ซาแล็ง-เล-แบ็ง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ซาแล็ง-เล-แบ็ง

เมืองซาแล็ง-เล-แบ็ง
Commune de Salins-les-Bains
Blason Salins-les-Bains.svg
Salins-les-bains-statue.jpg
ศาลากลาง (Hôtel de Ville)
ประเทศฝรั่งเศส
แคว้นบูร์กอญ-ฟร็องช์-กงเต
จังหวัดฌูว์รา
เขตลง-เลอ-โซนีเย (Lons-le-Saunier)
อำเภอซาแล็ง-เล-แบ็ง
สหเทศบาลซาแล็ง-เล-แบ็ง
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี (2008-2014) Claude Jourdant
พื้นที่124.68 ตร.กม. (9.53 ตร.ไมล์)
ประชากร (2010)22,926
 • ความหนาแน่น120 คน/ตร.กม. (310 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลาCET (UTC+1)
 • ฤดูร้อน
(เวลาออมแสง)
CEST (UTC+2)
รหัสINSEE/ไปรษณีย์39500 /39110
สูงจากระดับน้ำทะเล284–737 เมตร (930–2,420 ฟุต)
(avg. 350 เมตร or 1,100 ฟุต)
1 ข้อมูลอาณาเขตที่ตามขึ้นทะเบียนไว้โดยไม่รวมทะเลสาบ, หนองน้ำ, ธารน้ำแข็งที่ขนาดใหญ่กว่า 1 ตารางกิโลเมตรตลอดจนปากแม่น้ำ 2 Population without double counting: residents of multiple communes (e.g., students and military personnel) only counted once.
จากโรงผลิตเกลือใหญ่แห่งซาแล็ง-เล-แบ็งถึงโรงผลิตเกลือหลวงแห่งอาร์เกเซอน็อง การผลิตเกลือแบบถาดเปิด *
Welterbe.svg  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
Saline royale d'Arc-et-Senans 2.JPG
ประเทศธงของประเทศฝรั่งเศส ฝรั่งเศส
ประเภทมรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา(i) (ii) (iv)
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน1982 (คณะกรรมการสมัยที่ 6)
* ชื่อตามที่ได้จดทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก

ซาแล็ง-เล-แบ็ง (ฝรั่งเศส: Salins-les-Bains) เป็นเมืองขนาดเล็กเมืองหนึ่งในจังหวัดฌูว์รา แคว้นฟร็องช์-กงเต ทางภาคตะวันออกของประเทศฝรั่งเศส

ซาแล็ง ได้ชื่อมาจากแหล่งน้ำเกลือธรรมชาติที่ใช้สำหรับการอุปโภคและบริโภค รวมทั้งเป็นแหล่งผลิตสำคัญของเกลือและยิปซัม ซึ่งมีการผลิตเกลืออย่างต่อเนื่องมากว่า 1,200 ปี เริ่มลดลงในสมัยศตวรรษที่ 18 จนกระทั่งเลิกทำในปี ค.ศ. 1962[1] เนื่องจากการขาดแคลนไม้ฟืน และยังสามารถผลิตได้โดยวิธีที่ทันสมัยกว่าในโรงงานยุคใหม่ที่เมืองอาร์เกเซอน็อง โดยใช้ท่อทำจากไม้เพื่อขนส่งน้ำเกลือระหว่างเมืองทั้งสองที่มีความยาวถึง 21 กิโลเมตร

ต่อมาในปี ค.ศ. 2009 การผลิตเกลือแบบโบราณของซาแล็ง-เล-แบ็งได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกจากองค์การยูเนสโก ร่วมกับโรงผลิตเกลือหลวงแห่งอาร์เกเซอน็องที่ตั้งอยู่ใกล้เคียงกัน

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. UNESCO: From the Great Saltworks of Salins-les-Bains to the Royal Saltworks of Arc-et-Senans, the Production of Open-pan Salt [1]