ฟุตบอลในประเทศรัสเซีย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ฟุตบอลในประเทศรัสเซีย
ประเทศรัสเซีย
องค์กรบริหารดูแลสหภาพฟุตบอลรัสเซีย[1]
ทีมชาติฟุตบอลทีมชาติรัสเซีย
จำนวนสโมสรรายชื่อสโมสร
การแข่งขันของสโมสร
รัสเซียนพรีเมียร์ลีก
รัสเซียนฟุตบอลเนชันนัลลีก
รัสเซียนโปรเฟสชันนัลฟุตบอลลีก
รัสเซียนอเมเจอร์ฟุตบอลลีก
รัสเซียนคัพ
รัสเซียนซูเปอร์คัพ
การแข่งขันระดับนานาชาติ
ออตครืยตีเย-อะเรนาเป็นสนามเหย้าของสปาร์ตัคมอสโก เปิดใช้งานในปี 2014

ฟุตบอลเป็นกีฬาที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในประเทศรัสเซีย โดยมีสัดส่วนความนิยมเหนือกว่าฮอกกี้น้ำแข็งเป็นอย่างมาก[2][3][4][5] ลีกของรัสเซียเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วเนื่องจากมีข้อเสนอใหญ่จากผู้สนับสนุน เงินทุนที่ไหลเข้า และระดับการแข่งขันที่สูสีโดยมี 5 ทีมที่มีศักยภาพในการคว้าแชมป์ ทีมชั้นนำของรัสเซียมักมีบริษัทที่ควบคุมโดยรัฐเป็นผู้สนับสนุน ผู้เล่นชาวต่างชาติมีโอกาสได้ลงเล่นเป็นตัวจริงของสโมสรเทียบเท่ากับผู้เล่นท้องถิ่น[6] อย่างไรก็ตาม พวกเขามักพบสภาพแวดล้อมที่ไม่เอื้ออำนวยอยู่บ่อยครั้ง ปัญหาการเหยียดสีผิวยังคงพบเห็นในวงการฟุตบอลรัสเซียในปัจจุบัน[7][8]

ทีมชาติรัสเซียได้รับความสนใจมากขึ้นเมื่อพวกเขาเอาชนะมหาอำนาจยุโรปอย่างเนเธอร์แลนด์ 3-1 ในรอบก่อนรองชนะเลิศของฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2008 ก่อนที่จะพ่ายให้กับทีมแชมป์อย่างสเปน มีผู้เล่นชาวรัสเซียสี่คนติดทีมยอดเยี่ยมประจำรายการแข่งขันครั้งนั้น ต่อมา มีผู้เล่นชาวรัสเซียหลายคน อาทิ อันเดรย์ อาร์ชาวิน และโรมัน ปัฟลูย์เชนโค ย้ายไปเล่นในพรีเมียร์ลีกของอังกฤษและได้รับก้อนเงินมหาศาล[9] ปัจจุบัน นักฟุตบอลชาวรัสเซียส่วนใหญ่เล่นในลีกของประเทศเนื่องจากโควตาจำกัดของผู้เล่นชาวต่างชาติ ส่งผลให้ค่าจ้างของนักฟุตบอลท้องถิ่นและต่างชาติไม่เท่าเทียมกัน[10]

ปัจจุบัน รัสเซียนพรีเมียร์ลีกเป็นลีกฟุตบอลที่ดีที่สุดในยุโรปตะวันออก สังเกตได้จากชัยชนะของสโมสรกองทัพบกมอสโกเหนือสปอร์ติงในนัดชิงชนะเลิศยูฟ่าคัพปี 2005 และชัยชนะของเซนิตเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กเหนือเรนเจอส์ในนัดชิงชนะเลิศยูฟ่าคัพปี 2008 และเหนือแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในยูฟ่าซูเปอร์คัพปีเดียวกัน[11]

ระบบลีก[แก้]

ลีกระดับสูงสุดของรัสเซียคือ รัสเซียนพรีเมียร์ลีก ซึ่งมีสโมสรเข้าร่วมแข่งขัน 16 สโมสร ระดับรองลงมาคือ เนชันนัลลีก และเซคันด์ดิวิชัน ซึ่งก็อยู่ภายใต้การควบคุมของสหภาพฟุตบอลรัสเซีย เนชันนัลลีกมีสโมสรเข้าร่วมแข่งขัน 20 สโมสร และเซคันด์ดิวิชันมีสโมสรเข้าร่วมแข่งขัน 73 สโมสร แบ่งการแข่งขันตามภูมิศาสตร์ออกเป็น 5 โซน ได้แก่ โซนตะวันตก โซนกลาง โซนใต้ โซน Ural-Povolzhye และโซนตะวันออก แต่ละโซนจะมีจำนวนสโมสรที่แตกต่างกันออกไป

หลังจบแต่ละฤดูกาล สองทีมอันดับแรกจากเนชันนัลลีก จะเลื่อนชั้นขึ้นไปแทนที่สองทีมอันดับสุดท้ายจากพรีเมียร์ลีก ทีมชนะเลิศแต่ละโซนของเซคันด์ดิวิชัน จะเลื่อนชั้นขึ้นไปแทนที่ห้าทีมอันดับสุดท้ายของเนชันนัลลีก ทีมเยาวชนของทีมในพรีเมียร์ลีกก็มีการแข่งขันลีกด้วยเช่นกัน[12][13]

ระดับ ลีก
1 รัสเซียนพรีเมียร์ลีก
16 สโมสร
2 รัสเซียนเนชันนัลลีก
20 สโมสร
3 รัสเซียนโปรเฟสชันนัลลีก
ตะวันตก
16 สโมสร
กลาง
16 clubs
ใต้
22 สโมสร
Ural-Povolzhye
11 สโมสร
ตะวันออก
9 สโมสร
4 รัสเซียนอเมเจอร์ลีก
ตะวันตกเฉียงเหนือ วงแหวนทอง กลาง (มอสโก) กลาง (แคว้นมอสโก) ใต้ Chernozemye ยูรัลและไซบีเรียตะวันตก Privolzhye ตะวันออกไกล ไซบีเรีย

ทีมชาติ[แก้]

ดูบทความหลักที่: ฟุตบอลทีมชาติรัสเซีย

ในอดีต ฟุตบอลทีมชาติสหภาพโซเวียตเคยเป็นทีมชาติมหาอำนาจของโลก[14][15][16][17][18][19] ต่อมาหลังจากโซเวียตล่มสลาย มีทีมชาติรัสเซีย ซึ่งทำผลงานได้ดีในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2008 และเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันฟุตบอลโลก 2018 ปัจจุบันรัสเซียอยู่อันดับที่ 65 จากการจัดอันดับโลกฟีฟ่า[20]

เจ้าภาพฟุตบอลโลก[แก้]

ในวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 2010 มีการประกาศว่า รัสเซียจะเป็นเจ้าภาพฟุตบอลโลก 2018 โดยเป็นครั้งแรกที่ประเทศจะเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันรายการใหญ่ นอกจากนี้ ยังเป็นประเทศที่มีขนาดใหญ่ที่สุดที่เป็นเจ้าภาพฟุตบอลโลก ทำลายสถิติเดิมของสหรัฐในฟุตบอลโลก 1994[21][22][23]

การแข่งขันระดับทวีปยุโรป[แก้]

ลีกรัสเซียเป็นลีกที่แข็งแกร่งอันดับที่ 6 ของทวีปยุโรป เรียงตามค่าสัมประสิทธิ์ยูฟ่า[24] สโมสรจากรัสเซียได้เข้าร่วมแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกและยูโรปาลีกอย่างสม่ำเสมอ โดยเคยประสบความสำเร็จระดับทวีปสามครั้ง ได้แก่ สโมสรกองทัพบกมอสโก ที่ชนะเลิศยูฟ่าคัพ ฤดูกาล 2004–05 และเซนิตเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ที่ชนะเลิศยูฟ่าคัพ ฤดูกาล 2007–08 และยูฟ่าซูเปอร์คัพ 2008

ฟุตบอลหญิง[แก้]

ฟุตบอลหญิงยังคงไม่ได้รับความนิยมเทียบเท่าฟุตบอลชาย แต่ก็ได้รับความนิยมมากขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 2000[25]

อ้างอิง[แก้]

  1. Dunmore, Tom (16 September 2011). "Historical Dictionary of Soccer". Scarecrow Press. สืบค้นเมื่อ 22 November 2017 – โดยทาง Google Books.
  2. "Самые популярные виды спорта в России, рейтинг ТОП 10". 7 April 2017. สืบค้นเมื่อ 19 March 2018.
  3. "Футбол – самый популярный вид спорта в России". สืบค้นเมื่อ 19 March 2018.
  4. ""Яндекс" назвал самые популярные виды спорта в России - ПОЛИТ.РУ". polit.ru. สืบค้นเมื่อ 19 March 2018.
  5. "Названы самые популярные виды спорта у детей в России". สืบค้นเมื่อ 19 March 2018.
  6. Nsehe, Mfonobong (2011-08-12), "Soccer Star Samuel Eto'o To Earn $25 Million With Russian Team", Forbes, Forbes.com LLC, สืบค้นเมื่อ 2013-11-19
  7. "Russia cracks down on hooligans". Fox Sports. Fox Sports Australia Pty Limited. 2013-06-22. สืบค้นเมื่อ 2013-11-19.
  8. Murphy, Chris (2013-10-25). "World Cup: Russian racism furore is the latest headache for FIFA". CNN. Cable News Network. สืบค้นเมื่อ 2013-11-19.
  9. Hughes, Bob (2012-07-17). "Challenges Aplenty for Russia's New Soccer Coach". The New York Times. London: The New York Times Company. สืบค้นเมื่อ 2013-11-19.
  10. "Naturalisation and Foreign Player Limits in Russian Football - Russian Football News". 7 June 2017. สืบค้นเมื่อ 19 March 2018.
  11. Marcotti, Gabriele (2010-11-15). "Russia: Soccer's Sleeping Giant". The Wall Street Journal. Dow Jones & Company, Inc. สืบค้นเมื่อ 2013-11-19.
  12. "When Saturday Comes - Academy Awards". Wsc.co.uk. 2012-07-09. สืบค้นเมื่อ 2015-03-11.
  13. "Football - Domestic focus sinks Russia, rings alarms for 2018 World Cup - Yahoo Eurosport UK". Uk.eurosport.yahoo.com. 2014-06-27. สืบค้นเมื่อ 2015-03-11.
  14. "Russia: Soviet victories, racism and miracles". สืบค้นเมื่อ 23 November 2017.
  15. "Soviet Soccer and Outstanding Soccer Teams" (PDF). CIA. สืบค้นเมื่อ 22 November 2017.
  16. Witzig, Richard (22 November 2017). "The Global Art of Soccer". CusiBoy Publishing. สืบค้นเมื่อ 22 November 2017 – โดยทาง Google Books.
  17. Stark, Harrison (28 May 2014). "The USSR Was a Soccer Powerhouse. Why Isn't Russia?". สืบค้นเมื่อ 22 November 2017 – โดยทาง Slate.
  18. "Euro 1988: Valery Lobanovsky's last stand for Soviet Union". 12 May 2012. สืบค้นเมื่อ 22 November 2017 – โดยทาง www.bbc.co.uk.
  19. "The golden ages of the Soviet national team". 26 July 2017. สืบค้นเมื่อ 22 November 2017.
  20. FIFA.com. "The FIFA/Coca-Cola World Ranking - Ranking Table - FIFA.com". FIFA.com. สืบค้นเมื่อ 19 March 2018.
  21. "World Cup 2018 host Russia has a serious soccer hooligan problem". news.com.au. News Limited. 2013-10-31. สืบค้นเมื่อ 2013-11-19.
  22. Williams, Carol J. (2013-08-14). "Soccer World Cup 2018 host is asked to explain anti-gay law". Los Angeles Times. Tribune Company. สืบค้นเมื่อ 2013-11-19.
  23. Bird, Liviu (2013-10-31). "Russia's racism stems from lack of education but can be reversed, experts say". NBC Sports: ProSoccerTalk. NBC Sports. สืบค้นเมื่อ 2013-11-19.
  24. "UEFA-Ranglisten". UEFA.comL Live-Ergebnisse (in German). UEFA. สืบค้นเมื่อ 2013-11-19.CS1 maint: unrecognized language (link)
  25. Worgo, Tom (2013-07-09). "McDonogh grad braves cold to play pro soccer in Russia". The Baltimore Sun. Tribune Company. สืบค้นเมื่อ 2013-11-19.