ข้ามไปเนื้อหา

ฟิลิปปินส์แอร์ไลน์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ฟิลิปปินส์แอร์ไลน์
IATA ICAO รหัสเรียก
PR PAL PHILIPPINE
ก่อตั้ง (1941-02-26) 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1941 (85 ปี) (ในชื่อ ฟิลิปปินส์แอร์ไลน์)[a]
AOC #2009001[4]
ท่าหลักมะนิลา
ท่ารอง
สะสมไมล์มาบูฮายไมล์ส
บริษัทลูกพีเอแอลเอ็กซ์เพรส
ขนาดฝูงบิน48[5]
จุดหมาย73[6] (รวมของพีเอแอลเอ็กซ์เพรส)
บริษัทแม่แอลทีกรุป
(บจก. พีเอแอลโฮลดิงส์)
การซื้อขายPSE: PAL
สำนักงานใหญ่ประเทศฟิลิปปินส์ ลูซิโอ ซี. แทน จูเนียร์เซ็นเตอร์
ปาไซ ประเทศฟิลิปปินส์
บุคลากรหลัก
รายได้ลดลง ₱170.38 พันล้าน (ค.ศ. 2024)
รายได้จากการดำเนินงาน
ลดลง ₱9.44 พันล้าน (ค.ศ. 2024)
รายได้สุทธิ
ลดลง ₱8.12 พันล้าน (ค.ศ. 2024)
สินทรัพย์ลดลง ₱213.26 พันล้าน (ค.ศ. 2024)
ส่วนของผู้ถือหุ้นเพิ่มขึ้น ₱42.89 พันล้าน (ค.ศ. 2024)
พนักงาน
เพิ่มขึ้น 6,520 คน (ค.ศ. 2024)
เว็บไซต์philippineairlines.com
หมายเหตุ

ฟิลิปปินส์แอร์ไลน์ (อังกฤษ: Philippine Airlines; สเปน: Líneas Aéreas Filipinas) ย่อว่า พีเอแอล (PAL) เป็นสายการบินประจำชาติฟิลิปปินส์[10] ที่มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ศูนย์ธุรกิจการเงินของธนาคารแห่งชาติฟิลิปปินส์ (PNB Financial Center) ในเมืองปาไซ สายการบินนี้ก่อตั้งขึ้นในปี 1941 และเป็นสายการบินพาณิชย์แห่งแรกและเก่าแก่ที่สุดในเอเชียที่ดำเนินงานภายใต้ชื่อเดิม[11][12]

มีศูนย์กลางการบินที่ท่าอากาศยานนานาชาตินินอย อากีโน ในกรุงมะนิลา, ท่าอากาศยานนานาชาติคลาร์กในแองเจเลส, ท่าอากาศยานนานาชาติมัคตัน–เซบูในเซบู และท่าอากาศยานนานาชาติฟรานซิสโกบังกอยในเมืองดาเวา สายการบินฟิลิปปินส์แอร์ไลน์ให้บริการไปยังปลายทางในประเทศ 31 แห่งและปลายทางในต่างประเทศ 54 แห่ง ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้, เอเชียตะวันออก, ตะวันออกกลาง, โอเชียเนีย, อเมริกาเหนือ และยุโรป[13][14] สายการบินฟิลิปปินส์แอร์ไลน์ให้บริการเครื่องบินทั้งของแอร์บัสและโบอิง โดยมีเครื่องบินแอร์บัส เอ321, แอร์บัส เอ321นีโอ, แอร์บัส เอ330, แอร์บัส เอ350 และโบอิง 777 ให้บริการ ณ เดือนกันยายน ค.ศ. 2025 สายการบินมีเครื่องบินที่ขึ้นทะเบียน 48 ลำ[15]

ประวัติ

[แก้]

ฟิลิปปินส์แอร์ไลน์ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1941 ภายหลังการควบรวมกิจการกับ ฟิลิปปินส์แอเรียลเท็กซีคอมปะนี (แพ็ทโค) โดยกลุ่มนักธุรกิจนำโดยอันเดรส โซเรียโน และรามอน เจ. เฟอร์นันเดซ[3]

พีเอแอล ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นหนึ่งในสายการบินที่ใหญ่ที่สุดในเอเชีย ได้รับผลกระทบอย่างรุนแรงจากวิกฤตการณ์การเงินในเอเชีย ค.ศ. 1997 สายการบินต้องเผชิญกับความสูญเสียทางการเงินจำนวนมาก จึงได้ดำเนินมาตรการปรับโครงสร้างองค์กรครั้งใหญ่ ได้แก่การยกเลิกการให้บริการไปยังยุโรปและตะวันออกกลาง ระงับเส้นทางบินภายในประเทศส่วนใหญ่ยกเว้นเส้นทางที่บินจากมะนิลา ลดขนาดฝูงบิน และเลิกจ้างพนักงานหลายพันคน ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1998 พีเอแอลได้หยุดให้บริการชั่วคราวและเข้าสู่กระบวนการฟื้นฟูกิจการ ต่อมาในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1998 สายการบินได้กลับมาให้บริการเส้นทางบินทั้งภายในประเทศและระหว่างประเทศอีกครั้ง พีเอแอลประสบความสำเร็จในการหลุดพ้นจากการถูกพิทักษ์ทรัพย์ในปี 2007 หลังจากดำเนินการตามแผนฟื้นฟูกิจการที่ได้รับอนุมัติจากสำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ฟิลิปปินส์[16] ต่อมาสายการบินได้ดำเนินการปรับโครงสร้างการบริหารหลายครั้งเพื่อสร้างตำแหน่งใหม่ให้กับบริษัทในฐานะสายการบินชั้นนำในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก[17]

จุดหมายปลายทาง

[แก้]

ฟิลิปปินส์แอร์ไลน์มีฐานการบินหลักที่ท่าอากาศยานนานาชาตินินอย อากีโน มีฐานการบินรองอีกสามแห่ง ได้แก่ ท่าอากาศยานนานาชาติมัคตัน–เซบู, ท่าอากาศยานนานาชาติคลาร์กและท่าอากาศยานนานาชาติฟรานซิสโกบังกอย และเมืองสำคัญ (focus city) คือ ท่าอากาศยานนานาชาติคาลิโบ เที่ยวบินส่วนใหญ่ให้บริการจากท่าอากาศยานนานาชาตินินอย อากีโน โดยมีจุดหมายปลายทางในเอเชีย อเมริกาเหนือ โอเชียเนีย ตะวันออกกลาง และสหราชอาณาจักร

ข้อตกลงการบินร่วม

[แก้]

ฟิลิปปินส์แอร์ไลน์ได้มีข้อตกลงการบินร่วมกับสายการบินดังต่อไปนี้:[18][19]

ฝูงบิน

[แก้]

ฝูงบินปัจจุบัน

[แก้]

ณ เดือนกันยายน ค.ศ. 2025 ฟิลิปปินส์แอร์ไลน์มีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:[20][21]

ฝูงบินของฟิลิปปินส์แอร์ไลน์
เครื่องบิน ประจำการ คำสั่งซื้อ class หมายเหตุ อ้างอิง
J W Y+ Y รวม
แอร์บัส เอ321-200 18 — 12 — 18 169 199 จะปรับปรุงห้องโดยสารโดยใช้ที่นั่งที่มีระบบความบันเทิงบนเที่ยวบินจากคอลลินส์แอโรสเปส [22][23][24][25]
แอร์บัส เอ321นีโอ 8 13 12 — — 156 168 สองลำใช้การจัดเรียงที่นั่งแบบแอร์บัสเคบินเฟลกซ์
อีก 13 ลำจะส่งมอบภายในปี 2026		 [25][26][27][28]
183 195
แอร์บัส เอ330-300 11 — 18 24 — 267 309 [29]
— 33 312 363 [30][31]
308 359 [32][33]
แอร์บัส เอ350-900 2 — 30 24 — 241 295 [34]
แอร์บัส เอ350-1000 1 9 42 24 — 316 382 สั่งซื้อพร้อมสามตัวเลือก
เริ่มส่งมอบในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2025		 [35][36][37]
โบอิง 777-300อีอาร์ 10 — 42 — — 328 370 สองลำรับต่อจากการูดาอินโดนีเซียและใช้การจัดเรียงที่นั่งเดิม [37][38][39][40]
26 367 393
ทั้งหมด 50 22

ฟิลิปปินส์แอร์ไลน์มีอายุฝูงบินเฉลี่ย 10.9 ปี

หมายเหตุ

[แก้]
  1. ↑ แม้ว่าสายการบินจะถือว่าปี 1941 จะเป็นปีก่อตั้ง แต่สายการบินที่ก่อนหน้านั้นอย่างบริษัทฟิลิปปินส์แอเรียลเท็กซีคอมปะนี (แพ็ทโค) ซึ่งเป็นบริษัทที่สายการบินได้ซื้อแฟรนไชส์มาดำเนินการนั้น ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม ค.ศ. 1930 เป็นเวลาก่อนหน้านั้นเกือบ 11 ปี[1][2][3]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ Piad, Tyrone Jasper C. (March 16, 2023). "82-year-old PAL to grow fleet with refurbished aircraft". Inquirer Business. Philippine Daily Inquirer. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ May 10, 2023. สืบค้นเมื่อ May 10, 2023.
  2. ↑ Martelino, Anna (March 18, 2023). "New discoveries, new routes and a new look as PAL celebrates its 82nd anniversary". philstar.com. The Philippine Star. สืบค้นเมื่อ May 10, 2023.
  3. 1 2 "PATCO (Philippine Aerial Transport Co.)". Airline History. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ January 5, 2023. สืบค้นเมื่อ March 16, 2021.
  4. ↑ "ACTIVE/CURRENT AOC HOLDERS" (PDF). Civil Aviation Authority of the Philippines. May 30, 2019. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ May 18, 2023. สืบค้นเมื่อ January 8, 2023.
  5. ↑ "Airfleet". Philippine Airlines. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ February 16, 2023. สืบค้นเมื่อ February 4, 2024.
  6. ↑ "Philippine Airlines on ch-aviation.com". ch-aviation.com. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ November 25, 2023. สืบค้นเมื่อ 21 November 2023.
  7. ↑ "Lucio Tan to serve as PAL interim president". ABS-CBN News. July 17, 2019. สืบค้นเมื่อ July 17, 2019.
  8. ↑ "A new era begins: Lucio Tan III assumes presidency of PAL Holdings". May 25, 2023. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ May 26, 2023. สืบค้นเมื่อ May 26, 2023.
  9. ↑ "Financial Reports: PAL Holdings, Inc". Philippine Stock Exchange. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ May 6, 2023. สืบค้นเมื่อ November 29, 2022.
  10. ↑ Donoso, Isaac (2013). "Sociolingüística histórica del español en Filipinas" [Historical sociolinguistics of Spanish in the Philippines]. ใน Donoso, Isaac (บ.ก.). Historia cultural de la lengua española en Filipinas: ayer y hoy [Cultural history of the Spanish language in the Philippines: then and now] (ภาษาสเปน). Madrid: Editorial Verbum. p. 341. ISBN 9788479628130 – โดยทาง Google Books.
  11. ↑ "About PAL เก็บถาวร 2020-11-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ." Philippine Airlines. Retrieved on May 19, 2009. "PNB Financial Center Pres. Diosdado Macapagal Avenue CCP Complex, Pasay "
  12. ↑ Donohue, Ken (Apr 2012). "Philippine Airlines: Asia's first, striving to shine". Airways (Sandpoint, Idaho). Sandpoint, Idaho: Airways International, Inc. 19 (2): 26–33. ISSN 1074-4320. OCLC 29700959.
  13. ↑ "Hong Kong, Bangkok eyed for next foreign route of PAL's Davao hub". BusinessMirror (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ October 11, 2018.
  14. ↑ "Philippine Airlines International Winter Timetable" (PDF). Philippine Airlines. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ December 7, 2013. สืบค้นเมื่อ November 2013.
  15. ↑ "PAL Aircraft - PAL Operating Fleet". www.philippineairlines.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-07-26. สืบค้นเมื่อ June 7, 2021.
  16. ↑ Gonzales, Iris (September 14, 2021). "PAL: From SEC rehab to New York court". The Philippine Star. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ April 16, 2025. สืบค้นเมื่อ April 17, 2025.
  17. ↑ Sionil, Fil C. (December 7, 2015). "PAL aims to be a five star airline in five years". Manila Bulletin. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ February 8, 2016. สืบค้นเมื่อ January 16, 2016.{{cite news}}: CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์)
  18. ↑ "PAL Codeshare Flights". philippineairlines.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-01-05. สืบค้นเมื่อ 2021-07-17.
  19. ↑ "Profile on Philippine Airlines". CAPA. Centre for Aviation. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ October 29, 2016. สืบค้นเมื่อ October 29, 2016.
  20. ↑ "PAL Fleet". Philippine Airlines. สืบค้นเมื่อ October 7, 2022.
  21. ↑ "Orders and deliveries". Airbus (ภาษาอังกฤษ). June 16, 2021. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 20 August 2023. สืบค้นเมื่อ 28 November 2021.
  22. ↑ "Airbus A321CEO (199-seater International)". Philippine Airlines. สืบค้นเมื่อ October 20, 2024.
  23. ↑ "PAL Unveils Domestic COMFORT CLASS". Philippine Airlines. สืบค้นเมื่อ October 7, 2022.
  24. ↑ "Airbus A321CEO (199-seater Domestic)". Philippine Airlines. สืบค้นเมื่อ October 20, 2024.
  25. 1 2 "Philippine Airlines Eyeing 2025 For Next Fleet Decision". Aviation Week. September 24, 2024. สืบค้นเมื่อ September 27, 2024.
  26. ↑ "Airbus A321NEO Long-range". Philippine Airlines. สืบค้นเมื่อ October 20, 2024.
  27. ↑ Balinbin, Arjay L. (August 24, 2021). "PAL returns 2 planes, postpones new deliveries". BusinessWorld. สืบค้นเมื่อ August 24, 2021.
  28. ↑ "Airbus A321NEO (195-seater)". Philippine Airlines. สืบค้นเมื่อ October 20, 2024.
  29. ↑ "Airbus A330-300 (309-seater tri-class)". Philippine Airlines. สืบค้นเมื่อ October 20, 2024.
  30. ↑ "Airbus A330-300 (363-Seater Domestic)". Philippine Airlines. สืบค้นเมื่อ October 20, 2024.
  31. ↑ "Airbus A330-300 (363-seater International)". Philippine Airlines. สืบค้นเมื่อ October 20, 2024.
  32. ↑ Camus, Miguel R. (February 19, 2022). "PAL reduces business seats, ditches premium economy". Inquirer. สืบค้นเมื่อ February 19, 2022.
  33. ↑ "Airbus A330-300 (359-seater)". Philippine Airlines. สืบค้นเมื่อ October 20, 2024.
  34. ↑ "Airbus A350-900 (295-seater Tri-Class)". Philippine Airlines. สืบค้นเมื่อ October 20, 2024.
  35. ↑ "Philippine Airlines finalises order for nine A350-1000s". Airbus (Press release). June 20, 2023.
  36. ↑ "Philippine Airlines selects A350-1000 for future long haul fleet". www.philippineairlines.com. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-05-11. สืบค้นเมื่อ 2023-05-10.
  37. 1 2 Dumlao-Abadilla, Doris (June 22, 2025). "Flying soon: PAL's new flagship carrier". Inquirer.
  38. ↑ "B777-300ER (370-seater)". Philippine Airlines. สืบค้นเมื่อ October 20, 2024.
  39. ↑ Liu, Jim. "Philippine Airlines Schedules 393-seater Boeing 777 Vancouver Flights in NS24". AeroRoutes. สืบค้นเมื่อ April 2, 2024.
  40. ↑ "B777-300ER (393-seater)". Philippine Airlines. สืบค้นเมื่อ October 20, 2024.

แหลงข้อมูลอื่น

[แก้]

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ฟิลิปปินส์แอร์ไลน์

แม่แบบ:โครงการบิน

เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=ฟิลิปปินส์แอร์ไลน์&oldid=12935861"