ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2554

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
Jump to navigation Jump to search
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2554
2011 Pacific typhoon season summary.png
แผนที่สรุปฤดูกาล
ขอบเขตฤดูกาล
ระบบแรกก่อตัว 1 เมษายน พ.ศ. 2554
ระบบสุดท้ายสลายตัว 1 มกราคม พ.ศ. 2555
พายุมีกำลังมากที่สุด
ชื่อ ซงด่า
 • ลมแรงสูงสุด 195 กม./ชม. (120 ไมล์/ชม.)
(10-นาทีอย่างต่อเนื่อง)
 • ความกดอากาศต่ำที่สุด 920 hPa (มิลลิบาร์)
สถิติฤดูกาล
พายุดีเปรสชันทั้งหมด 40
พายุโซนร้อนทั้งหมด 21
พายุไต้ฝุ่น 8
พายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น 4 ลูก (อย่างไม่เป็นทางการ)
ผู้เสียชีวิตทั้งหมด ทั้งสิ้น 1,781 คน
ความเสียหายทั้งหมด 4.897 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (ค่าเงิน USD ปี 2011)
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก
2552, 2553, 2554, 2555, 2556

ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2554 เป็นช่วงของปีที่มีการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ฤดูกาลดังกล่าวลากยาวตลอด พ.ศ. 2554 โดยพายุหมุนส่วนใหญ่ก่อตัวขึ้นระหว่างเดือนพฤษภาคมถึงเดือนพฤศจิกายน ขอบเขตของบทความนี้จำกัดเฉพาะมหาสมุทรแปซิฟิกที่อยู่เหนือเส้นศูนย์สูตร ระหว่างเมอริเดียนที่ 100 และ 180 ตะวันออก ในบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ มีสองหน่วยงานที่กำหนดชื่อพายุหมุนซึ่งอาจเป็นผลให้พายุลูกหนึ่งมีสองชื่อ สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นจะตั้งชื่อพายุหมุนถ้าพายุลูกนั้นมีความเร็วลมที่รอบศูนย์กลางพายุที่สูงสุด 10 นาที อย่างน้อย 65 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ไม่ว่าจะเกิดขึ้นที่ใดในแอ่ง ขณะที่สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์กำหนดชื่อพายุหมุนซึ่งเคลื่อนเข้าสู่หรือก่อตัวขึ้นเป็นดีเปรสชันเขตร้อนในพื้นที่รับผิดชอบของสำนักงานฯ ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างลองติจูด 135 และ 115 องศาตะวันออก และระหว่างละติจูด 5 ถึง 25 องศาเหนือ แม้พายุนั้นจะมีชื่อที่สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นตั้งแล้วก็ตาม ดีเปรสชันเขตร้อนซึ่งถูกเฝ้าจับตาโดยศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่นของสหรัฐอเมริกาได้กำหนดหมายเลขและมีตัวอักษร "W" ข้างหน้า

เนื้อหา

การพยากรณ์ฤดูกาล[แก้]

ศูนย์พยากรณ์
อากาศ
วันที่ พายุ
ทั้งหมด
พายุ
โซนร้อน
พายุ
ไต้ฝุ่น
Intense
TCs
อ้างอิง
GCACIC เฉลี่ย (2493–2543) 31 27 17  – [1]
TSR เฉลี่ย (2508–2553)  – 26.3 16.4 8.5 [2]
TSR 8 มีนาคม 2554  – 27.8 17.5 7.8 [2]
TSR 5 พฤษภาคม 2554  – 28.0 17.7 7.6 [3]
GCACIC 9 พฤษภาคม 2554 31 27 16  – [1]
CWB 28 มิถุนายน 2554  – 22–26  –  – [4]
GCACIC 4 กรกฎาคม 2554 31 27 17  – [5]
TSR 4 กรกฎาคม 2554  – 28.3 18.1 8.4 [6]
TSR 5 สิงหาคม 2554  – 28.2 17.9 8.0 [7]
JMA เกิดขึ้นจริง 34 20 8  –
JTWC เกิดขึ้นจริง 23 19 10  –

ในแต่ละฤดูกาล สำนักงานอุตุนิยมวิทยาแห่งชาติของหลายประเทศ และหน่วยงานวิทยาศาสตร์หลายแห่ง ต่างพยากรณ์จำนวนพายุหมุนเขตร้อน พายุเขตร้อน และพายุไต้ฝุ่นที่จะก่อตัวขึ้นระหว่างฤดูกาล และ/หรือ จำนวนพายุหมุนที่จะส่งผลกระทบต่อประเทศใดประเทศหนึ่ง

มหาวิทยาลัยนครฮ่องกง[แก้]

นับแต่ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2543 เป็นต้นมา ศูนย์การเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศเอเชีย-แปซิฟิกกาย คาร์เพนเตอร์ (GCACIC) แห่งมหาวิทยาลัยนครฮ่องกง ได้พยากรณ์กิจกรรมสำหรับฤดูพายุไต้ฝุ่นที่กำลังมาถึง วันที่ 4 พฤษภาคม และ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 GCACIC แถลงการพยากรณ์จำนวนพายุหมุนเขตร้อน พายุเขตร้อน และพายุไต้ฝุ่นที่คาดว่าน่าจะเกิดขึ้นใน พ.ศ. 2554 เช่นเดียวกับพยากรณ์จำนวนพายุหมุนที่จะขึ้นฝั่งประเทศจีนหรือผ่านเข้ามาภายในระยะ 100 กิโลเมตรของคาบสมุทรเกาหลีหรือประเทศญี่ปุ่น[1]

ฤดูกาลนี้ GCACIC ทำนายไว้เมื่อเดือนพฤษภาคมว่า จะมีพายุหมุนเขตร้อน 31 ลูก พายุโซนร้อน 27 ลูก และพายุไต้ฝุ่น 17 ลูก จะก่อตัวหรือเคลื่อนเข้าสู่มหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือปีนี้[1] ในการพยากรณ์เมื่อเดือนกรกฎาคม GCACIC ลดจำนวนพายุหมุนเขตร้อนที่จะพัฒนาเป็นพายุไต้ฝุ่นลงหนึ่งลูก ซึ่งพวกเขาโทษกำลังของร่องความกดอากาศต่ำอินเดีย-พม่า[5] สำหรับตอนใต้ของจีน GCACIC พยากรณ์ไว้ในเดือนพฤษภาคมว่า จะมีพายุหมุนเจ็ดลูกขึ้นฝั่งจีนใต้ระหว่างเดือนพฤษภาคมถึงสิงหาคม ระหว่างปีเทียบกับค่าเฉลี่ยห้าลูก[1] พวกเขายังพยากรณ์ต่อไปอีกว่าพายุหมุนห้าลูกจะขึ้นฝั่งตอนใต้ของจีนระหว่างเดือนพฤษภาคมและสิงหาคม ขณะที่อีกสองลูกจะขึ้นฝั่งระหว่างเดือนกันยายนถึงธันวาคม[1] หลังพายุหมุนสองลูกขึ้นฝั่งตอนใต้ของจีนแล้วระหว่างเดือนมิถุนายนแล้ว เดือนกรกฎาคม GCACIC พยากรณ์ว่าพายุหมุนเจ็ดลูกจะขึ้นฝั่ง ระหว่างฤดูหลักระหว่างเดือนกรกฎาคมและธันวาคม[5] สำหรับคาบสมุทรเกาหลีและญี่ปุ่น GCACIC พยากรณ์ในเดือนพฤษภาคมว่า พายุหมุนหกลูกจะมีผลกระทบต่อญี่ปุ่นหรือคาบสมุทรเกาหลีระหว่างปี เทียบกับค่าเฉลี่ยสี่ลูก และพยากรณ์ว่าจะมีจำนวนพายุขึ้นฝั่งญี่ปุ่นมากกว่าค่าเฉลี่ย[1] หลังพายุหมุนสามลูกส่งผลกระทบต่อภูมิภาคในเดือนพฤษภาคมและมิถุนายน GCACIC พยากรณ์ว่า พายุหมุนเจ็ดลูกจะมีผลกระทบต่อคาบสมุทรเกาหลีหรือญี่ปุ่นระหว่างช่วงหลักของฤดู[5]

องค์การความเสี่ยงพายุโซนร้อน[แก้]

ตั้งแต่ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2543 เป็นต้นมา องค์การความเสี่ยงพายุโซนร้อน (TSR) แห่งมหาวิทยาลัยคอลเลจลอนดอนได้ออกแถลงการพยากรณ์กิจกรรมของฤดูพายุไต้ฝุ่นที่จะถึง[2] การพยากรณ์จำนวนพายุหมุนเขตร้อน พายุไต้ฝุ่นและพายุไต้ฝุ่นรุนแรงซึ่งจะมีขึ้นใน พ.ศ. 2554 ในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก จะออกมาในเดือนมีนาคม พฤษภาคม กรกฎาคมและสิงหาคม ในการพยากรณ์ทุกครั้งปีนี้ TSR พยากรณ์ว่าฤดูดังกล่าวจะมีกิจกรรมพายุหมุนเฉลี่ย 28 ลูก พายุไต้ฝุ่น 18 ลูก และพายุไต้ฝุ่นกำลังแรง 8 ลูกพัฒนาขึ้นในฤดูนี้[2][3][6]

สำนักงานอุตุนิยมวิทยาแห่งชาติ[แก้]

วันที่ 17 มกราคม ขณะที่สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) รายงานว่า ทางสำนักงานฯ คาดว่ามีพายุหมุนเขตร้อนระหว่าง 20 ถึง 22 ลูกเคลื่อนผ่านพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ระหว่าง พ.ศ. 2554[8] วันที่ 23 มีนาคม หอสังเกตการณ์ฮ่องกง (HKO) รายงานว่า ทางหอฯ พยากรณ์ว่าจะมีพายุหมุน 6-9 ลูกจะมีผลกระทบต่อฮ่องกงในฤดูนี้[9] วันที่ 26 เมษายน กรมอุตุนิยมวิทยาของประเทศไทย พยากรณ์ว่าจะมีพายุโซนร้อน 2 ลูกมีผลกระทบต่อประเทศไทยใน พ.ศ. 2554 กรมฯ พยากรณ์ว่าลูกหนึ่งจะเคลื่อนผ่านเวียดนามและมีผลกระทบต่อประเทศไทยตอนบน ระหว่างเดือนสิงหาคมหรือกันยายน ขณะที่อีกลูกหนึ่งคาดว่าจะเคลื่อนผ่านไทยตอนใต้ระหว่างเดือนตุลาคมหรือพฤศจิกายน[10] วันที่ 30 มิถุนายน สำนักงานอากาศกลางของไต้หวันพยากรณ์ว่า ฤดู พ.ศ. 2554 จะมีค่าใกล้เคียงกับค่าเฉลี่ยภูมิอากาศปกติที่ 25.7 และพยากรณ์ว่าพายุโซนร้อน 22-26 ลูกจะเกิดขึ้นเหนือมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกใน พ.ศ. 2554 โดยมี 3 ถึง 5 ลูกที่มีผลกระทบต่อไต้หวัน[4]

พายุ[แก้]

ดีเปรสชันเขตร้อน 01W[แก้]

พายุโซนร้อนกำลังแรง (JMA)
พายุโซนร้อน (SSHWS)
ระยะเวลา 1 เมษายน – 4 เมษายน
ความรุนแรง 100 กม./ชม. (65 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
1004 mbar (hPa; 29.65 inHg)

วันที่ 1 เมษายน สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นและศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่น ได้เฝ้าจับตาบริเวณความกดอากาศต่ำ ที่ก่อตัวขึ้นในทะเลจีนใต้ ระยะห่างจากชายฝั่งนครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 535 กิโลเมตร[11] ต่อมาทั้งสองหน่วยงานได้แถลงการณ์ทันทีที่พบพายุดีเปรสชันเขตร้อน ซึ่งเป็นลูกแรกของฤดูกาล พ.ศ. 2554[12] จากการเฝ้าติดตามพบว่า พายุดีเปรสชันเขตร้อนมีการพัฒนาและหมุนเป็นวงกลม[13] สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นออกคำเตือนการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนแก่พายุดังกล่าว[14] เช้าวันที่ 2 เมษายน หน่วยงานให้ชื่อบริเวณความกดอากาศต่ำนั้นว่า ดีเปรสชันเขตร้อน 01W[15] อย่างไรก็ดี ภายในไม่กี่ชั่วโมง ดีเปรสชันเขตร้อนลูกนั้นเริ่มสูญเสียการหมุนเมื่อวินด์เชียร์กระทบระบบ ซึ่งทำให้พายุไม่สามารถทวีกำลังรุนแรงขึ้นได้จากระดับดีเปรสชันเขตร้อน เมื่อพายุนี้เกือบจะอยู่นิ่ง[16] ด้วยไม่เหลือการหมุนเวียนในวันที่ 3 เมษายน ดีเปรสชันเขตร้อนดังกล่าวจึงอ่อนกำลังลงเป็นหย่อมความกดอากาศต่ำและมีการออกประกาศเตือนภัยเป็นครั้งสุดท้ายจากสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น[17] สำนักงานฯ ยังเฝ้าจับตาระบบดังกล่าวในฐานะที่เป็นดีเปรสชันเขตร้อนต่อไปอีกวันหนึ่ง ก่อนออกคำเตือนภัยพายุลูกนี้เป็นครั้งสุดท้าย[18]

พายุดีเปรสชันเขตร้อน 02W (อามัง)[แก้]

พายุดีเปรสชันเขตร้อน (JMA)
พายุดีเปรสชันเขตร้อน (SSHWS)
ระยะเวลา 3 เมษายน – 6 เมษายน
ความรุนแรง 55 กม./ชม. (35 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
1000 mbar (hPa; 29.53 inHg)

ในวันที่ 30 มีนาคม สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นได้เริ่มเฝ้าจับตาบริเวณความกดอากาศต่ำบริเวณทางตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะยาป[19] จนถึงวันที่ 2 กันยายน ระบบเริ่มมีการไหลเวียนระดับต่ำ แม้การยกตัวของอากาศยังดูไม่เป็นระเบียบ บริเวณความกดอากาศต่ำดังกล่าวแสดงการไหลออกอย่างดีภายในบริเวณลมเชียร์อ่อน จึงมีการคาดว่าบริเวณดังกล่าวจะพัฒนาต่อไปในช่วงอีกหลายวันขณะที่กำลังเคลื่อนตัวไปทางตะวันตก-ตะวันตกเฉียงเหนือ หลังหยุดชะงักชั่วคราวในช่วงเช้าวันที่ 3 เมษายน พายุได้เปลี่ยนทิศทางไปทางตะวันออก นอกเหนือจากนี้ สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นมองระบบว่า มีศักยะเพียงพอที่จะประกาศเป็นดีเปรสชันเขตร้อน เมื่อระบบอยู่ที่ทางตะวันตกของเมอริเดียน 135 องศาตะวันออก สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ก็ได้เริ่มออกประกาศเตือนภัยดีเปรสชันเขตร้อนดังกล่าวด้วยเช่นกัน โดยให้ชื่อว่า "อามัง" (Amang) ในการเคลื่อนตัวไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ ดีเปรสชันเขตร้อนดังกล่าวในที่สุดได้พัฒนาการยกตัวเพียงพอที่จะประกาศเป็นดีเปรสชันเขตร้อน 02W โดยสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 4 เมษายน อย่างไรก็ดี พายุลูกดังกล่าวคาดว่าจะเกิดเป็นเวลาสั้น ๆ เนื่องจากแนวปะทะอากาศที่อ่อนกำลังที่มาจากทิศตะวันตก และส่งผลให้ระบบเจอกับการเปลี่ยนแปลงนอกเขตร้อน

พายุโซนร้อนแอรี (เบเบง)[แก้]

พายุโซนร้อน (JMA)
พายุโซนร้อน (SSHWS)
ระยะเวลา 3 เมษายน – 6 เมษายน
ความรุนแรง 75 กม./ชม. (45 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
992 mbar (hPa; 29.29 inHg)

วันที่ 4 พฤษภาคม หย่อมความกดอากาศต่ำ ก่อตัวขึ้นทางตะวันตกของปาเลา[20] ในวันเดียวกันนั้นต่อมาความกดอากาศต่ำเริ่มทวีความรุนแรงขึ้นและพัฒนาเป็นพายุโซนร้อนและเริ่มเคลื่อนตัวไปยังทะเลฝั่งตะวันออกของหมู่เกาะฟิลิปปินส์

ไต้ฝุ่นซงด่า (เชเดง)[แก้]

พายุไต้ฝุ่น (JMA)
พายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นระดับ 5 (SSHWS)
ระยะเวลา 19 พฤษภาคม – 29 พฤษภาคม
ความรุนแรง 205 กม./ชม. (125 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
920 mbar (hPa; 27.17 inHg)

เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่นรายงานว่าได้พบหย่อมความกดอากาศต่ำ ห่างจากชายฝั่งเกาะแยปไปทางตะวันออกเฉียงใต้ ประมาณ 510 กิโลเมตร (320 ไมล์) จากนั้นได้เคลื่อนตัวไปทางตะวันตกเฉียงเหนือจากอิทธิพลของความกดอากาศสูง ต่อมา สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นได้เริ่มสังเกตการณ์ก่อน ศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่น จะระบุว่าเกิดพายุดีเปรสชันเขตร้อน 04W ในวันที่ 20 พฤษภาคม ต่อมา ศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่นก็ได้รายงานว่าพายุดีเปรสชันเขตร้อนได้กลายเป็นพายุโซนร้อนมีลมพัดที่ศูนย์กลางแรง 65 กิโลเมตร/ชั่วโมง แต่ต่อมามีการรายงานมันลดความรุนแรงลง จึงถูกลดสถานะจากพายุโซนร้อนเป็นดีเปรสชันเขตร้อน แต่ต่อมาสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นและศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่นได้ออกประกาศว่าพายุดีเปรสชันเขตร้อนได้กลายเป็นพายุโซนร้อนอีกครั้ง และได้ชื่อว่าพายุโซนร้อนซงด่า ต่อมาพายุได้ทวีความรุนแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ และพัดเข้าไปในพื้นที่รับผิดชอบของสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ ซึ่งทางสำนักงานฯ ได้กำหนดชื่อ "เชเดง" (Chedeng) เมื่อเวลา 12 นาฬิกาตามเวลาสากล เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม ต่อมาศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่นรายงานว่า ซงด่าได้ทวีความรุนแรงมากขึ้นเป็นพายุไต้ฝุ่น

พายุดีเปรสชันเขตร้อน[แก้]

พายุดีเปรสชันเขตร้อน (JMA)
ระยะเวลา 31 พฤษภาคม – 2 มิถุนายน
ความรุนแรง 55 กม./ชม. (35 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
1004 mbar (hPa; 29.65 inHg)

ในช่วงเย็นวันที่ 31 พฤษภาคม สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นปรับหย่อมความกดอากาศต่ำไปเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน

พายุโซนร้อนสาริกา (โดดอง)[แก้]

พายุโซนร้อน (JMA)
พายุโซนร้อน (SSHWS)
ระยะเวลา 8 มิถุนายน – 11 มิถุนายน
ความรุนแรง 75 กม./ชม. (45 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
996 mbar (hPa; 29.41 inHg)

วันที่ 8 มิถุนายน เกิดหย่อมความกดอากาศต่ำขึ้นทางตะวันตกของเกาะเซบู ประเทศฟิลิปปินส์ ต่อจากนั้น สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นและศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่นก็เริ่มทำการสังเกตการณ์

พายุดีเปรสชันเขตร้อน[แก้]

พายุดีเปรสชันเขตร้อน (JMA)
ระยะเวลา 15 มิถุนายน – 16 มิถุนายน
ความรุนแรง 55 กม./ชม. (35 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
1004 mbar (hPa; 29.65 inHg)

วันที่ 15 หย่อมความกดอากาศต่ำ ก่อตัวขึ้นบริเวณทางตะวันตกของเมืองปวยร์โตปรินเซซาบนเกาะปาลาวันของฟิลิปปินส์

พายุโซนร้อนไหหม่า (เอไกย์)[แก้]

พายุโซนร้อน (JMA)
พายุโซนร้อน (SSHWS)
ระยะเวลา 16 มิถุนายน – 25 มิถุนายน
ความรุนแรง 75 กม./ชม. (45 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
985 mbar (hPa; 29.09 inHg)

เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน ศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่นได้ตรวจพบการหมุนวนของอากาศเหนือบริเวณที่อยู่ห่างจากกรุงมะนิลาของฟิลิปปินส์ไปทางตะวันออกเฉียงใต้ ประมาณ 1,350 กิโลเมตร (835 ไมล์)

พายุโซนร้อนรุนแรงมิอะริ (ฟัลกอน)[แก้]

พายุโซนร้อนกำลังแรง (JMA)
พายุโซนร้อน (SSHWS)
ระยะเวลา 20 มิถุนายน – 27 มิถุนายน
ความรุนแรง 110 กม./ชม. (70 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
975 mbar (hPa; 28.79 inHg)

เช้าวันที่ 20 มิถุนายน ศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่นและสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นได้ตรวจพบหย่อมความกดอากาศต่ำก่อตัวขึ้นห่างไปทางตะวันออกของของฟิลิปปินส์ประมาณ 760 กิโลเมตร

พายุดีเปรสชันเขตร้อนโกริง[แก้]

พายุดีเปรสชันเขตร้อน (JMA)
ระยะเวลา 9 กรกฎาคม – 10 กรกฎาคม
ความรุนแรง 55 กม./ชม. (35 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
1000 mbar (hPa; 29.53 inHg)

วันที่ 9 กรกฎาคม เกิดหย่อมความกดอากาศต่ำขึ้นบริเวณทางตะวันออกของจังหวัดเอาโรราของฟิลิปปินส์

ไต้ฝุ่นหมาง้อน (อีเนง)[แก้]

ดูบทความหลักที่: พายุไต้ฝุ่นหมาง้อน
พายุไต้ฝุ่น (JMA)
พายุไต้ฝุ่นระดับ 4 (SSHWS)
ระยะเวลา 11 กรกฎาคม – 24 กรกฎาคม
ความรุนแรง 175 กม./ชม. (110 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
935 mbar (hPa; 27.61 inHg)

พายุก่อตัวบริเวณเกาะเวก ในวันที่ 9 กรกฎาคม[21] จากนั้นมันจึงพัฒนาต่อไป

พายุโซนร้อนโทะคาเงะ (ฮันนา)[แก้]

พายุโซนร้อน (JMA)
พายุดีเปรสชันเขตร้อน (SSHWS)
ระยะเวลา 14 กรกฎาคม – 16 กรกฎาคม
ความรุนแรง 65 กม./ชม. (40 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
1000 mbar (hPa; 29.53 inHg)

หย่อมความกดอากาศต่ำได้ก่อตัวขึ้นทางเหนือของปาเลา ในวันที่ 14 กรกฎาคม สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น ได้ปรับระดับหย่อมความกดอากาศต่ำเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน และศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่นได้ออกเตือนพายุไซโคลนเขตร้อน ต่อมาสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นได้ปรับระดับพายุดีเปรสชันเขตร้อนเป็น พายุโซนร้อนและใช้ชื่อ โทะคาเงะ

พายุดีเปรสชันเขตร้อน[แก้]

พายุดีเปรสชันเขตร้อน (JMA)
ระยะเวลา 16 กรกฎาคม – 17 กรกฎาคม
ความรุนแรง 45 กม./ชม. (30 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
998 mbar (hPa; 29.47 inHg)

สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นรายงานว่าพายุดีเปรสชันเขตร้อนก่อตัวบริเวณกวางตุ้ง ประเทศจีน จากนั้นในวันที่ 17 กรกฎาคม พายุดีเปรสชันเขตร้อนก็ได้สลายตัวไป

พายุดีเปรสชันเขตร้อน[แก้]

พายุดีเปรสชันเขตร้อน (JMA)
ระยะเวลา 16 กรกฎาคม – 16 กรกฎาคม
ความรุนแรง 45 กม./ชม. (30 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
1002 mbar (hPa; 29.59 inHg)

สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น รายงานว่ามีพายุดีเปรสชันเขตร้อนก่อตัวขึ้นบริเวณอ่าวตังเกี๋ย ใกล้กับมณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน จากนั้นพายุดีเปรสชันเขตร้อนก็สลายตัวอย่างรวดเร็วหลังจากก่อตัวขึ้นเพียง 6 ชั่วโมง

พายุโซนร้อนรุนแรงนกเตน (ฮัวนิง)[แก้]

ดูบทความหลักที่: พายุหมุนนกเตน
พายุโซนร้อนกำลังแรง (JMA)
พายุไต้ฝุ่นระดับ 1 (SSHWS)
ระยะเวลา 24 กรกฎาคม – 31 กรกฎาคม
ความรุนแรง 95 กม./ชม. (60 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
984 mbar (hPa; 29.06 inHg)

วันที่ 22 กรกฎาคม หย่อมความกดอากาศต่ำได้ก่อตัวทางตะวันออกของฟิลิปปินส์ [22] มันค่อย ๆ เคลื่อนมาทางตะวันตกขณะที่ศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่นได้เริ่มเฝ้าสังเกตการณ์โดยปรับเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน[23] วันถัดมา สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นก็ได้ปรับความรุนแรงเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนเช่นเดียวกัน[24] ไม่กี่ชั่วโมงถัดมา สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) ก็ได้เริ่มสังเกตการณ์แล้วเริ่มใช้ชื่อว่า "ฮัวนิง" (Juaning)[25][26] ต่อมากพายุดีเปรสชันเขตร้อนได้เคลื่อนที่ไปทางตะวันตกและทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ต่อมาสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นได้ปรับระดับความรุนแรงเป็นพายุโซนร้อนและใช้ชื่อว่า นกเตน

ไต้ฝุ่นหมุ่ยฟ้า (กาบายัน)[แก้]

พายุไต้ฝุ่น (JMA)
พายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นระดับ 5 (SSHWS)
ระยะเวลา 25 กรกฎาคม – 9 กรกฎาคม
ความรุนแรง 175 กม./ชม. (110 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
930 mbar (hPa; 27.46 inHg)
ดูบทความหลักที่: ไต้ฝุ่นหมุ่ยฟ้า พ.ศ. 2554

วันที่ 23 กรกฎาคม หย่อมความกดอากาศต่ำก่อตัวขึ้นทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะชุกในหมู่เกาะไมโครนีเซีย[27] หย่อมความกดอากาศต่ำค่อย ๆ เคลื่อนไปทางทิศตะวันตก ต่อมาในวันที่ 25 กรกฎาคม ศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่นได้ปรับระดับความรุนแรงเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน ขณะที่มันอยู่ห่างไปทางทิศตะวันตกของเกาะกวมประมาณ 505 ไมล์ทะเล (935 กิโลเมตร; 581 ไมล์)[28] ต่อมาในเวลาเที่ยงคืนสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นได้เริ่มเฝ้าสังเกตการณ์โดยปรับระดับเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน[29] วันที่ 28 กรกฎาคม ศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่นได้ปรับเพิ่มระดับความรุนแรงเป็นพายุโซนร้อน[30] ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นก็ได้ปรับเพิ่มระดับความรุนแรงเป็นพายุโซนร้อนเช่นเดียวกัน และใช้ชื่อว่า หมุ่ยฟ้า[31]

พายุดีเปรสชันเขตร้อนลันโด[แก้]

พายุดีเปรสชันเขตร้อน (JMA)
ระยะเวลา 31 กรกฎาคม – 2 สิงหาคม
ความรุนแรง 45 กม./ชม. (30 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
1002 mbar (hPa; 29.59 inHg)

วันที่ 28 กรกฎาคม หย่อมความกดอากาศต่ำก่อตัวขึ้นทางทิศตะวันตกของเกาะกวมประมาณ 85 ไมล์ทะเล (157 กิโลเมตร; 98 ไมล์)[32] ถัดมาไม่กี่วันหย่อมความกดอากาศต่ำเคลื่อนตัวไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ ต่อมาในวันที่ 31 กรกฎาคม สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นได้ปรับระดับความรุนแรงเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนขณะที่มันอยู่ทางตะวันตกของฟิลิปปินส์[33]

พายุโซนร้อนรุนแรงเมอร์บุก[แก้]

พายุโซนร้อนกำลังแรง (JMA)
พายุไต้ฝุ่นระดับ 1 (SSHWS)
ระยะเวลา 3 สิงหาคม – 9 สิงหาคม
ความรุนแรง 100 กม./ชม. (65 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
980 mbar (hPa; 28.94 inHg)

ช่วงวันที่ 3 สิงหาคม สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นได้ปรับเพิ่มความรุนแรงของหย่อมความกดอากาศต่ำไปเป็นดีเปรสชันเขตร้อน ขณะที่มันอยู่ใกล้เกาะเวก[34] มันได้ทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ อย่างต่อเนื่อง เพียง 6 ชั่วโมงต่อมาสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นได้ปรับระดับความรุนแรงเป็นพายุโซนร้อนและใช้ชื่อ เมอร์บุก[35]

พายุดีเปรสชันเขตร้อน[แก้]

พายุดีเปรสชันเขตร้อน (JMA)
ระยะเวลา 3 สิงหาคม – 4 สิงหาคม
ความรุนแรง 55 กม./ชม. (35 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
1008 mbar (hPa; 29.77 inHg)

ในช่วงวันที่ 3 สิงหาคม พายุดีเปรสชันเขตร้อนได้ก่อตัวขึ้นบริเวณใกล้เกาะโบนิน และเคลื่อนไปเรื่อย ๆ อย่างช้า ๆ ต่อมาในสายของวันที่ 4 สิงหาคมพายุดีเปรสชันเขตร้อนก็ได้สลายตัวไปบริเวณคาบสมุทรคี

พายุดีเปรสชันเขตร้อน 13W[แก้]

พายุดีเปรสชันเขตร้อน (JMA)
พายุดีเปรสชันเขตร้อน (SSHWS)
ระยะเวลา 8 สิงหาคม – 15 สิงหาคม
ความรุนแรง 55 กม./ชม. (35 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
1004 mbar (hPa; 29.65 inHg)

ช่วงสายของวันที่ 8 สิงหาคม สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น ปรับระดับความกดอากาศต่ำเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน ขณะอยู่ใกล้เกาะกวม

พายุดีเปรสชันเขตร้อน[แก้]

พายุดีเปรสชันเขตร้อน (JMA)
ระยะเวลา 8 สิงหาคม – 10 สิงหาคม
ความรุนแรง 55 กม./ชม. (35 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
1008 mbar (hPa; 29.77 inHg)

ช่วงวันที่ 8 สิงหาคม สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นปรับระดับความกดอากาศต่ำเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนขณะที่มันอยู่บริเวณมินะมิโตะริชิมะ[36] จากนั้นมันค่อย ๆ เคลื่อนที่ไปยังตะวันออกเฉียงเหนือ จากนั้นวันที่ 10 สิงหาคม มันค่อย ๆ สลายตัวไป[37]

พายุดีเปรสชันเขตร้อน[แก้]

พายุดีเปรสชันเขตร้อน (JMA)
ระยะเวลา 20 สิงหาคม – 15 สิงหาคม
ความรุนแรง 55 กม./ชม. (35 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
1002 mbar (hPa; 29.59 inHg)

ในวันที่ 19 สิงหาคม หย่อมความกดอากาศต่ำได้ก่อตัวขึ้นทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะกวม[38]

ไต้ฝุ่นนันมาดอล (มีนา)[แก้]

ดูบทความหลักที่: ไต้ฝุ่นนันมาดอล พ.ศ. 2554
พายุไต้ฝุ่น (JMA)
พายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นระดับ 4 (SSHWS)
ระยะเวลา 21 สิงหาคม – 31 สิงหาคม
ความรุนแรง 195 กม./ชม. (120 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
920 mbar (hPa; 27.17 inHg)

ช่วงวันที่ 19 สิงหาคม มีหย่อมความกดอากาศต่ำก่อตัวและพัฒนาขึ้นทางต้อนเหนือของปาเลา[39] ต่อมาวันที่ 20 สิงหาคมมันพัฒนาขึ้นและมีการหมุนเวียนลมเข้าหาศูนย์กลาง[40] ต่อมาหย่อมความกดอากาศต่ำกำลังแรงก็เคลื่อนไปทางเหนือจนถึงวันที่ 21 สิงหาคม เมื่อสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นได้ประกาศยกระดับเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนเมื่อมันอยู่ทางตะวันออกของฟิลิปปินส์[41] วันที่ 20 สิงหาคม ศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่นได้ใช้ชื่อว่า 14W[42] ต่อมาในวันที่ 23 สิงหาคม สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นได้ปรับระดับความรุนแรงเป็นพายุโซนร้อนและใช้ชื่อ นันมาดอล[43] ในคืนเดียวกันสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นได้ปรับระดับความรุนแรงเป็นพายุโซนร้อนรุนแรง[44]ต่อมาสามารถสังเกตเห็นคล้ายตาพายุได้[45]เป็นผลให้นันมาดอลถูกปรับระดับความรุนแรงเป็นพายุไต้ฝุ่นในคืนเดียวกัน[46]นันมาดอลพัดขึ้นไปทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศฟิลิปปินส์ความเร็วลมประมาณ 95 นอต (176 กม./ชม.; 109 mph)[47] ในวันที่ 31 สิงหาคม สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นและศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่นได้ปรับลดระดับความรุนแรงของนันมาดอลเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนขณะที่มันอยู่ที่ฝูเจี้ยน, ประเทศจีน[48][49]

ไต้ฝุ่นตาลัส[แก้]

ดูบทความหลักที่: ไต้ฝุ่นตาลัส พ.ศ. 2554
พายุไต้ฝุ่น (JMA)
พายุโซนร้อน (SSHWS)
ระยะเวลา 23 สิงหาคม – 5 กันยนยน
ความรุนแรง 120 กม./ชม. (75 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
965 mbar (hPa; 28.5 inHg)

วันที่ 22 สิงหาคม หย่อมความกดอากาศต่ำก่อตัวและพัฒนาขึ้นทางทิศตะวันตกของเกาะกวม[50] ต่อมาสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นเริ่มต้นสังเกตการณ์และเฝ้าติดตามขณะที่มันกำลังกลายเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน วันที่ 25 สิงหาคมพายุดีเปรสชันเขตร้อนได้พัฒนาและสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นได้ปรับระดับความรุนแรงเป็นพายุโซนร้อนและใช้ชื่อ ตาลัส[51]วันที่ 29 สิงหาคม สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นได้ปรับระดับความรุนแรงของตาลัสเป็นไต้ฝุ่น[52] จนถึงวันที่ 5 กันยายน ตาลัสอ่อนกำลังลงและสลายตัวไปในที่สุดขณะอยู่ในทะเลตะวันออก[53][54]

พายุโซนร้อนโนรู[แก้]

พายุโซนร้อน (JMA)
พายุโซนร้อน (SSHWS)
ระยะเวลา 2 กันยายน – 6 กันยายน
ความรุนแรง 75 กม./ชม. (45 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
994 mbar (hPa; 29.35 inHg)

วันที่ 1 กันยายน ก็บริเวณความกดอากาศต่ำขึ้นทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะกวม[55] ในวันถัดไป สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นได้เริ่มตรวนสอบหย่อมความกดอากาศต่ำนั้น[56] ต่อมาอย่างรวดเร็ว มีการสังเกตการณ์ได้ถึงการหมุนเวียนลมเข้าหาศูนย์กลาง ศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่นจึงออกประกาศเตือนพายุหมุนเขตร้อน[57] วันที่ 3 กันยายน ศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่นใช้ชื่อ "16W" ให้กับพายุหมุนเขตร้อน[58] ต่อมา 16W ได้เร่งความเร็วขึ้นไปทางเหนือ 18 นอต (33 กม./ชม.; 21 ไมล์/ชม.) และมีลม 40 นอต (74 กม./ชม.; 46 ไมล์/ชม.) ศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่น จึงแจ้งปรับความรุนแรงเป็นพายุโซนร้อน[59] ต่อมา สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นได้ปรับความรุนแรงเป็นพายุโซนร้อน และใช้ชื่อ โนรู[60] หลังจากนั้นโนรูเดินทางขึ้นไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งมันค่อย ๆ ลดระดับความรุนแรงลงจนศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่น ได้ปรับลดความรุนแรงของโนรูลงเป็นดีเปรสชันเขตร้อน[61] วันที่ 6 กันยายน โนรูได้ลดระดับความรุนแรงลงอีกและกลายเป็นพายุไซโคลนทางตะวันออก-ตะวันออกเฉียงใต้ (east-southeast) ของเกาะฮกไกโด สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นและศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่นจึงได้ออกประกาศเตือนภัยพายุเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่มันจะสลายตัวไป[62]

พายุโซนร้อนกุหลาบ (โนโนย)[แก้]

พายุโซนร้อน (JMA)
พายุโซนร้อน (SSHWS)
ระยะเวลา 6 กันยายน – 11 กันยายน
ความรุนแรง 65 กม./ชม. (40 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
1000 mbar (hPa; 29.53 inHg)

วันที่ 6 กันยายน สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น ได้ปรับความรุนแรงบริเวณความกดอากาศต่ำเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน บริเวณจังหวัดโอะกินะวะของประเทศญี่ปุ่น[63] ต่อมาได้มีการสังเกตการณ์และแจ้งให้สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น ปรับระดับเป็นดีเปรสชันเขตร้อน[64] วันที่ 7 กันยายน สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นได้ปรับความรุนแรงของดีเปรสชันเขตร้อนเป็นพายุโซนร้อนและใช้ชื่อ กุหลาบ วันที่ 8 กันยายน กุหลาบเดินทางเข้าไปในเขตรับผิดชอบทางตะวันออก-ตะวันออกเฉียงเหนือ (east-northeast; ENE) ของสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) ทางสำนักงานจึงได้ทำการสังเกตการณ์และกำหนดชื่อว่า "โนโนย" (Nonoy)[65] วันที่ 10 กันยายน กุหลาบได้อ่อนกำลังลงเป็นดีเปรสชันเขตร้อน

ไต้ฝุ่นโรคี (ออนยอก)[แก้]

พายุไต้ฝุ่น (JMA)
พายุไต้ฝุ่นระดับ 4 (SSHWS)
ระยะเวลา 8 กันยายน – 22 กันยายน
ความรุนแรง 175 กม./ชม. (110 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
940 mbar (hPa; 27.76 inHg)

วันที่ 8 กันยายน กลุ่มเมฆพายุฝนฟ้าคะนองมารวมตัวกันจนเกิดเป็นหย่อมความกดอากาศต่ำ[66] ต่อมาในวันเดียวกัน สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นได้ปรับระดับจากหย่อมความกดอากาศต่ำเป็นดีเปรสชันเขตร้อนบริเวณทางเหนือ-ตะวันออกเฉียงเหนือของหมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา[67] ต่อมาอีกสองวันมันค่อยเคลื่อนที่ไปทางทิศตะวันตกและมีความรุนแรงเพิ่มขึ้นเล็กน้อย โรคีมีการเพิ่มความรุนแรง-ลดความรุนแรงเป็นระยะ ๆ โดยล่าสุดในวันที่ 21 กันยายน โรคีได้กลายเป็นไต้ฝุ่นระดับ 2 ต่อมาโรคีได้พัดขึ้นถล่มประเทศญี่ปุ่นผ่านไปทางชิซุโอะกะ โคฟุ ไซตะมะ กุมมะ โทะจิงิ อิบะระกิ ฟุกุชิมะ ก่อนออกสู่มหาสมุทรแปซิฟิกและอ่อนกำลังลงและสลายตัวไปบริเวณใกล้ ๆ กับ เกาะฮกไกโด

ไต้ฝุ่นเซินกา[แก้]

พายุไต้ฝุ่น (JMA)
พายุไต้ฝุ่นระดับ 2 (SSHWS)
ระยะเวลา 14 กันยายน – 20 กันยายน
ความรุนแรง 130 กม./ชม. (80 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
970 mbar (hPa; 28.64 inHg)

ดีเปรสชันเขตร้อน[แก้]

พายุดีเปรสชันเขตร้อน (JMA)
ระยะเวลา 14 กันยายน – 15 กันยายน
ความรุนแรง <55 กม./ชม. (35 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
1002 mbar (hPa; 29.59 inHg)

วันที่ 14 กันยายน สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นได้เริ่มเฝ้าสังเกตการณ์กลุ่มพายุฝนฟ้าคะนองที่อยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของไต้หวัน และมันได้กลายเป็นดีเปรสชันเขตร้อน แต่เนื่องจากมันไม่มีกำลังพอที่จะกลายเป็นพายุขนาดใหญ่ได้ทำให้สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นหยุดติดตามพายุลูกนี้ลงในวันที่ 15 กันยายน[68]

ไต้ฝุ่นเนสาด (เปดริง)[แก้]

พายุไต้ฝุ่น (JMA)
พายุไต้ฝุ่นระดับ 3 (SSHWS)
ระยะเวลา 23 กันยายน – 30 กันยายน
ความรุนแรง 150 กม./ชม. (90 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
950 mbar (hPa; 28.05 inHg)

วันที่ 21 กันยายน บริเวณความกดอากาศต่ำมีการพัฒนาขึ้นทางบริเวณทิศตะวันออก-ตะวันออกเฉียงใต้ (east-southeast) ของปาเลา[69]ศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่น (JTWC) จึงได้ออกการแจ้งเตือนการก่อตัวของพายุไซโคลนเขตร้อน (TCFA)[70] ต่อมาสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้สังเกตการณ์ดีเปรสชันเขตร้อน[71] วันที่ 23 กันยายนมันเริ่มพัฒนาขึ้น JTWC จึงได้ใช้ชื่อ 20W[72] เวลาเที่ยงคืน JMA ได้ปรับระดับความรุนแรงของ 20W เป็นพายุโซนร้อนและใช้ชื่อ เนสาด[73] ต่อมา JTWC และ JMA ได้ปรับระดับความรุนแรงของพายุโซนร้อนเนสาด เป็นพายุโซนร้อนรุนแรงเนสาดในวันที่ 25 กันยายน[74]ในเวลาต่อมาไม่นาน JMA ได้ปรับระดับความรุนแรงของเนสาด เป็นไต้ฝุ่น[75] เนสาดได้ทวีความรุนแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ จนถึงระดับสูงสุดโดยเป็นไต้ฝุ่นระดับ 3 เฉลี่ยลม 1 นาทีที่ความเร็ว 105 นอต หรือ 194 กม./ชม. หรือ 121 ไมล์/ชม.[76] ในวันที่ 29 กันยายน เนสาดได้พัดเข้าถล่มเมืองเหวินชางในเกาะไหหลำของจีน

พายุโซนร้อนไห่ถาง[แก้]

พายุโซนร้อน (JMA)
พายุโซนร้อน (SSHWS)
ระยะเวลา 24 กันยายน – 27 กันยายน
ความรุนแรง 65 กม./ชม. (40 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
996 mbar (hPa; 29.41 inHg)

ตอนเย็นวันที่ 21 กันยายน ในเวลาใกล้ ๆ กับที่พบพายุเนสาด ก็พบบริเวณความกดอากาศต่ำบริเวณตอนใต้ของฮ่องกง[69] และได้พัฒนาขึ้นในวันที่ 24 กันยายนและเคลื่อนไปทางทิศตะวันออกของเวียดนาม[77] ในวันต่อมาศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่น (JTWC) ได้ออกแจ้งเตือนพายุไซโคลนเขตร้อนและระบุว่ามันอาจกลายเป็นพายุหมุนเขตร้อนได้[78]ต่อมาวันที่ 25 กันยายน สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้ปรับระดับความรุนแรงของดีเปรสชันเขตร้อนเป็นพายุโซนร้อนและใช้ชื่อ ไห่ถาง หลังจากนั้น ไห่ถางก็ขึ้นฝั่งที่ประเทศเวียดนามแล้วก็อ่อนกำลังลงตามลำดับ

ไต้ฝุ่นนาลแก (เกียล)[แก้]

พายุไต้ฝุ่น (JMA)
พายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นระดับ 4 (SSHWS)
ระยะเวลา 26 กันยายน – 5 ตุลาคม
ความรุนแรง 175 กม./ชม. (110 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
935 mbar (hPa; 27.61 inHg)

ช่วงสายของวันที่ 26 กันยายน สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้รายงานว่าพบพายุดีเปรสชันเขตร้อนก่อตัวขึ้นบริเวณตะวันตกของหมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา ต่อมาช่วงสายของวันที่ 27 กันยายน JMA ได้ทำการเพิ่มระดับความรุนแรงของพายุดีเปรสชันเขตร้อนเป็นพายุโซนร้อนและใช้ชื่อ นาลแก[79] ในวันที่ 28 กันยายน JMA ได้รายงานว่าได้ปรับระดับความรุนแรงของพายุโซนร้อนนาลแกเป็น พายุโซนร้อนรุนแรงนาลแก ด้วยลม 55 นอต (102 กม./ชม.; 63 ไมล์/ชม.)[80] ต่อมาในตอนกลางคืน สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) ได้เริ่มออกประกาศเตือนภัยจากพายุ โดยกำหนดชื่อพายุว่า "เกียล" (Quiel) เนื่องจากพายุนี้ได้เข้ามาในพื้นที่รับชอบของสำนักงานฯ แล้ว[81] ต่อมาวันที่ 29 กันยายน สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นได้ปรับระดับความรุนแรงพายุโซนร้อนรุนแรงเป็นพายุไต้ฝุ่น นาลแกได้ทวีความรุนแรงมากขึ้นอย่างรวดเร็วจนมีความรุนแรงเป็นระดับ 4 ซูเปอร์ไต้ฝุ่นในวันที่ 1 ตุลาคม ก่อนที่ซูเปอร์ไต้ฝุ่นนาลแกจะเข้าถล่มลูซอน การสูญเสียพลังงานหลังจากเคลื่อนผ่านแผ่นดินและอุณหภูมิผิวน้ำทะเลที่เย็นขึ้นในทะเลจีนใต้ทำให้นาลแกได้ลดความรุนแรงเป็นพายุโซนร้อนรุนแรงลงในวันที่ 2 ตุลาคม และเป็นพายุโซนร้อนในช่วงสายของวันที่ 3 ตุลาคม ต่อมา JTWC ได้ลดระดับความรุนแรงของนาลแกลองเป็นดีเปรสชันเขตร้อนในวันที่ 4 ตุลาคม

พายุโซนร้อนบันยัน (รามอน)[แก้]

พายุโซนร้อน (JMA)
พายุโซนร้อน (SSHWS)
ระยะเวลา 9 ตุลาคม – 16 ตุลาคม
ความรุนแรง 65 กม./ชม. (40 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
1002 mbar (hPa; 29.59 inHg)

วันที่ 9 ตุลาคม สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้ปรับระดับพื้นที่ความกดอากาศต่ำเป็นดีเปรสชันเขตร้อน ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของปาเลา ต่อมาในวันที่ 10 ตุลาคม ศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่น (JTWC) ได้ปรับระบบเป็นดีเปรสชันเขตร้อน 23W และสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) ได้ปรับระดับความรุนแรงเป็นดีเปรสชันเขตร้อนเช่นกันและใช้ชื่อ รามอน (Ramon) ต่อมาในวันที่ 11 ตุลาคม JMA ได้เพื่มความรุนแรงของระบบเป็นพายุโซนร้อนและใช้ชื่อ บันยัน ต่อมาในเช้าวันที่ 12 ตุลาคม พายุได้พัดขึ้นฝั่งทางเลย์เตตอนใต้ในวิซายา, ฟิลิปปินส์ ต่อมา JTWC ได้ปรับลดความรุนแรงของระบบเป็นดีเปรสชันเขตร้อน ในวันต่อมา JMA ก็ได้ปรับลดความรุนแรงของระบบเป็นดีเปรสชันเขตร้อนเช่นกัน ต่อมาวันที่ 16 ตุลาคม ระบบก็ได้สลายตัวไปในทะเลจีนใต้

ดีเปรสชันเขตร้อน[แก้]

พายุดีเปรสชันเขตร้อน (JMA)
Counterclockwise vortex
ระยะเวลา 11 ตุลาคม – 13 ตุลาคม
ความรุนแรง <55 กม./ชม. (35 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
1006 mbar (hPa; 29.71 inHg)

ช่วงสายของวันที่ 28 กันยายน มีการกระจายตัวของเขตร้อนทางตะวันออก-ตะวันออกเฉียงใต้ (east-southeast) ของปาเลา หลายวันต่อมามันได้กลายเป็นบริเวณความกดอากาศต่ำและเดินทางผ่านฟิลิปปินส์ มาถึงทะเลจีนใต้ วันที่ 11 ตุลาคม สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้ปรับระดับพื้นที่ความกดอากาศต่ำเป็นดีเปรสชันเขตร้อน ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของไหหลำ, จีน ช่วงปลายของวันที่ 13 ตุลาคม ระบบก็สลายตัวไปหลังจากขึ้นฝั่งเวียดนามไปได้ไม่นาน

พายุดีเปรสชันเขตร้อน 24W[แก้]

พายุดีเปรสชันเขตร้อน (JMA)
พายุดีเปรสชันเขตร้อน (SSHWS)
ระยะเวลา 7 พฤศจิกายน – 10 พฤศจิกายน
ความรุนแรง <55 กม./ชม. (35 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
1004 mbar (hPa; 29.65 inHg)

ในวันที่ 5 พฤศจิกายน ได้มีการยืนยันการพบบริเวณความกดอากาศต่ำทางตะวันออกของฟิลิปปินส์ ในวันที่ 6 พฤศจิกายน บริเวณความกดอากาศต่ำเริ่มเดินทางไปทางตะวันตกและเริ่มใกล้กับประเทศเวียดนาม ในวันที่ 7 พฤศจิกายน ความกดอากาศต่ำเริ่มได้รับการตรวจสอบจากศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่น (JTWC) และเตรียมประกาศการแจ้งเตือนการก่อตัวของพายุไซโคลนเขตร้อน (TCFA) ในวันเดียวกันนั้น JTWC ได้เพิ่มระดับความรุนแรงของความกดอากาศต่ำเป็นดีเปรสชันเขตร้อนและใช้ชื่อ 24W ในตอนเย็น สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ก็ประกาศเพิ่มระดับความรุนแรงของระบบเช่นกัน วันที่ 8 พฤศจิกายน JTWC ได้ออกคำเตือนฉบับสุดท้ายเกี่ยวกับระบบเพราะมันเริ่มอ่อนกำลังลงเนื่องจากมวลอากาศเย็นจากทางเหนือ วันที่ 10 พฤศจิกายน JMA รายงานว่าระบบได้อ่อนกำลังลงเป็นพื้นที่ความกดอากาศต่ำ

พายุดีเปรสชันเขตร้อน 25W[แก้]

พายุดีเปรสชันเขตร้อน (SSHWS)
Counterclockwise vortex
ระยะเวลา 4 ธันวาคม – 5 ธันวาคม
ความรุนแรง 55 กม./ชม. (35 ไมล์/ชม.) (1-นาที)
1006 mbar (hPa; 29.71 inHg)

วันที่ 3 ธันวาคม มีการตรวจพบพื้นที่ความกดอากาศต่ำทางตะวันออกของเกาะบอร์เนียว วันที่ 4 ธันวาคม มีการตรวจสอบโดย ศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่น (JTWC) และได้ออกประกาศการแจ้งเตือนการก่อตัวของพายุไซโคลนเขตร้อน (TCFA) และ JTWC ยังได้เพิ่มระดับความรุนแรงของพื้นที่ความกดอากาศต่ำเป็นดีเปรสชันเขตร้อนและใช้ชื่อ 25W ต่อมาในวันที่ 5 ธันวาคม JTWC ได้ออกคำเตือนสุดท้ายเกี่ยวกับระบบเนื่องจาก 25W ได้รับผลกระทบจากมวลอากาศแห้งและเย็น

พายุดีเปรสชันเขตร้อน 26W[แก้]

พายุดีเปรสชันเขตร้อน (JMA)
พายุดีเปรสชันเขตร้อน (SSHWS)
ระยะเวลา 10 ธันวาคม – ปัจจุบัน
ความรุนแรง 55 กม./ชม. (35 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
1004 mbar (hPa; 29.65 inHg)

วันที่ 10 ธันวาคม มีพื้นที่ความกดอากาศต่ำเกิดขึ้นบริเวณฟิลิปปินส์ และมีการตรวจสอบโดย ศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่น (JTWC) และได้ออกประกาศการแจ้งเตือนการก่อตัวของพายุไซโคลนเขตร้อน (TCFA) และต่อมาวันที่ 11 ธันวาคม ระบบได้เคลื่อนไปในทะเลจีนใต้ และเริ่มอ่อนกำลังลง มันเริ่มเคลื่อนที่ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ อย่างไรก็ตาม JTWC ก็ยังมีคำประกาศเตือน TCFA ออกมาเรื่อยๆ เนื่องจากมีการรบกวนของลมเฉือนน้อยลง หลังจากนั้นไม่กี่ชั่วโมง JTWC ได้ปรับเพิ่มระดับความรุนแรงไปเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน และใช้ชื่อ 26W

พายุโซนร้อนวาชิ (เซนดอง)[แก้]

ดูบทความหลักที่: พายุโซนร้อนวาชิ
พายุโซนร้อน (JMA)
พายุโซนร้อน (SSHWS)
ระยะเวลา 13 ธันวาคม – 19 ธันวาคม
ความรุนแรง 75 กม./ชม. (45 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
996 mbar (hPa; 29.41 inHg)

วันที่ 12 ธันวาคม มีพื้นที่ความกดอากาศต่ำบริเวณเกาะชุก ในวันที่ 13 ธันวาคมมันเพิ่มความรุนแรงอย่างรวดเร็ว จนศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่น (JTWC) ได้ตรวจสอบและออกประกาศการแจ้งเตือนการก่อตัวของพายุไซโคลนเขตร้อน (TCFA) และในวันเดียวกัน JTWC และสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้ปรับเพิ่มระดับความรุนแรงไปเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน และใช้ชื่อ 27W และในวันที่ 14 ธันวาคม ระบบได้พัฒนาเป็นพายุโซนร้อน จากนั้นมันได้ลดระดับความรุนแรงลงเล็กน้อยจนถูกลดความรุนแรงเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน จนวันที่ 15 ธันวาคม ระบบได้เคลื่อนที่เข้าไปในเขตรับผิดชอบของ สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) ทางฟิลิปปินส์ได้ใช้ชื่อ เซนดอง แต่หลังจากผ่านปาเลา ระบบได้พัฒนาขึ้นอีกครั้งและกลายเป็นพายุโซนร้อนและมีการใช้ชื่อ วาชิ

ดีเปรสชันเขตร้อน[แก้]

พายุดีเปรสชันเขตร้อน (JMA)
Counterclockwise vortex
ระยะเวลา 24 ธันวาคม – 24 ธันวาคม
ความรุนแรง <55 กม./ชม. (35 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
1004 mbar (hPa; 29.65 inHg)

ช่วงสายของวันที่ 24 ธันวาคม สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้ปรับความรุนแรงของพื้นที่ความกดอากาศต่ำ ทางบริเวณทิศ east-southeast ของมินดาเนา จากนั้นระบบก็ลดความรุนแรงลง จน JMA ได้ออกยกเลิกคำประกาศเตือนทั้งหมด

ดีเปรสชันเขตร้อน[แก้]

พายุดีเปรสชันเขตร้อน (JMA)
Counterclockwise vortex
ระยะเวลา 31 ธันวาคม (2554) – 1 มกราคม (2555)
ความรุนแรง <55 กม./ชม. (35 ไมล์/ชม.) (10-นาที)
1008 mbar (hPa; 29.77 inHg)

วันที่ 31 ธันวาคม สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้ปรับความรุนแรงของพื้นที่ความกดอากาศต่ำ ทางบริเวณทิศตะวันออก ของมาเลเซียตะวันตก ต่อมาระบบได้สลายตัวไป

รายชื่อพายุที่เกิดขึ้น[แก้]

สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น[แก้]

  • แอรี (1101)
  • ซงด่า (1102)
  • สาริกา (1103)
  • ไหหม่า (1104)
  • มิอะริ (1105)
  • หมาง้อน (1106)
  • โทะคาเงะ (1107)
  • นกเตน (1108)
  • หมุ่ยฟ้า (1109)
  • เมอร์บุก (1110)
  • นันมาดอล (1111)
  • ตาลัส (1112)
  • โนรู (1113)
  • กุหลาบ (1114)
  • โรคี (1115)
  • เซินกา (1116)
  • เนสาด (1117)
  • ไห่ถาง (1118)
  • นาลแก (1119)
  • บันยัน (1120)
  • บันยัน (1120)
  • วาชิ (1121)

สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์[แก้]

  • อามัง (Amang) (02W)
  • เบเบง (Bebeng) (1101)
  • เชเดง (Chedeng) (1102)
  • โดดอง (Dodong) (1103)
  • เอไกย์ (Egay) (1104)
  • ฟัลกอน (Falcon) (1105)
  • โกริง (Goring)
  • ฮันนา (Hanna) (1107)
  • อีเนง (Ineng) (1106)
  • ฮัวนิง (Juaning) (1108)
  • กาบายัน (Kabayan) (1109)
  • ลันโด (Lando)
  • มีนา (Mina) (1111)
  • โนโนย (Nonoy) (1114)
  • ออนยอก (Onyok) (1115)
  • เปดริง (Pedring) (1117)
  • เกียล (Quiel) (1119)
  • รามอน (Ramon) (1120)
  • เซนดอง (Sendong) (1121)
  • ตีโซย (Tisoy) (ยังไม่ใช้)
  • อูร์ซูลา (Ursula) (ยังไม่ใช้)
  • วีริง (Viring) (ยังไม่ใช้)
  • เวง (Weng) (ยังไม่ใช้)
  • โยโยย (Yoyoy) (ยังไม่ใช้)
  • ซิกซัก (Zigzag) (ยังไม่ใช้)

พายุเพื่มเติม

  • อาเบ (Abe) (ยังไม่ใช้)
  • เบร์โต (Berto) (ยังไม่ใช้)
  • ชาโร (Charo) (ยังไม่ใช้)
  • ดาโด (Dado) (ยังไม่ใช้)
  • เอสโตย (Estoy) (ยังไม่ใช้)
  • เฟลีออน (Felion) (ยังไม่ใช้)
  • เกนิง (Gening) (ยังไม่ใช้)
  • เอร์มัน (Herman) (ยังไม่ใช้)
  • อีร์มา (Irma) (ยังไม่ใช้)
  • ไฮย์เม (Jaime) (ยังไม่ใช้)

ผลกระทบ[แก้]

ชื่อ
พายุ
วันที่เกิด ระดับของพายุ ลมเฉลี่ย
สูงสุด 10 นาที
ความกดอากาศ
เฮกโตปาสกาล
พื้นที่ได้รับผลกระทบ ความเสียหาย เสียชีวิต อ้างอิง
01W 1 – 4 เมษายน ดีเปรสชันเขตร้อน 55 กม./ชม. (35 mph) 1004 hPa (29.65 นิ้วปรอท) ไม่มี ไม่มี ไม่มี
02W (อามัง) 3 – 6 เมษายน ดีเปรสชันเขตร้อน 55 กม./ชม. (35 mph) 1000 hPa (29.53 นิ้วปรอท) หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา ไม่มี ไม่มี
แอรี (เบเบง) 5 – 12 พฤษภาคม พายุโซนร้อน 75 กม./ชม. (45 mph) 992 hPa (29.29 นิ้วปรอท) ฟิลิปปินส์, ญี่ปุ่น 31.7 ล้านดอลลาร์สหรัฐ 44 [82]
ซงด่า (เชเดง) 19 – 29 พฤษภาคม ไต้ฝุ่น 205 กม./ชม. (125 mph) 920 hPa (27.17 นิ้วปรอท) ไมโครนีเซีย, ฟิลิปปินส์, ญี่ปุ่น 287 ล้านดอลลาร์สหรัฐ 17 [83][84][85]
ดีเปรสชันเขตร้อน 31 พฤษภาคม – 2 มิถุนายน ดีเปรสชันเขตร้อน ไม่มีข้อมูล 1004 hPa (29.65 นิ้วปรอท) ไม่มี ไม่มี ไม่มี
สาริกา (โดดอง) 8 – 11 มิถุนายน พายุโซนร้อน 75 กม./ชม. (45 mph) 996 hPa (29.42 นิ้วปรอท) ฟิลิปปินส์, จีน 248 ล้านดอลลาร์สหรัฐ 29 [86]
ดีเปรสชันเขตร้อน 15 – 16 มิถุนายน ดีเปรสชันเขตร้อน ไม่มีข้อมูล 1004 hPa (29.65 นิ้วปรอท) ไม่มี ไม่มี ไม่มี
ไหหม่า (เอไกย์) 16 – 25 มิถุนายน พายุโซนร้อน 75 กม./ชม. (45 mph) 985 hPa (29.09 นิ้วปรอท) ฟิลิปปินส์, จีน, เวียดนาม, ลาว 16.7 ล้านดอลลาร์สหรัฐ 18 [ต้องการอ้างอิง]
มิอะริ (ฟัลกอน) 20 – 27 มิถุนายน พายุโซนร้อนรุนแรง 110 กม./ชม. (70 mph) 970 hPa (28.64 นิ้วปรอท) ฟิลิปปินส์, ญี่ปุ่น, จีน, เกาหลีใต้, เกาหลีเหนือ 1.24 ล้านดอลลาร์สหรัฐ 11 [ต้องการอ้างอิง]
โกริง 9 – 10 กรกฎาคม ดีเปรสชันเขตร้อน 55 กม./ชม. (35 mph) 1000 hPa (29.53 นิ้วปรอท) ญี่ปุ่น, ไต้หวัน ไม่มี ไม่มี
หมาง้อน (อีเนง) 11 – 24 กรกฎาคม ไต้ฝุ่น 175 กม./ชม. (110 mph) 935 hPa (27.61 นิ้วปรอท) หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา, ญี่ปุ่น 27.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ 5
โทะคาเงะ (ฮันนา) 14 – 16 กรกฎาคม พายุโซนร้อน 65 กม./ชม. (40 mph) 1000 hPa (29.53 นิ้วปรอท) ไม่มี ไม่มี ไม่มี
ดีเปรสชันเขตร้อน 16 – 17 กรกฎาคม ดีเปรสชันเขตร้อน ไม่มีข้อมูล 998 hPa (29.47 นิ้วปรอท) จีน ไม่มี ไม่มี
ดีเปรสชันเขตร้อน 16 กรกฎาคม ดีเปรสชันเขตร้อน ไม่มีข้อมูล 1002 hPa (29.59 นิ้วปรอท) จีน ไม่มี ไม่มี
นกเตน (ฮัวนิง) 24 – 31 กรกฎาคม พายุโซนร้อนรุนแรง 95 กม./ชม. (60 mph) 984 hPa (29.06 นิ้วปรอท) ฟิลิปปินส์, จีน, เวียดนาม, ลาว, ไทย 126 ล้านดอลลาร์สหรัฐ 119 [87]
หมุยฟ้า (กาบายัน) 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม ไต้ฝุ่น 175 กม./ชม. (110 mph) 930 hPa (27.46 นิ้วปรอท) ไมโครนีเซีย, ฟิลิปปินส์, ญี่ปุ่น, จีน, เกาหลีใต้, เกาหลีเหนือ 480 ล้านดอลลาร์สหรัฐ 22 [88]
ลันโด 31 กรกฎาคม – 2 สิงหาคม ดีเปรสชันเขตร้อน 45 กม./ชม. (30 mph) 1002 hPa (29.59 นิ้วปรอท) ฟิลิปปินส์ ไม่มี ไม่มี
เมอร์บุก 3 – 9 สิงหาคม พายุโซนร้อนรุนแรง 100 กม./ชม. (65 mph) 980 hPa (28.94 นิ้วปรอท) ไม่มี ไม่มี ไม่มี
ดีเปรสชันเขตร้อน 3 – 4 สิงหาคม ดีเปรสชันเขตร้อน 55 กม./ชม. (35 mph) 1008 hPa (29.77 นิ้วปรอท) ไม่มี ไม่มี ไม่มี
13W 8 – 15 สิงหาคม ดีเปรสชันเขตร้อน 55 กม./ชม. (35 mph) 1004 hPa (29.65 นิ้วปรอท) ไม่มี ไม่มี ไม่มี
ดีเปรสชันเขตร้อน 8 – 10 สิงหาคม ดีเปรสชันเขตร้อน 55 กม./ชม. (35 mph) 1008 hPa (29.77 นิ้วปรอท) ไม่มี ไม่มี ไม่มี
ดีเปรสชันเขตร้อน 20 – 25 สิงหาคม ดีเปรสชันเขตร้อน 55 กม./ชม. (35 mph) 1002 hPa (29.59 นิ้วปรอท) ไม่มี ไม่มี ไม่มี
นันมาดอล (มีนา) 21 – 31 สิงหาคม ไต้ฝุ่น 195 กม./ชม. (120 mph) 920 hPa (27.17 นิ้วปรอท) ฟิลิปปินส์, ไต้หวัน, จีน 577 ล้านดอลลาร์สหรัฐ 36
ตาลัส 23 สิงหาคม – 5 กันยายน ไต้ฝุ่น 120 กม./ชม. (75 mph) 965 hPa (28.50 นิ้วปรอท) ญี่ปุ่น ไม่มี ไม่มี [89]
โนรู 2 – 6 กันยายน พายุโซนร้อน 75 กม./ชม. (45 mph) 996 hPa (29.41 นิ้วปรอท) ไม่มี ไม่มี ไม่มี
กุหลาบ (โนโนย) 6 – 11 กันยายน พายุโซนร้อน 65 กม./ชม. (40 mph) 1000 hPa (29.53 นิ้วปรอท) ไม่มี ไม่มี ไม่มี
โรคี (ออนยอก) 8 – 22 กันยายน ไต้ฝุ่น 175 กม./ชม. (110 mph) 940 hPa (27.76 นิ้วปรอท) ญี่ปุ่น, รัสเซีย ไม่มี 13
เซินกา 14 – 20 กันยายน ไต้ฝุ่น 130 กม./ชม. (80 mph) 970 hPa (28.64 นิ้วปรอท) ไม่มี ไม่มี ไม่มี
ดีเปรสชันเขตร้อน 14 – 15 กันยายน ดีเปรสชันเขตร้อน ไม่มีข้อมูล 1002 hPa (29.59 นิ้วปรอท) ไม่มี ไม่มี ไม่มี
เนสาด (เปดริง) 23 – 30 กันยายน ไต้ฝุ่น 150 กม./ชม. (90 mph) 950 hPa (28.05 นิ้วปรอท) ฟิลิปปินส์, จีน, ฮ่องกง, มาเก๊า, เวียดนาม 1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ 61
ไห่ถาง 24 – 27 กันยายน พายุโซนร้อน 65 กม./ชม. (40 mph) 996 hPa (29.41 นิ้วปรอท) จีน, เวียดนาม ไม่มี ไม่มี
นาลแก (เกียล) 26 กันยายน – 5 ตุลาคม ไต้ฝุ่น 175 กม./ชม. (110 mph) 935 hPa (27.61 นิ้วปรอท) ฟิลิปปินส์, จีน, เวียดนาม ไม่มี 10
บันยัน (รามอน) 9 – 16 ตุลาคม พายุโซนร้อน 65 กม./ชม. (40 mph) 1002 hPa (29.59 นิ้วปรอท) ปาเลา, ฟิลิปปินส์ ไม่มี 8
ดีเปรสชันเขตร้อน 11 – 13 ตุลาคม ดีเปรสชันเขตร้อน ไม่มีข้อมูล 1006 hPa (29.71 นิ้วปรอท) เวียดนาม ไม่มี ไม่มี
24W 7 – 10 พฤศจิกายน ดีเปรสชันเขตร้อน ไม่มีข้อมูล 1004 hPa (29.65 นิ้วปรอท) ไม่มี ไม่มี ไม่มี
25W 4 – 5 ธันวาคม ดีเปรสชันเขตร้อน ไม่มีข้อมูล 1006 hPa (29.65 นิ้วปรอท) ไม่มี ไม่มี ไม่มี
26W 10 – 14 ธันวาคม ดีเปรสชันเขตร้อน 55 กม./ชม. (35 mph) 1004 hPa (29.65 นิ้วปรอท) ฟิลิปปินส์ ไม่มี 2
วาชิ (เซนดอง) 13 – 19 ธันวาคม พายุโซนร้อน 75 กม./ชม. (45 mph) 996 hPa (29.41 นิ้วปรอท) ไมโครนีเซีย, ปาเลา, ฟิลิปปินส์ ไม่ทราบ 1249
ดีเปรสชันเขตร้อน 24 ธันวาคม ดีเปรสชันเขตร้อน ไม่มีข้อมูล 1004 hPa (29.65 นิ้วปรอท) ไม่มี ไม่มี ไม่มี
ดีเปรสชันเขตร้อน 31 ธันวาคม – 1 มกราคม ดีเปรสชันเขตร้อน ไม่มีข้อมูล 1008 hPa (29.77 นิ้วปรอท) มาเลเซีย ไม่มี ไม่มี
ประมาณการทั้งหมด
ดีเปรสชันเขตร้อนทั้งหมด: 40 ลูก 1 เมษายน 2554 – 1 มกราคม 2555 195 กม./ชม. (120 mph) 920 hPa (27.17 นิ้วปรอท) 4.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ 1,781

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 Unattributed (2010-05-09). "May 2011 Predictions of Seasonal Tropical Cyclone Activity over the Western North Pacific". Guy Carpenter Asia-Pacific Climate Impact Center. City University of Hong Kong. http://weather.cityu.edu.hk/tc_forecast/2011_forecast_APR.htm. เรียกข้อมูลเมื่อ 2011-05-10. 
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 Saunders, Mark; Lea, Adam (2011-03-08). "Extended Range Forecast for Northwest Pacific Typhoon Activity in 2011". Tropical Storm Risk Consortium. Archived from the original on 2011-04-03. http://www.webcitation.org/5xfyer1KI. เรียกข้อมูลเมื่อ 2010-07-03. 
  3. 3.0 3.1 Saunders, Mark; Lea, Adam (2011-03-08). "May Forecast Update for Northwest Pacific Typhoon Activity in 2011". Tropical Storm Risk Consortium. Archived from the original on 2011-04-03. http://www.webcitation.org/5yaM6Nb8j. เรียกข้อมูลเมื่อ 2010-07-03. 
  4. 4.0 4.1 Unattributed (2011-06-28). "Three to Five Typhoons Expected to Hit Taiwan in 2011". Central Weather Bureau. http://www.cwb.gov.tw/V6/news/Newsbb/EN/1000628e.doc. เรียกข้อมูลเมื่อ 2011-06-28. 
  5. 5.0 5.1 5.2 5.3 Unattributed (2011-07-04). "Updated Prediction of Seasonal Tropical Cyclone Activity over the Western North Pacific for 2011". Guy Carpenter Asia-Pacific Climate Impact Center. City University of Hong Kong. http://aposf02.cityu.edu.hk/~mcg/tc_forecast/2011_forecast_JUN.htm. เรียกข้อมูลเมื่อ 2010-07-11. 
  6. 6.0 6.1 Saunders, Mark; Lea, Adam (2011-07-04). "July Forecast Update for Northwest Pacific Typhoon Activity in 2011". Tropical Storm Risk Consortium. Archived from the original on 2011-07-04. http://www.webcitation.org/5yaM6Nb8j. เรียกข้อมูลเมื่อ 2011-07-04. 
  7. Saunders, Mark; Lea, Adam (2011-08-05). "July Forecast Update for Northwest Pacific Typhoon Activity in 2011". Tropical Storm Risk Consortium. http://www.tropicalstormrisk.com/docs/TSRNWPForecastAug2011.pdf. เรียกข้อมูลเมื่อ 2011-08-25. 
  8. Dexter See (2010-01-07). "Cold weather affects Benguet mummies". Manila Bulletin. http://www.mb.com.ph/node/299048/cold-weather-affect. เรียกข้อมูลเมื่อ 2011-04-03. 
  9. Lee, B.Y (2011-03-23). "Speech by Dr. B Y Lee, Director of the Hong Kong Observatory 2011-03-23". Hong Kong Observatory. http://www.webcitation.org/5qvRCmIlt. เรียกข้อมูลเมื่อ 2010-04-03. 
  10. Unattributed (2011-04-26). "Weather outlook for Thailand during Rainy Season (Early May to mid October 2011)". Thai Meteorological Department. Archived from the original on 2011-05-10. http://www.webcitation.org/5yaKhMPZx. เรียกข้อมูลเมื่อ 2011-05-10. 
  11. "Significant Tropical Weather Outlook for the Western and South Pacific Oceans". Joint Typhoon Warning Center. United States Navy. April 1, 2011. http://www.webcitation.org/5xcBFxuEo. เรียกข้อมูลเมื่อ May 7, 2011. 
  12. "JMA High Seas Forecast for 0600 UTC on April 1, 2011". Japan Meteorological Agency. April 1, 2011. http://www.webcitation.org/5xcadEqAq. เรียกข้อมูลเมื่อ May 7, 2011. 
  13. "Significant Tropical Weather Outlook for the Western and South Pacific Oceans". Joint Typhoon Warning Center. United States Navy. April 1, 2011. http://www.webcitation.org/5xdgjh6qn. เรียกข้อมูลเมื่อ May 7, 2011. 
  14. "Tropical Cyclone Formation Alert". Joint Typhoon Warning Center. United States Navy. April 1, 2011. http://www.webcitation.org/5xdgZymBM. เรียกข้อมูลเมื่อ May 7, 2011. 
  15. "Tropical Depression 01W Advisory One". Joint Typhoon Warning Center. United States Navy. April 2, 2011. http://www.webcitation.org/5xdgNkAI5. เรียกข้อมูลเมื่อ May 7, 2011. 
  16. "Tropical Depression 01W Advisory Two". Joint Typhoon Warning Center. United States Navy. April 2, 2011. http://www.webcitation.org/5xeU9ZRrB. เรียกข้อมูลเมื่อ May 7, 2011. 
  17. "Tropical Depression 01W Advisory Six (Final)". Joint Typhoon Warning Center. United States Navy. April 3, 2011. http://www.webcitation.org/5xfg69GC5. เรียกข้อมูลเมื่อ May 7, 2011. 
  18. "JMA High Seas Forecast for 0600 UTC on April 4, 2011". Japan Meteorological Agency. April 4, 2011. http://www.webcitation.org/5xh8bxcEv. เรียกข้อมูลเมื่อ May 7, 2011. 
  19. "JMA High Seas Forecast for 1800 UTC on March 30, 2011". Japan Meteorological Agency. March 30, 2011. http://www.webcitation.org/5xaxB8LYq. เรียกข้อมูลเมื่อ May 8, 2011. 
  20. http://www.usno.navy.mil/NOOC/nmfc-ph/RSS/jtwc/ab/abpwweb.txt
  21. "JTWC - Tropical Cyclone Outlook 091530 - Typhoon Ma-on". Joint Typhoon Warning Center. http://www.webcitation.org/603ZefTlH. เรียกข้อมูลเมื่อ 23 August 2011. 
  22. "NWS Guam — Tropical Weather Advisory 1 for Pre-Tropical storm Nock-ten". National Oceanic and Atmospheric Administration. http://www.webcitation.org/60NE5Z3Hz. เรียกข้อมูลเมื่อ 27 July 2011. 
  23. "JTWC — Tropical Depression 10W — Warning 001". Joint Typhoon Warning Center. http://www.webcitation.org/60QQki3Eo. เรียกข้อมูลเมื่อ 27 July 2011. 
  24. "JMA Tropical Cyclone Advisory 250000". Japan Meteorological Agency. http://www.webcitation.org/60QkxSFBP. เรียกข้อมูลเมื่อ 27 July 2011. 
  25. "PAGASA — Severe Weather Bulletin Number ONE". Philippine Atmospheric, Geophysical and Astronomical Services Administration. http://www.webcitation.org/60Qtdw84N. เรียกข้อมูลเมื่อ 27 July 2011. 
  26. "JMA Tropical Cyclone Advisory - 260000". Japan Meteorological Agency. http://www.webcitation.org/60SckyNAg. เรียกข้อมูลเมื่อ 27 July 2011. 
  27. "NWS Guam — Tropical Cyclone Advisory 231930 for pre-tropical storm Muifa". NOAA. http://www.webcitation.org/60OvL1W5Y. เรียกข้อมูลเมื่อ 2011-07-28. 
  28. "JTWC — Tropical Cyclone Advisory 001 - Pre-tropical storm Muifa". Joint Typhoon Warning Center. http://www.webcitation.org/60RZNKdNC. เรียกข้อมูลเมื่อ 2011-07-28. 
  29. "JMA — Tropical Cyclone Advisory 260000 - Pre-tropical storm Muifa". Japan Meteorological Agency. http://www.webcitation.org/60Sd1kaqw. เรียกข้อมูลเมื่อ 28 July 2011. 
  30. "JTWC — Tropical Storm 11W — Warning 011". Joint Typhoon Warning Center. http://www.webcitation.org/60VpPt4EC. เรียกข้อมูลเมื่อ 28 July 2011. 
  31. "JMA — Tropical Cyclone Advisory 280600 - Tropical Storm Muifa". Japan Meteorological Agency. http://www.webcitation.org/60VpA9ynR. เรียกข้อมูลเมื่อ 28 July 2011. 
  32. "JTWC - Tropical Cyclone Advisory 280600 - Tropical Depression 17". Joint Typhoon Warning Center. http://www.webcitation.org/60Vh0I8v9. เรียกข้อมูลเมื่อ 31 July 2011. 
  33. "JMA - Tropical Cyclone Advisory 310000 - Tropical Depression 17". Japan Meteorological Agency. http://www.webcitation.org/60a2nr2yt. เรียกข้อมูลเมื่อ 31 July 2011. 
  34. "JMA - Tropical Cyclone Advisory 030000 - Tropical depression 18". Japan Meteorological Agency. http://www.webcitation.org/60f2UPgKs. เรียกข้อมูลเมื่อ 3 August 2011. 
  35. "JMA - Tropical Cyclone Advisory 030600 - Tropical Storm Merbok". Japan Meteorological Agency. http://www.webcitation.org/60f2c55BV. เรียกข้อมูลเมื่อ 3 August 2011. 
  36. "JMA - Tropical Cyclone Advisory 081800 - Tropical Depression 21". JMA Tropical Cyclone Advisories. Japan Meteorological Agency. http://www.webcitation.org/60pOm8PIt. เรียกข้อมูลเมื่อ 12 August 2011. 
  37. "JMA - Tropical Cyclone Advisory 101800 - Tropical Depression 21". JMA Tropical Cyclone Advisories. Japan Meteorological Agency. http://www.webcitation.org/60qPiRqF3. เรียกข้อมูลเมื่อ 12 August 2011. 
  38. "JTWC Tropical Cyclone Warning 190030 - Pre-Tropical Depression 22". Joint Typhoon Warning Center. http://www.webcitation.org/6152C2Adu. เรียกข้อมูลเมื่อ 21 August 2011. 
  39. "JTWC Tropical Cyclone Warning 192100 - Tropical Depression 23". Joint Typhoon Warning Center. http://www.webcitation.org/61523IHCv. เรียกข้อมูลเมื่อ 2011-08-22. 
  40. "Tropical Depression 23 - Low Level Circulation Center". Joint Typhoon Warning Center. http://www.webcitation.org/6151uraG4. เรียกข้อมูลเมื่อ 2011-08-22. 
  41. "JMA - Tropical Cyclone Advisory 211200 - Tropical Depression 23". JMA Tropical Cyclone Advisories. Japan Meteorological Agency. http://www.webcitation.org/616boZtiO. เรียกข้อมูลเมื่อ 2011-08-21. 
  42. "JTWC - Tropical Cyclone Warning 01 - Tropical Depression 14W". Joint Typhoon Warning Center. http://www.webcitation.org/619JaMLGU. เรียกข้อมูลเมื่อ 2011-08-23. 
  43. "JMA - Tropical Cyclone Advisory 231200 - Tropical Storm Nanmadol". JMA Tropical Cyclone Advisories. Japan Meteorological Agency. http://www.webcitation.org/619j68tUp. เรียกข้อมูลเมื่อ 23 August 2011. 
  44. "JMA - Tropical Cyclone Advisory 240600 - Severe Tropical Storm Nanmadol". JMA Tropical Cyclone Advisories. Japan Meteorological Agency. http://www.webcitation.org/61ApS1TFj. เรียกข้อมูลเมื่อ 24 August 2011. 
  45. "JTWC - Tropical Cyclone Advisory 07 - Tropical Storm Nanmadol". Joint Typhoon Warning Center. http://www.webcitation.org/61Ar7ANnb. เรียกข้อมูลเมื่อ 24 August 2011. 
  46. "JMA - Tropical Cyclone Advisory 250000 - Typhoon Nanmadol". Japan Meteorological Agency. http://www.webcitation.org/61CE5dEkt. เรียกข้อมูลเมื่อ 25 August 2011. 
  47. "JMA - Tropical Cyclone Advisory 270300 - Typhoon Nanmadol". JMA Tropical Cyclone Advisories. Japan Meteorological Agency. http://www.webcitation.org/61F6SBsWq. เรียกข้อมูลเมื่อ 27 August 2011. 
  48. "JMA - Tropical Cyclone Advisory 310600 - TD Downgraded From TS 1111 Nanmadol (1111)". JMA Tropical Cyclone Advisories. Japan Meteorological Agency. http://www.webcitation.org/61LKlzS3L. เรียกข้อมูลเมื่อ 2011-08-31. 
  49. "Tropical Depression 14W (Nanmadol) Warning #34 Final Warning". Joint Typhoon Warning Center. http://www.webcitation.org/61LKsHVsq. เรียกข้อมูลเมื่อ 2011-08-31. 
  50. "JTWC - Tropical Cyclone Outlook 222300 - Tropical Depression 24". Joint Typhoon Warning Center. http://www.webcitation.org/619KTqPOj. เรียกข้อมูลเมื่อ 23 August 2011. 
  51. "JMA - Tropical Cyclone Advisory 250000 - Tropical Storm Talas". Japan Meteorological Agency. http://www.webcitation.org/61CEsVEBr. เรียกข้อมูลเมื่อ 25 August 2011. 
  52. "JMA - Tropical Cyclone Advisory 291800 - Typhoon Talas". Japan Meteorological Agency. http://www.webcitation.org/61J7fQglt. เรียกข้อมูลเมื่อ 2011-08-29. 
  53. "台風12号が温帯低気圧に". NHK. http://www3.nhk.or.jp/news/html/20110905/t10015388481000.html. เรียกข้อมูลเมื่อ 5 September 2011. 
  54. "JMA - Tropical Cyclone Advisory 050600 - Ex-Tropical Storm Talas". Japan Meteorological Agency. http://vizagbom.blogspot.com/2011/09/jma-tropical-cyclone-advisory-050600-ex.html. เรียกข้อมูลเมื่อ 5 September 2011. 
  55. "JTWC - Tropical Cyclone Warning 011500 - Tropical Depression 25". Joint Typhoon Warning Center. http://vizagbom.blogspot.com/2011/09/jtwc-tropical-cyclone-warning-011500.html. เรียกข้อมูลเมื่อ 2 September 2011. 
  56. "JMA - Tropical Cyclone Warning 020000 - Tropical Depression 25". Japan Meteorological Agency. http://vizagbom.blogspot.com/2011/09/jma-tropical-cyclone-warning-020000.html. เรียกข้อมูลเมื่อ 2 September 2011. 
  57. "JTWC - Tropical Cyclone Formation Alert - Tropical Depression 25". Joint Typhoon Warning Center. http://vizagbom.blogspot.com/2011/09/jtwc-tropical-cyclone-formation-alert.html. เรียกข้อมูลเมื่อ 2 September 2011. 
  58. "JTWC - Tropical Cyclone Advisory 01 - Tropical Depression 16W". Joint Typhoon Warning Center. http://vizagbom.blogspot.com/2011/09/jtwc-tropical-cyclone-advisory-01.html. เรียกข้อมูลเมื่อ 3 September 2011. 
  59. "JTWC - Prognostic Reasoning for Tropical Cyclone Advisory 02 - Tropical Storm 16W". Joint Typhoon Warning Center. http://vizagbom.blogspot.com/2011/09/jtwc-prognostic-reasoning-for-tropical_03.html. เรียกข้อมูลเมื่อ 3 September 2011. 
  60. "JMA - Tropical Cyclone Advisory 040600 - Tropical Storm Noru". Japan Meteorological Agency. http://vizagbom.blogspot.com/2011/09/jma-tropical-cyclone-advisory-040600.html. เรียกข้อมูลเมื่อ 4 September 2011. 
  61. "JTWC - Tropical Cyclone Advisory 13 - Tropical Depression Noru". Joint Typhoon Warning Center. http://vizagbom.blogspot.com/2011/09/jtwc-tropical-cyclone-advisory-13.html. เรียกข้อมูลเมื่อ 6 September 2011. 
  62. "JMA - Tropical Cyclone Advisory 061200 - Tropical Storm Noru". Japan Meteorological Agency. http://vizagbom.blogspot.com/2011/09/jma-tropical-cyclone-advisory-061200.html. เรียกข้อมูลเมื่อ 6 September 2011. 
  63. "JTWC - Tropical Cyclone Warning 042200 - Tropical Depression 26". Joint Typhoon Warning Center. http://vizagbom.blogspot.com/2011/09/jtwc-tropical-cyclone-warning-042200.html. เรียกข้อมูลเมื่อ 6 September 2011. 
  64. "JMA - Tropical Cyclone Warning 060600 - Tropical Depression 26". Japan Meteorological Agency. http://vizagbom.blogspot.com/2011/09/jma-tropical-cyclone-warning-060600.html. เรียกข้อมูลเมื่อ 6 September 2011. 
  65. "PAGASA - Severe Weather Bulletin Number ONE - Tropical Storm "NONOY" (KULAP)". Philippine Atmospheric, Geophysical and Astronomical Services Administration. http://vizagbom.blogspot.com/2011/09/pagasa-severe-weather-bulletin-number.html. เรียกข้อมูลเมื่อ 8 September 2011. 
  66. "JTWC - Tropical Cyclone Warning 080130 - Tropical Depression". Joint Typhoon Warning Center. http://vizagbom.blogspot.com/2011/09/jtwc-tropical-cyclone-warning-080130.html. เรียกข้อมูลเมื่อ 9 September 2011. 
  67. "JMA - Tropical Cyclone Warning 081800 - Tropical Depression 27". Japan Meteorological Agency. http://vizagbom.blogspot.com/2011/09/jma-tropical-cyclone-warning-081800.html. เรียกข้อมูลเมื่อ 9 September 2011. 
  68. "JMA - Tropical Cyclone Warning 160000 - Tropical Depressions 29". Japan Meteorological Agency. http://www.webcitation.org/61jViuDzW. เรียกข้อมูลเมื่อ 16 September 2011. 
  69. 69.0 69.1 "JTWC - Tropical Cyclone Warning 211500 - Tropical Storm Nesat and Tropical Depression 31". Joint Typhoon Warning Center. http://www.webcitation.org/61um6AUnm. เรียกข้อมูลเมื่อ 24 September 2011. 
  70. "JTWC - Tropical Cyclone Formation Alert - Tropical Storm Nesat". Joint Typhoon Warning Center. http://www.webcitation.org/61tp9C7Wk. เรียกข้อมูลเมื่อ 24 September 2011. 
  71. "JMA - Tropical Cyclone Warning 230000 - Tropical Storm Nesat". Japan Meteorological Agency. http://www.webcitation.org/61umMSG9h. เรียกข้อมูลเมื่อ 24 September 2011. 
  72. "JTWC - Tropical Cyclone Advisory 01 - Tropical Storm Nesat". Joint Typhoon Warning Center. http://www.webcitation.org/61iWxzI3K. เรียกข้อมูลเมื่อ 24 September 2011. 
  73. "JMA - Tropical Cyclone Advisory 240000 - Tropical Storm Nesat". Japan Meteorological Agency. http://www.webcitation.org/61vrxn9Lm. เรียกข้อมูลเมื่อ 24 September 2011. 
  74. "JMA - Tropical Cyclone Advisory 250000 - Typhoon Nesat". Japan Meteorological Agency. http://www.webcitation.org/61xQ63zeQ. เรียกข้อมูลเมื่อ 26 September 2011. 
  75. "JMA - Tropical Cyclone Advisory 252100 - Typhoon Nesat". Japan Meteorological Agency]]. http://www.webcitation.org/61yxveXJz. เรียกข้อมูลเมื่อ 26 September 2011. 
  76. "JTWC - Tropical Cyclone Advisory 14 - Typhoon Nesat". Joint Typhoon Warning Center. http://www.webcitation.org/61zrjwWwQ. เรียกข้อมูลเมื่อ 27 September 2011. 
  77. "JMA - Tropical Cyclone Warning 240000 - Tropical Depressions 31". Japan Meteorological Agency. http://www.webcitation.org/61viTkNgR. เรียกข้อมูลเมื่อ 24 September 2011. 
  78. "JTWC - Tropical Cyclone Formation Alert - Tropical Depression 31". Joint Typhoon Warning Center. http://www.webcitation.org/61vtMvUXV. เรียกข้อมูลเมื่อ 24 September 2011. 
  79. "JMA - Tropical Cyclone Advisory 271800 - Typhoon Nalgae". Japan Meteorological Agency. http://www.webcitation.org/621ySgolJ. เรียกข้อมูลเมื่อ 29 September 2011. 
  80. "JMA - Tropical Cyclone Advisory 281800 - Typhoon Nalgae". Japan Meteorological Agency. http://www.webcitation.org/623The4yG. เรียกข้อมูลเมื่อ 29 September 2011. 
  81. "Severe Weather Bulletin Number ONE - Tropical Storm "QUIEL"". Philippine Atmospheric, Geophysical and Astronomical Services Administration. http://www.webcitation.org/623Twr7tW. เรียกข้อมูลเมื่อ 29 September 2011. 
  82. "NDRRMC Update SitRep No. 14 on Tropical Storm "Bebeng"" (PDF). National Disaster Risk Reduction and Management Council. National Disaster Coordinating Council. May 16, 2011. http://ndcc.gov.ph/attachments/article/208/NDRRMC%20Sitrep%20No.%2014%20re%20TS%20Bebeng%2016%20May%202011,%206PM.pdf. เรียกข้อมูลเมื่อ May 16, 2011. 
  83. "NDRRMC Update SitRep No. 15 on Typhoon "Chedeng" (Songda)" (PDF). National Disaster Risk Reduction and Management Council. National Disaster Coordinating Council. May 31, 2011. http://ndcc.gov.ph/attachments/article/215/NDRRMC%20Update%20Sitrep%20No.%2015%20CHEDENG31May2011,%206PM.pdf. เรียกข้อมูลเมื่อ August 4, 2011. 
  84. Unattributed (June 23, 2011). "保険支払い20億円に 台風2号". Okinawa Times. http://www.okinawatimes.co.jp/article/2011-06-23_19539/. เรียกข้อมูลเมื่อ July 2, 2011.  (ญี่ปุ่น)
  85. Unattributed (June 3, 2011). "Typhoon Songda Floods Strike Japan Disaster Zone". Earthweek. http://www.earthweek.com/2011/ew110603/ew110603e.html. เรียกข้อมูลเมื่อ July 5, 2011. 
  86. "NDRRMC Update SitRep No. 5 on Tropical Storm "Dodong"" (PDF). National Disaster Risk Reduction and Management Council. National Disaster Coordinating Council. 2011-06-10. http://www.ndcc.gov.ph/attachments/article/223/NDRRMC%20Update%20Sitrep%20No.%205%20re%20Effects%20of%20TS%20DODONG%2010%20June%202011,%207PM.pdf. เรียกข้อมูลเมื่อ 2011-06-10. 
  87. "NDRRMC Update SitRep No. 7 on Tropical Storm "Juaning"" (PDF). National Disaster Risk Reduction and Management Council. National Disaster Coordinating Council. 2011-07-28. http://www.ndcc.gov.ph/attachments/article/251/NDRRMC%20Update%20SitRep%20No.%208%20for%20Tropical%20Storm%20JUANING%20%28Nock-Ten%29.pdf. เรียกข้อมูลเมื่อ 2011-07-28. 
  88. "NDRRMC Update SitRep No. 12 on Typhoon "Kabayan" (Muifa)" (PDF). National Disaster Risk Reduction and Management Council. National Disaster Coordinating Council. 2011-08-04. http://ndcc.gov.ph/attachments/article/257/NDRRMC%20Update%20for%20SitRep%20No%2012%20for%20TY%20KABAYAN%204%20Aug%202011%207PM.pdf. เรียกข้อมูลเมื่อ 2011-08-04. 
  89. "台風死者43人 行方不明56人". NHK. http://www3.nhk.or.jp/news/html/20110906/t10015422781000.html. เรียกข้อมูลเมื่อ 6 September 2011.