แอร์โครยอ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
Jump to navigation Jump to search
แอร์โครยอ
고려항공
เครื่องบินตูโปเลฟ ตู-204 (พี-632) ที่ท่าอากาศยานนานาชาติเปียงยางซูนัน
IATA
JS
ICAO
KOR
รหัสเรียก
AIR KORYO
ก่อตั้ง ค.ศ. 1950 (68 ปี) (ในชื่อ โซเกา)
ค.ศ. 1954 (64 ปี) (ในชื่อ โชซ็อนมินฮังโคเรียนแอร์เวยส์)
ท่าอากาศยานหลัก ท่าอากาศยานนานาชาติเปียงยางซูนัน
จุดหมายปลายทาง 23 แห่ง (เฉพาะฤดูกาล 4 แห่ง, ชาร์เตอร์ 1 แห่ง)
สำนักงานใหญ่ เกาหลีเหนือ เปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ
บุคคลสำคัญ
  • คัง กี-ซ็อป (ผู้อำนวยการกรมการบินพลเรือนเกาหลีเหนือ)
  • อัน พย็อง-ชิล (ผู้อำนวยการสำนักงานขนส่งทางอากาศ)[1]
เว็บไซต์ www.airkoryo.com.kp
แอร์โครยอ
Chosŏn'gŭl 고려항공
Hancha 高麗航空
MR Koryŏ Hanggong
RR Goryeo Hanggong

แอร์โครยอ (เกาหลี: 고려항공, โครยอฮังกง; ชื่อเดิมคือ โชซ็อนมินฮัง (조선민항)) เป็นสายการบินประจำชาติของประเทศเกาหลีเหนือ ดำเนินการโดยรัฐบาล มีศูนย์บัญชาการในเขตซูนัน กรุงเปียงยาง[2] และมีฐานการบินหลักอยู่ที่ ท่าอากาศยานนานาชาติเปียงยางซูนัน (IATA: FNJ)[3] โดยให้บริการเที่ยวบินประจำและเที่ยวบินพิเศษไปยังจุดหมายปลายทางในทวีปเอเชียและยุโรป

แอร์โครยอ มีสำนักงานสายการบินในกรุงปักกิ่ง กับนครเสิ่นหยาง ประเทศจีน, นครวลาดีวอสตอค ประเทศรัสเซีย, กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย และกรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี และมีสำนักงานขายในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น, กัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย, ประเทศสิงคโปร์, กรุงไทเป ประเทศไต้หวัน, เขตบริหารพิเศษฮ่องกง, ประเทศคูเวต, ประเทศอิตาลี, ประเทศออสเตรีย และประเทศเยอรมนี[4]

ประวัติ[แก้]

การก่อตั้ง[แก้]

แอร์โครยอ ก่อตั้งครั้งแรกภายใต้ชื่อ โซเกา (การบินโซเวียต-เกาหลีเหนือ) ในปี ค.ศ. 1950 เพื่อเชื่อมต่อระหว่างกรุงเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ กับกรุงมอสโก ประเทศรัสเซีย[5] แต่การบริการได้หยุดชะงักลงช่วงหนึ่งระหว่างสงครามเกาหลี จนต่อมาในปี ค.ศ. 1953 สายการบินได้กลับมาเปิดใหม่อีกครั้งในชื่อ ยูแคมปส์[5] (เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น กรมการบินพลเรือนเกาหลี (CAAK) ในคริสต์ทศวรรษ 1970) เริ่มเปิดให้บริการเที่ยวบินวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1955 และถูกแทนที่ภายใต้การควบคุมของกรมการบินพลเรือนเกาหลี (CAAK)[3] ได้ให้บริการเครื่องบิน ลิซูโนฟ ลิ-2, อานโตนอฟ อาน-2 และอิลยูชิน อิล-12 ส่วนเครื่องบินเทอร์โบ อิลยูชิน อิล-14 และอิลยูชิน อิล-18 ก็ได้ถูกนำเข้ามาเพิ่มในคริสต์ทศวรรษ 1960

การให้บริการเครื่องบินไอพ่น[แก้]

การให้บริการเครื่องบินไอพ่น เริ่มในปี ค.ศ. 1975 เมื่อเครื่องบินตูโปเลฟ ตู-154 ลำแรกได้ให้บริการเที่ยวบินจากกรุงเปียงยาง ไปยังปราก, เบอร์ลินตะวันออก (ในขณะนั้น) และมอสโก อย่างไรก็ตาม เนื่องจากเครื่องบินตู-154 มีจำนวนไม่เพียงพอ เครื่องบินจึงจำเป็นต้องจอดรับผู้โดยสารระหว่างทางที่อีร์คุตสค์และโนโวซีบีสค์เพิ่มด้วย ต่อมาเครื่องบิน ตู-154, ตู-134 และ อาน-24 ก็เริ่มให้บริการเที่ยวบินในประเทศ

เครื่องบิน ตู-154 มีจำนวนมากขึ้นในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 และเครื่องบิน อิลยูชิน อิล-62 ก็ได้ให้บริการครั้งแรกในปี ค.ศ. 1982 (เป็นเครื่องบินของบุคคลสำคัญ)[6] ในฐานะเที่ยวบินระหว่างประเทศ เปียงยาง-มอสโก โดยไม่หยุดรับผู้โดยสารระหว่างทาง ในช่วงนี้ โซเฟียและเบลเกรด ก็ได้เป็นจุดหมายปลายทางเพิ่มด้วย อย่างไรก็ตาม เนื่องจากการควบคุมการบินในยุโรป ได้มีข้อกำหนดเกี่ยวกับมลพิษทางเสียง แอร์โครยอจึงถูกสั่งห้ามไม่ให้ลงจอดที่ท่าอากาศยานใด ๆ ในทวีปยุโรปอีกเลย

สกายแทร็กซ์ ได้ประเมินสายการบินแอร์โครยอให้เป็นสายการบินที่แย่ที่สุดในโลก (ในด้านการบริการและความปลอดภัย) และยังเป็นสายการบินเดียวในโลกที่ได้รับการประเมิน 1 ดาว เนื่องจากการบริการที่ไม่มีประสิทธิภาพ[7]

การจัดซื้อเครื่องบินใหม่และขยายเที่ยวบิน[แก้]

หลังจากสิ้นสุดสงครามเย็น และการล่มสลายของรัฐคอมมิวนิสต์ ซึ่งส่งผลให้มีเที่ยวบินระหว่างประเทศน้อยลง กรมการบินพลเรือนเกาหลี (CAAK) ได้เปลี่ยนชื่อเป็น แอร์โครยอ ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1992 ต่อมาในปี ค.ศ. 1993 แอร์โครยอได้สั่งซื้อเครื่องบิน อิลยูชิน อิล-76 จำนวน 3 ลำ เพื่อใช้ขนส่งสินค้าไปยังประเทศจีนและรัสเซีย และยังซื้อเครื่องบิน ตูโปเลฟ ตู-204-300 ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2007 และมีนาคม ค.ศ. 2010[8] เพื่อนำมาใช้ในเที่ยวบินระหว่างประเทศแทนเครื่องเก่า[9] หลังจากนั้น แอร์โครยอก็เริ่มปรับปรุงเครื่องบินให้ดีขึ้น และมีแผนเที่ยวบินไปยุโรป พร้อมกับเครื่องบินใหม่ ตู-204

เครื่องบินขนส่งสินค้า อิลยูชิน อิล-76 ที่ท่าอากาศยานนานาชาติเชเรเมเตียโว กรุงมอสโก ในปี ค.ศ. 1994

ในเดือนกันยายน 2009 แอร์โครยอได้สั่งซื้อตัวอย่างเครื่องบิน ตู-204-300 และตู-204-100 และยังเจรจาในการสั่งซื้อเครื่องบินซุคฮอย ซูเปอร์เจ็ต 100 เพื่อใช้แทนที่เครื่องบิน ตู-134 และอาน-24

ต่อมา แอร์โครยอได้รับเครื่องบิน ตูโปเลฟ ตู-204-100B จำนวน 210 ที่นั่ง และใช้เป็นเที่ยวบินไปยังเมืองต้าเหลียน ประเทศจีน และในปี ค.ศ. 2010 ได้ทำพิธีเปิดเที่ยวบินเปียงยาง-เซี่ยงไฮ้ผู่ตง (เครื่องบิน ตู-134) โดยให้บริการ 2 เที่ยวบินต่อสัปดาห์[10][11][12] ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2015 แอร์โครยอได้ทำการเปิดเที่ยวบินใหม่ไปยังปักกิ่ง, วลาดีวอสตอค และเสิ่นหยาง[13]

การให้บริการในเส้นทางใหม่[แก้]

ในปี ค.ศ. 2011 แอร์โครยอได้เปิดเที่ยวบินใหม่ไปยังกัวลาลัมเปอร์และคูเวตซิตี โดยเครื่องบิน ตูโปเลฟ ตู-204 เปิดให้บริการช่วงฤดูการท่องเที่ยว คือช่วงเดือนเมษายน ถึงตุลาคม[14]

ในปี ค.ศ. 2012 แอร์โครยอได้กลับมาเปิดเที่ยวบินกัวลาลัมเปอร์อีกครั้ง พร้อมกับการขยายเที่ยวบินไปยังเมืองฮาร์บิน ประเทศจีน[15][16] และในปีเดียวกัน บริษัทชูเช ซึ่งเป็นบริษัทนำเที่ยว ก็ได้เปิดเส้นทางท่องเที่ยวในเกาหลีเหนือโดยเครื่องบินส่วนตัว เครื่องบินที่ให้บริการได้แก่ อิล-76, มิล-17, อาน-24, ตู-134 และตู-154 ส่วนเที่ยวบินระหว่างประเทศ ใช้เครื่องบิน ตู-204 หรือไม่ก็ อิล-62

จุดหมายปลายทาง[แก้]

รายชื่อด้านล่างแสดงจุดหมายปลายทางของสายการบิน แอร์โครยอ ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2014[17] ตารางด้านล่างนี้ยังรวมถึงจุดหมายปลายทางเฉพาะฤดูกาลอีกด้วย[18][19][20][21][22][23][24]

ประเทศ นคร ท่าอากาศยาน หมายเหตุ อ้างอิง
บัลแกเรีย บัลแกเรีย โซเฟีย ท่าอากาศยานนานาชาติโซเฟีย ยกเลิกแล้ว
ประเทศจีน จีน ปักกิ่ง ท่าอากาศยานนานาชาติปักกิ่ง บินประจำ [18]
ประเทศจีน จีน ฉางชุน ท่าอากาศยานนานาชาติฉางชุนหลงเจี๋ย เช่าเหมาลำ
ประเทศจีน จีน ต้าเหลียน ท่าอากาศยานนานาชาติต้าเหลียนโจวฉุยซี เช่าเหมาลำ
ประเทศจีน จีน ฮาร์บิน ท่าอากาศยานนานาชาติฮาร์บินไถ่ผิง เช่าเหมาลำ [25]
ประเทศจีน จีน เซี่ยงไฮ้ ท่าอากาศยานนานาชาติเซี่ยงไฮ้ผู่ตง เช่าเหมาลำ [26][27][28]
ประเทศจีน จีน เสิ่นหยาง ท่าอากาศยานนานาชาติเสิ่นหยางเถาเสียน บินประจำ [18]
ประเทศจีน จีน เซินเจิ้น ท่าอากาศยานนานาชาติเซินเจิ้นเป่าอั๋น เช่าเหมาลำ [29]
ประเทศจีน จีน หยานจี๋ ท่าอากาศยานนานาชาติหยานจี๋เฉาหยางฉวน เช่าเหมาลำ
ประเทศจีน จีน เจิ้งโจว ท่าอากาศยานนานาชาติเจิ้งโจวซินเจิ้ง เช่าเหมาลำ
เช็กเกีย สาธารณรัฐเช็ก ปราก ท่าอากาศยานนานาชาติปราก ยกเลิกแล้ว [18]
เยอรมนี เยอรมนี เบอร์ลิน ท่าอากาศยานนานาชาติสโคนเฟลด์ ยกเลิกแล้ว [30]
ฮังการี ฮังการี บูดาเปสต์ ท่าอากาศยานนานาชาติบูดาเปสต์เฟริเฮกี ยกเลิกแล้ว [18]
ญี่ปุ่น ญี่ปุ่น นีงะตะ ท่าอากาศยานนีงะตะ ยกเลิกแล้ว [31]
คูเวต คูเวต คูเวตซิตี ท่าอากาศยานนานาชาติคูเวต เช่าเหมาลำ
มาเก๊า มาเก๊า มาเก๊า ท่าอากาศยานนานาชาติมาเก๊า ยกเลิกแล้ว [18]
มาเลเซีย มาเลเซีย กัวลาลัมเปอร์ ท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์ เช่าเหมาลำ [32]
เกาหลีเหนือ เกาหลีเหนือ ช็องจิน ท่าอากาศยานช็องจิน เช่าเหมาลำ [18]
เกาหลีเหนือ เกาหลีเหนือ แฮจู ท่าอากาศยานแฮจู เช่าเหมาลำ
เกาหลีเหนือ เกาหลีเหนือ ฮัมฮึง ท่าอากาศยานฮัมฮึง เช่าเหมาลำ [18]
เกาหลีเหนือ เกาหลีเหนือ ฮเยซาน ท่าอากาศยานฮเยซาน เช่าเหมาลำ [33]
เกาหลีเหนือ เกาหลีเหนือ แคซ็อง ท่าอากาศยานแคซ็อง เช่าเหมาลำ
เกาหลีเหนือ เกาหลีเหนือ คังกเย ท่าอากาศยานคังกเย เช่าเหมาลำ
เกาหลีเหนือ เกาหลีเหนือ คิลชู ท่าอากาศยานคิลชู เช่าเหมาลำ
เกาหลีเหนือ เกาหลีเหนือ นัมโพ ท่าอากาศยานนัมโพ เช่าเหมาลำ
เกาหลีเหนือ เกาหลีเหนือ เปียงยาง ท่าอากาศยานนานาชาติเปียงยางซูนัน ฐานการบินหลัก [18]
เกาหลีเหนือ เกาหลีเหนือ ซัมจิยอน ท่าอากาศยานซัมจิยอน เช่าเหมาลำ [18]
เกาหลีเหนือ เกาหลีเหนือ วันซาน ท่าอากาศยานวันซาน เช่าเหมาลำ
ฟิลิปปินส์ ฟิลิปปินส์ มะนิลา ท่าอากาศยานนานาชาตินินอยอควิโน เช่าเหมาลำ
โรมาเนีย โรมาเนีย บูคาเรสต์ ท่าอากาศยานนานาชาติอองรีคองดา ยกเลิกแล้ว
รัสเซีย รัสเซีย ชิตะ ท่าอากาศยานคาดาลา {Terminated}} [33]
รัสเซีย รัสเซีย อีร์คุตสค์ ท่าอากาศยานอีร์คุตสค์ ยกเลิกแล้ว [34]
รัสเซีย รัสเซีย คาบารอฟสค์ ท่าอากาศยานคาบารอฟสค์โนวี ยกเลิกแล้ว
รัสเซีย รัสเซีย มอสโก ท่าอากาศยานนานาชาติเชเรเมเตียโว เช่าเหมาลำ
รัสเซีย รัสเซีย โนโวซีบีสค์ ท่าอากาศยานโทลมาเคโว ยกเลิกแล้ว [34]
รัสเซีย รัสเซีย อูลานอูเด ท่าอากาศยานอูลานอูเด ยกเลิกแล้ว
รัสเซีย รัสเซีย วลาดีวอสตอค ท่าอากาศยานนานาชาติวลาดีวอสตอค บินประจำ [18]
เซอร์เบีย เซอร์เบีย เบลเกรด ท่าอากาศยานเบลเกรดนิโคบาเทสลา ยกเลิกแล้ว [18]
สิงคโปร์ สิงคโปร์ สิงคโปร์ ท่าอากาศยานสิงคโปร์ชางงี ยกเลิกแล้ว
เกาหลีใต้ เกาหลีใต้ ปูซาน ท่าอากาศยานนานาชาติคิมแฮ ยกเลิกแล้ว
เกาหลีใต้ เกาหลีใต้ โซล ท่าอากาศยานคิมโพ ยกเลิกแล้ว
เกาหลีใต้ เกาหลีใต้ โซล ท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อน ยกเลิกแล้ว
เกาหลีใต้ เกาหลีใต้ ยังยัง ท่าอากาศยานยังยัง ยกเลิกแล้ว
สวิตเซอร์แลนด์ สวิตเซอร์แลนด์ ซูริก ท่าอากาศยานซูริก ยกเลิกแล้ว
ไทย ไทย กรุงเทพมหานคร ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ เช่าเหมาลำ

ประวัติเที่ยวบินระหว่างเกาหลีเหนือ–เกาหลีใต้[แก้]

เที่ยวบินระหว่างประเทศ เกาหลีเหนือ-เกาหลีใต้ ให้บริการครั้งแรกในปี ค.ศ. 2003 โดยเครื่องบิน ตูโปเลฟ ตู-154 ลงจอดที่ท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อน แอร์โครยอเคยให้บริการเที่ยวบิน 40 เที่ยวไปยังโซล, ยังยัง และปูซาน ในประเทศเกาหลีใต้[35] ส่วนเที่ยวบินจากท่าอากาศยานฮัมฮึง ไปยังท่าอากาศยานนานาชาติยังยังนั้น เริ่มในปี ค.ศ. 2002[36] แต่ต่อมาท่าอากาศยานยังยังได้ปิดตัวลงในปี ค.ศ. 2008 และไม่มีเที่ยวบินพาณิชย์ระหว่างเกาหลีเหนือ-เกาหลีใต้อีกเลย

ฝูงบิน[แก้]

เครื่องบิน อิล-62M (พี-881) ที่ท่าอากาศยานนานาชาติปักกิ่ง ในปี ค.ศ. 2003

ณ เดือนมกราคม พ.ศ. 2558 ฝูงบินของแอร์โครยอทั้งหมดประกอบไปด้วยเครื่องบินดังต่อไปนี้[37]

ฝูงบินของแอร์โครยอ
เครื่องบิน ประจำการ สั่งซื้อ จำนวนที่นั่ง หมายเหตุ
ทั้งหมด
อานโตนอฟ อาน-24R/RV [38] 3 0 52 52
อานโตนอฟ อาน-148-100B 2 8 62 70
อิลยูชิน อิล-18D [39] 1 ? ? ?
อิลยูชิน อิล-62M 2 12 178 180 เครื่องบินส่วนตัวของรัฐบาลเกาหลีเหนือ
2 เฉพาะกิจ ลายด้านข้างเป็นลายรัฐบาลเกาหลีเหนือ[40]
ตูโปเลฟ ตู-134B-3 [41] 2 0 76 76
ตูโปเลฟ ตู-154B/B-2 2 16 136 152
ตูโปเลฟ ตู-204-100B 1 0 210 210
ตูโปเลฟ ตู-204-300 1 16 150 166
ฝูงบินของแอร์โครยอคาร์โก้
อิลยูชิน อิล-76TD [39] 3
ทั้งหมด 18 1

การปรับให้ทันสมัย[แก้]

ภายในห้องโดยสาร เครื่องบิน ตู-204
เครื่องบิน ตู-204 และรถโดยสารเทียบประตูทางออกที่ ท่าอากาศยานนานาชาติเปียงยางซูนัน

ในปัจจุบัน แอร์โครยออยู่ระหว่างการระดมหาเครื่องบินใหม่ โดยเครื่องบินใหม่อาจจะถูกสร้างโดยรัสเซีย เนื่องจากถูกปิดกั้นจากสหรัฐอเมริกาและสหภาพยุโรป แอร์โครยอได้เลือกเครื่องบิน อิลยูชิน อิล-96 และซุคฮอย ซูเปอร์เจ็ต 100 ส่วนเครื่องบินที่มีอยู่อย่าง ตูโปเลฟ ตู-204 ก็มีประสิทธิภาพในการบินไปยังมอสโกโดยไม่หยุดพัก นอกจากนี้ แอร์โครยอยังได้ติดตั้งจอโทรทัศน์ในเครื่องบินตูโปเลฟ ตู-204 อีกด้วย

นิตรสาร แอร์ไลเนอร์เวิลด์ รายงานว่า แอร์โครยอ พยายามที่จะบินไปยังยุโรปอีกครั้ง ซึ่งเป็นปัจจัยที่จะให้เกิดเที่ยวบินเปียงยาง-เบอร์ลินในอนาคต การบินไปยังยุโรปได้รับการยินยอมอีกครั้งในเดือนเมษายน ค.ศ. 2010 หลังจากถูกปิดกั้นมา 7 ปี ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2011 แอร์โครยอ ได้เปิดเที่ยวบินจากกรุงเปียงยางไปยังกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย สัปดาห์ละ 2 เที่ยว โดยเครื่องบิน ตู-204 และเที่ยวบินไปยังคูเวตซิตี ทุกสัปดาห์[14]

ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2012 ได้มีการเปิดจองที่นั่งออนไลน์เป็นครั้งแรก[7] และในช่วงไตรมาสแรกของปี ค.ศ. 2013 แอร์โครยอได้รับเครื่องบินใหม่อีกครั้ง เป็นเครื่องบิน อานโตนอฟ อาน-148[23]

ตูโปเลฟ ตู-204[แก้]

เครื่องบิน ตูโปเลฟ ตู-204 ลำแรก ถูกส่งมอบเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 2007 ซึ่งถูกส่งข้ามฟากจากอุลยานอฟสก์มายังเปียงยาง ประกอบไปด้วยที่นั่งชั้นธุรกิจ 16 ที่ และชั้นประหยัด 150 ที่ เครื่องบินลำนี้เป็นเครื่องบิน ตูโปเลฟ ตู-204-300 ลำแรกที่ถูกส่งออกนอกประเทศรัสเซีย

ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2008 เครื่องบิน ตู-204 ถูกกำหนดให้บริการเที่ยวบินระหว่างประเทศ ระหว่างเปียงยาง-สิงคโปร์ และเปียงยาง-กรุงเทพมหานคร

แอร์โครยอได้ให้บริการเครื่องบินไอพ่น ตู-204-100B ซึ่งเป็นรูปแบบที่ทันสมัยกว่าเครื่องบิน ตู-204-300 และในวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 2010 แอร์โครยอได้รับมอบเครื่องบิน ตู-204-100B ลำที่สอง[42] และเริ่มให้บริการในวันถัด ๆ มา[43]

วันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 2010 เครื่องบิน ตูโปเลฟ ตู-204 จำนวน 2 ลำ ได้บินไปยังสหภาพยุโรป และมีโอกาสสูงที่เที่ยวบินเปียงยาง-เบอร์ลิน จะกลับมาให้บริการในอนาคต[44]

อุบัติเหตุและอุบัติการณ์[แก้]

เครื่องบิน อิล-76, ตู-204, อิล-62, ตู-154 และตู-134 ที่ท่าอากาศยานนานาชาติเปียงยางซูนัน

การถูกสั่งห้ามไม่ให้เข้าไปในสหภาพยุโรป[แก้]

เนื่องจากปัจจัยด้านความปลอดภัยและมลพิษทางเสียง แอร์โครยอจึงถูกสั่งห้ามไม่ให้เข้าไปในสหภาพยุโรป ตั้งแต่เดือนมีนาคม ค.ศ. 2006 คณะกรรมาธิการแห่งสหภาพยุโรป ได้พบข้อบกพร่องของเครื่องบินในหลุมจอดของท่าอากาศยานในประเทศฝรั่งเศสและเยอรมนี ทำให้แอร์โครยอถูกกล่าวหาด้านการให้บริการเครื่องบินที่บกพร่องมาก และยังล้มเหลวในการเจรจากับกรมการบินพลเรือนฝรั่งเศส ทำให้ฝ่ายฝรั่งเศสมองว่าสายการบินนี้มีประสิทธิภาพตกต่ำมาก นอกจากนี้ องค์กรอีซียังกล่าวว่า เกาหลีเหนือควบคุมสายการบินประจำชาติได้ไม่เพียงพอ และการประชุมที่ชิคาโก ก็ได้สรุปว่า ด้วยเหตุนี้ หากวัดกันด้วยพื้นฐานของเกณฑ์ตัดสินทั่วไปแล้ว[47] คณะกรรมการจึงได้ประเมินผลว่า แอร์โครยอไม่มีมาตรฐานความปลอดภัยที่ดีพอ[48]

ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2010 แอร์โครยอ ได้รับอนุญาตให้กลับไปบินเหนือน่านฟ้ายุโรปได้อีกครั้ง โดยเครื่องบิน ตู-204 ซึ่งมีอุปกรณ์ที่เหมาะสม และเข้ากันกับมาตรฐานนานาชาติ อย่างไรก็ตาม เครื่องบินประเภทอื่น ยังคงถูกสั่งห้าม[44][49][50]

การประเมินสายการบิน[แก้]

แอร์โครยอ เป็นเพียงสายการบินเดียวที่ได้รับการประเมินเพียง 1 ดาว จาก 681 สายการบิน ได้รับการประเมินโดย สกายแทร็กซ์[51] ซึ่งแอร์โครยอได้รับการประเมิน 1 ดาวมาแล้ว 4 ปีติดต่อกัน[52]

สมุดภาพ[แก้]

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. "» Pyongyang Airport provides flight service worldwide". Korea-dpr.com. สืบค้นเมื่อ 9 October 2010. 
  2. "Contact." Air Koryo. Retrieved on 6 August 2009. "Democratic People's Republic of Korea P'yongyang – Head office Air Koryo Sunan District P'yongyang"
  3. 3.0 3.1 "Directory: World Airlines". Flight International. 27 March 2007. p. 59. 
  4. [1]
  5. 5.0 5.1 "World Airlines Survey". Flight Global: 512. 13 April 1961. สืบค้นเมื่อ 5 October 2014. 
  6. Kim Jong-Un's 'Air Force One' Revealed, 12 may 2014, The Chonsunilbo
  7. 7.0 7.1 "'World's worst airline' launches online booking". Telegraph. 31 May 2011. สืบค้นเมื่อ 2012-10-25. 
  8. Air Koryo Asian Info, Retrieved 25 January 2015
  9. "North Korea's quirky (and unsafe) Air Koryo survives and, increasingly, appears to thrive". International Herald Tribune. 29 March 2009. สืบค้นเมื่อ 9 October 2010. 
  10. "North Korean Economy Watch » Blog Archive » Air Koryo launches Shanghai-Pyongyang flights". Nkeconwatch.com. 28 July 2010. สืบค้นเมื่อ 9 October 2010. 
  11. "2010年*上海=平壤8月散客*出团计划 行行摄摄 旅游摄影 出行旅游论坛". www.dayout.com.cn. สืบค้นเมื่อ 9 October 2010. 
  12. "Photo ť P-814 (CN: 66368) Air Koryo Tupolev Tu-134 by LGY". Jetphotos.net. สืบค้นเมื่อ 9 October 2010. 
  13. (25 January 2015) Air Koryo - cheap flights to Pyongyang Air Koryo web site, Retrieved 25 January 2015
  14. 14.0 14.1 "Al - Malek International Group". Almalekint.com. สืบค้นเมื่อ 2012-10-25. 
  15. JL (2012-02-23). "Air Koryo to Start Pyongyang – Harbin Charter service from late-Apr 2012 | Airline Route – Worldwide Airline Route Updates". Airlineroute.net. สืบค้นเมื่อ 2013-08-15. 
  16. JL (2012-03-19). "Air Koryo S12 Operation Changes to Kuala Lumpur | Airline Route – Worldwide Airline Route Updates". Airlineroute.net. สืบค้นเมื่อ 2013-08-15. 
  17. Air Koryo website listing destinations in booking menu
  18. 18.00 18.01 18.02 18.03 18.04 18.05 18.06 18.07 18.08 18.09 18.10 18.11 "Air Koryo - The Official Webpage of the national airline of the DPRK". Korea-dpr.com. สืบค้นเมื่อ 9 October 2010. 
  19. "How to get to North Korea". Koreakonsult.com. สืบค้นเมื่อ 9 October 2010. 
  20. "Pyongyang-Khabarovsk flights running for 1st time in decade". Findarticles.com. 8 April 2002. สืบค้นเมื่อ 9 October 2010. 
  21. "Photo ť P-881 (CN: 3647853) Air Koryo Ilyushin IL-62M by Pavel Adzhigildaev". Jetphotos.net. 7 September 2009. สืบค้นเมื่อ 9 October 2010. 
  22. "Airport Departures & Arrivals". Flightstats.com. 30 October 2008. สืบค้นเมื่อ 9 October 2010. 
  23. 23.0 23.1 "Air Koryo - The Official Webpage of the national airline of the DPRK". Korea-dpr.com. สืบค้นเมื่อ 9 October 2010.  อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่สมเหตุสมผล มีนิยามชื่อ "ReferenceA" หลายครั้งด้วยเนื้อหาต่างกัน
  24. sutthisakw Sutthisak W (4 April 2009). "SjeiIf869718-02". Flickr. สืบค้นเมื่อ 9 October 2010. 
  25. http://english.peopledaily.com.cn/90883/7739756.html
  26. "2010年*上海=平壤8月散客*出团计划 行行摄摄 旅游摄影 出行旅游论坛". www.dayout.com.cn. สืบค้นเมื่อ 9 October 2010. 
  27. "Air Koryo launches Shanghai-Pyongyang flights". North Korean Economy Watch. 28 July 2010. สืบค้นเมื่อ 9 October 2010. 
  28. "Direct tourist charter flights from Shanghai to Pyongyang to be launched". - People's Daily. 23 July 2010. สืบค้นเมื่อ 9 October 2010. 
  29. "Customer reviews on Air Koryo". Airlinequality.com. สืบค้นเมื่อ 9 October 2010. 
  30. http://timetableimages.com/ttimages/complete/js91/js91-06.jpg
  31. http://www.asahi-net.or.jp/~ux4t-ikb/etc/akatu154.gif
  32. http://finance.yahoo.com/news/Air-Koryo-expands-in-Asia-apf-435199920.html?x=0
  33. 33.0 33.1 "Welcome to Air Koryo!". Air Koryo. สืบค้นเมื่อ 23 October 2012. 
  34. 34.0 34.1 "1991 time table". สืบค้นเมื่อ 9 October 2010. 
  35. "air koryo | 2003 | 2045 | Flight Archive". Flightglobal.com. สืบค้นเมื่อ 9 October 2010. 
  36. "N. Korean plane to test-fly direct air route with South". Asia Africa Intelligence Wire. 20 July 2002. 
  37. "Air Koryo". ch-aviation.ch. สืบค้นเมื่อ 2013-08-15. 
  38. Air Koryo Antonov fleet list
  39. 39.0 39.1 Air Koryo Ilyushin fleet list
  40. Air Koryo VIP IL-62M now operating in Govt. livery
  41. Air Kory Tupolev flet list
  42. "Самолёт Ту-204-100В передан авиакомпании "Air Koryo" – Аргументы и Факты". Ul.aif.ru. สืบค้นเมื่อ 9 October 2010. 
  43. http://bbs.feeyo.com/piclist/20100417/201004170512154509.html
  44. 44.0 44.1 "EU Bans All Airlines From Philippines, Sudan in New Blacklist". BusinessWeek. 30 March 2010. Archived from the original on 29 September 2010. สืบค้นเมื่อ 9 October 2010. 
  45. "Aviation Safety Database report". Aviation-safety.net. 1 July 1983. สืบค้นเมื่อ 9 October 2010. 
  46. UPI. "AROUND THE WORLD; 23 Killed in Guinea Crash Of a North Korean Plane". The New York Times. สืบค้นเมื่อ July 6, 1983. 
  47. Fly Well portal (Which contains links to the common air transport policy)(อังกฤษ), European Commission, 22 March 2006
  48. Commission Regulation (EC) No 474/2006 of 22 March 2006 (PDF-file)(อังกฤษ), European Commission, 22 March 2006
  49. "Commission updates the list of airlines banned from the European airspace". Europa Press Release Database. 30 March 2010. 
  50. "EU Upholds Flight Ban". Radio Free Asia. 13 January 2010. 
  51. "Airline Rating". Skytrax. สืบค้นเมื่อ 7 December 2013. 
  52. (22 January 2015) And the very worst airline in the world is... Traveller24, Retrieved 25 January 2015

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]