บัตเตอร์นัตสควอช

บัตเตอร์นัตสควอช
บัตเตอร์นัตสควอชสุก
ชนิด	Cucurbita moschata
ต้นกำเนิดลูกผสม	'กูสเนก สควอช' × 'ฮับบาร์ด สควอช'
ผู้ปรับปรุงพันธุ์	ชาร์ล เลกเก็ตต์
ต้นกำเนิด	ปี 1940 เมืองสโตว รัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกา

บัตเตอร์นัตสควอชผ่าตามยาว แสดงให้เห็นเมล็ด

ฟักทองบัตเตอร์นัต (ชื่อออสเตรเลีย)

บัตเตอร์นัตสควอช (Cucurbita moschata) หรือที่ชาวออสเตรเลียและนิวซีแลนด์รู้จักกันในชื่อ ฟักทองบัตเตอร์นัต หรือ แกรมมา เป็นฟักทองเทศที่เติบโตเป็นเถา รสชาติหวาน มัน คล้าย ๆ กับฟักทอง มีสีเหลืองอ่อนและส้ม โดยที่แกนเมล็ดอยู่ด้านล่างของผล เมื่อผ่าออกมาแล้ว จะค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีส้มเข้มขึ้นและจะมีรสหวานขึ้น เป็นแหล่งของไฟเบอร์, วิตามินซี, แมกนีเซียม และโพแทสเซียม ทั้งยังอุดมไปด้วยวิตามินเอ

ถึงแม้ว่าโดยแท้จริงแล้วบัตเตอร์สควอชจะเป็นผลไม้ แต่ก็มักนำมาใช้แทนผักโดยกระบวนการต่าง ๆ อยู่บ่อยครั้ง เช่น อบ, โซเต (ผัด), ปิ้ง, ปูว์เร ส่วนจำพวกที่นำมาทำเป็นซุปหรือบด มักทำในหม้ออบ (casserole), ขนมปัง, มัฟฟิน และพาย

ประวัติ

ที่เป็นที่นิยมอย่างแพร่หลายในยุคนั้น รู้จักกันในชื่อ บัตเตอร์นัตวัลธัม ที่มาจากวัลธัม แมสซาชูเซตส์ ถูกผสมขึ้นโดยโรเบิร์ต อี. ยัง ส่วนโดโรธี เลกเกตต์ ได้นำบัตเตอร์นัตวัลธัม มาพัฒนาต่อกับสามีคนล่าสุด ชาร์ล เลกเกตต์ในช่วงปี 1940 ณ เมืองสโตว รัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกา และต่อมาได้นำไปเสนอที่ Waltham Field Station เธอยังได้บอกที่มาของชื่อไว้ด้วยว่า "ละมุนดั่งเนย หวานเหมือนถั่ว"

การนำมาปรุงอาหาร

หนึ่งในวิธีปรุงที่ใช้กันมากที่สุดคือการอบ ก่อนอบ ก็จะผ่าบัตเตอร์สควอชตามยาว (ในภาพ) ทาด้วยน้ำมันบาง ๆ หรือวางบนน้ำที่เทลงไปในกระทะเล็กน้อย นำด้านที่ผ่าคว่ำลงไปบนถาด และอบเป็นเวลา 45 นาทีหรือจนกว่าจะนุ่ม เมื่ออบแล้ว สามารถนำมาปรุงอาหารในแบบอื่น ๆ ได้อีกหลายวิธี

บัตเตอร์นัตสควอช (สด)

คุณค่าทางโภชนาการต่อ 100 g (3.5 oz)
พลังงาน	188 kJ (45 kcal)
คาร์โบไฮเดรต	11.69 g
ใยอาหาร	2 g
ไขมัน	0.1 g
โปรตีน	1 g
วิตามินและแร่ธาตุ วิตามิน ปริมาณ %DV† วิตามินเอ เทียบเท่า เบต้าแคโรทีน 59% 532 μg 39% 4226 μg ไทอะมีน (บี1) 8% 0.1 mg ไรโบฟลาวิน (บี2) 2% 0.02 mg ไนอะซิน (บี3) 8% 1.2 mg กรดแพนโทเทนิก (บี5) 8% 0.4 mg วิตามินบี6 9% 0.154 mg โฟเลต (บี9) 7% 27 μg วิตามินซี 23% 21 mg วิตามินอี 10% 1.44 mg แร่ธาตุ ปริมาณ %DV† แคลเซียม 4% 48 mg เหล็ก 4% 0.7 mg แมกนีเซียม 8% 34 mg แมงกานีส 9% 0.202 mg ฟอสฟอรัส 3% 33 mg โพแทสเซียม 12% 352 mg สังกะสี 1% 0.15 mg
Link to USDA Database entry
†เปอร์เซ็นต์ประมาณการโดยใช้คำแนะนำของสหรัฐอเมริกาสำหรับผู้ใหญ่ สำหรับโพแทสเซียมใช้การประมาณการตามคำแนะนำของผู้เชี่ยวชาญจาก National Academies

หากนำมาทำเป็นผลไม้ ก็จะนำมาปอกเปลือก หักกิ่ง และคว้านเมล็ดออก ซึ่งไม่ค่อยนำมารับประทานในรูปแบบนี้เท่าใดนัก อย่างไรก็ดี เมล็ดนั้นยังใช้ได้อีก ไม่ว่าจะดิบหรืออบแล้ว และเปลือกก็ยังใช้ได้เมื่ออบแล้ว

ออสเตรเลีย

ในออสเตรเลีย บัตเตอร์สควอชนั้นถือว่าเป็นฟักทอง และสามารถใช้แทนกับฟักทองชนิดอื่น ๆ ได้

แอฟริกาใต้

ในแอฟริกาใต้ บัตเตอร์สควอชมักนำมาทำเป็นซุปหรือนำไปย่างทั้งผล บัตเตอร์สควอชย่างมักจะปรุงด้วยเครื่องเทศ เช่น จันทร์เทศและซินนามอน หรือยัดไส้ (เช่น ปวยเล้งและเฟตา) ก่อนจะห่อฟอยล์แล้วย่าง

บัตเตอร์สควอชย่างมักจะถูกเสิร์ฟเป็นเครื่องเคียงกับเบรส (braais, บาร์บีคิว) และเสิร์ฟเป็นซุปเป็นจานหลัก

นิวซีแลนด์

บัตเตอร์ัทสควอชถูกนำเข้ามาในนิวซีแลนด์ในปี 1950 โดย พี่น้องอาเธอร์และเดวิด แฮร์ริสันที่เป็นคนเพาะปลูกต้นไม้และชาวสวนในตลาดของ โอตากิ นิวซีแลนด์

ดูเพิ่ม

• บิสค์