พีแคน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
พีแคน
Carya illinoinensis.jpg
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร: Plantae
ไม่ถูกจัดอันดับ: Angiosperms
ไม่ถูกจัดอันดับ: Eudicots
ไม่ถูกจัดอันดับ: Rosids
อันดับ: Fagales
วงศ์: Juglandaceae
สกุล: Carya
สปีชีส์: C.  illinoinensis
ชื่อทวินาม
Carya illinoinensis
(Wangenh.) K.Koch
Carya illinoinensis range map 1.png
การกระจายพันธุ์ของ Carya illinoinensis
ชื่อพ้อง
  • Carya oliviformis (Michx.) Nutt.
  • Carya pecan (Marshall) Engl. & Graebn.
  • Hicorius pecan (Marshall) Britton
  • Juglans illinoinensis Wangenh.
  • Juglans oliviformis Michx.
  • Juglans pecan Marshall

พีแคน (อังกฤษ: pecan; ชื่อวิทยาศาสตร์: Carya illinoinensis) เป็นพืชในวงศ์ค่าหด (Juglandaceae) มีถิ่นกำเนิดในเม็กซิโกและทางตอนใต้ของสหรัฐฯ[1][2] คำว่า pecan ในภาษาอัลกอนควิน (Algonquin) แปลว่า "ผลไม้ที่ต้องใช้หินกะเทาะเปลือก"[3]

พีแคนเป็นไม้ยืนต้นผลัดใบ สูงประมาณ 20-40 เมตร ใบเรียงสลับแบบขนนก มีใบย่อย 9-17 ใบ ผลเป็นผลแบบดรุป (ผลที่มีเมล็ดแข็ง) ซึ่งสามารถรับประทานได้ทั้งแบบสดและนำไปแปรรูป

ประโยชน์[แก้ไขต้นฉบับ]

พีแคน
Pecans-4352.jpg
คุณค่าทางโภชนาการต่อ 100 กรัม (3.5 ออนซ์)
พลังงาน 2,889 kJ (690 kcal)
13.86
แป้ง 0.46
น้ำตาล 3.97
ใยอาหาร 9.6
71.97
อิ่มตัว 6.18
ไม่อิ่มตัวเชิงเดี่ยว 40.801
ไม่อิ่มตัวเชิงซ้อน 21.614
9.17
วิตามิน
วิตามินเอ
(0%)
29 μg
17 μg
วิตามินเอ 56 IU
ไทอามีน (บี1)
(57%)
0.66 mg
ไรโบเฟลวิน (บี2)
(11%)
.13 mg
ไนอาซิน (บี3)
(8%)
1.167 mg
(17%)
0.863 mg
วิตามินบี6
(16%)
0.21 mg
โฟเลต (บี9)
(6%)
22 μg
วิตามินซี
(1%)
1.1 mg
วิตามินอี
(9%)
1.4 mg
วิตามินเค
(3%)
3.5 μg
แร่ธาตุ
แคลเซียม
(7%)
70 mg
เหล็ก
(19%)
2.53 mg
แมกนีเซียม
(34%)
121 mg
แมงกานีส
(214%)
4.5 mg
ฟอสฟอรัส
(40%)
277 mg
โพแทสเซียม
(9%)
410 mg
โซเดียม
(0%)
0 mg
สังกะสี
(48%)
4.53 mg
องค์ประกอบอื่น
น้ำ 3.52
ประมาณร้อยละคร่าว ๆ โดยใช้การแนะนำของสหรัฐอเมริกาสำหรับผู้ใหญ่
แหล่งที่มา: USDA Nutrient Database

ในพีแคนมีไขมันมากกว่า 70 เปอร์เซ็นต์[4] อุดมไปด้วยแมงกานีส และเป็นแหล่งของโปรตีนและไขมันไม่อิ่มตัว พีแคนเป็นส่วนผสมในขนมหลายชนิด เช่น พาย คุกกี้ หรือบราวนี่ ในทางการแพทย์ พีแคนสามารถลดโอกาสการเป็นนิ่วในถุงน้ำดีในผู้หญิง[5] และช่วยลดระดับคอเลสเตอรอลได้[6]

อ้างอิง[แก้ไขต้นฉบับ]

  1. "Carya illinoinensis (Wangenh.) K. Koch". Germplasm Resources Information Network. United States Department of Agriculture. 2007-10-29. สืบค้นเมื่อ 2009-10-15. 
  2. Flora of North America: Carya illinoinensis
  3. "History of Pecans - National Pecan Shellers Association". Ilovepecans.org. สืบค้นเมื่อ 2010-06-03. 
  4. pecan : Encyclopedia : Food Network - Food Terms Encyclopedia
  5. "Frequent nut consumption and decreased risk of cholecystectomy in women - Tsai et al. 80 (1): 76 - American Journal of Clinical Nutrition". Ajcn.org. สืบค้นเมื่อ 2010-06-03. 
  6. "LLUAHSC - Spring 2002 Newscope". Llu.edu. 2009-06-01. สืบค้นเมื่อ 2010-06-03. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้ไขต้นฉบับ]