรีไฟลต์ รุ่นเอฟ1ซี ของสหพันธ์กีฬาทางอากาศโลกที่มีขนาดใหญ่ขึ้น อากาศยานชนิดนี้ได้รับการปล่อยตัวด้วยมือและขับเคลื่อนด้วยมอเตอร์ไฟฟ้าในรูปแบบของการผลัก เครื่องบินสามารถบินได้สูงถึง 6.2 ไมล์ (10.0 กม.) ที่ระดับความสูงอย่างคร่าว ๆ 500 ฟุต (150 ม.) เหนือระดับพื้นดิน (AGL) และมากกว่า 15,000 ฟุต (4,600 เมตร) เหนือระดับน้ำทะเลปานกลาง (MSL) ที่ความเร็วการบินที่ 28–60 ไมล์ต่อชั่วโมง (45–97 กม./ชม.)[5] ทั้งนี้ กองทัพบกสหรัฐใช้เรฟเวนในระดับกองร้อย[6]

การออกแบบและพัฒนา[แก้]

เรฟเวนอาร์คิว-11บี ยูเอเอส ผลิตโดยแอโรไวรอนเมนต์ มันเป็นผู้ชนะโครงการอากาศยานไร้คนขับขนาดเล็กของกองทัพบกสหรัฐในปี ค.ศ. 2005 และเข้าสู่การผลิตแบบเต็มอัตรา (FRP) ในปี ค.ศ. 2006 หลังจากนั้นไม่นาน มันก็ได้รับเป็นของตนโดยเหล่านาวิกโยธินสหรัฐ และกองทัพอากาศสหรัฐสำหรับโครงการเอฟแพสที่กำลังดำเนินอยู่ มันได้รับการรับรองโดยกองกำลังทหารของหลาย ๆ ประเทศ (ดูด้านล่าง) มีการส่งมอบเรฟเวนมากกว่า 19,000 ลำให้แก่ลูกค้าทั่วโลกจนถึงปัจจุบัน เรฟเวนเวอร์ชันที่เปิดใช้งานลิงก์ข้อมูลดิจิทัลใหม่ในขณะนี้อยู่ในระหว่างการผลิตสำหรับกองกำลังสหรัฐและพันธมิตร โดยได้ปรับปรุงความทนทาน ท่ามกลางการปรับปรุงอื่น ๆ อีกนานัปการ

ประจำการ[แก้]

ทหารเตรียมปล่อยตัวเรฟเวนในอิรัก
เรฟเวนเมื่อได้รับการปล่อยตัวแล้ว
ส่วนควบคุมการบิน

ประจำการปัจจุบัน[แก้]

แผนที่ประจำการแอโรไวรอนเมนต์ อาร์คิว-11 เรฟเวน ในทางทหาร เป็นสีน้ำเงิน
ธงของประเทศลิทัวเนีย ลิทัวเนีย
ธงของประเทศออสเตรเลีย ออสเตรเลีย
ธงของประเทศเบลเยียม เบลเยียม
ธงของประเทศบัลแกเรีย บัลแกเรีย
ธงของประเทศแคนาดา แคนาดา
ธงของประเทศโคลอมเบีย โคลอมเบีย
ธงของประเทศเช็กเกีย เช็กเกีย
ธงของประเทศเอสโตเนีย เอสโตเนีย
ธงของประเทศสเปน สเปน
ธงของประเทศฮังการี ฮังการี
ธงของประเทศอิรัก อิรัก
ธงของประเทศอิตาลี อิตาลี
ธงของประเทศเคนยา เคนยา
ธงของประเทศเลบานอน เลบานอน
ธงของประเทศลักเซมเบิร์ก ลักเซมเบิร์ก
ธงของประเทศนอร์ทมาซิโดเนีย นอร์ทมาซิโดเนีย
ธงของประเทศเนเธอร์แลนด์ เนเธอร์แลนด์
ธงของประเทศนอร์เวย์ นอร์เวย์
ธงของประเทศปากีสถาน ปากีสถาน
ธงของประเทศฟิลิปปินส์ ฟิลิปปินส์
ธงของประเทศโปรตุเกส โปรตุเกส
ธงของประเทศโรมาเนีย โรมาเนีย
ธงของประเทศซาอุดีอาระเบีย ซาอุดีอาระเบีย
 ไทย
ธงของประเทศยูกันดา ยูกันดา
ธงของสหราชอาณาจักร สหราชอาณาจักร
ธงของสหรัฐ สหรัฐ
 ยูเครน
ธงของประเทศอุซเบกิสถาน อุซเบกิสถาน
ธงของประเทศเยเมน เยเมน

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

หมายเหตุ
  1. "RQ-11 Raven". GlobalSecurity.org. Archived from the original on 21 January 2009. สืบค้นเมื่อ 2009-01-09.
  2. "RQ-11B Raven". United States Air Force.
  3. [1]
  4. Tomlinson, Cpl Ryan L (2008-05-14). "Gunfighter debuts Raven". IIMEF, Official Site US Marine Core, 2nd Light Armored Reconnaissance Bn. สืบค้นเมื่อ 2010-02-23.[ลิงก์เสีย]
  5. "RQ-11 Raven". Army-technology.com. สืบค้นเมื่อ 2009-10-09.แม่แบบ:Unreliable source?
  6. Mini Drones Win Soldier Praise at Army Experiment - Kitup.Military.com, 6 March 2015
  7. http://landforce.mod.bg/Pokaz-na-novo-oborudvane-v-61-mbr/11:1145.html
  8. "www.defensenews.com/article/20140513/DEFREG02/305130034/Canadian-Army-Navy-Develop-Ambitious-Plans-AF-Fights-Delays". www.defensenews.com. 2014-05-13. สืบค้นเมื่อ 2014-05-14.
  9. Colombia; US donates ScanEagle UAV's to FAC Archived 2014-01-04 at the Wayback Machine. – Dmilt.com, March 19, 2013
  10. "Czech military to buy two MUAVs for Afghanistan". ČTK (Czech Press Agency, www.ctk.cz). October 2, 2009. สืบค้นเมื่อ 2009-10-02.
  11. http://index.hu/kultur/media/2015/09/21/benko_tibor_terkep_hadmuveleti/
  12. "Iraqi Army's UAVs give troops the big picture". Army.mil. สืบค้นเมื่อ 2010-03-28.
  13. "Lebanon to receive US-built UAV's". defence.professionals (defpro). April 16, 2009. Archived from the original on January 28, 2010. สืบค้นเมื่อ 2009-04-16.
  14. "Heavy U.S. Military Aid to Lebanon Arrives ahead of Elections". Naharnet Newsdesk. April 9, 2009. Archived from the original on November 30, 2009. สืบค้นเมื่อ 2009-04-09.
  15. "Lebanon gets Raven mini UAV from U.S." United Press International. March 23, 2009. Archived from the original on March 27, 2009. สืบค้นเมื่อ 2009-03-24.
  16. US delivers military vehicles to Lebanese Army. Daily Star, March 24, 2009.
  17. [2] Drones from Washington arrived in Macedonia
  18. Ansari, Usman (May 9, 2009). "Pakistan reported developing armed UAV". สืบค้นเมื่อ April 15, 2013.
  19. U.S. Military Delivers Counterterrorism Equipment to the Philippine Army and Marine Corps
  20. "Estonia and Portugal procure AeroVironment small unmanned aircraft systems". The Defence Post. 15 September 2018. Archived from the original on 2018-09-15. สืบค้นเมื่อ 16 September 2018.
  21. Raven numbers – Strategypage.com, February 19, 2013
  22. США передали украинским военным 72 беспилотника
  23. Украина в ближайшее время получит новые разведывательные беспилотные аппараты RQ-11B «Raven»
  24. "Uzbekistan Receives RQ-11 UAV". Forecast International. 12 September 2018. สืบค้นเมื่อ 12 September 2018.
  25. "Uzbekistan; Army Receives RQ-11 UAV". Defence Market Intelligence. 17 September 2018. Archived from the original on 2018-09-17. สืบค้นเมื่อ 17 September 2018.
บรรณานุกรม

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]