อาหารค่ำมื้อสุดท้าย

อาหารค่ำมื้อสุดท้าย (1495–1498) ภาพจิตรกรรมฝาผนัง, สีฝุ่นเทมเพอราบนพื้นผิวที่ผสมปูนปลาสเตอร์ น้ำมันดิน และแมสติก, ขนาด 700 x 880 ซม. (22.9 x 28.8 ฟุต) ในโบสถ์ซานตามารีอาเดลเลกราซีเอ มิลาน ประเทศอิตาลี ถือเป็นการตีความอันน่าทึ่งของเลโอนาร์โด ดา วินชี เกี่ยวกับอาหารค่ำมื้อสุดท้ายก่อนสิ้นพระชนม์ ภาพวาดเกี่ยวกับอาหารค่ำมื้อสุดท้ายในศิลปะคริสเตียนนั้นถูกสร้างสรรค์โดยปรมาจารย์ทางศิลปะมาหลายศตวรรษแล้ว โดยภาพจิตรกรรมฝาผนังของเลโอนาร์โด ดา วินชีในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1490 เป็นตัวอย่างที่รู้จักกันดีที่สุด (ภาพคลิกได้—ใช้เคอร์เซอร์เพื่อระบุบุคคลในภาพ)

อาหารค่ำมื้อสุดท้าย (อังกฤษ: Last Supper, Lord's Supper, Mystical Supper) ตามพระวรสาร คือพระกระยาหารมื้อสุดท้ายที่พระเยซูเสวยร่วมกับอัครทูตในเยรูซาเลมก่อนการตรึงกางเขน ชาวคริสต์ฉลองอาหารค่ำมื้อสุดท้ายเป็นการเฉพาะในวันวันพฤหัสบดีศักดิ์สิทธิ์ อาหารค่ำมื้อสุดท้ายเป็นหลักฐานทางพระคัมภีร์ที่สนับสนุนแนวคิดพิธีมหาสนิทศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งรู้จักกันในชื่อ "Holy Communion" หรือ "The Lord's Supper" การที่พระเยซูทรงเสวยพระกระยาหารมื้อสุดท้ายกับเหล่าสาวกนั้น เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไปในหมู่นักวิชาการ และเป็นส่วนหนึ่งของกรอบเรื่องราวชีวิตของพระเยซู

เมื่อถึงเวลา พระองค์ประทับลงและเสวยพร้อมกับพวกอัครทูต พระองค์ตรัสกับเขาทั้งหลายว่า “เรามีความปรารถนาอย่างยิ่งที่จะรับประทานปัสกานี้กับท่านก่อนที่เราจะต้องทนทุกข์ เราบอกท่านทั้งหลายว่า เราจะไม่รับประทานปัสกานี้อีกจนกว่าจะสำเร็จความหมายของปัสกานั้นในแผ่นดินของพระเจ้า” พระองค์ทรงหยิบถ้วย เมื่อขอบพระคุณแล้วตรัสว่า “จงรับเหล้าองุ่นถ้วยนี้ไปดื่มให้ทั่วกัน เราบอกท่านทั้งหลายว่า เราจะไม่ดื่มจากผลของเถาองุ่นอีกต่อไปจนกว่าแผ่นดินของพระเจ้าจะมา” พระองค์ทรงหยิบขนมปัง เมื่อขอบพระคุณแล้วก็ทรงหักส่งให้พวกเขา ตรัสว่า "จงรับแผ่นปังนี้ไปทานให้ทั่วกัน เพราะนี้คือกายของเรา” เมื่อรับประทานแล้ว จึงทรงหยิบถ้วยและทรงทำเหมือนกันตรัสว่า “ถ้วยนี้ที่เทออกเพื่อท่านทั้งหลาย เป็นพันธสัญญาใหม่โดยโลหิตของเรา" ลูกา 22:14-20

ตามคำกล่าวของนักบุญเปาโลอัครทูตในหนังสือ 1 โครินธ์ 11:23–26

ระหว่างเสวยพระกระยาหารที่มีขนมปังและเหล้าองุ่น พระเยซูตรัสต่อสาวกว่า “จงดื่มเป็นที่ระลึกถึงเรา” เหตุการณ์อื่นและบทสนทนาบันทึกในพระวรสารสหทรรศน์และพระวรสารนักบุญยอห์น คริสต์ศาสนิกชนบางคนถือว่าเป็นรากฐานของศีลมหาสนิท

ถ้วยที่ใช้ใส่ไวน์บางทีก็เรียกว่าจอกศักดิ์สิทธิ์ (Holy Chalice) และเป็นหนึ่งในวรรณกรรมเกี่ยวกับเรื่องถ้วยศักดิ์สิทธิ์ (Holy Grail) ในปรัมปราวิทยาในศาสนาคริสต์

นักวิชาการบางคนมองว่าอาหารค่ำมื้อสุดท้ายเป็นแหล่งที่มาของประเพณีศีลมหาสนิทในศาสนาคริสต์ยุคแรก ในขณะที่อีกส่วนมองว่าเรื่องราวอาหารค่ำมื้อสุดท้ายนั้นมีที่มาจากธรรมเนียมปฏิบัติเรื่องศีลมหาสนิทในคริสต์ศตวรรษที่ 1 ซึ่งเปาโลได้บรรยายไว้ใตอนมีอายุช่วงกลาง 50 ปี

ระเบียงภาพ

• 
  จอตโต ดี บอนโดเน
• 
  ราวปี ค.ศ. 1445-1450
  อันเดรีย เดล คาสตาโย
  (Andrea del Castagno)
• 
  ฉากประดับแท่นบูชาราวปี ค.ศ. 1464-1467
  เดียริค เบาท์
• 
  ราวปี ค.ศ. 1480
  ฐานแท่นบูชา
• 
  ราวปี ค.ศ. 1547
  ลูคัส ครานัค
• 
  ค.ศ. 1596
  เอลเกรโก
• 
  ค.ศ. 1989
  Jacek Andrzej Rossakiewicz
• 
  Bremer Dom-Museum
• 
  ฉากประดับแท่นบูชาไม้แกะสลัก
  ทิลมัน รีมันชไนเดอร์
  (Tilman Riemenschneider)
• 
  หน้าต่างประดับกระจกสี
  โบสถ์เซนต์นีออต
  อังกฤษ

ดูเพิ่ม

“อาหารค่ำมื้อสุดท้าย” โดย ไซมอน อูชาคอฟ (Simon Ushakov) ราว ค.ศ. 1685

• ชีวิตของพระเยซู

อ้างอิง

ข้อมูล

• Anon. (1992). Liturgical Year: The Worship of God. Supplemental liturgical resource. Presbyterian Publishing Corporation. ISBN 978-0-664-25350-9.
• Armentrout, D.S.; Slocum, R.B. (1999). An Episcopal Dictionary of the Church: A User-Friendly Reference for Episcopalians. Church Publishing Incorporated. ISBN 978-0-89869-211-2.
• Barnett, Paul (2002). Jesus and the Rise of Early Christianity. A History of New Testament Times. ISBN 0-8308-2699-8.
• Beaumont, Ivor Mark (2005). Christology in dialogue with Muslims. ISBN 1-870345-46-0.
• Blomberg, Craig (2009). Jesus and the Gospels. Nashville: B & H Pub. Group. ISBN 978-1-4336-6842-5. OCLC 727647948.
• Bower, Peter (2003). The companion to the Book of common worship. Louisville, Ky: Geneva Press Office of Theology and Worship, Presbyterian Church (U.S.A.). ISBN 0-664-50232-6. OCLC 51059177.
• Bultmann, Rudolf (1963). The History of the Synoptic Tradition (ภาษาอังกฤษ). Harper & Row. ISBN 978-0-06-061172-9.
• Bultmann, Rudolf (1958). Jesus and the Word (ภาษาอังกฤษ). Scribner. ISBN 978-0-684-14390-3.
• Buser, Thomas (2006). Experiencing art around us. Australia United States: Thomson Wadsworth. ISBN 978-0-534-64114-6. OCLC 58986528.
• Casey, Maurice (2010). Jesus of Nazareth: An Independent Historian's Account of His Life and Teaching. A&C Black. ISBN 978-0-567-64517-3.
• Chen, David (2008). Calvin's passion for the church and the Holy Spirit. United States: Xulon Press. ISBN 978-1-60647-346-7. OCLC 459711693.
• Cox, Steven; Easley, Kendell H. (2007). Harmony of the Gospels. Nashville, Tenn: Holman Bible Pub. ISBN 978-0-8054-9444-0. OCLC 83596188.
• Bromiley, G. W. (1979). The International Standard Bible Encyclopedia. Vol. 3. Wm. B. Eerdmans. ISBN 978-0-8028-3783-7.
• Cross, F. L.; Livingstone, E. A. (2005). The Oxford Dictionary of the Christian Church (3rd rev. ed.). Oxford; New York: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-280290-3.
• Dauphinais, Michael; Levering, Matthew, บ.ก. (2005). Reading John with St. Thomas Aquinas. CUA Press. ISBN 978-0-8132-1405-4.
• Dix, Gregory (1945). The Shape of the Liturgy. Dacre Press.
• Ehrman, Bart D. (2005). Misquoting Jesus: The Story Behind Who Changed the Bible and Why. HarperCollins. ISBN 978-0-06-073817-4.
• Ehrman, Bart D. (9 July 2016). "Did Matthew Write in Hebrew? Did Jesus Institute the Lord's Supper? Did Josephus Mention Jesus? Weekly Readers' Mailbag July 9, 2016". The Bart Ehrman Blog. สืบค้นเมื่อ 2021-07-09.
• Evans, Craig A. (2003). The Bible Knowledge Background Commentary. David C Cook. ISBN 0-7814-3868-3.
• Fahlbusch, Erwin (2005). The Encyclopedia of Christianity. Vol. 4. Wm. B. Eerdmans. ISBN 978-0-8028-2416-5.
• Fitzmyer, Joseph, บ.ก. (1981). The Gospel according to Luke: introduction, translation, and notes. Vol. 28A. Garden City, N.Y: Doubleday. ISBN 0-385-00515-6. OCLC 6918343.
• Freedman, D. N. (2000). Eerdmans dictionary of the Bible. Grand Rapids, MI: Eerdmans. ISBN 90-5356-503-5. OCLC 782943561.
• Funk, Robert W.; Hoover, Roy W. (1993). The five gospels. Jesus Seminar. HarperSanFrancisco.
• Funk, Robert W. (1998). The acts of Jesus: the search for the authentic deeds of Jesus. Jesus Seminar. HarperSanFrancisco.
• Green, William Scott (1990). Judaism and Christianity in the first century. Garland. ISBN 978-0-8240-8174-4.
• Harrington, Daniel (2001). The church according to the New Testament: what the wisdom and witness of early Christianity teach us today. Franklin, Wis: Sheed & Ward. ISBN 1-58051-111-2. OCLC 47869562.
• Harris, Stephen L. (1985). "John". Understanding the Bible. Palo Alto: Mayfield.
• Hazen, Walter (2002). Inside Christianity. Lorenz Educational Press. ISBN 978-0-7877-0559-6.
• Humphreys, Colin J. (2011). The Mystery of the Last Supper. Cambridge: University Press. ISBN 978-0-521-73200-0.
• Jeremias, J. (1966). The Eucharistic Words of Jesus. New Testament library. Scribner.
• Kasser, R.; Meyer, M.; Wurst, G.; Gaudard, F. (2008). The Gospel of Judas, Second Edition. National Geographic Society. ISBN 978-1-4262-0415-9.
• Khalife, Maan (2012). "Last Supper of Jesus According to Islam".
• Köstenberger, Andreas (2002). Encountering John: the Gospel in historical, literary, and theological perspective. Grand Rapids, Mich: Baker Academic. ISBN 0-8010-2603-2. OCLC 52964348.
• Köstenberger, Andreas J.; Kellum, Leonard Scott; Quarles, Charles L. (2009). The cradle, the cross, and the crown: an introduction to the New Testament. Nashville, Tenn: B & H Academic. ISBN 978-0-8054-4365-3. OCLC 369138111.
• Kruse, Colin G. (2004). The Gospel according to John. Wm. B. Eerdmans. ISBN 0-8028-2771-3.
• Lange, Johann Peter (1865). The Gospel according to Matthew. Vol. 1. New York: Charles Scribner.
• Lewis, C. S. (1960). The Four Loves. Geoffrey Bles. OCLC 30879763.
• Marshall, I. Howard (2006). The Last Supper and the Lord's Supper (ภาษาอังกฤษ). Regent College Publishing. ISBN 978-1-57383-318-9.
• Marshall, I. Howard; Millard, A. R.; Packer, J. I.; Wiseman, by Donald J. (1996). New Bible dictionary (3rd ed.). Leicester: InterVarsity Press. ISBN 978-0-8308-1439-8. OCLC 34943226.
• McGuckin, John (2010). The Orthodox Church: an Introduction to its History, Doctrine, and Spiritual Culture. Hoboken: John Wiley & Sons, Ltd. ISBN 978-1-4443-3731-0. OCLC 811493276.
• McNamee, Maurice (1998). Vested angels: eucharistic allusions in early Netherlandish paintings. Leuven: Peeters. ISBN 978-90-429-0007-3. OCLC 39715499.
• Meier, John P. (1991). A Marginal Jew: The roots of the problem and the person (ภาษาอังกฤษ). Vol. One. Doubleday. p. 398. ISBN 978-0-385-26425-9.
• Meier, John P. (November 1994). A Marginal Jew: Rethinking the Historical Jesus (ภาษาอังกฤษ). Vol. II: Mentor, Message, and Miracles. Yale University Press. ISBN 978-0-300-14033-0.
• Mershman, Francis (1912). "The Last Supper" . ใน Herbermann, Charles (บ.ก.). สารานุกรมคาทอลิก. Vol. 14. New York: Robert Appleton Company.
• Narayana, Nagesh (18 April 2011). "Last Supper was on Wednesday, not Thursday, challenges Cambridge professor Colin Humphreys". International Business Times. สืบค้นเมื่อ 2021-08-28.
• Nichols, Tom (1999). Tintoretto: tradition and identity. London: Reaktion. ISBN 1-86189-120-2. OCLC 41958923.
• Perkins, Pheme (2000). Peter: apostle for the whole church. Edinburgh: T. & T. Clark. ISBN 0-567-08743-3. OCLC 746853124.
• Pitre, Brant (2011). Jesus and the Jewish Roots of the Eucharist: Unlocking the Secrets of the Last Supper (ภาษาอังกฤษ). Crown Publishing Group. ISBN 978-0-385-53185-6.
• Pixner, Bargil (May–June 1990). "The Church of the Apostles found on Mount Zion". Biblical Archaeology Review. 16 (3). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 March 2018.
• Pope, Stephen (2002). The ethics of Aquinas. Washington, D.C.: Georgetown University Press. ISBN 0-87840-888-6. OCLC 47838307.
• Poupko, Yehiel; Sandmel, David (6 April 2017). "Jesus Didn't Eat a Seder Meal". ChristianityToday.com. สืบค้นเมื่อ 28 August 2021.
• Ridderbos, Herman (1997). "The Farewell Prayer". The Gospel according to John: a theological commentary. Grand Rapids, Mich: W.B. Eerdmans Pub. ISBN 978-0-8028-0453-2. OCLC 36133366.
• Rice, Howard; Huffstutler, James C. (2001). Reformed worship. Louisville: Geneva Press. ISBN 0-664-50147-8. OCLC 45363586.
• Riesner, R. (1998). Paul's Early Period: Chronology, Mission Strategy, Theology. แปลโดย D. Stott. W.B. Eerdmans. ISBN 978-0-8028-4166-7.
• Sanders, E. P. (1995). The Historical Figure of Jesus. Penguin. ISBN 978-0-14-014499-4.
• Stakhov, A.P.; Olsen, S.A. (2009). The Mathematics of Harmony: From Euclid to Contemporary Mathematics and Computer Science. K & E series on knots and everything. World Scientific. ISBN 978-981-277-582-5.
• Telford, William R. (2015). "Review of The Mystery of the Last Supper: Reconstructing the Final Days of Jesus". The Journal of Theological Studies. 66 (1): 371–76. doi:10.1093/jts/flv005.
• Thompson, B. (1996). Humanists and Reformers: A History of the Renaissance and Reformation. Wm B. Eerdmans. ISBN 978-0-8028-6348-5.
• Vermes, Geza (2004). The authentic gospel of Jesus. London: Penguin.
• Wainwright, G.; Tucker, K.B.W. (2006). The Oxford History of Christian Worship. Oxford University Press, USA. ISBN 978-0-19-513886-3.
• Wawrykow, Joseph (2005a). The A–Z of Thomas Aquinas. London: SCM Press. ISBN 0-334-04012-4. OCLC 61666905.
• Wawrykow, Joseph (2005b). The Westminster handbook to Thomas Aquinas. Louisville, Ky: Westminster John Knox Press. ISBN 978-0-664-22469-1. OCLC 57530148.
• Windsor, Gwyneth; Hughes, John (1990). Worship and Festivals. Heinemann. ISBN 978-0-435-30273-3.
• Wright, Tom (2014). The Meal Jesus Gave Us: Understanding Holy Communion (ภาษาอังกฤษ). SPCK Publishing. ISBN 978-0-281-07296-5.
• Yarbrough, Robert (2008). 1-3 John. Grand Rapids, Mich: Baker Academic. ISBN 978-0-8010-2687-4. OCLC 225852361.
• Zuffi, Stefano (2003). Gospel figures in art. Los Angeles: J. Paul Getty Museum. ISBN 978-0-89236-727-6.

แหล่งข้อมูลอื่น

• "Last Supper" on the Encyclopædia Britannica Online