ข้ามไปเนื้อหา

ทะเลไอริช

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ทะเลไอริช
ภาพดาวเทียม
ทะเลไอริชตั้งอยู่ในเกาะไอร์แลนด์
ทะเลไอริช
ทะเลไอริช
ขอบเขตและเมืองท่า: เมืองท่าสินค้าและผู้โดยสาร / เมืองท่าสินค้า
ที่ตั้งบริเตนและไอร์แลนด์
พิกัด53°28′10″N 5°08′29″W / 53.469448°N 5.141419°W / 53.469448; -5.141419
ชนิดทะเล
เปิดสู่มหาสมุทร/ทะเลทะเลเคลติก
ประเทศในลุ่มน้ำสหราชอาณาจักร; สาธารณรัฐไอร์แลนด์; ไอล์ออฟแมน
ช่วงกว้างที่สุด200 กิโลเมตร
พื้นที่พื้นน้ำ46,007 ตารางกิโลเมตร
ความลึกโดยเฉลี่ย80-275 เมตร
ปริมาณน้ำ2,800 ลูกบาศก์กิโลเมตร
เกาะแองเกิลซีย์และโฮลีไอแลนด์ ไอล์ออฟแมนและคาล์ฟออฟแมน เกาะบาร์ดซีย์ วอลนีย์ แลมเบย์ ไอร์แลนส์อาย

ทะเลไอริช (อังกฤษ: Irish Sea)[a] บางครั้งเรียก ทะเลแมน หรือ ทะเลแมงซ์ (อังกฤษ: Mann Sea หรือ Manx Sea; เวลส์: Môr Manaw, ไอริช: Muir Meann[4] แมน: Mooir Vannin, แกลิกสกอต: Muir Mhanainn)[5][6][7] เป็นทะเลที่แยกเกาะไอร์แลนด์จากบริเตนใหญ่ ทางใต้ติดต่อกับทะเลเคลติกผ่านช่องแคบเซนต์จอร์จและไปยังภาคพื้นสมุทรชายฝั่งตะวันตกของสกอตแลนด์[8] ส่วนทางตอนเหนือเชื่อมผ่านช่องแคบเหนือ แองเกิลซีย์เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดภายในทะเลไอริช ตามด้วยเกาะแมน ทะเลไอริชมีพื้นที่ 46,007 ตารางกิโลเมตร

ชายฝั่งทางเหนือติดกับสกอตแลนด์ ทางตะวันออกติดกับประเทศอังกฤษ ทางตะวันตกเฉียงใต้ติดกับเวลส์ และทางตะวันตกติดกับไอร์แลนด์เหนือและประเทศไอร์แลนด์ ทะเลไอริชมีความสำคัญในบริเวณที่ครอบคลุมทางด้านเศรษฐกิจทางการค้าขาย การขนส่งทางเรือ การคมนาคม การประมง และการสร้างพลังงานในรูปของกังหันลมและโรงงานนิวเคลียร์ การขนส่งผู้โดยสารระหว่างสองเกาะตกราว 12 ล้านคนต่อปี และสินค้าอีก 17 ล้านตันต่อปี[ต้องการอ้างอิง]

ประวัติ

[แก้]

ทะเลไอริชก่อตัวขึ้นในยุคนีโอจีน[9] ในสมัยจักรวรรดิโรมัน ทะเลไอริชถูกเรียกว่า มาเร ฮิแบร์นิกุส (ละติน: Mare Hibernicus) มีการข้ามทะเลเพื่อรุกรานไอร์แลนด์จากบริเตนใหญ่หลายครั้ง อาทิ การรุกรานไอร์แลนด์ของชาวแองโกล-นอร์มันเกิดขึ้นเป็นระยะในช่วงปลายศตวรรษที่ 12 จากเวลส์ และราชวงศ์ทิวดอร์ข้ามทะเลไอริชเพื่อรุกรานไอร์แลนด์ในปี ค.ศ. 1529[10][11][12]

หมายเหตุ

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. "Muir Éireann". téarma.ie – Dictionary of Irish Terms. Foras na Gaeilge and Dublin City University. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 พฤษภาคม 2017. สืบค้นเมื่อ 18 พฤศจิกายน 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. "Ellan Vannin" (ภาษาแมน). Centre for Manx Studies ("Laare-Studeyrys Manninagh"). ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 4 มีนาคม 2011. สืบค้นเมื่อ 8 กรกฎาคม 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. Cambridge Medieval Celtic Studies, Issues 33–35 University of Cambridge. Department of Anglo-Saxon, Norse and Celtic 1997
  4. Electronic Dictionary of the Irish Language
  5. Bannerman, David Armitage (1963). The Birds of the British Isles: Volume 12. Edinburgh: Oliver and Boyd. น. 84. OCLC 725928669.
  6. "The Caledonian". The Caledonian. 4. New York: Caledonian Publishing Co.: 25 1903.
  7. "Irish Sea Facts". Irish Sea Conservation. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 11 พฤษภาคม 2011. สืบค้นเมื่อ 3 กรกฎาคม 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. "Limits of Oceans and Seas, 3rd edition + corrections" (PDF). International Hydrographic Organization. 1971. น. 42 [corrections to page 12]. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ 8 ตุลาคม 2011. สืบค้นเมื่อ 28 ธันวาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  9. "DISCOVERING FOSSILS | How Great Britain formed". www.discoveringfossils.co.uk. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 1 ตุลาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 12 สิงหาคม 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  10. "Normans Invade Ireland | History | Research Starters | EBSCO Research". EBSCO (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2026-07-18.
  11. Maxwell, Nick (2013-03-05). "Contesting the sovereignty of early modern Ireland". History Ireland (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2026-07-18.
  12. "Nine Years War | National Army Museum". www.nam.ac.uk (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2026-07-18.

ข้อมูลทั่วไป

[แก้]

อ่านเพิ่ม

[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]