ความดันโลหิตต่ำ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ความดันโลหิตต่ำ
(Hypotension)
บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก
ICD-10 I95
ICD-9 458
DiseasesDB 6539
MedlinePlus 007278
MeSH D007022

ความดันโลหิตต่ำ (อังกฤษ: hypotension) ในทางสรีรวิทยาและแพทยศาสตร์ คือ ภาวะที่มีความดันเลือดต่ำโดยเฉพาะอย่างยิ่งหลอดเลือดแดงของระบบไหลเวียนโลหิต ความดันเลือด คือ แรงที่เลือดผลักผนังหลอดเลือดแดงเมื่อหัวใจสูบฉีดเลือด มักถือว่าความดันโลหิตต่ำ หมายถึง มีความดันช่วงหัวใจบีบต่ำกว่า 90 มิลลิเมตรปรอท หรือความดันช่วงหัวใจคลายต่ำกว่า 60 มิลลิเมตรปรอท[1][2] อย่างไรก็ดี ในทางปฏิบัติ การพิจารณาว่าความดันเลือดต่ำหรือไม่นั้นดูจากอาการแสดงที่สังเกตได้เป็นหลัก[3]

อ้างอิง[แก้]

  1. "Diseases and Conditions Index – Hypotension". National Heart Lung and Blood Institute. September 2008. สืบค้นเมื่อ 2008-09-16. 
  2. "Low blood pressure (hypotension) — Definition". MayoClinic.com. Mayo Foundation for Medical Education and Research. 2009-05-23. สืบค้นเมื่อ 2010-10-19. 
  3. "Low blood pressure (hypotension) — Causes". MayoClinic.com. Mayo Foundation for Medical Education and Research. 2009-05-23. สืบค้นเมื่อ 2010-10-19.