อีสเตอร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
นางมารีย์ชาวมักดาลากับพระเยซูที่ฟื้นคีนพระชนม์แล้ว

อีสเตอร์ (อังกฤษ: Pasch[1][2], Pascha[3]; ละติน: Pascha ปัสคา; กรีก: Πάσχα, Paskha; แอราเมอิก: פַּסחא Pasḥa; มาจาก ฮีบรู: פֶּסַחPesaḥ) หรือ วันพระเยซูคริสต์ทรงคืนพระชนม์[4] (อังกฤษ: Easter; อังกฤษโบราณ: Ēostre) คริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิกในประเทศไทยเรียกว่า วันสมโภชปัสกาพระเยซูเจ้าทรงกลับคืนพระชนมชีพ เป็นหนึ่งในเทศกาลที่สำคัญมากที่สุดในศาสนาคริสต์ จัดขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองการคืนพระชนม์ของพระเยซูหลังจากที่ทรงถูกตรึงกางเขนและสิ้นพระชนม์ไปแล้วสามวัน โดยวันที่จะเปลี่ยนไปในแต่ละปีแต่กำหนดให้ทุกปีต้องจัดขึ้นในวันอาทิตย์ (เพราะเป็นวันที่ทรงถูกตรึงกางเขนตามพระคัมภีร์) เรียก วันอีสเตอร์

นอกจากนี้วันอีสเตอร์ถือเป็นวันสิ้นสุดเทศกาลมหาพรตซึ่งเป็นช่วงเวลา 40 วันที่คริสต์ศาสนิกชนถือศีลอดและสวดภาวนาเป็นพิเศษ สัปดาห์สุดท้ายของเทศกาลมหาพรตเรียกว่าสัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์ วันศุกร์ของสัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์เรียกวันศุกร์ศักดิ์สิทธิ์ (หรือที่ชาวโปรเตสแตนต์เรียกวันศุกร์ประเสริฐ) เป็นวันที่พระเยซูโดนตรึงกางเขน หลังจากวันอีสเตอร์เป็นเทศกาลปัสกา (Eastertide) 50 วัน และจบเทศกาลในวันอาทิตย์สมโภชพระจิตเจ้า

ประเพณีในการเฉลิมฉลองแตกต่างกันทั่วโลก แต่การตกแต่งไข่อีสเตอร์และกิจกรรมค้นหาไข่เป็นที่นิยมกันมากที่สุดในหมู่เด็ก ๆ

วันที่[แก้]

ทางตะวันตกกับตะวันออกกำหนดวันอีสเตอร์ที่ต่างกัน ซึ่งเปลี่ยนไปทุกปีด้วย ดังนี้

วันอีสเตอร์ในแต่ละปี
ปี ตะวันตก ตะวันออก
2011 24 เม.ย.
2012 8 เม.ย. 15 เม.ย.
2013 31 มี.ค. 5 พ.ค.
2014 20 เม.ย.

อ้างอิง[แก้]

  1. Lisa D. Maugans Driver, Christ at the Center (Westminster John Knox Press 2009 ISBN 978-0-66422897-2), p. 151
  2. Everett Ferguson, Baptism in the Early Church (Eerdmans 2009 ISBN 978-0-80282748-7), p. 351
  3. Norman Davies (20 January 1998). Europe: A History. HarperCollins. "In most European languages Easter is called by some variant of the late Latin word Pascha, which in turn derives from the Hebrew pesach, passover'." 
  4. ราชบัณฑิตยสถาน, พจนานุกรมศัพท์ศาสนาสากล อังกฤษ-ไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน, พิมพ์ครั้งที่ 3, ราชบัณฑิตยสถาน, 2552, หน้า 199-200