การตั้งชื่อพายุหมุนเขตร้อน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

การตั้งชื่อพายุหมุนเขตร้อน ตามหลักการ เดิมพายุเฮอร์ริเคนที่เกิดในแถบทะเลแคริบเบียนนั้นจะตั้งชื่อนักบุญเป็นภาษาสเปน แต่ต่อมาราวปลายศตวรรษที่ 19 ต่อต้นศตวรรษที่ 20 ก็มีนักพยากรณ์อากาศชาวออสเตรเลียคนหนึ่งชื่อ คลีเมนต์ แรกกี (Clement Wragge) เกิดความคิดในการตั้งชื่อพายุโดยใช้ชื่อคนทั่วไป โดยมี 2 แบบ แบบที่ 1 ใช้ชื่อสตรี ซึ่งเข้าใจว่าต้องการให้ฟังดูอ่อนโยน ส่วนแบบที่ 2 ใช้ชื่อนักการเมือง เพื่อเปรียบเปรยว่านักการเมืองคนนั้นนำความหายนะมาให้เช่นเดียวกับพายุหมุน

เมื่อถึงช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 บรรดานักอุตุนิยมวิทยาในกองทัพอเมริกันซึ่งชอบใจวิธีตั้งชื่อพายุหมุนเขตร้อนตามชื่อสตรี ด้วยความคิดถึงก็นำชื่อของคู่รักหรือภรรยาของตนมาใช้เป็นชื่อพายุ

จนกระทั่งเมื่อ พ.ศ. 2493 ได้มีการตกลงกันว่าให้ตั้งชื่อพายุไล่ตามตัวอักษร A-Z (เช่น Able, Baker, Charlie…) แต่อีก 3 ปีต่อมาก็เปลี่ยนใจเลือกแต่เฉพาะชื่อสตรี (ตัวอย่าง Alice, Barbara...) วิธีการนี้ใช้ไปได้ระยะหนึ่งจนกระทั่งถึง พ.ศ. 2521 (บ้างก็ว่า 2522) จึงได้มีชื่อบุรุษเป็นชื่อพายุบ้าง

จนกระทั่ง พ.ศ. 2543 ประเทศและดินแดนต่าง ๆ รวมทั้งสิ้น 14 แห่งที่เป็นสมาชิกของคณะกรรมการพายุไต้ฝุ่นขององค์การอุตุนิยมวิทยาโลก (World Meteorological Organizations Typhoon Committee) ลุกขึ้นมาจัดระบบการตั้งชื่อพายุหมุนเขตร้อนในแถบนี้ใหม่ (ไม่เอาเฉพาะแต่ชื่อฝรั่ง) โดยแต่ละประเทศ (หรือดินแดน) ได้ส่งชื่อพายุในภาษาของตนมาให้ประเทศละ 10 ชื่อ รวมทั้งสิ้นได้ 140 ชื่อ

เนื้อหา

ลักษณะทั่วไปของพายุหมุนเขตร้อน[แก้]

พายุหมุนเขตร้อนเป็นคำทั่ว ๆ ไปที่ใช้สำหรับเรียกพายุหมุนหรือพายุไซโคลนที่มีถิ่นกำเนิดเหนือมหาสมุทรในเขตร้อนแถบละติจูดต่ำ แต่อยู่นอกเขตบริเวณเส้นศูนย์สูตร เพราะยังไม่เคยปรากฏว่ามีพายุหมุนเขตร้อนเกิดที่เส้นศูนย์สูตรพายุนี้เกิดขึ้นในมหาสมุทรหรือทะเลที่มีอุณหภูมิสูงตั้งแต่ 26 หรือ 27 องศาเซลเซียสขึ้นไป และมีปริมาณไอน้ำสูง เมื่อเกิดขึ้นแล้ว มักเคลื่อนตัวตามกระแสลมส่วนใหญ่จากทิศตะวันออกมาทางทิศตะวันตก และค่อยโค้งขึ้นไปทางละติจูดสูง แล้วเวียนโค้งกลับไปทางทิศตะวันออกอีก พายุหมุนเขตร้อนเกิดขึ้นได้หลายแห่งในโลก และมีชื่อเรียกต่างกันไปตามแหล่งกำเนิด บริเวณที่มีพายุหมุนเขตร้อนเกิดขึ้นเป็นประจำ ได้แก่

  • มหาสมุทรแปซิฟิกเหนือด้านตะวันตก ทางตะวันตกของลองจิจูด 180 องศา เรียกว่า "ไต้ฝุ่น" เกิดมากที่สุดในเดือนกรกฎาคม ถึงตุลาคม เป็นบริเวณที่เกิดพายุหมุนมากที่สุด
  • มหาสมุทรแอตแลนติกเหนือแถวทะเลแคริบเบียนและอ่าวเม็กซิโก เรียกว่า "เฮอร์ริเคน" เกิดมากในเดือนสิงหาคม ถึงตุลาคม
  • มหาสมุทรแปซิฟิกเหนือ ฝั่งตะวันตกของประเทศเม็กซิโก เรียกว่า "เฮอร์ริเคน"
  • มหาสมุทรอินเดียเหนือ เรียกว่า "ไซโคลน"
  • มหาสมุทรแปซิฟิกใต้ ฝั่งตะวันออกของออสเตรเลีย เรียกว่า "ไซโคลน" เกิดมากในเดือนธันวาคม ถึงกุมภาพันธ์

พายุหมุนเขตร้อนเมื่ออยู่ในสภาวะที่เจริญเติบโตเต็มที่ จะเป็นพายุที่มีความรุนแรงที่สุดชนิดหนึ่งในบรรดาพายุที่เกิดขึ้นในโลก มีเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณตั้งแต่ 100 กิโลเมตรขึ้นไป และเกิดขึ้นพร้อมกับลมที่พัดแรงมาก ระบบการหมุนเวียนของลมเป็นไป โดยพัดเวียนในทิศทางทวนเข็มนาฬิกาเข้าสู่ศูนย์กลางของพายุในซีกโลกเหนือ ส่วนในซีกโลกใต้พัดเวียนตามเข็มนาฬิกา ยิ่งใกล้ศูนย์กลางลมจะหมุนเกือบเป็นวงกลมและมีความเร็วสูงที่สุด

ความเร็วลมสูงสุดที่บริเวณใกล้ศูนย์กลางนำมาใช้เป็นเกณฑ์ในการพิจารณาความรุนแรงของพายุ ซึ่งในย่านมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือ (ด้านตะวันตก) และทะเลจีนใต้มีการแบ่งตามข้อตกลงระหว่างประเทศดังนี้

  • พายุดีเปรสชันเขตร้อน (tropical depression) ความเร็วลมใกล้ศูนย์กลางไม่ถึง 34 นอต (63 กิโลเมตรต่อชั่วโมง)
  • พายุโซนร้อน (tropical storm) ความเร็วลมใกล้ศูนย์กลาง 34 นอต (63 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) ขึ้นไป แต่ไม่ถึง 64 นอต (118 กิโลเมตรต่อชั่วโมง)
  • พายุไต้ฝุ่น (typhoon) ความเร็วลมสูงสุดใกล้ศูนย์กลางตั้งแต่ 64 นอต (118 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) ขึ้นไป

รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแปซิฟิกด้านตะวันตก (180° ถึง 100° ตะวันออก)[แก้]

เป็นรายชื่อพายุที่ก่อตัวทางมหาสมุทรแปซิฟิกด้านตะวันตกตอนบนและทะเลจีนใต้ โดยมีประเทศที่อยู่ในภูมิภาคนี้ร่วมกันเสนอบัญชีรายชื่อเอาไว้ทั้งหมด 5 ชุดด้วยกัน ประเทศที่เสนอชื่อมี 14 ประเทศ (และดินแดน) ได้แก่ กัมพูชา จีน เกาหลีเหนือ ฮ่องกง ญี่ปุ่น ลาว มาเก๊า มาเลเซีย ไมโครนีเซีย ฟิลิปปินส์ เกาหลีใต้ ไทย สหรัฐอเมริกา และเวียดนาม

รายชื่อพายุมี 140 ชื่อ นำมาแบ่งเป็น 5 ชุดหลัก ชุดละ 28 ชื่อ โดยไล่เรียงชื่อไปตามลำดับประเทศ (และดินแดน) ที่เสนอมาตามอักษรโรมัน ข้อตกลงคือ

  1. เมื่อมีพายุที่มีความเร็วลมสูงสุดใกล้ศูนย์กลางของพายุมากกว่า 34 นอต หรือ 63 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (กลายเป็นพายุโซนร้อน) พายุนั้นจะถูกตั้งชื่อ
  2. ชื่อของพายุจะเริ่มใช้ชื่อบนสุดของคอลัมน์หรือชุดที่ 1 ก่อน เช่น เมื่อมีพายุเกิดขึ้นมีความเร็วลมสูงสุดใกล้จุดศูนย์กลางตามที่กำหนดในข้อ 1 เป็นลูกแรก พายุลูกนั้นจะมีชื่อว่า "ดอมเรย"
  3. เมื่อมีพายุลูกต่อไปเกิดขึ้นอีก และมีความเร็วลมสูงสุดใกล้จุดศูนย์กลางตามที่กำหนดในข้อ 1 พายุลูกนั้นจะใช้ชื่อที่อยู่ถัดลงมาในชุดที่ 1 เช่น พายุลูกที่ 2 จะมีชื่อว่า "ไห่คุ้ย"
  4. เมื่อใช้จนหมดชุดแรกให้ใช้ชื่อแรกของคอลัมน์ที่อยู่ถัดไป เช่น พายุที่เกิดหลังพายุ "จ่ามี" จะใช้ชื่อ "กองเรย" ทำอย่างนี้ไปเรื่อย ๆ
  5. เมื่อใช้จนหมดชุดที่ 5 ให้กลับมาใช้ชื่อแรกของชุดที่ 1 เช่น พายุที่เกิดหลังพายุ "ซาวลา" จะใช้ชื่อ "ดอมเรย"
  6. หากพายุลูกใดมีความรุนแรงและสร้างความหายนะมากเป็นพิเศษก็ให้ปลดชื่อพายุลูกนั้นไป แล้วตั้งชื่อใหม่เข้าไปในรายการชื่อแทน

ชื่อสากล[แก้]

รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือ (ด้านตะวันตก) และทะเลจีนใต้[1]
ประเทศที่ส่งชื่อ ชุดที่ 1 ชุดที่ 2 ชุดที่ 3 ชุดที่ 4 ชุดที่ 5
กัมพูชา ด็อมเร็ย กองเร็ย นากรี กรอวาญ (กระวาน) ซาเระกา (สาลิกา)
จีน ไห่ขุย[# 1] ยวี่ถู่ เฟิงเฉิน ตู้เจวียน ไหหม่า
เกาหลีเหนือ คีโรกี โทราจี คัลแมกี มูจีแก[# 2] เมอารี
ฮ่องกง (จีน) ไคตั๊ก หม่านหยี่ ฟงวอง ฉอยหวั่น หมาอ๊อน
ญี่ปุ่น เท็มบิง อูซางิ คัมมูริ คปปุ โทกาเงะ
ลาว บอละเวน ปาบึก (ปลาบึก) ฟานทอง จำปี[# 3] นกเต็น (นกกระเต็น)
มาเก๊า (จีน) ซันปา[# 4] หวู่ติบ หว่องฟ้ง ยีนฟ้า[# 5] หมุ่ยฟ้า
มาเลเซีย เจอลาวัต เซอปัต นูรี[# 6] เมอโลร์ เมอร์บก
ไมโครนีเซีย เอวิเนียร์ [# 7] ซินลากู เนพาร์ตัก นันมาดอล
ฟิลิปปินส์ มาลิกซี[# 8] ดานัส ฮากูปิต ลูปิต ตาลัส
เกาหลีใต้ แคมี นารี ชังมี มีรีแน[# 9] โนรู
ไทย พระพิรุณ วิภา เมขลา นิดา กุหลาบ
สหรัฐอเมริกา มาเรีย ฟรานซิสโก ฮีโกส โอไมส์ โรคี
เวียดนาม เซินติญ[# 10] เลกีมา บาหวี่ โกนเซิน เซินกา
กัมพูชา อ็อมปึล (อำปึล)[# 11] กรอซา ไมสัก จันทู เนสาท
จีน อู๋คง [# 12] ไห่เฉิน เตี้ยนหมู่ ไห่ถาง
เกาหลีเหนือ โซนามู โพดุล โนอึล[# 13] มินดุลเล นัลแก
ฮ่องกง (จีน) ซานซาน เหล่งเหลง ดอลฟิน[# 14] ไลออนร็อก[# 15] บันยัน
ญี่ปุ่น ยางิ คาจิกิ คูจิระ คมปาซุ ฮาโตะ[# 16]
ลาว หลี่ผี[# 17] ฟ้าใส จันหอม (จันทน์หอม) น้ำเทิน ปาข่า (ปลาข่า)[# 18]
มาเก๊า (จีน) เบบินคา เผ่ย์ผ่า[# 19] หลิ่นฟ้า หมาเหล่า ซ้านหวู่
มาเลเซีย รุมเบีย ตาปะฮ์ นังกา เมอรันตี มาวาร์
ไมโครนีเซีย ซูลิก มิแทก เซาเดโลร์ ราอี[# 20] กูโชล
ฟิลิปปินส์ ซีมารอน ฮากีบิส โมลาเบ[# 21] มาลากัส ตาลิม
เกาหลีใต้ เชบี นอกูรี โคนี เมกี ทกซูรี[# 22]
ไทย มังคุด[# 23] รามสูร อัสนี[# 24] ชบา ขนุน
สหรัฐอเมริกา [# 25] แมตโม[# 26] เอตาว แอรี[# 27] วีเซนเต
เวียดนาม จ่ามี หะลอง หว่ามก๋อ ซงด่า เซาลา

เชิงอรรถ[แก้]

  1. ใช้แทนชื่อ หลงหวาง (Longwang) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2550
  2. ใช้แทนชื่อ แมมี (Maemi) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549
  3. ใช้แทนชื่อ กิสนา หรือ กฤษณา (Ketsana) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2554
  4. ใช้แทนชื่อ จันจู (Chanchu) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2551
  5. ใช้แทนชื่อ ป้าหม่า (Parma) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2554
  6. ใช้แทนชื่อ รูซา (Rusa) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2547
  7. รอการตั้งชื่อเนื่องจากชื่อ ฟิโทว์ (Fitow) ถูกปลดในปี พ.ศ. 2556
  8. ใช้แทนชื่อ บิลิส (Bilis) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2551
  9. ใช้แทนชื่อ ซูดัล (Sudal) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549
  10. ใช้แทนชื่อ ซาวมาย (Saomai) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2551
  11. ใช้ชื่อแทน บบพา (Bopha) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2557
  12. รอการตั้งชื่อเนื่องจากชื่อ ไห่เยี่ยน (Haiyan) ถูกปลดในปี พ.ศ. 2556
  13. ใช้แทนชื่อ พงซ็อนฮวา (Pongsona) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549
  14. ใช้แทนชื่อ ยันยัน (Yanyan) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549
  15. ใช้แทนชื่อ เถ่งเถง (Tingting) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549
  16. ใช้แทนชื่อ วาชิ (Washi) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2555
  17. ใช้แทนชื่อ ซ้างสาน หรือ ช้างสาร (Xangsane) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2551
  18. ใช้แทนชื่อ มัดสา หรือ มัสยา (Matsa) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2550
  19. ใช้แทนชื่อ ฮัวเหม่ย (Vamei) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2547
  20. เดิมกำหนดชื่อ รานานิม (Rananim) ต่อมาเปลี่ยนเป็น ฟานาปี (Fanapi) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549 และเนื่องจากเป็นพายุที่เคยสร้างความเสียหายอย่างหนักแก่ไต้หวันและจีน จึงเปลี่ยนมาใช้ชื่อ ราย (Rai) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2555
  21. ใช้แทนชื่อ อิมบุโด (Imbudo) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2547
  22. ใช้แทนชื่อ นาบี (Nabi) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2550
  23. ใช้แทนชื่อ ทุเรียน (Durian) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2551
  24. เดิมกำหนดชื่อ หนุมาน (Hanuman) แต่ถูกกรมอุตุนิยมวิทยาของอินเดียคัดค้านเนื่องจากเหตุผลทางศาสนา จึงเปลี่ยนเป็น มรกต (Morakot) ในปี พ.ศ. 2545 และเนื่องจากเป็นพายุที่เคยสร้างความเสียหายอย่างหนักแก่ไต้หวัน จึงเปลี่ยนมาใช้ชื่อ อัสนี (Atsani) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2554
  25. รอการตั้งชื่อเนื่องจากชื่อ อูตอร์ (Utor) ถูกปลดในปี พ.ศ. 2556
  26. ใช้แทนชื่อ ชาทาอาน (Chataan) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2547
  27. ใช้แทนชื่อ โกโด (Kodo) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2545

ฟิลิปปินส์[แก้]

ไต้ฝุ่นทุเรียน (เรมิง) เมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549

สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) จะใช้ชื่อของตัวเองหากมีพายุใดก่อตัวหรือเคลื่อนผ่านพื้นที่รับผิดชอบของตน โดยรายชื่อของพายุที่จะใช้ในแต่ละปีจะถูกตั้งและประกาศก่อนที่ฤดูกาลจะเริ่มขึ้น โดยหากชื่อเหล่านี้มีชื่อใดที่ไม่ได้ถูกใช้จะถูกนำกลับมาใช้ใหม่[2]

2556 อูริง
(Auring)
บีซิง
(Bising)
กรีซิง
(Crising)
เดนเต
(Dante)
เอมอง
(Emong)
เฟเรีย
(Feria)
โกรีโอ
(Gorio)
ฮัวนิง
(Huaning)
อีซัง
(Isang)
โฮลีนา
(Jolina)
กีโก
(Kiko)
ลาบูโย
(Labuyo)
มาริง
(Maring)
นันโด
(Nando)
โอเดตต์
(Odette)
ปาโอโล
(Paolo)
เกดัน
(Quedan)
รามิล
(Ramíl)
ซันตี
(Santi)
ตีโน
(Tino)
อูร์ดูฮา
(Urduja)
วินตา
(Vinta)
วิลมา
(Wilma)
โยลันดา
(Yolanda)
โซไรดา
(Zoraida)
เพิ่มเติม: อาลามิด
(Alamíd)
บรูโน
(Bruno)
ชอนชิง
(Conching)
โดลอร์
(Dolor)
เออร์นี
(Ernie)
ฟลอรันเต
(Florante)
เฮราร์โด
(Gerardo)
เอร์นัน
(Hernan)
อิสโก
(Iskò)
เจอโรม
(Jerome)
2557 อากาโตน
(Agatón)
บาสยัง
(Basyang)
กาโลย
(Calóy)
โดเมง
(Domeng)
เอสเตอร์
(Ester)
ฟลอรีตา
(Florita)
กเลนดา
(Glenda)
เฮนรี
(Henry)
อีนดาย
(Inday)
โฮเซ
(José)
กาตรีง
(Katring)
ลูอีส
(Luís)
มารีโอ
(Mario)
เนเนง
(Neneng)
โอมปอง
(Ompong)
ปาเอง
(Paeng)
เกเอนี
(Queenie)
รูบี
(Ruby)
เซเนียง
(Séniang)
โตมัส
(Tomás)
อูสมัน
(Usmán)
เวนัส
(Venus)
วัลโด
(Waldo)
ยายัง
(Yayang)
เซนี
(Zeny)
เพิ่มเติม: อากีลา
(Agila)
บากวีซ
(Bagwís)
ชิโต
(Chito)
ดีเอโก
(Diego)
เอเลนา
(Elena)
เฟลีโน
(Felino)
กุนดิง
(Gunding)
ฮาร์เรียต์
(Harriet)
อีนดัง
(Indang)
เฮสซา
(Jessa)
2558 อามัง
(Amang)
เบตตี
(Betty)
เชเดง
(Chedeng)
โดดอง
(Dodong)
เอกาย
(Egay)
ฟัลชอน
(Falcon)
โกริง
(Goring)
ฮันนา
(Hanna)
อีนเอง
(Ineng)
เฮนนี
(Jenny)
กาบายัน
(Kabayan)
ลันโด
(Lando)
มารีลัน
(Marilyn)
โนโนย
(Nonoy)
อนโยก
(Onyok)
เปร์ลา
(Perla)
กูยเอล
(Quiél)
ราโมน
(Ramón)
ซาราฮ์
(Sarah)
ตีโซย
(Tisóy)
อูรซูลา
(Ursula)
วีรีง
(Viríng)
เวง
(Weng)
โยโยย
(Yoyoy)
ซีกซัก
(Zigzag)
เพิ่มเติม: อาเบ
(Abe)
เบร์โต
(Berto)
ชาโร
(Charo)
ดาโด
(Dado)
เอสโตย
(Estoy)
เฟลีโอน
(Felión)
เกนิง
(Gening)
เออร์มัน
(Herman)
อีร์มา
(Irma)
ไฮเม
(Jaime)
2559 อัมโบ
(Ambo)
บุตโชย
(Butchoy)
การีนา
(Carina)
ดีนโด
(Dindo)
เอนเทง
(Enteng)
เฟอร์เดีย
(Ferdie)
เกเนอร์
(Gener)
เฮเลน
(Helen)
อิกเม
(Igmê)
ฮูเลียน
(Julian)
กาเรน
(Karen)
ลาวิน
(Lawin)
มาร์เก
(Marce)
นีนา
(Nina)
โอเฟล
(Ofel)
เปปีโต
(Pepito)
กูย์นตา
(Quinta)
โรลลี
(Rolly)
ซีโอนี
(Siony)
โตนโย
(Tonyo)
อูลซ์เซส
(Ulysses)
วีกกี
(Vicky)
วาร์เรน
(Warren)
โยยอง
(Yoyong)
โซซีโม
(Zosimo)
เพิ่มเติม: อาลักดัน
(Alakdán)
บัลโด
(Baldo)
กลารา
(Clara)
เดนซีโอ
(Déncio)
เอสตอง
(Estong)
เฟลีเป
(Felipe)
การ์โด
(Gardo)
เฮลิง
(Heling)
อีสมาเอล
(Ismael)
จูลีโอ
(Júlio)
อ้างอิงชื่อพายุ[2]

รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ[แก้]

เฮอร์ริเคนวิลมา พ.ศ. 2548

ภายในมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ ศูนย์เฮอร์ริเคนแห่งชาติ (NHC/RSMC ไมแอมี) จะเป็นผู้ประกาศชื่อพายุหมุนเขตร้อนหรือกึ่งเขตร้อนเมื่อพายุลูกนั้นมีความรุนแรงถึงระดับพายุโซนร้อน ด้วยความเร็วลมรอบศูนย์กลางอย่างน้อย 65 กม./ชม. (40 ไมล์/ชม.)

รายชื่อพายุมี 6 รายชื่อ ในแต่ละรายชื่อจะประกอบด้วยชื่อผู้ชายสลับกับชื่อผู้หญิงและเรียงตามลำดับตัวอักษรในภาษาอังกฤษ และจะได้รับการกำหนดใช้โดยองค์การอุตุนิยมวิทยาโลกด้วยการหมุนเวียนเป็นประจำทุกปี

พายุหมุนเขตร้อนที่มีอานุภาพการทำลายล้างสูงและส่งผลกระทบเป็นจำนวนมากจะถูกปลดออกจากรายการ และจะกำหนดชื่อใหม่แทนในการประชุมครั้งถัดไปของคณะกรรมาธิการเฮอร์ริเคน องค์การอุตุนิยมวิทยาโลก

หากทุกชื่อในรายการจะถูกใช้ไปหมดแล้ว จะมีการใช้อักษรกรีกขึ้นมาแทน (แอลฟา, บีตา, แกมมา, ฯลฯ) ซึ่งจะไม่ถูกปลดชื่อออกอย่างชื่อปกติ แต่ถ้ามีอานุภาพทำลายล้างมาก ก็เป็นไปได้ว่าจะมีการปลดชื่อออก และได้รับการจดทะเบียนชื่อถูกปลดที่มีเชิงอรรถ เพื่อให้อักษรกรีกยังคงใช้ได้อีกสำหรับพายุในอนาคต[3][4][5]

เฮอร์ริเคนกิลเบิร์ต พ.ศ. 2531
2555 อัลเบร์โต
(Alberto)
เบริล
(Beryl)
คริส
(Chris)
เดบบี
(Debby)
เอร์เนสโต
(Ernesto)
ฟลอเรนซ์
(Florence)
กอร์ดอน
(Gordon)
เฮเลน
(Helene)
ไอแซก
(Isaac)
จอยซ์
(Joyce)
เคิร์ก
(Kirk)
เลสลี
(Leslie)
ไมเคิล
(Michael)
เนดีน
(Nadine)
ออสการ์
(Oscar)
แพตตี
(Patty)
ราเฟล
(Rafael)
แซนดี
(Sandy)
โทนี
(Tony)
แวเลอรี
(Valerie)
วิลเลียม
(William)
2556 แอนเดรีย
(Andrea)
แบร์รี
(Barry)
ชานทาล
(Chantal)
ดอเรียน
(Dorian)
เอริน
(Erin)
เฟอร์แนนด์
(Fernand)
แกเบรียลล์
(Gabrielle)
อุมเบร์โต
(Humberto)
อิงกริด
(Ingrid)
เจอร์รี
(Jerry)
คาเรน
(Karen)
โลเรนโซ
(Lorenzo)
เมลิสซา
(Melissa)
เนสตอร์
(Nestor)
โอลกา
(Olga)
พาโบล
(Pablo)
รีเบกาห์
(Rebekah)
เซบัสเตียง
(Sebastien)
แทนย่า
(Tanya)
แวน
(Van)
เวนดี
(Wendy)
2557 อาร์เทอร์
(Arthur)
เบอร์ทา
(Bertha)
กริสโตบัล
(Cristobal)
ดอลลี
(Dolly)
เอดัวร์
(Edouard)
เฟย์
(Fay)
กอนซาโล
(Gonzalo)
แฮนนา
(Hanna)
ไอไซอัส
(Isaias)
โจซิฟีน
(Josephine)
ไคล์
(Kyle)
ลอรา
(Laura)
มาร์โก
(Marco)
แนนา
(Nana)
โอมาร์
(Omar)
พอเลตต์
(Paulette)
เรเน
(Rene)
แซลลี
(Sally)
เทดดี
(Teddy)
วิกกี
(Vicky)
วิลเฟรด
(Wilfred)
2558 อานา
(Ana)
บิลล์
(Bill)
คลอเดตต์
(Claudette)
แดนนี
(Danny)
เอริกา
(Erika)
เฟรด
(Fred)
เกรซ
(Grace)
เฮนรี
(Henri)
ไอดา
(Ida)
วาคีน
(Joaquin)
เคต
(Kate)
แลร์รี
(Larry)
มินดี
(Mindy)
นิโคลัส
(Nicholas)
โอเดตต์
(Odette)
ปีเตอร์
(Peter)
โรส
(Rose)
แซม
(Sam)
เทรีซา
(Teresa)
วิกเตอร์
(Victor)
วานดา
(Wanda)
2559 อเล็กซ์
(Alex)
บอนนี
(Bonnie)
โคลิน
(Colin)
แดเนียลล์
(Danielle)
เอิร์ล
(Earl)
ฟีโอนา
(Fiona)
แกสตัน
(Gaston)
เฮอร์มีน
(Hermine)
อีอัน
(Ian)
จูเลีย
(Julia)
คาร์ล
(Karl)
ลีซา
(Lisa)
แมตทิว
(Matthew)
นิโคล
(Nicole)
ออตโต
(Otto)
พอล่า
(Paula)
ริชาร์ด
(Richard)
แชรี
(Shary)
โทไบอัส
(Tobias)
วีร์ฌีนี
(Virginie)
วอลเตอร์
(Walter)
2560 อาร์ลีน
(Arlene)
เบรต
(Bret)
ซินดี
(Cindy)
ดอน
(Don)
เอมิลี
(Emily)
แฟรงคลิน
(Franklin)
แกร์ท
(Gert)
ฮาร์วีย์
(Harvey)
เออร์มา
(Irma)
โฮเซ
(José)
กาตียา
(Katia)
ลี
(Lee)
มาเรีย
(Maria)
เนต
(Nate)
โอฟีเลีย
(Ophelia)
ฟิลีปป์
(Philippe)
รีนา
(Rina)
ชอน
(Sean)
แทมมี
(Tammy)
วินซ์
(Vince)
วิตนีย์
(Whitney)
อ้างอิงรายชื่อ[3][4]

รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแปซิฟิกด้านตะวันออก[แก้]

เฮอร์ริเคนลินดา พ.ศ. 2540

ภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออกจะมีสองหน่วยงานอุตุนิยมวิทยาภูมิภาค (RSMCs) ที่ประกาศใช้ชื่อพายุหมุนเขตร้อนเมื่อพายุมีความรุนแรงถึงระดับพายุโซนร้อน ด้วยความเร็วลมรอบศูนย์กลางอย่างน้อย 65 กม./ชม. (40 ไมล์/ชม.)

พายุหมุนเขตร้อนที่ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนระหว่างชายฝั่งสหรัฐอเมริกาและ 140°ตะวันตก จะมีศูนย์เฮอร์ริเคนแห่งชาติ (NHC/RSMC ไมอามี่) เป็นผู้ประกาศ ในขณะที่พายุหมุนเขตร้อนที่ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนระหว่าง 140° ตะวันตก และ 180° จะมีศูนย์เฮอร์ริเคนแปซิฟิกกลาง (CPHC/RSMC โฮโนลูลู) เป็นผู้ประกาศ

พายุหมุนเขตร้อนที่มีอนุภาพการทำลายล้างสูง และมีผลกระทบเป็นจำนวนมาก จะถูกปลดชื่อออกจากรายการและองค์การอุตุนิยมวิทยาโลกจะเป็นผู้ตั้งชื่อใหม่ขึ้นมาทดแทน

หากพายุเคลื่อนตัวออกจากพื้นที่รับผิดชอบของ NHC และเข้าสู่พื้นที่รับผิดชอบของ CPHC หรือกลับกัน จะยังคงใช้ชื่อเดิมโดยไม่เปลี่ยนแปลง[3][4]

มหาสมุทรแปซิฟิกเหนือทางทิศตะวันออกของละติจูด 140° ตะวันตก[แก้]

เฮอร์ริเคนเอลิดา พ.ศ. 2545

เมื่อดีเปรสชันเขตร้อนทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนตอนเหนือของเส้นศูนย์สูตรระหว่างชายฝั่งสหรัฐอเมริกาและ 140°ตะวันตกจะมีศูนย์เฮอร์ริเคนแห่งชาติ (NHC/RSMC ไมอามี่) เป็นผู้ประกาศใช้ชื่อ

พายุหมุนเขตร้อนที่มีอนุภาพการทำลายล้างสูง และมีผลกระทบเป็นจำนวนมาก จะถูกปลดชื่อออกจากรายการและองค์การอุตุนิยมวิทยาโลกจะเป็นผู้ตั้งชื่อใหม่ขึ้นมาทดแทน

ทุกชื่อในรายการจะถูกใช้ไปหมดแล้วจะมีการใช้อักษรกรีกขึ้นมาแทน (แอลฟา, บีตา, แกมมา, ฯลฯ) และชื่อกรีกนี้จะไม่ถูกปลดชื่อออก แต่ถ้ามีอนุภาคทำลายล้างมาก ก็เป็นไปได้ว่าจะมีการปลดชื่อออก และได้รับการจดทะเบียนชื่อถูกปลดที่มีเชิงอรรถ เพื่อให้อักษรกรีกยังคงทำมาใช้ได้อีกสำหรับพายุในอนาคต[3][4]

2555 อเล็ตตา
(Aletta)
บัด
(Bud)
คาร์ลอตตา
(Carlotta)
แดเนียล
(Daniel)
เอมิเลีย
(Emilia)
ฟาบีโอ
(Fabio)
กิลมา
(Gilma)
เฮกทอร์
(Hector)
อิเลียนา
(Ileana)
จอห์น
(John)
คริสตี้
(Kristy)
เลน
(Lane)
มิเรียม
(Miriam)
นอร์มาน
(Norman)
โอลิเวีย
(Olivia)
พอล
(Paul)
โรซา
(Rosa)
เซอร์จิโอ
(Sergio)
ทารา
(Tara)
วีเซนเต
(Vicente)
วิลลา
(Willa)
ซาเวียร์
(Xavier)
โยลันดา
(Yolanda)
เซค
(Zeke)
2556 อัลวิน
(Alvin)
บาร์บารา
(Barbara)
คอสเม
(Cosme)
เดลิลา
(Dalila)
อีริก
(Erick)
ฟลอซซี
(Flossie)
กิล
(Gil)
ฮันริตโต
(Henriette)
อีโว
(Ivo)
จูริตโต
(Juliette)
คีโก
(Kiko)
โลเรนา
(Lorena)
มันนัวล์
(Manuel)
นาร์ดา
(Narda)
ออกเทฟ
(Octave)
พริสซิลลา
(Priscilla)
เรนมันด์
(Raymond)
โซเนีย
(Sonia)
ทีโค
(Tico)
เวลมา
(Velma)
วัลลิส
(Wallis)
ซีนา
(Xina)
ยอร์ก
(York)
เซลดา
(Zelda)
2557 อามันดา
(Amanda)
โบริส
(Boris)
คริสตินา
(Cristina)
ดังลาส
(Douglas)
เอลิดา
(Elida)
ฟาสโต
(Fausto)
เจเนวีว
(Genevieve)
เฮอร์นาน
(Hernan)
ไอเซล
(Iselle)
จูลิโอ
(Julio)
คารินา
(Karina)
โลเวล
(Lowell)
มารี
(Marie)
นอร์เบิร์ต
(Norbert)
ออดีล
(Odile)
โปโล
(Polo)
ราเชล
(Rachel)
ไซมอน
(Simon)
ทรูดี้
(Trudy)
วานซ์
(Vance)
วินนี่
(Winnie)
ซาวีเออร์
(Xavier)
โยลันดา
(Yolanda)
เซก
(Zeke)
2558 แอนเดรียส
(Andres)
บลันกา
(Blanca)
ชาร์ลอส
(Carlos)
โดโลเรส
(Dolores)
เอ็นริเคว
(Enrique)
เฟลิเซีย
(Felicia)
กูลเลอร์โม
(Guillermo)
ฮิลดา
(Hilda)
อิกนาซีโอ
(Ignacio)
จีเมนา
(Jimena)
เควิน
(Kevin)
ลินดา
(Linda)
มาร์ตี้
(Marty)
โนร่า
(Nora)
โอเลฟ
(Olaf)
พาทริเซีย
(Patricia)
ริก
(Rick)
ซานดรา
(Sandra)
เทอร์รี
(Terry)
วีเวียน
(Vivian)
วัลโด
(Waldo)
ซีนา
(Xina)
ยอร์ก
(York)
เซลดา
(Zelda)
2559 อากาทา
(Agatha)
บลาส
(Blas)
เซเลีย
(Celia)
ดาร์บี้
(Darby)
เอสเทล
(Estelle)
แฟรนก์
(Frank)
จีออร์เกตเต
(Georgette)
โฮวาร์ด
(Howard)
ไอซิส
(Isis)
จาเวียร์
(Javier)
เคย์
(Kay)
เลสเตอร์
(Lester)
มาเดลีน
(Madeline)
นิวตอน
(Newton)
ออร์เลน
(Orlene)
เพน
(Paine)
โรซลีน
(Roslyn)
ซีมอร์
(Seymour)
ไทนา
(Tina)
เวอร์จิล
(Virgil)
วินิเฟรด
(Winifred)
ซาเวียร์
(Xavier)
โยลันดา
(Yolanda)
เซก
(Zeke)
2560 อเดรียน
(Adrian)
บีทรีซ์
(Beatriz)
คัลวิน
(Calvin)
โดรา
(Dora)
ยูจีน
(Eugene)
เฟอร์นานดา
(Fernanda)
เกรก
(Greg)
ฮิลารี่
(Hilary)
อีร์วิน
(Irwin)
โจวา
(Jova)
เคนเนท
(Kenneth)
ลิเดีย
(Lidia)
แม็กซ์
(Max)
นอร์มา
(Norma)
โอทิส
(Otis)
ไพลาร์
(Pilar)
รามอน
(Ramon)
เซลมา
(Selma)
ทอดด์
(Todd)
เวโรนิกา
(Veronica)
วิเลย์
(Wiley)
ซีนา
(Xina)
ยอร์ก
(York)
เซลตา
(Zelda)
อ้างอิงรายชื่อ[3][4]

มหาสมุทรแปซิฟิกเหนือตอนกลาง (ละติจูด 140° ตะวันตก ถึง 180°)[แก้]

เฮอร์ริเคนอิโอเค พ.ศ. 2549

เมื่อดีเปรสชันเขตร้อนทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนตอนเหนือของเส้นศูนย์สูตรระหว่าง 140°ตะวันตก ถึง 180° จะมีศูนย์เฮอร์ริเคนแปซิฟิกกลาง (CPHC/RSMC โฮโนลูลู) เป็นผู้ประกาศใช้ชื่อ

สี่ชุดของชื่อจะถูกหมุนเวียนโดยองค์การอุตุนิยมวิทยาโลกโดยไม่นำปีที่มีชื่อแรกเป็นชื่อลำดับถับไปในกรณีที่ไม่ได้ใช้เมื่อปีที่แล้ว

พายุหมุนเขตร้อนที่มีอนุภาพการทำลายล้างสูง และมีผลกระทบเป็นจำนวนมาก จะถูกปลดชื่อออกจากรายการและองค์การอุตุนิยมวิทยาโลกจะเป็นผู้ตั้งชื่อใหม่ขึ้นมาทดแทน

ชื่อสุดท้ายในรายการนี้คือ โอเมกา (Omeka) ในขณะที่ต่อไปจะเป็น เปวา (Pewa)[3][4]

ชุดที่ 1 อโคนิ
(Akoni)
เอมา
(Ema)
โฮเน
(Hone)
อิโอนา
(Iona)
เคลิ
(Keli)
ลาลา
(Lala)
โมเค
(Moke)
โนโล
(Nolo)
โอลานา
(Olana)
เปนา
(Pena)
อูลานา
(Ulana)
วาเล
(Wale)
ชุดที่ 2 อาคา
(Aka)
เอเคคา
(Ekeka)
เฮเน
(Hene)
ไอโอลานา
(Iolana)
เคโอนิ
(Keoni)
ลีโน
(Lino)
เมเล
(Mele)
โนนา
(Nona)
โอลิวา
(Oliwa)
ปามา
(Pama)
อูบานา
(Upana)
เวเน
(Wene)
ชุดที่ 3 อาลิกา
(Alika)
เอเล
(Ele)
ฮูโก
(Huko)
อิโอปา
(Iopa)
กิกา
(Kika)
ลานา
(Lana)
มากา
(Maka)
เนกิ
(Neki)
โอเมกา
(Omeka)
เปวา
(Pewa)
อูนาลา
(Unala)
วาลี
(Wali)
ชุดที่ 4 อานา
(Ana)
เอลา
(Ela)
ฮาโลลา
(Halola)
อีอูเน
(Iune)
กิโล
(Kilo)
โลเก
(Loke)
มาเลีย
(Malia)
เนียลา
(Niala)
โอโฮ
(Oho)
ปาลี
(Pali)
อูลิกา
(Ulika)
วาลากา
(Walaka)
อ้างอิงรายชื่อ[3][4]

รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรอินเดียเหนือ (ละติจูด 45° ตะวันออก ถึง 100° ตะวันออก)[แก้]

ซูเปอร์พายุไซโคลนโกนู เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2550

ในแอ่งมหาสมุทรอินเดียพายุหมุนเขตร้อนจะได้รับการใช้ชื่อเมื่อดีเปรสชันเขตร้อนทวีกำลังแรงเป็นพายุไซโคลน ด้วยความเร็วลมรอบศูนย์กลางอย่างน้อย 65 กม./ชม. (40 ไมล์/ชม.)

ช่วงระหว่างปี พ.ศ. 2543 ถึง เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2547 ชื่อจะถูกคัดเลือกโดยสมาชิกของ ESCAP/WMO จนกระทั่งเดือนกันยายน พ.ศ. 2547 ศูนย์อุตุนิยมวิทยาภูมิภาคนิวเดลี ได้เริ่มมีการกำหนดชื่อขึ้น

ในแอ่งนี้จะไม่มีการปลดชื่อพายุหมุนเขตร้อน เนื่องจากเป็นการกำหนดชื่อ เมื่อมีการกำหนดชื่อใหม่รายชื่อครั้งก่อนจะไม่ถูกนำกลับมาใช้

ถ้าพายุหมุนเขตร้อนเคลื่อนออกจากมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก เข้าสู่มหาสมุทรอินเดียเหนือ ก็จะยังคงใช้ชื่อเดิมที่ใช้ในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกต่อไป

ประเทศ
สมาชิก
ชุดที่ 1 ชุดที่ 2 ชุดที่ 3 ชุดที่ 4 ชุดที่ 5 ชุดที่ 6 ชุดที่ 7 ชุดที่ 8
บังกลาเทศ โอนิล
(Onil)
อ็อกนี
(Ogni)
นิชา
(Nisha)
คีรี
(Giri)
เฮเลน (Helen) จาปาลา
(Chapala)
ออกคี
(Ockhi)
ฟานี
(Fani)
อินเดีย อัคนี
(Agni)
อากาศ
(Akash)
บิชลี
(Bijli)
ชัล
(Jal)
เลฮาร์
(Lehar)
เมฆ
(Megh)
สาคร
(Sagar)
วายุ
(Vayu)
มัลดีฟส์ ฮีบารู
(Hibaru)
โกนู
(Gonu)
ไอลา
(Aila)
เกอีลา
(Keila)
มาดี โรอานู มากูนู ฮีกาอา
พม่า ปยา
(Pyarr)
เยมยีน
(Yemyin)
พยาน
(Phyan)
ทเน
(Thane)
นะเนาะ
(Na−nauk)
จั่น
(Kyant)
ดะแย
(Daye)
จ้า
(Kyarr)
โอมาน บาอัซ
(Baaz)
ซีดร์
(Sidr)
วาร์ด
(Ward)
มูร์จัน
(Murjan)
ฮุดฮุด
(Hudhud)
นาดา
(Nada)
ลูบัน
(Luban)
มาฮา
(Maha)
ปากีสถาน ฟาโนส
(Fanoos)
นาร์กีส
(Nargis)
ไลลา
(Laila)
นีลัม
(Nilam)
นิโลฟาร์
(Nilofar)
วาร์ดะห์
(Vardah)
ติตลี
(Titli)
บุลบุล
(Bulbul)
ศรีลังกา มาลา
(Mala)
รัศมี
(Rashmi)
พันทุ
(Bandu)
มหาเสน
(Mahasen)
ปรียา
(Priya)
อสิรี
(Asiri)
คีคุม
(Gigum)
โสภา
(Soba)
ไทย มุกดา
(Mukda)
ไข่มุก
(Khai−Muk)
เพชร
(Phet)
ไพลิน
(Phailin)
โกเมน
(Komen)
โมรา
(Mora)
เพทาย
(Phethai)
อัมพัน
(Amphan)
อ้างอิงชื่อพายุจาก[6][7]

รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรอินเดียใต้-ตะวันตก (90° ตะวันออก ถึง 30° ตะวันออก)[แก้]

พายุไซโคลนเขตร้อนกาฟิโลเมื่อกำลังมีความรุนแรงสูงสุด

ในแอ่งทางตะวันตกเฉียงใต้ของมหาสมุทรอินเดีย พายุดีเปรสชันเขตร้อนและดีเปรสชันกึ่งเขตร้อนจะได้รับการตั้งชื่อเมื่อศูนย์อุตุนิยมวิทยาประจำภูมิภาคที่เกาะเรอูว์นียงของฝรั่งเศสตรวจพบว่ามีความเร็วลมคงที่สูงสุด 10 นาทีอยู่ที่ 65 กม./ชม. (40 ไมล์) หรือมากกว่านั้นเป็นเวลาอย่างน้อย 6 ชั่วโมง อย่างไรก็ตาม ผู้ที่ตั้งชื่อพายุได้แก่ ศูนย์แจ้งเตือนพายุหมุนเขตร้อนระดับอนุภูมิภาคในมอริเชียสและมาดากัสการ์

ศูนย์แจ้งเตือนพายุหมุนเขตร้อนระดับอนุภูมิภาคในมอริเชียสจะตั้งชื่อพายุลูกหนึ่ง ๆ เมื่อมันมีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนกำลังปานกลางระหว่างละติจูด 55° ตะวันออกกับละติจูด 90° ตะวันออก แต่ถ้าพายุลูกใดมีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนกำลังปานกลางระหว่างละติจูด 30° ตะวันออกกับละติจูด 55° ตะวันออก ศูนย์แจ้งเตือนพายุหมุนเขตร้อนระดับอนุภูมิภาคในมาดากัสการ์จะเป็นผู้กำหนดชื่อที่เหมาะสมของพายุลูกนั้น

รายชื่อใหม่จะใช้เป็นประจำทุกปี ในขณะที่ชื่อปกติจะใช้เพียงครั้งเดียวจึงไม่มีการปลดชื่อออก[8][9]

2554-2555 อาเลนกา
(Alenga)
เบนิลเด
(Benilde)
ชันดา
(Chanda)
ดันโด
(Dando)
เอธีล
(Ethel)
ฟุนโซ
(Funso)
กีโอวานนา
(Giovanna)
ฮีลวา
(Hilwa)
อีรีนา
(Irina)
โจนี
(Joni)
เควนา
(Kuena)
เลเซโก
(Lesego)
มิเชล
(Michel)
โนยานา
(Noyana)
โอลีเวอร์
(Olivier)
โปเกรา
(Pokera)
ควินซี
(Quincy)
รีเบาเน
(Rebaone)
ซาลามา
(Salama)
ทริสทัน
(Tristan)
อูร์ซูลา
(Ursula)
ไวโอเลต
(Violet)
วิลซัน
(Wilson)
ซาเวอร์
(Xavier)
เยเกลา
(Yekela)
ไซนา
(Zaina)
2555-2556 อาไนส์
(Anais)
โบล์ดวิน
(Boldwin)
คลาวเดีย
(Claudia)
ดูไมล์
(Dumile)
เอมัง
(Emang)
Felleng Gino Haruna Imelda Jamala Kachay Luciano Mariam
Njazi Onias Pelagie Quiliro Richard Solani Tamim Urilia Vuyane Wagner Xusa Yarona Zacarias
อ้างอิงชื่อพายุจาก[9]

อ้างอิง[แก้]

  1. http://www.tmd.go.th/programs%5Cuploads%5Ccyclones%5Ctcnamelist_up.pdf เปลี่ยนคำบัญญัติภาษาไทย ตามราชบัณฑิตยสถาน และกรมอุตุนิยมวิทยา (วันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2557)
  2. 2.0 2.1 "Philippine Tropical cyclone names". Philippine Atmospheric, Geophysical and Astronomical Services Administration. 2012-06-16. Archived from the original on 2012-06-17. สืบค้นเมื่อ 2012-06-17. 
  3. 3.0 3.1 3.2 3.3 3.4 3.5 3.6 Unattributed (2010-06-01). "RA IV Hurricane Operational Plan for North America, Central America and the Caribbean Hurricane Operational Plan" (PDF). Regional Association IV Hurricane Committee. World Meteorological Organization. สืบค้นเมื่อ 2010-09-25. 
  4. 4.0 4.1 4.2 4.3 4.4 4.5 4.6 Unattributed. "Frequently asked questions: B: Tropical Cyclone Names". Atlantic Oceanographic and Meteorological Laboratory. National Oceanic and Atmospheric Administration. 
  5. Unattributed (2006-04-04). "RA IV Hurricane Committee Twenty-eighth Session report". Regional Association IV Hurricane Committee. World Meteorological Organization. Archived from the original on 2010-09-24. สืบค้นเมื่อ 2010-09-24. 
  6. http://www.tmd.go.th/programs%5Cuploads%5Ccyclones%5Ctcnamelist_up.pdf เปลี่ยนคำบัญญัติภาษาไทย ตามราชบัณฑิตยสถาน และกรมอุตุนิยมวิทยา (วันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2557)
  7. Unattributed (2010). "Tropical Cyclone Operational Plan for the Bay of Bengal and the Arabian Sea". World Meteorological Organization. สืบค้นเมื่อ 2011-07-02. 
  8. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีข้อความใดให้ไว้สำหรับอ้างอิงชื่อ Reunion
  9. 9.0 9.1 Unattributed (2010). "Tropical Cyclone Operational Plan for the South-West Indian Ocean (2010)" (PDF). Regional Association I Tropical Cyclone Committee. World Meteorological Organization. สืบค้นเมื่อ 2011-07-05.