ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2553

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2553
2010 Pacific typhoon season summary.png
แผนที่สรุปฤดูกาล
ขอบเขตฤดูกาล
ระบบแรกก่อตัว18 มกราคม พ.ศ. 2553
ระบบสุดท้ายสลายตัว20 ธันวาคม พ.ศ. 2553
พายุมีกำลังมากที่สุด
ชื่อเมกี
 • ลมแรงสูงสุด230 กม./ชม. (145 ไมล์/ชม.)
(เฉลี่ย 10 นาที)
 • ความกดอากาศต่ำที่สุด885 hPa (มิลลิบาร์)
สถิติฤดูกาล
พายุดีเปรสชันทั้งหมด29 ลูก
พายุโซนร้อนทั้งหมดทางการ 14 ลูก, ไม่เป็นทางการ 1 ลูก
(สถิติน้อยที่สุด)
พายุไต้ฝุ่น7 ลูก
พายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น1 ลูก (ไม่เป็นทางการ)
ผู้เสียชีวิตทั้งหมด384 คน
ความเสียหายทั้งหมด2.96 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
(ค่าเงิน USD ปี 2010)
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก
2551, 2552, 2553, 2554, 2555

ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2553 เป็นฤดูกาลในอดีตที่เคยมีการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ฤดูกาลดังกล่าวจะลากยาวตลอด พ.ศ. 2553 โดยพายุหมุนส่วนใหญ่จะก่อตัวขึ้นระหว่างเดือนพฤษภาคมถึงเดือนตุลาคม ฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิกที่มีกิจกรรมของพายุหมุนเขตร้อนน้อยที่สุด โดยมีพายุโซนร้อนเพียง 14 ลูก และในจำนวนนั้น 7 ลูกทวีกำลังแรงเป็นถึงพายุไต้ฝุ่น และมีเพียงลูกเดียวที่เป็นพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2553 เป็นฤดูกาลที่มีกิจกรรมของพายุหมุนเขตร้อนน้อยกว่า ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2553 ซึ่งเป็นเพียงปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นเพียงแค่สองครั้ง โดยอีกครั้งหนึ่งคือในปี พ.ศ. 2548 ในปีเดียวกันนี้ ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแปซิฟิกก็ยังทำลายสถิติการก่อตัวน้อยที่สุดในทำนองเดียวกันนี้ด้วย ในฤดูกาลนี้ ไม่มีพายุใดที่พัดขึ้นฝั่งแผ่นดินใหญ่ของประเทศญี่ปุ่นเลย ซึ่งเป็นปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นครั้งที่สอง นับตั้งแต่ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2531 นอกจากนี้ พายุทั้ง 14 ลูกที่ได้รับชื่อนั้น ล้วนก่อตัวขึ้นทางตะวันตกของเส้นเมริเดียนที่ 150 องศาตะวันออกทั้งสิ้น ยิ่งไปกว่านั้น ดัชนีการสะสมพลังงานในพายุหมุนเขตร้อน (ACE) นั้นมีค่าเพียง 115 หน่วยเท่านั้น ซึ่งน้อยที่สุดเป็นอันดับที่สอง รองจากในปี พ.ศ. 2542 โดยเป็นปีที่สี่ติดต่อกันแล้วที่มีค่าดัชนี ACE ต่ำกว่าค่าเฉลี่ย

พายุลูกแรกของฤดูกาลที่ได้รับชื่อคือ โอไมส์ ก่อตัวขึ้นเมื่อวันที่ 24 มีนาคม ส่วนพายุลูกสุดท้ายที่ได้รับชื่อคือ ชบา สลายตัวหรือกลายเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อนเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม ในระหว่างฤดูกาล มีพายุเพียงสองลูกที่มีความโดดเด่น นั่นคือ พายุไต้ฝุ่นคมปาซุ ซึ่งเป็นพายุที่มีกำลังแรงที่สุดที่พัดขึ้นฝั่งประเทศเกาหลีใต้ในรอบ 15 ปี และในเดือนตุลาคม พายุไต้ฝุ่นเมกี ซึ่งเป็นพายุที่มีกำลังแรงที่สุดของฤดูกาล โดยมีความกดอากาศต่ำที่สุด 885 hPa ซึ่งเป็นหนึ่งในบรรดาพายุไต้ฝุ่นที่รุนแรงที่สุดที่เคยบันทึกไว้ นอกจากนี้ ยังมีพายุกึ่งโซนร้อนที่ก่อตัวได้ยาก ก่อตัวขึ้นในเดือนตุลาคม และทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนโอเมกา เมื่อเคลื่อนตัวข้ามแอ่งไปแล้ว

ขอบเขตของบทความนี้จำกัดเฉพาะมหาสมุทรแปซิฟิกที่อยู่เหนือเส้นศูนย์สูตร ระหว่างเมอริเดียนที่ 100 และ 180 ตะวันออก ในบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ มีสองหน่วยงานที่กำหนดชื่อพายุหมุนซึ่งอาจเป็นผลให้พายุลูกหนึ่งมีสองชื่อ กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) จะตั้งชื่อพายุถ้าพายุลูกนั้นมีความเร็วลมที่รอบศูนย์กลางพายุที่สูงสุด 10 นาที อย่างน้อย 65 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ไม่ว่าจะเกิดขึ้นที่ใดในแอ่ง ขณะที่สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) กำหนดชื่อพายุหมุนซึ่งเคลื่อนเข้าสู่หรือก่อตัวขึ้นเป็นดีเปรสชันเขตร้อนในพื้นที่รับผิดชอบของสำนักงานฯ ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างลองติจูด 135 และ 115 องศาตะวันออก และระหว่างละติจูด 5 ถึง 25 องศาเหนือ แม้พายุนั้นจะมีชื่อที่กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นตั้งแล้วก็ตาม นอกจากนี้พายุดีเปรสชันเขตร้อนซึ่งถูกเฝ้าติดตามโดยศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ของสหรัฐยังได้รับการกำหนดหมายเลขและเติมตัวอักษร "W" ต่อท้ายเป็นรหัสเรียกด้วย

เนื้อหา

การพยากรณ์ฤดูกาล[แก้]

มาตราพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก (คณะกรรมการไต้ฝุ่น)
     พายุดีเปรสชัน (≤61 กม./ชม.)      พายุโซนร้อนกำลังแรง (89–117 กม./ชม.)
     พายุโซนร้อน (62–88 กม./ชม.)      พายุไต้ฝุ่น (≥118 กม./ชม.)

พายุ[แก้]

พายุโซนร้อนโอไมส์ (อากาโตน)[แก้]

พายุโซนร้อน (JMA)
พายุโซนร้อน (TMD)
พายุโซนร้อน (SSHWS)
ระยะเวลา 22 มีนาคม – 26 มีนาคม
ความรุนแรง 65 กม./ชม. (40 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
998 mbar (hPa; 29.47 inHg)

วันที่ 18 มีนาคม ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมรายงานว่ามีการก่อตัวของพายุโซนร้อนขึ้น ทางตะวันออกเฉียงใต้ของหมู่เกาะชุก ประเทศไมโครนีเซีย[1]

พายุไต้ฝุ่นโกนเซิน (บาชัง)[แก้]

พายุไต้ฝุ่น (JMA)
พายุไต้ฝุ่น (TMD)
พายุไต้ฝุ่นระดับ 1 (SSHWS)
ระยะเวลา 11 – 18 กรกฎาคม
ความรุนแรง 130 กม./ชม. (80 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
970 mbar (hPa; 28.64 inHg)

พายุไต้ฝุ่นจันทู (กาโลย)[แก้]

พายุไต้ฝุ่น (JMA)
พายุไต้ฝุ่น (TMD)
พายุไต้ฝุ่นระดับ 1 (SSHWS)
ระยะเวลา 17 – 23 กรกฎาคม
ความรุนแรง 130 กม./ชม. (80 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
970 mbar (hPa; 28.64 inHg)

ในวันที่ 17 กรกฎาคม กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น รายงานว่ามีก่อตัวของพายุดีเปรสชันเขตร้อนห่างจากกรุงมะนิลา ฟิลิปปินส์ไปทางตะวันออกเฉียงเหนือของ 220 กม. (135 ไมล์)[2]

พายุโซนร้อนโดเมง[แก้]

พายุโซนร้อน (PAGASA)
ระยะเวลา 3 – 5 สิงหาคม
ความรุนแรง 65 กม./ชม. (40 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
997 mbar (hPa; 29.44 inHg)

พายุโซนร้อนกำลังแรงเตี้ยนหมู่ (เอสเตร์)[แก้]

พายุโซนร้อนกำลังแรง (JMA)
พายุโซนร้อน (TMD)
พายุโซนร้อน (SSHWS)
ระยะเวลา 6 สิงหาคม – 12 สิงหาคม
ความรุนแรง 95 กม./ชม. (60 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
985 mbar (hPa; 29.09 inHg)

พายุโซนร้อนมินดุลเล[แก้]

พายุโซนร้อน (JMA)
พายุโซนร้อน (TMD)
พายุไต้ฝุ่นระดับ 1 (SSHWS)
ระยะเวลา 21 – 25 สิงหาคม
ความรุนแรง 85 กม./ชม. (50 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
985 mbar (hPa; 29.09 inHg)

พายุโซนร้อนกำลังแรงไลออนร็อก (โฟลริตา)[แก้]

พายุโซนร้อนกำลังแรง (JMA)
พายุโซนร้อน (TMD)
พายุโซนร้อน (SSHWS)
ระยะเวลา 26 สิงหาคม – 3 กันยายน
ความรุนแรง 95 กม./ชม. (60 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
985 mbar (hPa; 29.09 inHg)

พายุไต้ฝุ่นคมปาซุ (เกลนดา)[แก้]

พายุไต้ฝุ่น (JMA)
พายุไต้ฝุ่น (TMD)
พายุไต้ฝุ่นระดับ 3 (SSHWS)
ระยะเวลา 28 สิงหาคม – 3 กันยายน
ความรุนแรง 150 กม./ชม. (90 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
960 mbar (hPa; 28.35 inHg)

พายุโซนร้อนน้ำเทิน[แก้]

พายุโซนร้อน (JMA)
พายุโซนร้อน (TMD)
พายุโซนร้อน (SSHWS)
ระยะเวลา 28 สิงหาคม – 1 กันยายน
ความรุนแรง 65 กม./ชม. (40 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
996 mbar (hPa; 29.41 inHg)

พายุโซนร้อนกำลังแรงหมาเหล่า (เฮนรี)[แก้]

พายุโซนร้อนกำลังแรง (JMA)
พายุโซนร้อน (TMD)
พายุโซนร้อน (SSHWS)
ระยะเวลา 1 – 10 กันยายน
ความรุนแรง 95 กม./ชม. (60 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
992 mbar (hPa; 29.29 inHg)

พายุโซนร้อนกำลังแรงเมอรันตี[แก้]

พายุโซนร้อนกำลังแรง (JMA)
พายุโซนร้อน (TMD)
พายุไต้ฝุ่นระดับ 1 (SSHWS)
ระยะเวลา 6 – 10 กันยายน
ความรุนแรง 100 กม./ชม. (65 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
985 mbar (hPa; 29.09 inHg)

พายุไต้ฝุ่นฟานาปี (อินได)[แก้]

พายุไต้ฝุ่น (JMA)
พายุไต้ฝุ่น (TMD)
พายุไต้ฝุ่นระดับ 3 (SSHWS)
ระยะเวลา 14 – 21 กันยายน
ความรุนแรง 175 กม./ชม. (110 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
930 mbar (hPa; 27.46 inHg)

พายุไต้ฝุ่นมาลากัส[แก้]

พายุไต้ฝุ่น (JMA)
พายุไต้ฝุ่น (TMD)
พายุไต้ฝุ่นระดับ 2 (SSHWS)
ระยะเวลา 20 – 25 กันยายน
ความรุนแรง 155 กม./ชม. (100 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
945 mbar (hPa; 27.91 inHg)

พายุไต้ฝุ่นเมกี (ฮวน)[แก้]

พายุไต้ฝุ่น (JMA)
พายุไต้ฝุ่น (TMD)
พายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นระดับ 5 (SSHWS)
ระยะเวลา 12 – 24 ตุลาคม
ความรุนแรง 230 กม./ชม. (145 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
885 mbar (hPa; 26.13 inHg)

พายุไต้ฝุ่นชบา (กาตริง)[แก้]

พายุไต้ฝุ่น (JMA)
พายุไต้ฝุ่น (TMD)
พายุไต้ฝุ่นระดับ 4 (SSHWS)
ระยะเวลา 20 – 30 ตุลาคม
ความรุนแรง 175 กม./ชม. (110 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
930 mbar (hPa; 27.46 inHg)

พายุดีเปรสชันเขตร้อน[แก้]

รายการพายุหมุนเขตร้อนที่มีความรุนแรงสูงสุดเป็นเพียงพายุดีเปรสชัน โดยอาจเป็นพายุที่มีรหัสเรียกตามหลังด้วยตัวอักษร W โดยศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม หรืออาจได้รับชื่อท้องถิ่นจากสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) แต่ไม่ถูกตั้งชื่อตามเกณฑ์ของกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ซึ่งหน่วยงานดังกล่าวระบุเพียงแต่คำว่า TD (Tropical Depression) หรือพายุดีเปรสชันเท่านั้น

พายุดีเปรสชันเขตร้อน 01W[แก้]

พายุดีเปรสชันเขตร้อน (JMA)
พายุดีเปรสชัน (TMD)
พายุดีเปรสชันเขตร้อน (SSHWS)
ระยะเวลา 18 – 20 มกราคม
ความรุนแรง 55 กม./ชม. (35 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
1006 mbar (hPa; 29.71 inHg)

พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 3[แก้]

พายุดีเปรสชันเขตร้อน (JMA)
พายุดีเปรสชัน (TMD)
ระยะเวลา 26 เมษายน
ความรุนแรง <55 กม./ชม. (35 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
1008 mbar (hPa; 29.77 inHg)

พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 4[แก้]

พายุดีเปรสชันเขตร้อน (JMA)
ระยะเวลา 3 – 5 มิถุนายน
ความรุนแรง <55 กม./ชม. (35 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
1008 mbar (hPa; 29.77 inHg)

พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 7[แก้]

พายุดีเปรสชันเขตร้อน (JMA)
ระยะเวลา 18 – 20 กรกฎาคม
ความรุนแรง 55 กม./ชม. (35 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
1004 mbar (hPa; 29.65 inHg)

พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 8[แก้]

พายุดีเปรสชันเขตร้อน (JMA)
ระยะเวลา 23 – 24 กรกฎาคม
ความรุนแรง <55 กม./ชม. (35 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
1008 mbar (hPa; 29.77 inHg)

พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 9[แก้]

พายุดีเปรสชันเขตร้อน (JMA)
ระยะเวลา 26 – 28 กรกฎาคม
ความรุนแรง 55 กม./ชม. (35 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
1002 mbar (hPa; 29.59 inHg)

พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 12[แก้]

พายุดีเปรสชันเขตร้อน (JMA)
พายุดีเปรสชัน (TMD)
ระยะเวลา 26 – 28 สิงหาคม
ความรุนแรง 55 กม./ชม. (35 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
1004 mbar (hPa; 29.65 inHg)

พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 17[แก้]

พายุดีเปรสชันเขตร้อน (JMA)
ระยะเวลา 30 – 31 สิงหาคม
ความรุนแรง <55 กม./ชม. (35 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
1008 mbar (hPa; 29.77 inHg)

พายุดีเปรสชันเขตร้อน 14W[แก้]

พายุดีเปรสชันเขตร้อน (JMA)
พายุดีเปรสชันเขตร้อน (SSHWS)
ระยะเวลา 5 – 10 ตุลาคม
ความรุนแรง 55 กม./ชม. (35 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
1004 mbar (hPa; 29.65 inHg)

พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 23[แก้]

พายุดีเปรสชันเขตร้อน (JMA)
Counterclockwise vortex
ระยะเวลา 7 – 8 ตุลาคม
ความรุนแรง <55 กม./ชม. (35 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
1012 mbar (hPa; 29.88 inHg)

พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 25[แก้]

พายุดีเปรสชันเขตร้อน (JMA)
ระยะเวลา 18 – 20 ตุลาคม
ความรุนแรง <55 กม./ชม. (35 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
1010 mbar (hPa; 29.83 inHg)

พายุดีเปรสชันเขตร้อน 17W[แก้]

พายุดีเปรสชันเขตร้อน (JMA)
พายุดีเปรสชันเขตร้อน (SSHWS)
ระยะเวลา 20 – 27 ตุลาคม
ความรุนแรง 55 กม./ชม. (35 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
1006 mbar (hPa; 29.71 inHg)

พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 29[แก้]

พายุดีเปรสชันเขตร้อน (JMA)
ระยะเวลา 3 – 4 พฤศจิกายน
ความรุนแรง 55 กม./ชม. (35 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
1006 mbar (hPa; 29.71 inHg)

พายุดีเปรสชันเขตร้อน 18W[แก้]

พายุดีเปรสชันเขตร้อน (JMA)
พายุดีเปรสชันเขตร้อน (SSHWS)
ระยะเวลา 12 – 14 พฤศจิกายน
ความรุนแรง 55 กม./ชม. (35 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
1004 mbar (hPa; 29.65 inHg)

พายุดีเปรสชันเขตร้อน 19W[แก้]

พายุดีเปรสชันเขตร้อน (JMA)
พายุดีเปรสชันเขตร้อน (SSHWS)
ระยะเวลา 12 – 13 ธันวาคม
ความรุนแรง 55 กม./ชม. (35 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
1002 mbar (hPa; 29.59 inHg)

พายุดีเปรสชันเขตร้อนโอเมกา[แก้]

พายุดีเปรสชันเขตร้อน (JMA)
พายุกึ่งโซนร้อน (SSHWS)
ระยะเวลา 19 – 20 ธันวาคม (ออกนอกแอ่ง)
ความรุนแรง 55 กม./ชม. (35 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
998 mbar (hPa; 29.47 inHg)

รายชื่อพายุ[แก้]

ภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ ทั้งกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) และสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) ต่างทำหน้าที่กำหนดชื่อของพายุหมุนเขตร้อนซึ่งก่อตัวภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ซึ่งเป็นผลให้พายุหมุนเขตร้อนอาจมีสองชื่อ[3] RSMC โตเกียวโดยกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น — ศูนย์ไต้ฝุ่นจะกำหนดชื่อสากลให้กับพายุหมุนเขตร้อนในนามของคณะกรรมการไต้ฝุ่นขององค์การอุตุนิยมวิทยาโลก ซึ่งพวกเขาจะประมาณความเร็วลมเฉลี่ยภายใน 10 นาทีของพายุหมุนเขตร้อน หากมีความเร็วลมถึง 65 กม./ชม. (40 mph) พายุหมุนเขตร้อนดังกล่าวจะได้รับชื่อ[4] ส่วน PAGASA จะกำหนดชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อน ซึ่งเคลื่อนตัวเข้าหรือก่อตัวขึ้นเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนภายในพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ มีขอบเขตอยู่ระหว่างเส้นเมริเดียนที่ 135°ดะวันออก ถึง 115°ตะวันออก และระหว่างเส้นขนานที่ 5°เหนือ ถึง 25°เหนือ แม้ว่าพายุหมุนเขตร้อนลูกนั้นจะได้รับชื่อสากลแล้วก็ตาม[3] โดยชื่อของพายุหมุนเขตร้อนที่มีนัยสำคัญจะถูกถอนโดยทั้ง PAGASA และ คณะกรรมการไต้ฝุ่น[4] ในระหว่างฤดูกาล หากรายชื่อของภูมิภาคฟิลิปปินส์ที่เตรียมไว้ถูกใช้จนหมด PAGASA จะใช้ชื่อจากรายชื่อเพิ่มเติม ซึ่งถูกกำหนดขึ้นไว้ในแต่ละฤดูกาลมาใช้กับพายุหมุนเขตร้อนแทนชื่อที่หมดไป

ชื่อสากล[แก้]

กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) จะเป็นหน่วยงานที่กำหนดชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อน เมื่อระบบได้รับการประมาณว่า มีความเร็วลมเฉลี่ยภายใน 10 นาที ที่ 65 กม./ชม. (40 mph)[5] โดย JMA จะคัดเลือกชื่อจากรายการ 140 ชื่อ ซึ่งได้รับการปรับปรุงโดย 14 ประเทศสมาชิกและดินแดนของคณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งเอเชียและแปซิฟิก (ESCAP)/WMO คณะกรรมการไต้ฝุ่น[6] โดยรายชื่อด้านล่างจะเป็นรายชื่อ พร้อมเลขรหัสพายุ ชื่อที่ใช้เป็นชื่อแรกของฤดูกาล 2553 คือ โอไมส์ จากชุดที่ 4 และชื่อที่ใช้เป็นชื่อสุดท้ายคือ ชบา จากชุดที่ 4 รวมมีชื่อจากชุดรายชื่อถูกใช้ 14 ชื่อ

รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนสากลของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกในฤดูกาล 2553
ชุด รหัสพายุ ชื่อพายุ ชุด รหัสพายุ ชื่อพายุ ชุด รหัสพายุ ชื่อพายุ ชุด รหัสพายุ ชื่อพายุ
ชุดที่ 4 1001 โอไมส์
(Omais)
ชุดที่ 4 1005 มินดุลเล
(Mindulle)
ชุดที่ 4 1009 หมาเหล่า
(Malou)
ชุดที่ 4 1013 เมกี
(Megi)
1002 โกนเซิน
(Conson)
1006 ไลออนร็อก
(Lionrock)
1010 เมอรันตี
(Meranti)
1014 ชบา
(Chaba)
1003 จันทู
(Chanthu)
1007 คมปาซุ
(Kompasu)
1011 ฟานาปี
(Fanapi)
1004 เตี้ยนหมู่
(Dianmu)
1008 น้ำเทิน
(Namtheun)
1012 มาลากัส
(Malakas)

ฟิลิปปินส์[แก้]

สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) จะใช้ชื่อของตัวเองหากมีพายุใดก่อตัวหรือเคลื่อนผ่านพื้นที่รับผิดชอบของตน[7] โดยชื่อที่ใช้ถูกนำมาจากรายชื่อ ซึ่งเป็นรายชื่อเดียวกับที่ถูกใช้ไปในฤดูกาล ค.ศ. 2006 (พ.ศ. 2549) และมีกำหนดจะถูกนำมาใช้อีกครั้งในฤดูกาล ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ด้วย[7] โดยชื่อที่ไม่ถูกใช้จะทำเป็น อักษรสีเทา

รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนท้องถิ่นฟิลิปปินส์ในฤดูกาล 2553
อากาโตน (Agaton) (1001) โฟลรีตา (Florita) (1006) กาตริง (Katring) (1014) ปาเอง (Paeng) (ไม่ถูกใช้) อุสมัน (Usman) (ไม่ถูกใช้)
บาชัง (Basyang) (1002) เกลนดา (Glenda) (1007) ลุยส์ (Luis) (ไม่ถูกใช้) กวีนี (Queenie) (ไม่ถูกใช้) เบนุส (Venus) (ไม่ถูกใช้)
กาโลย (Caloy) (1003) เฮนรี (Henry) (1009) มารีโอ (Mario) (ไม่ถูกใช้) รูบี (Ruby) (ไม่ถูกใช้) วัลโด (Waldo) (ไม่ถูกใช้)
โดเมง (Domeng) อินได (Inday) (1011) เนเนง (Neneng) (ไม่ถูกใช้) เซเนียง (Seniang) (ไม่ถูกใช้) ยายัง (Yayang) (ไม่ถูกใช้)
เอสเตร์ (Ester) (1004) ฮวน (Juan) (1013) โอมโปง (Ompong) (ไม่ถูกใช้) โตมัส (Tomas) (ไม่ถูกใช้) เซนี (Zeny) (ไม่ถูกใช้)
รายชื่อเพิ่มเติม
อากีลา (Agila) (ไม่ถูกใช้) ซีโต (Chito) (ไม่ถูกใช้) เอเลนา (Elena) (ไม่ถูกใช้) กุนดิง (Gunding) (ไม่ถูกใช้) อินดัง (Indang) (ไม่ถูกใช้)
บากวิส (Bagwis) (ไม่ถูกใช้) ดีเยโก (Diego) (ไม่ถูกใช้) เฟลีโน (Felino) (ไม่ถูกใช้) แฮร์เรียต (Harriet) (ไม่ถูกใช้) เจสซา (Jessa) (ไม่ถูกใช้)

การถอนชื่อ[แก้]

ในการประชุมประจำปี พ.ศ. 2554 ของคณะกรรมการไต้ฝุ่น ได้มีการประกาศถอนชื่อ ฟานาปี ออกจากรายชื่อ และเลือกชื่อ ราอี ขึ้นมาแทนที่ ในขณะที่ PAGASA ได้ถอนชื่อ กาตริง และ ฮวน ออกจากรายชื่อทั้งสองชื่อ เนื่องจากส่งผลกระทบที่รุนแรงกับประเทศฟิลิปปินส์[8][9][10] โดยใช้ชื่อ โฮเซ แทนฮวน และ กาโนร์ แทนกาตริง ซึ่งภายหลังถูกเปลี่ยนเป็น การ์ดิง อีกครั้งหนึ่ง ในรายชื่อที่จะใช้ในปี พ.ศ. 2557[10]

ผลกระทบ[แก้]

ตารางนี้รวมเอาทั้งหมดของระบบพายุที่ก่อตัวภายใน หรือ เคลื่อนตัวเข้ามาในมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือ ทางฝั่งตะวันตกของเส้นแบ่งวันสากล ภายในปี พ.ศ. 2553 ประกอบด้วยชื่อพายุ ความรุนแรง บริเวณที่มีผลกระทบ จำนวนผู้เสียชีวิต และความเสียหาย ความเสียหายทั้งหมดเป็นค่าเงินดอลลาร์สหรัฐปี ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ความเสียหายและผู้เสียชีวิตจากพายุนั้นรวมไปถึงตั้งแต่ครั้งเมื่อพายุยังเป็นเพียงหย่อมความกดอากาศต่ำ หรือเปลี่ยนผ่านไปเป็นความกดอากาศต่ำนอกเขตร้อนแล้ว

ชื่อพายุ ช่วงวันที่ ระดับความรุนแรง
ขณะมีกำลังสูงสุด
ความเร็วลม
ต่อเนื่อง
ความกดอากาศ พื้นที่ผลกระทบ ความเสียหาย
(USD)
ผู้เสียชีวิต อ้างอิง
01W 18 – 20 มกราคม พายุดีเปรสชันเขตร้อน 55 กม./ชม. 1006 hPa (29.71 นิ้วปรอท) เวียดนาม, กัมพูชา &0000000000243000000000243 พันดอลลาร์สหรัฐ 3 [11]
โอไมส์
(อากาโตน)
March 22 – 26 พายุโซนร้อน 65 กม./ชม. 998 hPa (29.47 นิ้วปรอท) เกาะโวเลอาย, เกาะฟาอิส, เกาะอูลิตี, เกาะยาป &000000000001000000000010 พันดอลลาร์สหรัฐ &0000000000000000000000 ไม่มี
TD 26 พายุดีเปรสชันเขตร้อน ไม่ได้ระบุ 1008 hPa (29.77 นิ้วปรอท) Mindanao &0000000000000000000000 ไม่มี &0000000000000000000000 ไม่มี
TD 3 – 5 มิถุนายน พายุดีเปรสชันเขตร้อน ไม่ได้ระบุ 1002 hPa (29.59 นิ้วปรอท) ไม่มี &0000000000000000000000 ไม่มี &0000000000000000000000 ไม่มี
โกนเซิน
(บาชัง)
11 – 18 กรกฎาคม พายุไต้ฝุ่น 130 กม./ชม. 970 hPa (28.64 นิ้วปรอท) ฟิลิปปินส์, ภาคใต้ของจีน, เวียดนาม &000000008197000000000082 ล้านดอลลาร์สหรัฐ 106 [12][13][14]
จันทู
(กาโลย)
17 – 23 กรกฎาคม พายุไต้ฝุ่น 130 กม./ชม. 970 hPa (28.64 นิ้วปรอท) ฟิลิปปินส์, ภาคใต้ของจีน &0000000817700000000000818 ล้านดอลลาร์สหรัฐ 19 [15]
TD 18 – 20 กรกฎาคม พายุดีเปรสชันเขตร้อน 55 กม./ชม. 1004 hPa (29.65 นิ้วปรอท) ญี่ปุ่น &0000000000000000000000 ไม่มี &0000000000000000000000 ไม่มี
TD 23 – 24 กรกฎาคม พายุดีเปรสชันเขตร้อน ไม่ได้ระบุ 1008 hPa (29.77 นิ้วปรอท) ไต้หวัน &0000000000000000000000 ไม่มี &0000000000000000000000 ไม่มี
TD 26 – 28 กรกฎาคม พายุดีเปรสชันเขตร้อน 55 กม./ชม. 1002 hPa (29.59 นิ้วปรอท) ภาคตะวันออกของจีน &0000000000000000000000 ไม่มี &0000000000000000000000 ไม่มี
โดเมง 3 – 5 สิงหาคม พายุโซนร้อน 65 กม./ชม. 997 hPa (29.44 นิ้วปรอท) ตอนเหนือของเกาะลูซอน &0000000000000000000000 ไม่มี 3 [16]
เตี้ยนหมู่
(เอสเตร์)
6 – 12 สิงหาคม พายุโซนร้อนกำลังแรง 95 กม./ชม. 985 hPa (29.09 นิ้วปรอท) เกาหลีใต้, ญี่ปุ่น &000000004200000000000042 ล้านดอลลาร์สหรัฐ 37 [17][18][19]
มินดุลเล 22 – 25 สิงหาคม พายุโซนร้อน 85 กม./ชม. 985 hPa (29.09 นิ้วปรอท) เวียดนาม &000000004330000000000043.3 ล้านดอลลาร์สหรัฐ 10 [20]
TD 26 – 28 สิงหาคม พายุดีเปรสชันเขตร้อน 55 กม./ชม. 1004 hPa (29.65 นิ้วปรอท) ไม่มี &0000000000000000000000 ไม่มี &0000000000000000000000 ไม่มี
ไลออนร็อก
(โฟลรีตา)
27 สิงหาคม – 4 กันยายน พายุโซนร้อนกำลังแรง 95 กม./ชม. 985 hPa (29.09 นิ้วปรอท) ฟิลิปปินส์, ไต้หวัน, ภาคใต้ของจีน &000000006510000000000065.1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ไม่มี [21]
คมปาซุ
(เกลนดา)
28 สิงหาคม – 2 กันยายน พายุไต้ฝุ่น 150 กม./ชม. 960 hPa (28.35 นิ้วปรอท) ภาคตะวันออกของจีน, เกาหลีเหนือ, เกาหลีใต้ &000000005830000000000058.3 ล้านดอลลาร์สหรัฐ 29 [22]
น้ำเทิน 29 – 31 สิงหาคม พายุโซนร้อน 65 กม./ชม. 996 hPa (29.41 นิ้วปรอท) ไต้หวัน, จีน &0000000000000000000000 ไม่มี &0000000000000000000000 ไม่มี
TD 30 – 31 สิงหาคม พายุดีเปรสชันเขตร้อน 55 กม./ชม. 1008 hPa (29.77 นิ้วปรอท) ไม่มี &0000000000000000000000 ไม่มี &0000000000000000000000 ไม่มี
หมาเหล่า
(เฮนรี)
1 – 10 กันยายน พายุโซนร้อนกำลังแรง 95 กม./ชม. 985 hPa (29.09 นิ้วปรอท) ญี่ปุ่น ไม่ทราบ ไม่มี
เมอรันตี 7 – 10 กันยายน พายุโซนร้อนกำลังแรง 100 กม./ชม. 985 hPa (29.09 นิ้วปรอท) ไต้หวัน, ภาคตะวันออกของจีน &0000000118125000000000118 ล้านดอลลาร์สหรัฐ 3 [23]
ฟานาปี
(อินได)
14 – 21 กันยายน พายุไต้ฝุ่น 175 กม./ชม. 935 hPa (27.61 นิ้วปรอท) ไต้หวัน, จีน &00000010047100000000001 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ 105 [24][25][26]
มาลากัส 20 – 25 กันยายน พายุไต้ฝุ่น 155 กม./ชม. 945 hPa (27.91 นิ้วปรอท) ญี่ปุ่น &0000000000000000000000 ไม่มี &0000000000000000000000 ไม่มี
14W 5 – 10 ตุลาคม พายุดีเปรสชันเขตร้อน 55 กม./ชม. 1006 hPa (29.71 นิ้วปรอท) ภาคใต้ของจีน &000000001490000000000014.9 ล้านดอลลาร์สหรัฐ &0000000000000000000000 ไม่มี
TD 7 – 8 ตุลาคม พายุดีเปรสชันเขตร้อน ไม่ได้ระบุ 1012 hPa (29.89 นิ้วปรอท) ไม่มี &0000000000000000000000 ไม่มี &0000000000000000000000 ไม่มี
เมกี
(ฮวน)
12 – 24 ตุลาคม พายุไต้ฝุ่น 230 กม./ชม. 885 hPa (26.13 นิ้วปรอท) ฟิลิปปินส์, ไต้หวัน, จีน &0000000709000000000000709 ล้านดอลลาร์สหรัฐ 69 [27][28][29]
17W 20 – 27 ตุลาคม พายุดีเปรสชันเขตร้อน 55 กม./ชม. 1006 hPa (29.71 นิ้วปรอท) ไม่มี ไม่ทราบ ไม่มี
ชบา
(กาตริง)
20 – 31 ตุลาคม พายุไต้ฝุ่น 175 กม./ชม. 935 hPa (27.61 นิ้วปรอท) ญี่ปุ่น เล็กน้อย ไม่มี
TD 3 – 4 พฤศจิกายน พายุดีเปรสชันเขตร้อน 55 กม./ชม. 1006 hPa (29.71 นิ้วปรอท) เวียดนาม &0000000000000000000000 ไม่มี &0000000000000000000000 ไม่มี
18W 12 – 14 พฤศจิกายน พายุดีเปรสชันเขตร้อน 55 กม./ชม. 1004 hPa (29.65 นิ้วปรอท) เวียดนาม, ลาว, ไทย ไม่ทราบ ไม่มี
19W 12 – 13 ธันวาคม พายุดีเปรสชันเขตร้อน 55 กม./ชม. 1002 hPa (29.59 นิ้วปรอท) เวียดนาม &0000000000000000000000 ไม่มี &0000000000000000000000 ไม่มี
โอเมกา 19 – 20 ธันวาคม พายุดีเปรสชันเขตร้อน 55 กม./ชม. 998 hPa (29.47 นิ้วปรอท) ไม่มี &0000000000000000000000 ไม่มี &0000000000000000000000 ไม่มี
สรุปฤดูกาล
29 ลูก 18 มกราคม – 20 ธันวาคม   230 กม./ชม. 885 hPa (26.13 นิ้วปรอท)   &00000029553580000000002.96 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ 384


ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. "Significant Tropical Weather Advisory for the Western and Southern Pacific Oceans 2010-03-18 06z". Joint Typhoon Warning Center. 2010-03-18. สืบค้นเมื่อ 2010-03-22.
  2. "JMA WWJP25 Advisory 2010-07-17 00z". Japan Meteorological Agency. 2010-07-17. สืบค้นเมื่อ 2010-07-17.
  3. 3.0 3.1 Padgett, Gary. "Monthly Tropical Cyclone Summary December 1999". Australian Severe Weather. Archived from the original on 28 สิงหาคม 2555. สืบค้นเมื่อ 1 ตุลาคม 2556.
  4. 4.0 4.1 The Typhoon Committee (21 กุมภาพันธ์ 2556). "Typhoon Committee Operational Manual 2013". World Meteorological Organization. pp. 37–38. Archived from the original (PDF) on 28 สิงหาคม 2555. สืบค้นเมื่อ 1 ตุลาคม 2556.
  5. http://www.typhooncommittee.org/48th/docs/item%204%20technical%20presentations/4.1.Review2015TyphoonSeason.pdf
  6. Zhou, Xiao; Lei, Xiaotu (2012). "Summary of retired typhoons within the Western North Pacific Ocean". Tropical Cyclone Research and Review. The Economic and Social Commission for Asia and the Pacific/World Meteorological Organization's Typhoon Committee. 1 (1): 23–32. doi:10.6057/2012TCRR01.03. ISSN 2225-6032. สืบค้นเมื่อ 21 ธันวาคม 2557.
  7. 7.0 7.1 "Philippine Tropical Cyclone Names". Philippine Atmospheric, Geophysical and Astronomical Services Administration. Archived from the original on 2016-12-28. สืบค้นเมื่อ January 20, 2016.
  8. La Viña, Dean T (January 5, 2013). "A new disaster management agency". Manila Standard Today Sunday. Archived from the original on January 26, 2013. สืบค้นเมื่อ January 26, 2013.
  9. Flores, Helen (September 4, 2014). "Kanor to Karding: Pagasa censors name of cyclone". The Philippine Star. Archived from the original on January 24, 2015. สืบค้นเมื่อ January 26, 2013.
  10. 10.0 10.1 Speta, Robert (September 2, 2014). "What is a Typhoon Name? PAGASA Censors "Kanor"". Western Pacific Weather. Archived from the original on April 10, 2015. สืบค้นเมื่อ January 24, 2015.
  11. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ 3dead
  12. 郑雪娇 (July 17, 2010). 台风"康森"给三亚造成直接经济损失1.2亿元(图) (in จีน). 新华网. สืบค้นเมื่อ July 17, 2010.
  13. 南海网-南国都市报 (July 17, 2010). 台风"康森"16号晚登陆三亚给海南造成直接经济损失2.4亿元 (in จีน). 福建中金在线网络股份有限公司. สืบค้นเมื่อ July 17, 2010.
  14. 中央社 (July 17, 2010). 康森颱風造成海南省相當損失 (in จีน). UDN. Archived from the original on January 2, 2014. สืบค้นเมื่อ July 17, 2010.
  15. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ 灿都致3省9人死亡600万人受灾
  16. Staff Writer (August 6, 2010). "'Domeng' exits RP, leaves 3 people dead — NDCC". GMA News. Archived from the original on 7 August 2010. สืบค้นเมื่อ August 10, 2010.
  17. "Economic losses in เกาหลีใต้ amounted to be 5 billion won". media.paran.com. Korea Press. สืบค้นเมื่อ August 15, 2010.
  18. "Tropical Storm Ester leaves 1 dead, 15 missing in the ฟิลิปปินส์". CNN. August 9, 2010. สืบค้นเมื่อ 26 May 2011.
  19. Five Killed In เกาหลีใต้n Typhoon
  20. "Viet Nam: Tropical storm Mindulle kills at least 10, injures 64". Government of เวียดนาม. ReliefWeb. August 27, 2010. สืบค้นเมื่อ October 8, 2012.
  21. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ 狮子山致广东30万人受灾
  22. Staff Writer (September 3, 2010). 태풍 피해 1차 조사, 서산 149억, 당진 97억, 태안 323억3천만 원 (in เกาหลี). MSN. Archived from the original on September 3, 2010. สืบค้นเมื่อ September 3, 2010.
  23. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ 莫兰蒂致使福建百万人受灾 经济损失超8亿
  24. "ไต้หวัน typhoon kills 2". Agence France-Presse. Straits Times. 2010-09-21. Archived from the original on November 10, 2010. สืบค้นเมื่อ 2015-07-21.
  25. ""凡亚比"致粤百人死亡 直接经济损失51.5亿". ReliefWeb. Souhu. 2010-09-27. สืบค้นเมื่อ 2010-09-23.
  26. "台风"凡亚比"携风带雨 刮走福建6.5亿无伤亡". ReliefWeb. ChinaDaily. 2010-09-22. สืบค้นเมื่อ 2010-09-23.
  27. "Sitrep No. 27 re Effects for Typhoon "Juan" (Megi)" (PDF). National Disaster Coordinating Council. 29 October 2010. Archived from the original (PDF) on 2012-03-14. สืบค้นเมื่อ 6 June 2013.
  28. "梅姬(MEGI)". 中央氣象局颱風警報發布概況表 (in Chinese). Central Weather Bureau. สืบค้นเมื่อ 7 June 2013.
  29. Xinhua (25 October 2010). "Typhoon Megi Causes 2.8 Bln Yuan in Economic Losses in E. China". CRI English. สืบค้นเมื่อ 6 June 2013.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]