อำเภอลืออำนาจ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อำเภอลืออำนาจ
แผนที่จังหวัดอำนาจเจริญ เน้นอำเภอลืออำนาจ
พระเจ้าใหญ่ลือชัย หลากหลายไหมขิด แหล่งผลิตชุดวอร์ม ดอกพะยอมโสภา เสมาพันปี ประเพณีบุญคูนลาน
ข้อมูลทั่วไป
อักษรไทย อำเภอลืออำนาจ
อักษรโรมัน Amphoe Lue Amnat
จังหวัด อำนาจเจริญ
รหัสทางภูมิศาสตร์ 3707
รหัสไปรษณีย์ 37120
ข้อมูลสถิติ
พื้นที่ 191.8 ตร.กม.
ประชากร 36,910 คน (พ.ศ. 2557)
ความหนาแน่น 192.44 คน/ตร.กม.
ที่ว่าการอำเภอ
ที่ตั้ง ที่ว่าการอำเภอลืออำนาจ ถนนชยางกูร ตำบลอำนาจ อำเภอลืออำนาจ จังหวัดอำนาจเจริญ 37120
พิกัด 15°42′6″N 104°38′42″E / 15.70167°N 104.64500°E / 15.70167; 104.64500
หมายเลขโทรศัพท์ 0 4527 2334
หมายเลขโทรสาร 0 4527 2334

สารานุกรมประเทศไทย ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย

อำเภอลืออำนาจ เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดอำนาจเจริญ

ประวัติ[แก้]

อำเภอลืออำนาจ เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอเมืองอำนาจเจริญ ได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอเมื่อปี พ.ศ. 2539 มีผลบังคับใช้ตั่งแต่วันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2539[1]

ที่ตั้งและอาณาเขต[แก้]

อำเภอลืออำนาจตั้งอยู่ตอนใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้

การแบ่งเขตการปกครอง[แก้]

การปกครองส่วนภูมิภาค[แก้]

อำเภอลืออำนาจแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 7 ตำบล 79 หมู่บ้าน ได้แก่

1. อำนาจ (Amnat) 11 หมู่บ้าน 5. ไร่ขี (Rai Khi) 10 หมู่บ้าน
2. ดงมะยาง (Dong Mayang) 17 หมู่บ้าน 6. แมด (Maet) 11 หมู่บ้าน
3. เปือย (Pueai) 13 หมู่บ้าน 7. โคกกลาง (Khok Klang) 11 หมู่บ้าน
4. ดงบัง (Dong Bang) 16 หมู่บ้าน

การปกครองส่วนท้องถิ่น[แก้]

ท้องที่อำเภอลืออำนาจประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่

  • เทศบาลตำบลอำนาจ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลอำนาจ
  • เทศบาลตำบลสามหนอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลอำนาจ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลอำนาจ)
  • เทศบาลตำบลดงมะยาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดงมะยางทั้งตำบล
  • เทศบาลตำบลเปือย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเปือยทั้งตำบล
  • เทศบาลตำบลโคกกลาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกกลางทั้งตำบล
  • องค์การบริหารส่วนตำบลดงบัง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดงบังทั้งตำบล
  • องค์การบริหารส่วนตำบลไร่ขี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลไร่ขีทั้งตำบล
  • องค์การบริหารส่วนตำบลแมด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแมดทั้งตำบล

ประชากรในตำบล[แก้]

      หมายถึงจำนวนประชากรได้เพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับปีก่อน
      หมายถึงจำนวนประชากรได้ลดลงเมื่อเทียบกับปีก่อน
อันดับ
(ปีล่าสุด)
ตำบลในอำเภอลืออำนาจ พ.ศ. 2558[2] พ.ศ. 2557[3] พ.ศ. 2556[4] พ.ศ. 2555[5] พ.ศ. 2554[6] พ.ศ. 2553[7] พ.ศ. 2552[8] พ.ศ. 2551[9]
1 เปือย 7,042 7,061 7,063 7,082 7,111 7,176 7,194 7,200
2 ดงบัง 6,340 6,366 6,381 6,378 6,341 6,370 6,355 6,331
3 อำนาจ 5,202 5,219 5,208 5,201 5,191 5,242 5,217 5,218
4 โคกกลาง 5,080 5,069 5,080 5,079 5,052 5,149 5,149 5,138
5 แมด 4,618 4,614 4,582 4,565 4,556 4,557 4,553 4,528
6 ไร่ขี 4,486 4,494 4,501 4,488 4,480 4,515 4,491 4,481
7 ดงมะยาง 4,108 4,087 4,105 4,076 4,046 4,046 4,046 4,016
รวม 36,876 36,910 36,920 36,869 36,777 37,055 37,005 36,912

อ้างอิง[แก้]

  1. พระราชกฤษฎีกาตั้ง ... อำเภอลืออำนาจ ... พ.ศ. ๒๕๓๙
  2. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ประกาศสำนักทะเบียนกลาง กรมการปกครอง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเป็นกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่าง ๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2558." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://stat.bora.dopa.go.th/stat/pk/pk_58 .pdf 2558. สืบค้น 1 มีนาคม 2559.
  3. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ประกาศสำนักทะเบียนกลาง กรมการปกครอง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเป็นกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่าง ๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2557." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://stat.bora.dopa.go.th/stat/pk/pk_57.pdf 2558. สืบค้น 1 มีนาคม 2558.
  4. ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักทะเบียนกลาง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเนกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่างๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ ๓๑ ธันวาคม ๒๕๕๖, เล่ม ๑๓๑, ตอน ๔๑ ง , ๔ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๗, หน้า ๑
  5. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ประกาศสำนักทะเบียนกลาง กรมการปกครอง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเป็นกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่าง ๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2555." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://stat.bora.dopa.go.th/stat/y_stat55.html 2555. สืบค้น 3 เมษายน 2556.
  6. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ประกาศสำนักทะเบียนกลาง กรมการปกครอง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเป็นกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่าง ๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2554." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://stat.bora.dopa.go.th/stat/y_stat54.html 2555. สืบค้น 6 เมษายน 2555.
  7. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ประกาศสำนักทะเบียนกลาง กรมการปกครอง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเป็นกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่าง ๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2553." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://stat.dopa.go.th/stat/y_stat53.html 2553. สืบค้น 30 มกราคม 2554.
  8. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ประกาศสำนักทะเบียนกลาง กรมการปกครอง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเป็นกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่าง ๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2552."203.113.86.149/stat/y_stat.htmlสืบค้น 30 มีนาคม 2553
  9. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ประกาศสำนักทะเบียนกลาง กรมการปกครอง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเป็นกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่าง ๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2551." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://www.dopa.go.th/stat/y_stat51.html 2552. สืบค้น 30 มกราคม 2552.