ศาสนาฮินดูในประเทศญี่ปุ่น
ศาสนาฮินดูในประเทศญี่ปุ่น เป็นศาสนาชนกลุ่มน้อยในประเทศญี่ปุ่น โดยส่งผ่านจากศาสนาพุทธที่ได้รับจากเกาหลีและจีนอีกทอดหนึ่ง ปัจจุบันความเชื่อของศาสนาฮินดูยังแฝงตัวในสังคมญี่ปุ่น ทั้งการบูชาเทพเจ้า พิธีกรรม และอักษรสิทธัม[1] ชาวญี่ปุ่นนับถือเทพเจ้าของฮินดูในฐานะเทพธรรมบาลในศาสนาพุทธแบบมหายานและวัชรยาน
ประวัติ
[แก้]ประเทศญี่ปุ่นได้รับศาสนาฮินดูผ่านวรรณกรรมและกรอบวัฒนธรรมทางพุทธศาสนา และรับศาสนาพุทธผ่านจีนและคาบสมุทรเกาหลีอีกทอดหนึ่งช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 6 เทพเจ้าฮินดูที่ปรากฏใน สุวรรณประภาสสูตร (Suvarṇa-prabhāsa Sūtra, 金光明経) และ สัทธรรมปุณฑรีกสูตร (Saddharma Puṇḍarīka Sūtra, 妙法蓮華経) ซึ่งเป็นคัมภีร์ในพุทธศาสนา ถูกแผลงให้เป็นญี่ปุ่น เช่นเทพแห่งโชคลาภทั้งเจ็ด[2] และสี่ราชาสวรรค์ตามคติศาสนาพุทธแบบญี่ปุ่น บ้างได้รับการนับถือเป็น คามิ ในคติลัทธิชินโต[3] สามารถพบเทพเจ้าฮินดูที่มีอย่างดาษดื่นตามศาสนสถานต่าง ๆ[4] และยังมีพิธีโกมาโด (護摩堂) ซึ่งเป็นพิธีกรรมบูชาไฟ ซึ่งใกล้เคียงกับพิธีโหมะของฮินดู[1][5][6]
ปัจจุบันมีการจำหน่ายหนังสือเกี่ยวกับการบูชาเทพฮินดูในญี่ปุ่น[7] และมีการอ้างว่าญี่ปุ่นสนับสนุนการศึกษาเรื่องเทพฮินดูอย่างลึกซึ้ง[8]
ประชากรศาสตร์
[แก้]พ.ศ. 2559 ประเทศญี่ปุ่นมีชาวอินเดียอาศัยอยู่ 30,048 คน ในจำนวนนี้ส่วนใหญ่นับถือศาสนาฮินดู นอกจากนี้เทพฮินดูยังได้รับการเคารพนับถือจากพุทธศาสนิกชนนิกายชิงงง
รายชื่อเทพเจ้าฮินดูในคติญี่ปุ่น
[แก้]| รูปภาพ | ชื่อญี่ปุ่น | ชื่อสันสกฤต | ชื่อไทย |
|---|---|---|---|
 | กัตเต็ง 月天 | จนฺทร चन्द्र | พระจันทร์ |
 | คาเต็ง 火天 | อคฺนิ अग्नि | พระอัคนี |
 | คังงิเต็ง 歓喜天 | คเณศ गणेश | พระพิฆเนศวร |
 | คารูระ 迦楼羅 | ครุฑ गरुड़ | ครุฑ |
 | คิชโชเต็ง 吉祥天 | ลกฺษมี लक्ष्मी | พระลักษมี |
 | โคโมกุเต็ง 広目天 | วิรูปากฺษ विरूपाक्ष | ท้าววิรูปักษ์ |
 | จิโกกุเต็ง 持国天 | ธฤตราษฺฏฺร धृतराष्ट्र | ท้าวธตรฐ |
 | จิเต็ง 地天 | ปฤถวี पृथ्वी | พระปฤถวี |
 | ซุยเต็ง 水天 | วรุณ वरुण | พระพิรุณ |
 | โซโจเต็ง 増長天 | วิรูฒก विरूढक | ท้าววิรุฬหก |
 | ดากินิเต็ง 荼枳尼天 | ฑากิณี डाकिणी | ฑากิณี |
 | ไดโกกุเต็ง 大黑天 | มหากาล महाकाल | มหากาฬ |
_MET_2015_300_251a_Burke_website.jpg) | เท็นนิง 天人 | อปฺสรา अप्सरा | อัปสร |
 | ไทชากุเต็ง 帝釈天 | ศกฺร शक्र | ท้าวสักกะ |
 | นิตเต็ง 日天 | สูรฺย सूर्य | พระอาทิตย์ |
 | บนเต็ง 梵天 | พฺรหฺมา ब्रह्मा | พระพรหม |
 | บิชามนเต็ง 毘沙門天 | ไวศฺรวณ वैश्रवण | ท้าวเวสวัณ |
 | เบ็นไซเต็ง 弁才天 | สรสฺวตี सरस्वती | พระสุรัสวดี |
 | ฟูเต็ง 風天 | วายุ वायु | พระพาย |
 | ราโง 羅睺 | ราหุ राहु | พระราหู |
 | ราเซ็ตสึเต็ง 羅刹天 | รากฺษส राक्षस | รากษส |
 | อิซานะเต็ง 伊舎那天 | อีศาน ईशान | พระอีศาน |
,_1575_ca.jpg) | อิดะเต็ง 韋駄天 | สกนฺท स्कन्द | พระเวทโพธิสัตว์ |
 | เอ็มมะเต็ง 閻魔天 | ยาม याम | พระยม |
อ้างอิง
[แก้]- 1 2 3 "Hindu Contributions to Japanese Religion" (PDF). Hindu Education (ภาษาอังกฤษ). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2006-10-21. สืบค้นเมื่อ May 14, 2020.
{{cite web}}: CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์) - ↑ "Butsuzōzui (Illustrated Compendium of Buddhist Images)" (ภาษาญี่ปุ่น). Ehime University Library. 1796. p. (059.jpg). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (digital photos)เมื่อ 2018-10-10. สืบค้นเมื่อ 2020-05-14.
- ↑ Bocking, Brian (1997). A Popular Dictionary of Shinto - 'Benzaiten'. Routledge. ISBN 978-0-7007-1051-5.
- ↑ Krishnendu Bandyopadhyay (January 11, 2016). "Hindu gods forgotten in India revered in Japan". The Times of India (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ May 14, 2020.
- ↑ Richard Payne (2015). Michael Witzel (บ.ก.). Homa Variations: The Study of Ritual Change Across the Longue Durée. Oxford University Press. pp. 30, 51, 341–342. ISBN 978-0-19-935158-9.
- ↑ Timothy Lubin (2015). Michael Witzel (บ.ก.). Homa Variations: The Study of Ritual Change Across the Longue Durée. Oxford University Press. pp. 143–166. ISBN 978-0-19-935158-9.
- ↑ Chaudhuri, Saroj Kumar. Hindu Gods and Goddesses in Japan. (New Delhi, 2003) ISBN 81-7936-009-1.
- ↑ "Japan wants to encourage studies of Hindu gods" Satyen Mohapatra เก็บถาวร 2020-03-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
 | บทความศาสนาฮินดูนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล |
 | บทความประเทศญี่ปุ่นนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล |