ข้ามไปเนื้อหา

อามาเลข

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ภาพวาดจาก Phillip Medhurst Collection แสดงโยชูวาต่อสู้กับชาวอามาเลข (อพยพ 17)

อามาเลข (อังกฤษ: Amalek, /ˈæməlɛk/;[1] ฮีบรูไบเบิล: עֲמָלֵק‎, อักษรโรมัน: ʿĂmālēq, อาหรับ: عماليق, อักษรโรมัน: ʿAmālīq) ได้รับการอธิบายในคัมภีร์ฮีบรูเป็นชาติศัตรูของวงศ์วานอิสราเอล ชื่อ "อามาเลข" สามารถสื่อถึงลูกหลานอามาเลข หลานชายของเอซาว หรือใครก็ตามที่อาศัยอยู่ในดินแดนอามาเลขที่คานาอัน[2][3][4] ธรรมเนียมอิสลามถือให้อามาเลขเป็นเผ่าอาหรับในมักกะฮ์และมะดีนะฮ์ยุคก่อนอิสลาม [5][6] หรือลูกหลานฮาม บุตรโนอาห์ ในแอฟริกาเหนือ[7]

ศัพทมูลวิทยา

[แก้]

ในการตีความของรับบีบางส่วน มีการวิเคราะห์ศัพท์อามาเลขเป็น am lak 'ผู้คนที่เลีย (เลือด)'[8] แต่นักวิชาการส่วนใหญ่ถือว่าที่มาของคำนี้ยังไม่ทราบอย่างแน่ชัด[9]

ในคัมภีร์ฮีบรู

[แก้]

คัมภีร์ฮีบรูระบุว่า อามาเลขเป็นบุตรของเอลีฟัส (ผู้เป็นบุตรของเอซาว บรรพบุรุษของชาวเอโดมและพี่ชายของอิสราเอล) กับทิมนา ผู้เป็นภรรยาน้อยของเอลีฟัส ทิมนาเป็นชาวโฮรีและน้องสาวของโลทาน[2] อามาเลขก็มาจากการร่วมประเวณีระหว่างพี่น้อง เนื่องจากเอลีฟัสเป็นพ่อเลี้ยงของทิมนา ตาม 1 พงศาวดาร 1:36[10] หลังเขาทำการประเวณีกับภรรยาของเสอีร์ชาวโฮรี ผู้เป็นพ่อทางสายเลือดของทิมนา[11][12] ฟลาวิอุส โยเซพุส นักวิชาการและนักประวัติศาสตร์ชาวโรมัน-ยิวในคริสต์ศตวรรษที่ กล่าวถึงอามาเลขเป็น "บุตรนอกสมรส" (νόθος) ในเชิงเหยียดหยาม[13]

Battle with the Amalekites, โดย Julius Schnorr von Carolsfeld (1860), ภาพสื่อถึงโองการอพยพ 17:8–16

ชาวอามาเลข

[แก้]

ในปฐมกาล 36:16[14] อามาเลขได้รับการกล่าวถึงเป็น "หัวหน้า" ในบรรดา "หัวหน้าซึ่งสืบเชื้อสายจากเอลีฟัส" ซึ่งคาดการณ์ว่าเขาปกครองตระกูลหรือดินแดนที่ตั้งชื่อตามตัวเขา ในคำทำนายของบาลาอัม อามาเลขถูกเรียกขานเป็น "ประชาชาติหมายเลขหนึ่ง"[15] ชาวอามาเลข ถูกอ้างว่าเป็นลูกหลานของอามาเลขผ่านวงศ์ตระกูลของเอซาว[16]

คัมภีร์ฮีบรูระบุว่า ชาวอามาเลขอาศัยอยู่ที่เนเกบและไซนาย[3] พวกเขาดูเหมือนมีรูปแบบชีวิตร่อนเร่หรือกึ่งร่อนเร่ตามแนวเขตเกษตรกรรมทางตอนใต้ของคานาอัน[4]

สำหรับกลุ่มคน ชาวอามาเลขถูกระบุทั่วคัมภีร์ฮีบรูในฐานะศัตรูที่เกิดซ้ำของวงศ์วานอิสราเอล[16]

การตีความ

[แก้]

หลักฐานในประวัติศาสตร์

[แก้]

ไม่มีการพบอ้างอิงถึงอามาเลขหรือชาวอามาเลขในจารึกและบันทึกของชาวอียิปต์และอัสซีเรีย แม้ว่าทั้งสองกลุ่มบันทึกเผ่าและกลุ่มชนต่าง ๆ ในลิแวนต์หลายช่วงเวลาที่เกี่ยวข้อง ดังนั้น Hugo Winckler จึงสรุปว่าชาวอามาเลขไม่มีจริง และเรื่องราวเกี่ยวกับพวกเขาในพระคัมภีร์ทั้งหมดไม่เกี่ยวข้องกับประวัติศาสตร์และเป็นตำนานโดยสิ้นเชิง[17] แม้ว่ามีการปรับปรุงความรู้การวิจัยทางโบราณคดีเกี่ยวกับชาวอาหรับเร่ร่อน ไม่มีโบราณวัตถุหรือสถานที่ใดที่เชื่อมโยงกับอามาเลขอย่างแน่นอน[4]

การใช้งานในสมัยใหม่

[แก้]

รับบีโดยทั่วไปยอมรับว่าชาวอามาเลขไม่มีตัวตนอีกต่อไป โดยอิงจากข้อโต้แย้งที่ว่า พระเจ้า Sennacherib เคลื่อนย้ายและผสมกลุ่มชนต่าง ๆ ดังนั้น จึงไม่สามารถระบุว่าใครคือชาวอามาเลขได้อีกต่อไป[18]

ในความขัดแย้งอิสราเอล–ปาเลสไตน์ นักการเมืองและพวกหัวรุนแรงบางส่วนเทียบชาวปาเลสไตน์กับอามาเลข โดยระบุว่าชาวปาเลสไตน์คือชาวอามาเลข[19][20] หรือกล่าวหาชาวอาหรับว่ามี "พฤติกรรม" ที่ "เป็นตัวอย่าง" ของชาวอามาเลข[21] รับบี 200 คนเรียกยัสเซอร์ อาราฟัตเป็น "อามาเลขและฮิตเลอร์ในรุ่นของเรา"[21] สมาชิกขบวนการกุชเอมูนิมหลายคนมองชาวอาหรับเป็น "อามาเลขในปัจจุบัน"[22] เหตุผลหนึ่งคือความเชื่อว่าอามาเลขคือชาติใดก็ตามที่ขัดขวางชาวยิวจากการเข้าตั้งถิ่นฐานในดินแดนอิสราเอล ซึ่งรวมถึงชาวปาเลสไตน์[23] ในช่วงสงครามกาซา ค.ศ. 2014 แนวหน้าของ yeshiva ระบุชาวปาเลสไตน์เป็นลูกหลานของชาวอามาเลขและชาวฟิลิสตีนโบราณ[23] ในทางลำดับวงศ์ตระกูล ชาวอาหรับไม่มีความเกี่ยวข้องกับชาวอามาเลข และก่อนหน้าความขัดแย้งอาหรับ–อิสราเอล ชาวยิวบางส่วนเชื่อมโยงอามาเลขกับจักรวรรดิโรมันและชาวคริสต์สมัยกลาง[21]

ในทางตรงข้าม กลุ่ม ultra-Orthodox บางส่วนถือให้ไซออนิสต์เป็นชาวอามาเลขเนื่องจากการต่อต้านยิวของลัทธิไซออนิสต์[24]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "Amalek". Random House Webster's Unabridged Dictionary.
  2. 1 2 Genesis 36:12; 1 Chronicles 1:36
  3. 1 2 Numbers 13:29
  4. 1 2 3 Mattingly 2000, p. 48.
  5. ↑ Athamina, Khalil (2005). "Abraham in Islamic Perspective Reflections on the Development of Monotheism in Pre-Islamic Arabia". Der Islam. 81 (2): 193–196. doi:10.1515/islm.2004.81.2.184. S2CID 170567885 – โดยทาง De Gruyter.
  6. ↑ Milani, Zohreh Babaahmadi (2022). "An Investigation into Qur'anic and Historical Reasons for the Immigration and Presence of the People of the Book in Arabia". International Journal of Multicultural and Multireligious Understanding. 9 (8): 205–206 – โดยทาง IJMMU.
  7. ↑ Knight 1833, p. 411.
  8. ↑ Patterson, David (2011). A Genealogy of Evil: Anti-Semitism from Nazism to Islamic Jihad. Cambridge University Press. น. 43, 244. ISBN 9781139492430.
  9. ↑ M. Weippert, Semitische Nomaden des zweiten Jahrtausends. Biblica vol. 55, 1974, 265-280, 427-433
  10. ↑ 1 Chronicles 1:36
  11. ↑ Ginzberg, Louis (1913). The Legends of the Jews. น. 422–423.
  12. ↑ For an Rabbanic explanation of Timna lineage see Kadari, Tamar (31 ธันวาคม 1999). "Timna, concubine of Eliphaz: Midrash and Aggadah". The Shalvi/Hyman Encyclopedia of Jewish Women. สืบค้นเมื่อ 16 มกราคม 2022.{{cite encyclopedia}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  13. ↑ Feldman 2004, p. 8–9.
  14. ↑ Genesis 36:16
  15. ↑ Numbers 24:20
  16. 1 2 Mills 1997, p. 21.
  17. ↑ Singer, Isidore (1901). The Jewish encyclopedia: a descriptive record of the history, religion, literature, and customs of the Jewish people from the earliest times to the present day (พิมพ์ครั้งที่ 2004 reprint). Cornell University Library. ISBN 978-1112115349. {{cite book}}: ISBN / Date ไม่เข้ากัน (วิธีใช้)
  18. ↑ Eynei Kol Ḥai, 73, on Sanhedrin 96b. Also Minchat Chinuch, parshat Ki Tetze, mitzvah 434.
  19. ↑ Goldberg, Jeffrey (พฤษภาคม 24, 2004). "Among the Settlers". The New Yorker. สืบค้นเมื่อ 14 พฤศจิกายน 2023.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  20. ↑ Lanard, Noah. "The Dangerous History Behind Netanyahu's Amalek Rhetoric". Mother Jones. สืบค้นเมื่อ 15 พฤศจิกายน 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  21. 1 2 3 Elliott Horowitz (2018). Reckless Rites:Purim and the Legacy of Jewish Violence. Princeton University Press. น. 2–4.
  22. ↑ Nur Masalha (2000). Imperial Israel and the Palestinians. Pluto Press. น. 113.
  23. 1 2 Defining Israel:The Jewish State, Democracy, and the Law. Hebrew Union College Press. น. 281.
  24. ↑ Porat, Dina (1992). "'Amalek's Accomplices' Blaming Zionism for the Holocaust: Anti-Zionist Ultra-Orthodoxy in Israel during the 1980s". Journal of Contemporary History. 27 (4): 695–729. doi:10.1177/002200949202700408. S2CID 154626003 – โดยทาง SageJournals.

หนังสือ

[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ อามาเลข
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=อามาเลข&oldid=12023806"