ดาร์เรน ยัง
| ดาร์เรน ยัง | |
|---|---|
 |
|
| ข้อมูล | |
| ฉายา | Bonecrusher Sampson ดาร์เรน ยัง Fred Rossen Fred Rosser Fred Sampson Fred Sanford Frederick of Hollywood Officer Sampson |
| ความสูง | 6 ฟุต 1 นิ้ว (1.85 ม.)[1] |
| น้ำหนัก | 242 ปอนด์ (110 kg)[1] |
| เกิด | 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1979 (33 ปี) Union City, รัฐนิวเจอร์ซีย์ |
| มาจาก | ไมอามี, รัฐฟลอริดา |
| ฝึกหัดโดย | Kevin Knight |
| เปิดตัว | ค.ศ. 2002 |
เฟรดเดริค "เฟรด" ร็อสเซอร์ เกิดวันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1979 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน ปัจจุบันเซ็นสัญญาให้กับสมาคม ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในนามสังเวียนมวยปล้ำชื่อว่า ดาร์เรน ยัง
เนื้อหา |
ประวัติในสังเวียนมวยปล้ำ [แก้]
เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ / ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (2010 - ปัจจุบัน) [แก้]
ดาร์เรน ยังได้เข้าร่วมแข่งขันในรายการ ดับเบิลยูดับเบิลยูอีเอ็นเอ็กซ์ที ซีซั่น 1[2] สุดท้ายกลายเป็น เวด บาร์เร็ตต์ ที่เป็นผู้ชนะในเอ็นเอ็กซ์ที ซีซั่น 1
ดาร์เรน ยังได้มาอยู่ค่ายรอว์ และเป็นสมาชิกของกลุ่ม เดอะเน็กซัส ในศึก ซัมเมอร์สแลม (2010) ทีมเน็กซัสปะทะกับทีม WWE ในแมตช์การปล้ำแทคทีม 7 ต่อ 7 แบบคัดออก สุดท้ายเน็กซัสก็เป็นฝ่ายแพ้ไป[3] หลังจากนั้นไม่นาน ดาร์เรน ยังได้คิดที่จะพิสูจน์ความเป็นลูกทีมที่ดีโดยเขาต้องการจะเอาชนะ จอห์น ซีนา แต่ก็ต้องแพ้ให้กับซีนา จึงถูกกลุ่มของตนเองรุมและถูกไล่ออกจากกลุ่มไป[4] ดาร์เรน ยังได้กลับเข้าร่วมแข่งขันในรายการเอ็นเอ็กซ์ที อีกครั้ง ในซีซั่นที่ 5[5]
ดาร์เรน ยังได้มาอยู่ สแมคดาวน์ (20 เมษายน 2012)[6] พร้อมกับ ไทตัส โอ'นิล ในชื่อทีมว่า ไพรม์ไทม์เพลเยอส์ เจอกับ ดิ อูโซส์ (เจย์ และ จิมมี อูโซ) สุดท้าย ไพรม์ไทม์เพลเยอส์ ก็เป็นฝ่ายชนะ[7][8] ในศึก โนเวย์เอาท์ (2012) ไพรม์ไทม์เพลเยอส์ ได้เอาชนะ พรีโมและอีปิโค, ดิ อูโซส์ และ ไทสัน คิด และ จัสติน เกเบรียล ในแมตช์การปล้ำแทคทีม 4 เส้า และได้ไปชิงแชมป์แทคทีม WWE กับ โคฟี คิงส์ตัน และ อาร์-ทรูธ เจ้าของตำแหน่ง[9]
ในศึกรอว์ (16 กรกฎาคม 2012) ไพรม์ไทม์เพลเยอส์ ได้ขอท้าชิงแชมป์แทคทีม WWE กับ โคฟี คิงส์ตัน และ อาร์-ทรูธ แต่ไม่สำเร็จ[10] และได้ขอท้าชิงอีกครั้ง ในศึก ซัมเมอร์สแลม (2012) แต่ก็ไม่สำเร็จอีก[11]
เกี่ยวกับมวยปล้ำ [แก้]
- ท่าไม้ตาย
- ในนามของ ดาร์เรน ยัง
- Fireman's carry double knee gutbuster – 2011 – ปัจจุบัน
- Full nelson lifted and twisted into a flapjack – 2009 – 2010
- ในนามของ เฟรด แซมป์สัน
- Bonecrusher Powerslam (Running powerslam)
- ในนามของ ดาร์เรน ยัง
- ท่าเอกลักษณ์
- Belly-to-back suplex, sometimes on the ring apron
- Belly-to-belly suplex
- Neckbreaker, sometimes on the ring apron
- Northern Lights suplex
- Tilt-a-whirl backbreaker
- ฉายาและชื่ออื่นๆ
- "Mr. No Days Off"
- "The South Beach Party Boy"
- เพลงเปิดตัว
- "We Are One" โดย 12 Stones (WWE;ใช้เพลงเปิดตัวตอนอยู่กลุ่ม เดอะเน็กซัส)
- "One Two Three" โดย Holter Weerts
- "Move (Get In)" โดย Woo Child (ใช้เพลงเปิดตัวพร้อมกับ ไทตัส โอ'นิล)
ผลงานทั้งหมด [แก้]
- Chaotic Wrestling
- Chaotic Wrestling New England Championship (1 time)
- Chaotic Wrestling Tag Team Championship (1 time) – with Rick Fuller
- East Coast Wrestling Association
- ECWA Heavyweight Championship (2 times)
- ECWA Mid Atlantic Championship (1 time)
- Independent Wrestling Federation
- IWF Heavyweight Championship (2 times)
- Commissioner's Cup Tag Team Tournament (2003) – with Hadrian
- Commissioner's Cup Tag Team Tournament (2004) – with Kevin Knight
- Commissioner's Cup Tag Team Tournament (2006) – with Franciz
- Tournament of Champions (2004)
- National Wrestling Superstars
- NWS Tag Team Championship (1 time) – with Bulldog Collare
- Pro Wrestling Illustrated
- PWI Feud of the Year (2010) – เดอะเน็กซัส vs. ดับเบิลยูดับเบิลยูอี
- PWI Most Hated Wrestler of the Year (2010) – as part of The Nexus
- PWI ranked him #197 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 2010
- World Wrestling Entertainment
- สแลมมีอวอร์ด for the Shocker of the Year (2010) The debut of The Nexus
ดูเพิ่ม [แก้]
อ้างอิง [แก้]
- ↑ 1.0 1.1 "Darren Young Bio". World Wrestling Entertainment.
- ↑ Bauer, Michael (2010-02-23). "411's WWE NXT Report 2.23.10". 411Mania. สืบค้นเมื่อ 2010-03-04.
- ↑ Plummer, Dale; Tylwalk, Nick (2010-08-15). "Rumored return helps Team WWE fend off Nexus at SummerSlam". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2010-08-16.
- ↑ Stephens, David (2010-08-16). "Raw Results – 8/16/10". WrestleView. สืบค้นเมื่อ 2010-08-18.
- ↑ Bishop, Matt (2011-03-09). "WWE NXT: Redemption beings for 6 former rookies". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2011-03-09.
- ↑ "Titus O'Neil shows Darren Young a contract from John Laurinaitis: WWE NXT - April 18, 2012 (1:00)".
- ↑ "The Usos vs. Titus O'Neil & Darren Young: SmackDown - April 20, 2012 (1:43)".
- ↑ Michael Burdick (20.4.2012). "Smackdown Results". WWE. สืบค้นเมื่อ 21 April 2012.
- ↑ Kara A. Medalis (2012-06-17). "No Way Out - Fatal-4-Way tag team match results". WWE. สืบค้นเมื่อ 22 June 2012.
- ↑ "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 7/16: Complete "virtual-time" coverage of live Raw #998 - MITB PPV fall-out, Cena's announcement".
- ↑ "WWE Tag Team Champions Kofi Kingston & R-Truth def. The Prime Time Players". WWE. 2012-08-19. สืบค้นเมื่อ 2012-08-21.
แหล่งข้อมูลอื่น [แก้]
 |
คอมมอนส์ มีภาพและสื่ออื่น ๆ เกี่ยวกับ: ดาร์เรน ยัง |
