แซ็งเตมีลียง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
แซ็งเตมีลียง
เมืองแซ็งเตมีลียง
Commune de Saint-Émilion

Blason ville fr Saint-Émilion (Gironde).svg


Saint-Emilion-2008.jpg
ทัศนียภาพของตัวเมืองเก่า และหอระฆัง
แซ็งเตมีลียง ซึ่งตั้งอยู่ใน France
แซ็งเตมีลียง
แซ็งเตมีลียง
พิกัดภูมิศาสตร์: 44°53′37″N 0°09′17″W / 44.8936°N 0.1547°W / 44.8936; -0.1547พิกัดภูมิศาสตร์: 44°53′37″N 0°09′17″W / 44.8936°N 0.1547°W / 44.8936; -0.1547
ประเทศ ฝรั่งเศส
แคว้น อากีแตน-ลีมูแซ็ง-ปัวตู-ชาร็องต์
จังหวัด ฌีรงด์
เขต ลีบูร์น
อำเภอ ลีบูร์น
สหเทศบาล แซ็งเตมีลียง
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี (2008-2014) แบร์นาร์ โลแร
พื้นที่1 27.02 ตร.กม. (10.43 ตร.ไมล์)
ประชากร (2009)2 2,005 คน
 • ความหนาแน่น 74 คน/ตร.กม. (190 คน/ตร.ไมล์)
INSEE/รหัสไปรษณีย์ 33394 / 33330
ความสูงจากระดับน้ำทะเล 3–107 เมตร (9.8–350 ฟุต)
(avg. 23 เมตร or 75 ฟุต)

1 ข้อมูลอาณาเขตที่ตามขึ้นทะเบียนไว้โดยไม่รวมทะเลสาบ, หนองน้ำ, ธารน้ำแข็งที่ขนาดใหญ่กว่า 1 ตารางกิโลเมตรตลอดจนปากแม่น้ำ

2 Population without double counting: residents of multiple communes (e.g., students and military personnel) only counted once.
แซ็งเตมีลียง *
Saint-Emilion Eglise monolithe.jpg
โบสถ์เก่าและหอระฆัง
ประเทศ ธงของประเทศฝรั่งเศส ฝรั่งเศส
ประเภท มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา (iii) (iv)
ประวัติการจดทะเบียน
จดทะเบียน 1999 (คณะกรรมการสมัยที่ 23)

แซ็งเตมีลียง (ฝรั่งเศส: Saint-Émilion) เป็นเมืองขนาดเล็กเมืองหนึ่งในจังหวัดฌีรงด์ แคว้นอากีแตน ทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่ห่างจากเมืองบอร์โด ประมาณ 35 กิโลเมตร ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ

การทำไวน์ได้เป็นอาชีพหลักของคนพื้นเมือง โดยมีประวัติศาสตร์การผลิตไวน์อันยาวนานเริ่มตั้งสมัยโรมัน ราวคริสต์ศตวรรษที่ 2 และมากขึ้นในสมัยยุคกลาง อันเป็นผลแห่งความอุดมสมบูรณ์ของพื้นดินและธรรมชาติในเขตอากีแตน แซ็งเตมีลียงอยู่ในทางผ่านของเส้นทางของนักแสวงบุญเซนต์เจมส์ใหญ่ จึงกลายเป็นเมืองที่เต็มไปด้วยโบสถ์ วิหาร สำนักสงฆ์ และโรงพยาบาล ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 11 เป็นต้นมา ต่อมา ตัวเมืองยังได้รับสิทธิในการปกครองตนเองในสมัยที่ปกครองโดยประเทศอังกฤษช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 12[1] ในปัจจุบันแซ็งเตมีลียงเป็นชุมชนผลิตไวน์ที่สำคัญและเลื่องชื่อที่สุดแห่งหนึ่ง มีทัศนียภาพสวยงาม ทั้งทางธรรมชาติ (โดยเฉพาะไร่องุ่น) และสถาปัตยกรรมยุคโบราณ

เขตตัวเมืองแซ็งเตมีลียงได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโก ในปีค.ศ. 1999

ระเบียงภาพ[แก้]

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. [http://whc.unesco.org/en/list/932 UNESCO:Jurisdiction of Saint-Emilion