ความดันโลหิตในปอดสูง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ความดันโลหิตในปอดสูง
Plexiform lesion - Pulmonary hypertension.jpg
จุลภาพแสดงรอยรูปตาข่ายในปอดในภาวะความดันโลหิตในปอดสูง
บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก
ICD-10 I27.0, I27.2
ICD-9 416.0
DiseasesDB 10998
MedlinePlus 000112
eMedicine radio/583 med/1962
MeSH D006976

ความดันโลหิตในปอดสูง (อังกฤษ: Pulmonary hypertension) เป็นการเพิ่มขึ้นของความดันเลือดในหลอดเลือดแดงสู่ปอดและหลอดเลือดดำจากปอดหรือหลอดเลือดในปอดหลอดอื่นๆ ซึ่งนำมาสู่อาการหายใจลำบาก, เวียนศีรษะ, หมดสติชั่วคราว, ขาบวม หรืออาการอื่นๆ ความดันโลหิตในปอดสูงอาจเกิดขึ้นได้อย่างเฉียบพลัน อาการนี้ถูกบัญญัติขึ้นโดย แอรนส์ ฟอน รอมแบร์ก (Ernst von Romberg) ในปี ค.ศ. 1891[1] ปัจจุบันยังเป็นการยากที่จะอธิบายสาเหตุของโรคนี้อย่างชัดเจน โรคนี้ทำให้มีผู้เสียชีวิตปีละราว 125-150 คนในสหรัฐอเมริกา และมีอัตราผู้ป่วยที่ 4 ต่อประชากร 1000 คนในสหรัฐ และ 6 ต่อประชากร 1000 คนในยุโรป สตรีมีความเสี่ยงที่จะเป็นโรคนี้มากกว่าผู้ชาย[2]

สัญญาณและอาการ[แก้]

สัญญาณและอาการของการเกิดความดันโลหิตในปอดสูง ประกอบด้วยลักษณะต่อไปนี้:[3]

นอกจากนี้ การเสพสารประเภทโคเคน, เมทแอมฟีตะมีน (ยาบ้า), เอทานอล ซึ่งนำไปสู่ภาวะตับแข็ง หรือการสูบบุหรี่ ก็เป็นปัจจัยเสี่ยงที่ทำให้เกิดโรคได้[4]

อ้างอิง[แก้]

  1. von Romberg, Ernst (1891–1892). "Über Sklerose der Lungenarterie". Dtsch Arch Klin Med (ใน German) 48: 197–206. 
  2. Primary Pulmonary Hypertension: Practice Essentials, Background, Pathophysiology. 
  3. "What Are the Signs and Symptoms of Pulmonary Hypertension? - NHLBI, NIH". www.nhlbi.nih.gov. สืบค้นเมื่อ 2015-12-30. 
  4. Klepper, Michael J.; Cobert, Barton (2010-10-25). Drug Safety Data: How to Analyze, Summarize and Interpret to Determine Risk. Jones & Bartlett Learning. p. 86. ISBN 9780763769123. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]