เขตดินแดง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เขตดินแดง
กรุงเทพมหานคร
แผนที่กรุงเทพมหานคร เน้นเขตดินแดง
Cquote1.png แหล่งเคหะชุมชน คนกระทรวงแรงงาน ศูนย์ศึกษาวิชาทหาร ตึกตระหง่าน กทม. 2 สนามประลองไทย-ญี่ปุ่น สนับสนุน
การกีฬา มีอุโมงค์ทางด่วนรถไฟฟ้า
ถิ่นนี้หนาคือดินแดง
Cquote2.png
ข้อมูลทั่วไป
อักษรไทย เขตดินแดง
อักษรโรมัน Khet Din Daeng
รหัสทางภูมิศาสตร์ 1026
รหัสไปรษณีย์ 10400
ข้อมูลสถิติ
พื้นที่ 8.400 ตร.กม.
ประชากร 128,838 [1] คน (พ.ศ. 2556)
ความหนาแน่น 15,337.85 คน/ตร.กม.
สำนักงานเขต
ที่ตั้ง เลขที่ 99 ถนนมิตรไมตรี แขวงดินแดง เขตดินแดง กรุงเทพมหานคร 10400
พิกัด 13°46′11″N 100°33′10″E / 13.76972°N 100.55278°E / 13.76972; 100.55278
หมายเลขโทรศัพท์ 0 2245 1612, 0 2245 1613
หมายเลขโทรสาร 0 2247 2414
เว็บไซต์ เว็บไซต์สำนักงานเขตดินแดง
สารานุกรมประเทศไทย ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย

เขตดินแดง เป็น 1 ใน 50 เขตการปกครองของกรุงเทพมหานคร อยู่ในกลุ่มเขตกรุงเทพกลาง สภาพทั่วไปเป็นแหล่งการค้า การบริการ และแหล่งที่อยู่อาศัยหนาแน่นมาก

ที่ตั้งและอาณาเขต[แก้]

เขตดินแดงตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันออกของแม่น้ำเจ้าพระยาหรือฝั่งพระนคร มีอาณาเขตติดต่อเรียงตามเข็มนาฬิกาดังนี้

ที่มาของชื่อเขต[แก้]

พื้นที่ส่วนใหญ่ของเขตดินแดงในอดีตเป็นทุ่งนากว้างขวางเช่นเดียวกับท้องที่รอบนอกแห่งอื่น ๆ ในจังหวัดพระนคร จนกระทั่งในสมัยที่จอมพล ป.พิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรี มีการตัดถนนต่อจากปลายถนนราชวิถีตรงหัวมุมที่บรรจบกับถนนราชปรารภ (ปัจจุบันคือบริเวณสะพานพรหมโยธี[2] ใกล้ทางแยกสามเหลี่ยมดินแดง เขตราชเทวี) เข้ามาในพื้นที่ และสร้างต่อไปจนถึงบริเวณโรงเรียนพร้อมพรรณวิทยา (ถนนประชาสงเคราะห์) ในปัจจุบัน[3] ต่อมาถนนสายนี้ได้กลายเป็นเส้นทางคมนาคมหลักในพื้นที่ แต่เนื่องจากใช้ดินลูกรังเป็นวัสดุในการก่อสร้าง เมื่อรถยนต์วิ่งผ่านจึงทำให้เกิดฝุ่นสีแดงกระจายไปทั่ว[3] หลังคาบ้านเรือนถูกฝุ่นจับกลายเป็นสีแดง[2] ผู้คนจึงเรียกถนนสายนี้ว่า "ถนนดินแดง" และเรียกย่านนั้นว่า "ดินแดง"[3] ภายหลังเมื่อทางราชการมีนโยบายเพิ่มเขตการปกครองใหม่ในกรุงเทพมหานคร ก็ได้นำชื่อนี้มาตั้งเป็นชื่อของแขวงและเขตด้วย

ประวัติ[แก้]

แต่เดิมพื้นที่เขตดินแดงเป็นส่วนหนึ่งของตำบลสามเสนในและตำบลสามเสนนอก อำเภอบางซื่อ[4][5] จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2481 (รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล) ทางการได้ปรับปรุงเขตการปกครองใหม่เพื่อให้เหมาะสมกับสภาพพื้นที่ โดยให้ยุบรวมอำเภอที่มีจำนวนประชากรและปริมาณงานไม่มากเข้าด้วยกัน ทำให้อำเภอบางซื่อถูกยุบลง ตำบลสามเสนในจึงย้ายมาขึ้นกับอำเภอดุสิต ส่วนตำบลสามเสนนอกย้ายไปขึ้นกับอำเภอบางกะปิ[6] ต่อมาในปี พ.ศ. 2509 ทางราชการได้โอนตำบลสามเสนในมาขึ้นกับอำเภอพญาไทที่ตั้งขึ้นใหม่[7] ส่วนพื้นที่ทางด้านตะวันออกของแขวงสามเสนในเพิ่งได้รับการยกฐานะเป็น แขวงดินแดง ขึ้นกับเขตพญาไท[3] หลังจากที่มีการเปลี่ยนรูปแบบการปกครองเมืองหลวงเป็นกรุงเทพมหานครไปแล้ว[8]

ต่อมาในปี พ.ศ. 2521 จึงมีพระราชกฤษฎีกาโอนแขวงดินแดงไปขึ้นกับเขตห้วยขวาง เพื่อจัดขนาดพื้นที่และจำนวนประชากรของแต่ละเขตให้มีความเหมาะสมในการปกครองและการอำนวยความสะดวกแก่ประชาชน[9] ภายหลังเขตห้วยขวางมีความเจริญและมีประชากรหนาแน่นขึ้น อีกทั้งท้องที่บางแห่งโดยเฉพาะแขวงดินแดงยังอยู่ไกลจากสำนักงานเขตมาก ทำให้ไม่สะดวกต่อการบริการประชาชน ในปี พ.ศ. 2532 กรุงเทพมหานครจึงได้ตั้งสำนักงานเขตห้วยขวาง สาขาดินแดงขึ้น[3] เพื่อดูแลพื้นที่แขวงดินแดง

และในวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2536 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยรวมพื้นที่แขวงดินแดง บางส่วนของแขวงห้วยขวาง บางส่วนของแขวงสามเสนนอก เขตห้วยขวาง บางส่วนของแขวงสามเสนใน เขตพญาไท และบางส่วนของแขวงมักกะสัน เขตราชเทวี มาจัดตั้งเป็น เขตดินแดง ขึ้น เพื่อประโยชน์ในการปกครอง การบริหารราชการ และการให้บริการแก่ประชาชนที่เพิ่มจำนวนมากขึ้นในท้องที่ และในวันที่ 21 ตุลาคม ปีเดียวกัน กรุงเทพมหานครก็ได้ประกาศตั้งแขวงดินแดงเต็มพื้นที่เขตดินแดง โดยประกาศทั้ง 2 ฉบับเริ่มมีผลบังคับใช้ในวันเดียวกันคือวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2537[10][11]

การแบ่งเขตการปกครอง[แก้]

เขตดินแดงมีเขตการปกครองย่อยเพียง 1 แขวง (khwaeng) คือ แขวงดินแดง (Din Daeng)

การคมนาคม[แก้]

ทางสายหลักในพื้นที่เขตดินแดง ได้แก่

ส่วนทางสายรอง ได้แก่

ทางน้ำมีคลองบางซื่อ คลองน้ำแก้ว คลองสามเสน

และยังมีระบบขนส่งมวลชนตามแผนแม่บท ได้แก่

  • รถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล ตามแนวถนนรัชดาภิเษก (สถานีพระราม 9, สถานีศูนย์วัฒนธรรมฯ, สถานีสุทธิสาร, สถานีรัชดาภิเษก)
  • รถไฟฟ้ามหานคร สายสีส้ม ตามแนวถนนวิภาวดีรังสิต, ถนนประชาสงเคราะห์ และตัดขวางบนถนนรัชดาภิเษก (สถานีดินแดง, สถานีประชาสงเคราะห์, สถานีศูนย์วัฒนธรรมฯ (ร่วมกับสายสีน้ำเงิน))
  • รถไฟฟ้าสายสีฟ้า ตามแนวถนนประชาสงเคราะห์, ถนนมิตรไมตรี, ถนนจตุรทิศ (สถานีประชาสงเคราะห์ (เชื่อมต่อกับสายสีส้ม), สถานีมิตรไมตรี, สถานีดินแดง)

สถานที่สำคัญ[แก้]

สถานที่ราชการ[แก้]

ศาสนสถาน[แก้]

สถานศึกษา[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. สำนักบริหารการทะเบียน กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย,กองปกครองและทะเบียน สำนักปลัดกรุงเทพมหานคร. สถิติประชากรและบ้าน - จำนวนประชากรแยกรายอายุ [ออนไลน์] เข้าถึงได้จาก: http://http://stat.dopa.go.th/stat/statnew/upstat_age.php . สืบค้น 5 เมษายน 2557.
  2. 2.0 2.1 สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ. "ประวัติชุมชนชาวดินแดง ผู้เชี่ยวชาญคนที่ ๒." คำให้การผู้เชี่ยวชาญด้านวัฒนธรรมท้องถิ่น. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://www.culture.go.th/pculture/bangkok2/1_3.html 2542. สืบค้น 7 มีนาคม 2555.
  3. 3.0 3.1 3.2 3.3 3.4 สำนักงานเขตดินแดง. "ประวัติความเป็นมา." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://203.155.220.239/subsite/index.php?strOrgID=001008&strSection=aboutus&intContentID=111 [ม.ป.ป.]. สืบค้น 7 มีนาคม 2555.
  4. กรมแผนที่ทหาร. กองบัญชาการทหารสูงสุด. แผนที่กรุงเทพฯ พ.ศ. 2431-2474 = Maps of Bangkok, A.D. 1888-1931. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: กรมแผนที่ทหาร, 2542.
  5. ปราณี กล่ำส้ม. ย่านเก่าในกรุงเทพฯ [เล่ม 2]. กรุงเทพฯ: เมืองโบราณ, 2549, หน้า 21.
  6. "ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง ยุบรวมอำเภอ และยุบอำเภอลงเป็นกิ่งอำเภอ". ราชกิจจานุเบกษา 22: 1840–1842. 29 สิงหาคม 2481. 
  7. "พระราชกฤษฎีกาตั้งอำเภอพญาไท พ.ศ. ๒๕๐๙". ราชกิจจานุเบกษา 83 (พิเศษ 39 ก): 1–3. 1 พฤษภาคม 2509. 
  8. ใน พระราชกฤษฎีกาแบ่งกรุงเทพมหานครออกเป็นเขต พ.ศ. ๒๕๑๖ ไม่ปรากฏชื่อตำบลดินแดงหรือแขวงดินแดงในเขตการปกครองของทั้งเขตพญาไทและเขตห้วยขวาง
  9. "พระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงพื้นที่เขตพญาไท เขตห้วยขวาง และเขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร พ.ศ. ๒๕๒๑". ราชกิจจานุเบกษา 95 (48 ก): 180–184. 2 พฤษภาคม 2521. 
  10. "ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง เปลี่ยนแปลงพื้นที่เขตพญาไท เขตราชเทวี เขตห้วยขวาง และตั้งเขตดินแดง กรุงเทพมหานคร". ราชกิจจานุเบกษา 110 (พิเศษ 184 ง): 3–6. 10 พฤศจิกายน 2536. 
  11. "ประกาศกรุงเทพมหานคร เรื่อง ตั้งแขวงดินแดง เขตดินแดง". ราชกิจจานุเบกษา 110 (พิเศษ 184 ง): 11–12. 10 พฤศจิกายน 2536. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]