คำนำหน้านาม

ระวังสับสนกับ คำนำหน้าชื่อ

คำนำหน้านาม คือคำชนิดหนึ่งใช้ประกอบเข้ากับคำนาม เพื่อแสดงชนิดของการอ้างถึงซึ่งถูกสร้างขึ้นโดยคำนามนั้น คำนำหน้านามเป็นตัวระบุความชี้เฉพาะทางไวยากรณ์ของคำนาม ในบางภาษาขยายขอบเขตไปถึงปริมาณและจำนวนด้วย คำนำหน้านามไม่มีใช้ในภาษาไทย แต่พบได้บ่อยในตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน เช่นภาษาอังกฤษมีคำว่า a an the ภาษาฝรั่งเศสมีคำว่า le la l’ les เป็นต้น

ในการวิเคราะห์โครงสร้างไวยากรณ์ (part of speech) คำนำหน้านามอาจจัดว่าเป็นคำคุณศัพท์ชนิดพิเศษ นักภาษาศาสตร์สมัยใหม่นิยมจัดแบ่งภายในโครงสร้างแยกส่วนเป็น determiner

ประเภท

คำนำหน้านามแบ่งออกเป็นสองประเภทใหญ่ ๆ ได้แก่ คำนำหน้านามชี้เฉพาะ และ คำนำหน้านามไม่ชี้เฉพาะ บางภาษาเป็นส่วนน้อยที่พัฒนาระบบคำของตนเองทำให้มีคำนำหน้านามประเภทย่อยเพิ่มเข้ามา คำนำหน้านามแต่ละชนิดในแต่ละภาษามีรูปแบบที่แตกต่างกัน ขึ้นอยู่กับสมบัติทางไวยากรณ์อาทิ ลิงค์ จำนวน การก หรือแม้แต่เสียงที่อยู่ติดกัน

คำนำหน้านามชี้เฉพาะ

คำนำหน้านามชี้เฉพาะใช้แสดงว่าคำนามของสิ่งนั้น (หรือหลายสิ่ง) เป็นสิ่งที่ระบุชี้เฉพาะได้แก่ผู้ฟัง อาจหมายถึงสิ่งเดียวกับสิ่งที่ผู้พูดกำลังกล่าวถึง หรือหมายถึงบางสิ่งที่มีเพียงสิ่งเดียวและเป็นที่รู้จักทั่วไป ในภาษาอังกฤษใช้คำว่า the

The children knew the fastest way home. เด็ก ๆ รู้ทางกลับบ้านที่เร็วที่สุด (ทราบว่าเด็กกลุ่มใด ทราบว่าทางอยู่ที่ใด)

Give me the book. มอบหนังสือให้ฉัน (ทราบว่าหนังสือเล่มใด)

The earth revolves around the sun. โลกหมุนรอบดวงอาทิตย์ (โลกมีสิ่งเดียว ดวงอาทิตย์มีสิ่งเดียว สำหรับบริบทนี้)

คำนำหน้านามไม่ชี้เฉพาะ

คำนำหน้านามไม่ชี้เฉพาะใช้แสดงว่าคำนามของสิ่งนั้น (หรือหลายสิ่ง) เป็นสิ่งที่ระบุชี้เฉพาะไม่ได้แก่ผู้ฟัง อาจหมายถึงสิ่งที่ผู้พูดกล่าวถึงเป็นครั้งแรก หรือหมายถึงบางสิ่งที่เป็นสิ่งสมมติหรือไม่เกี่ยวข้อง หรือผู้พูดพยายามสื่อนัยทั่วไปให้กับสิ่งนั้น ในภาษาอังกฤษใช้คำว่า a หรือ an กับของหนึ่งสิ่ง (ขึ้นอยู่กับเสียงพยัญชนะแรกของคำถัดไป)

She had a house so large that an elephant would get lost without a map. เธอมีบ้านใหญ่มากขนาดช้างยังหลงทางโดยไม่มีแผนที่ (ไม่ชี้เฉพาะว่าบ้านหลังไหน ช้างกับแผนที่ก็สมมติขึ้น)

Give me a book. มอบหนังสือให้ฉัน (หนังสือเล่มใดก็ได้ไม่เจาะจง)

The sun is a star. ดวงอาทิตย์เป็นดาวฤกษ์ (ดวงหนึ่ง) (ดาวฤกษ์เป็นนัยทั่วไป)

คำนำหน้านามแบ่งส่วน

คำนำหน้านามแบ่งส่วนถือว่าเป็นคำนำหน้านามไม่ชี้เฉพาะ ใช้กับคำนามนับไม่ได้อย่างเช่น น้ำ ซึ่งไม่สามารถกำหนดปริมาณได้แน่นอน คำนำหน้านามแบ่งส่วนมีใช้ในภาษาฝรั่งเศสและภาษาอิตาลีเพิ่มเติมขึ้นจากสองประเภทข้างต้น คำภาษาอังกฤษที่ใกล้เคียงคือ some ที่สามารถตัดออกได้ คำนี้อาจพิจารณาว่าเป็น determiner

Vous-voulez du café? คุณต้องการกาแฟไหม (กาแฟไม่สามารถกำหนดปริมาณได้แน่นอน)

ดูเพิ่มที่ คำนำหน้านามในภาษาฝรั่งเศส

คำนำหน้านามปฏิเสธ

คำนำหน้านามปฏิเสธใช้ระบุถึง ความไม่มี ของคำนาม จึงไม่สามารถจัดได้ว่าเป็นคำนำหน้านามชี้เฉพาะหรือไม่ชี้เฉพาะ คำนี้อาจพิจารณาว่าเป็น determiner ในภาษาอังกฤษใช้แทนได้ว่า no

No man is an island. ไม่มีผู้ชายคนใดเป็นเกาะ (สุภาษิตโดย John Donne)

I have no choice. ฉันไม่มีทางเลือก