ยูเอสแอร์เวย์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
200px-US Airways Logo.svg.png
ยูเอสแอร์เวย์
US Airways
IATA
US
HP
ICAO
USA
AWE
รหัสเรียก
USAir
Cactus
ก่อตั้ง พ.ศ. 2482 (ในชื่อของ ออล-อเมริกัน อวิเอชั่น)
ท่าอากาศยานหลัก ท่าอากาศยานนานาชาติชาร์ล็อตต์/ดักลาส
ท่าอากาศยานนานาชาติฟิลาเดลเฟีย
ท่าอากาศยานนานาชาติฟีนิกซ์สกายฮาร์เบอร์
ท่าอากาศยานนานาชาติแมคคาร์แรน
ท่าอากาศยานรอง ท่าอากาศยานโรนัลด์ เรแกน วอชิงตันเนชั่นเนล
ท่าอากาศยานลากวาเดีย
ท่าอากาศยานนานาชาติโลแกน
รายการสะสมแต้ม Dividend Miles
ห้องรับรอง US Airways Club
พันธมิตรสายการบิน สตาร์อัลไลแอนซ์
ขนาดฝูงบิน 360 (สั่งซื้อ 183รายการ)
จุดหมายปลายทาง 241
บริษัทแม่ ยูเอสแอร์เวย์กรุ๊ป อินคอร์ปอเรชั่น
สำนักงานใหญ่ เทมปี รัฐแอริโซนา สหรัฐอเมริกา
บุคคลหลัก Doug Parker (ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร)
Derek Kerr (ประธานเจ้าหน้าที่การเงิน)
Scott Kirby (ประธาน)
เว็บไซต์: www.usairways.com

ยูเอสแอร์เวย์ เป็นสายการบินต้นทุนต่ำสัญชาติอเมริกัน และยังเป็นสายการบินที่มีขนาดใหญ่อันดับ 5 ของสหรัฐอเมริกา ให้บริการ 241 จุดหมายปลายทาง ไปยังแคริบเบียน, ยุโรป , อเมริกากลาง, อเมริกาเหนือ และฮาวาย

ยูเอสแอร์เวย์ มีท่าอากาศยานหลักอยู่ที่ชาร์ล็อตต์, ฟิลาเดลเฟีย, ฟีนิกซ์ และลาสเวกัส และยังมีท่าอากาศยานรองอยู่ที่พิตส์เบิร์ก รวมถึงเมืองสำคัญอย่างนิวยอร์ก-ลากวาเดีย, วอชิงตัน-เรแกน และบอสตัน

ยูเอสแอร์เวย์ยังให้บริการในชื่อยูเอสแอร์เวย์ชัตเทิล และยูเอสแอร์เวย์เอ็กซ์เพรส และเมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2548 ยูเอสแอร์เวย์กรุ๊ปได้ควบรวมกิจการกับ อเมริกาเวสต์โฮลดิง เจ้าของสายการบินอเมริกาเวสต์แอร์ไลน์ และประกาศตัวเป็นสายการบินต้านทุนต่ำที่ใหญ่ที่สุดในโลก

ฝูงบิน[แก้]

ฝูงบินของสายการบินยูเอสแอร์เวย์
เครื่องบิน จำนวน ชั้นบิน
(ชั้นหนึ่ง/ประหยัด)
เส้นทาง หมายเหตุ
แอร์บัส เอ 319 93
(สั่งซื้อ 13 รายการ)
124 (12/112)
แอร์บัส เอ 320 75
(สั่งซื้อ 69 รายการ)
150 (12/138)
แอร์บัส เอ 321 28
(สั่งซื้อ 15 รายการ)
169 (26/143)
แอร์บัส เอ 330-200 (สั่งซื้อ 10 รายการ) เริ่มให้บริการ พ.ศ. 2552
แอร์บัส เอ 330-300 9 293 (30/263)
แอร์บัส เอ 350 XWB (สั่งซื้อ 22 รายการ) เริ่มให้บริการ พ.ศ. 2556
โบอิง 737-300 55 126 (12/114)
134 (8/126)
จะปลดระหว่างช่วงปีพ.ศ. 2551 - 2555
โบอิง 737-400 40 144 (12/132) จะปลดระหว่างช่วงปีพ.ศ. 2551 - 2555
โบอิง 757-200 43 193 (8/185)
190 (14/176)
โบอิง 767-200ER 10 203 (24/179)
เอ็มเบรเออร์ 190 4
(สั่งซื้อ 53 รายการ)
(ระหว่างตัดสินใจ 50 รายการ)
99 (11/88)  

อุบัติเหตุ[แก้]

เหตุการณ์ต่อไปนี้ เป็นอุบัติเหตุที่เกิดกับยูเอสแอร์เวย์และยูเอสแอร์เท่านั้น ไม่ได้รวมถึงอุบัติเหตุของสายการบินดั้งเดิมของยูเอสแอร์เวย์ หรือสายการบินลูกใดๆ

  • 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2529 เครื่องบินแมคดอนเนลล์ ดักลาส ดีซี-9-31 เที่ยวบิน 499 ไถลออกนอกทางวิ่งที่มีหิมะปกคลุมอยู่ ที่อีรี่ เพนซิลเวเนีย มีผู้ได้รับบาดเจ็บเล็กน้อยเพียง 1 คน[1]
  • 20 กันยายน พ.ศ. 2532 เครื่องบินโบอิง 737-400 เที่ยวบิน 5050 หางเสือเครื่องบินขัดข้องขณะที่กำลังนำเครื่องขึ้นจากท่าอากาศยานลากวาเดีย นิวยอร์กซิตี จนนักบินต้องยกเลิกเที่ยวบิน แต่เนื่องจากระยะของทางวิ่งที่เหลือไม่เพียงพอที่จะหยุดเครื่องได้ จึงพุ่งลงไปในแม่น้ำอีส มีผู้โดยสาร 2 คนที่เสียชีวิต และอีก 3 คนที่บาดเจ็บสาหัส[2]
  • 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2534 เครื่องบินโบอิง 737-300 เที่ยวบิน 1493 เส้นทางจากท่าอากาศยานนานาชาติซีราคูส แฮนค็อก รัฐนิวยอร์ก ไปยังท่าอากาศยานนานาชาติลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย ชนกับเครื่องบินแฟร์ไชล์ด เมโทร 3 ของสกายเวสต์ เที่ยวบิน 5569 ขณะนำเครื่องลงจอดที่ลอสแอนเจลิส จนเกิดการระเบิดลุกไหม้ ผู้โดยสารและลูกเรือทั้ง 12 คนของสกายเวสต์ รวมทั้งผู้โดยสาร 20 คน นักบิน 1 คน และลูกเรือ 1 คน ของยูเอสแอร์เสียชีวิต มีผู้รอดชีวิตเพียง 77 คน[3]
  • 22 มีนาคน พ.ศ. 2535 เครื่องบินฟอกเกอร์ 28-4000 เที่ยวบิน 405 เนื่องจากเกิดความล่าช้า เครื่องจึงจอกอยู่ที่หลุดมจอดเป็นเวลานาน ทำให้มีน้ำแข็งเกาะอยู่ตามปีกและลำตัวเครื่อง ขณะนำเครื่องขึ้นจากท่าอากาศยานลากวาเดีย เครื่องจึงพุ่งลงอ่าวฟรัชชิง มีผู้เสียชีวิต 37 คน[6]
  • 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2537 เครื่องบินแมคดอนเนลล์ ดักลาส ดีซี-9-32 เที่ยวบิน 1016 บินไปยังท่าอากาศยานนานาชาติชาร์ล็อตต์/ดักลาส รัฐนอร์ทแคโรไลนา ซึ่งเกิดพายุฝนฟ้าคะนอง มีกระแสลมไหลลงพื้นดิน ([en:wind shear windshear]) ทำให้เครื่องลดระดับลงอย่างรวดเร็ว และชนกับรั้วสนามบิน เครื่องแตกออกเป็น 4 ส่วนใหญ่ๆ เป็นเหตุให้มีผู้เสียชีวิต 37 คน บาดเจ็บสาหัสอีก 16 คน และบาดเจ็บเล็กน้อยอีก 4 คน[4]
  • 8 กันยายน พ.ศ. 2537 เครื่องบินโบอิง 737-300 เที่ยวบิน 427 จากท่าอากาศยานนานาชาติโอแฮร์ ไปยังท่าอากาศยานนานาชาติพิตส์เบิร์ก เกิดเหตุหางเสือของเครื่องบินขัดข้อง ทำให้เครื่องพุ่งลงพื้นดิน ผู้โดยสารและลูกเรือทั้ง 132 คนเสียชีวิต[5]
  • 16 ตุลาคม พ.ศ. 2546 เครื่องบินแอร์บัส เอ 319-100 ขณะขับเครื่องอยู่บนทางวิ่งที่แทมป้า รัฐฟลอริดา ระบบห้ามล้อทำงานขัดข้อง มีเพียงลูกเรือ 1 คนที่บาดเจ็บสาหัส และมีผู้โดยสาร 2 คนที่บาดเจ็บเล็กน้อย[7]
  • 15 มกราคม พ.ศ. 2552 เครื่องบินแอร์บัส เอ 319-214 เที่ยวบินที่ 1549 ได้ร่อนลงสู่แม่น้ำฮัดสัน หลังจากการร่อนขึ้นจากพื้นดินได้เพียง 6 นาที ขณะที่ไต่สู่ระดับความสูงที่ 3,200 ฟุต (980 ม.) หลังจาก 2 นาทีหลังจากร่อนขึ้นจากพื้นดิน เครื่องบินได้ชนกับฝูงนก ก่อให้เกิดเครื่องยนต์ดับทั้ง 2 เครื่อง ลูกเรือและผู้โดยสารรอดทุกคน [6]

อ้างอิง[แก้]

  1. [1]
  2. [2]
  3. [3]
  4. [4]
  5. [5]
  6. Passenger jet plunges into Hudson River16 มิ.ย. 2552(อังกฤษ)

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]