ข้ามไปเนื้อหา

การแข่งขันระหว่างสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอลกับสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อาร์เซนอล พบ แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
ผู้เล่นของยูไนเต็ดและอาร์เซนอลในจังหวะลูกเตะมุมในการแข่งขันพรีเมียร์ลีกเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 2016
ทีม
พบกันครั้งแรก
พบกันครั้งล่าสุด
สนาม
สถิติ
การพบกันทั้งหมด246
ชนะสูงสุดแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด (100 ครั้ง)
ลงเล่นสูงสุดไรอัน กิกส์ (50 นัด)
ทำคะแนนสูงสุดเวย์น รูนีย์ (12 ประตู)
สถิติรวม
  • อาร์เซนอล: 91
  • เสมอ: 55
  • แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด: 100
ชัยชนะครั้งใหญ่
  • แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด 8–2 อาร์เซนอล
  • (28 สิงหาคม 2011)

แม้ว่าอาร์เซนอลจะพบกับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดหลายครั้งในลีกระดับเดียวกันในฟุตบอลอังกฤษตั้งแต่ ค.ศ. 1919 การเป็นคู่ปรับของสองสโมสรมีช่วงที่ดุเดือดในช่วงปลายทศวรรษ 1990 ถึงต้นทศวรรษ 2000 เมื่อทั้งสองทีมแข่งขันกันเพื่อแย่งชิงตำแหน่งแชมป์พรีเมียร์ลีกและเอฟเอคัพ นอกจากนี้ ยังมีความเป็นปรปักษ์กันระหว่างอาร์แซน แวงแกร์ ผู้จัดการทีมอาร์เซนอล (คุมทีม ค.ศ. 1996–2018) กับเซอร์ อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน ผู้จัดการทีมยูไนเต็ด (คุมทีม ค.ศ. 1986–2013) และปาทริก วีเยรากับรอย คีน กัปตันทีมของทั้งสองสโมสร[1][2][3] มีความวุ่นวายเกิดขึ้นในการแข่งขันระหว่างสองทีม โดยมีใบแดงเกิดขึ้นถึง 7 ใบในนัดการแข่งขันระหว่างเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1997 ถึงเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2005[4] การแข่งขันในลีกเมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 2003 หรือรู้จักกันในชื่อ "ศึกแห่งโอลด์แทรฟฟอร์ด" ถูกกล่าวขานในเชิงลบจากการที่ผู้เล่นอาร์เซนอลรู้สึกว่ากองหน้าของยูไนเต็ดอย่างรืด ฟัน นิสเติลโรย ใช้เล่ห์เหลี่ยมจนทำให้วีเยราถูกไล่ออกจากสนาม ฤดูกาลถัดมา แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดหยุดสถิติไร้พ่ายของอาร์เซนอลโดยเกิดเหตุการณ์วุ่นวายขึ้นในอุโมงค์

การเป็นคู่ปรับระหว่างเฟอร์กูสันและแวงแกร์สิ้นสุดลงในเอฟเอคัพ รอบชิงชนะเลิศ 2005 และใน ค.ศ. 2008 อดีตผู้เล่นอาร์เซนอล ลี ดีซอง กล่าวว่าการเป็นคู่ปรับของทั้งคู่นั้นไม่มีแล้ว[5] เฟอร์กูสันยังกล่าวถึงการพบกันของทั้งสองทีมในช่วงหลังว่าผ่อนคลายลงจากการพบกันที่ "ดุเดือด" ในช่วงก่อนหน้า[6] ปัจจัยอื่นที่ทำให้การเป็นคู่ปรับของทั้งคู่มีความสำคัญน้อยลงในช่วงทศวรรษ 2010 คือการพัฒนาขึ้นของสโมสรอื่น ซึ่งรวมถึงคู่ปรับร่วมเมืองของทั้งคู่ (เชลซี, ทอตนัมฮอตสเปอร์ และแมนเชสเตอร์ซิตี)[7]

อาร์เซนอลพบกับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในเกมการแข่งขันครั้งแรกเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1894 ณ เดือนเมษายน ค.ศ. 2022 ทั้งสองสโมสรพบกันทั้งหมด 237 ครั้ง ยูไนเต็ดเอาชนะได้ 98 ครั้ง อาร์เซนอลเอาชนะได้ 86 ครั้ง และเสมอกัน 53 ครั้ง เวย์น รูนีย์เป็นผู้ทำประตูสูงสุดในการพบกันของทั้งคู่ที่ 12 ประตู ในขณะที่ไรอัน กิกส์เป็นผู้ที่ลงเล่นมากที่สุดในการพบกันของทั้งคู่ที่ 50 นัด มีผู้เล่นหลายคนที่เคยลงเล่นให้กับทั้งสองสโมสร ได้แก่ ไบรอัน คิดด์, แอนดี โคล, เดวิด เพลตต์ , โรบิน ฟัน แปร์ซี, แดนนี เวลเบก และอดีตผู้จัดการทีมอย่างจอร์จ เกรแฮม[8]

อ้างอิง

[แก้]

ทั่วไป

  • Crick, Michael (2003). The Boss: The Many Sides of Alex Ferguson. London: Simon and Schuster. ISBN 0-7434-2991-5.
  • Gray, Andy (2005). Gray Matters. London: Pan Macmillan. ISBN 0-330-43199-4.
  • Ferguson, Alex (2011). Managing My Life: My Autobiography. London: Hodder & Stoughton. ISBN 1-444-70910-0.
  • Manson, David (2005). Quotations from the Public Comments of Arsene Wenger: Manager, Arsenal. London: Virgin Books. ISBN 0-7535-1056-1.
  • Neville, Gary (2011). Red: My Autobiography. London: Random House. ISBN 0-5930-6559-X.

เฉพาะทาง

  1. ↑ Leach, Jimmy; Rice, Simon (29 เมษายน 2009). "The bitter rivalry between Arsenal and Manchester United". The Independent. London. สืบค้นเมื่อ 9 สิงหาคม 2009.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. ↑ "Ferguson and Wenger 'are friends'". BBC Sport. 23 ตุลาคม 2004. สืบค้นเมื่อ 9 สิงหาคม 2009.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. ↑ Palmer, Myles (24 ตุลาคม 2004). "Fergie owes knighthood to Wenger the 'flat-track bully'". The Observer. London. สืบค้นเมื่อ 28 สิงหาคม 2017.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. ↑ "Quiz: Manchester United v Arsenal: 14 red cards in the Wenger era – how many can you recall?". Eurosport. 17 พฤศจิกายน 2016. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2017-08-31. สืบค้นเมื่อ 30 สิงหาคม 2017.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. ↑ A Davies, Gareth (15 กุมภาพันธ์ 2008). "Arsenal heroes relish rivalry with Man Utd". The Daily Telegraph. London. สืบค้นเมื่อ 15 สิงหาคม 2009.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. ↑ "Old foes, new rivalry". Manchester United. 29 เมษายน 2009. สืบค้นเมื่อ 29 มกราคม 2011.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. ↑ "9 reasons the Arsenal vs Manchester United rivalry has died a death in recent years". Daily Mirror. 30 พฤศจิกายน 2017. สืบค้นเมื่อ 26 ธันวาคม 2017.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. ↑ "12 players who featured for both Arsenal and Manchester United – and where they performed best". The Telegraph. สืบค้นเมื่อ 7 พฤศจิกายน 2017.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

หนังสืออ่านเพิ่มเติม

[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]