ชาวฟิลิสตีน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ชาวฟิลิสตีน (อังกฤษ: Philistines) เป็นกลุ่มชนโบราณซึ่งตั้งถิ่นฐานอยู่บริเวณชายฝั่งตอนใต้ของคานาอันในช่วงศตวรรษที่ 12 จนถึง 604 ปีก่อนคริสต์ศักราชก่อนที่จะถูกเนรเทศไปยังเมโสโปเตเมียโดยพระเจ้าเนบูคัดเนสซาร์ที่ 2[1] โดยชนกลุ่มนี้มักมีข้อขัดแย้งกับวงศ์วานอิสราเอลในเรื่องคัมภีร์ไบเบิล ซึ่งแหล่งข้อมูลหลักเกี่ยวกับชาวฟิลิสตีนนั้นพบได้ในคัมภีร์ฮีบรู

อ้างอิง[แก้]

  1. St. Fleur, Nicholas (2019). "DNA Begins to Unlock Secrets of the Ancient Philistines." New York Times.