ข้ามไปเนื้อหา

รถถังหลัก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
รถถังเลพเพิร์ด 2เอ5ของกองทัพบกเยอรมัน

รถถังหลัก (อังกฤษ: Main Battle Tank: MBT) คือ รถถังที่เป็นกำลังสำคัญในการรบ องค์ประกอบที่สำคัญคือ อำนาจการยิง(ความแม่นยำ อำนาจการทำลาย ความรวดเร็วในการใช้อาวุธ) ความคล่องตัว และการป้องกันตนเอง(เกราะ) โดยรถถังหลักจะต้องเป็นรถถังที่มีน้ำหนักตั้งแต่ 37-65 ตันขึ้นไป และสามารถติดปืนใหญ่ตั้งแต่ขนาด 90-125 มม.

ประวัติศาสตร์

[แก้]

สงครามเย็น

[แก้]

สงครามอ่าวเปอร์เซีย

[แก้]

สงครามอสมมาตร

[แก้]

รายชื่อรถถังหลักแบ่งตามยุค

[แก้]

ยุคที่ 1

[แก้]

รถถังหลักในยุคแรกจะประกอบไปด้วยรถถังกลางที่ออกแบบและผลิตโดยตรงหลังจากสงครามโลกครั้งที่สอง โดยได้รับการนิยามใหม่ต่อมาเป็นรถถังหลัก

ชื่อรถถัง ปีที่เริ่มประจำการ ผู้ใช้งานเดิม หมายเหตุ
เซ็นจูเรียน[1][2] 1945  สหราชอาณาจักร เป็นรถถังลาดตระเวนที่ถูกพัฒนามาจากสงครามโลกครั้งที่ 2 และเป็นรถถังหลักแบบแรกที่ถูกพัฒนาขึ้น
ที-54[1][2] 1947  สหภาพโซเวียต
เอ็ม48 แพตตัน 1953  สหรัฐ
ที-55[1][2] 1958  สหภาพโซเวียต ปรับปรุงจาก รถถัง T-54
ไทป์ 59[1] 1959  จีน ผลิตภายใต้สิทธิบัตรของรถถัง T-54
ไทป์ 61[1] 1961  ญี่ปุ่น


ยุคที่ 2

[แก้]

รถถังหลักในยุคที่สองนั้นได้เพิ่มความสามารถในการต่อสู้ในเวลาคืน

ชื่อรถถัง ปีที่เริ่มประจำการ ผู้ใช้งานเดิม หมายเหตุ
ที-62[1][2] 1961  สหภาพโซเวียต มีพื้นฐานมาจากรถถัง T-55 เป็นรถถังแบบแรกของโลกที่ใช้ปืนใหญ่รถถังแบบลำกล้องเรียบเป็นอาวุธหลัก
เอ็ม60 แพตตัน 1961  สหรัฐ
เลพเพิร์ด 1[1][2] 1965  เยอรมนีตะวันตก
แพนเซอร์ 61[1] 1965   สวิตเซอร์แลนด์
ที-64[1] 1966  สหภาพโซเวียต รถถังแบบแรกของโลกที่ใช้เกราะแบบคอมโพสิต
เอเอ็มเอ็กซ์-30[1][2] 1966  ฝรั่งเศส
ชีฟเทน[1][2] 1966  สหราชอาณาจักร ติดอาวุธด้วยปืนใหญ่ขนาด 120 มม. แบบ Royal Ordnance L11A5
วิคเกอร์ เอ็มบีที[1] 1967  สหราชอาณาจักร รถถังที่ร่วมพัฒนาระหว่างอินเดียและสหราชอาณาจักร ในชื่อVijayanta
Stridsvagn 103[1][2] 1968  สวีเดน รถถังหลักแบบไร้ป้อมปืนแบบเดียวในโลก ประจำการโดยสวีเดน
ที-72[ต้องการอ้างอิง] 1973  สหภาพโซเวียต เป็นรถถังที่ได้รับการพัฒนาอยู่ตลอด จึงถูกจัดอยู่ในรถถังยุคที่ 2.5 ในบางตำรา[1]
โอลิแฟนท์[ต้องการอ้างอิง] 1974  แอฟริกาใต้ ปรับปรุงต่อยอดมาจากรถถังเซ็นจูเรี่ยน
ไทป์ 74[ต้องการอ้างอิง] 1975  ญี่ปุ่น
เมอร์คาวา I[ต้องการอ้างอิง] 1978  อิสราเอล
โอเอฟ-40 1981  อิตาลี
Tanque Argentino Mediano[ต้องการอ้างอิง] 1983  อาร์เจนตินา
ไทป์ 69/79 1983  จีน มีพื้นฐานมาจากรถถัง Type 59
เอ็ม-84 1984  ยูโกสลาเวีย รถถังที-72 รุ่นต่อยอดของยูโกสลาเวีย
Ch'onma-ho 1980s  สหภาพโซเวียต /  เกาหลีเหนือ รถถังที่เกาหลีเหนือได้รับสิทธิบัตรการผลิตของ T-62 ต่อมาได้มีออกมาอีกหลายรุ่น
ไทป์ 88 1980s  จีน รวมไปถึงรถถัง Type 80 และ Type 85

ยุคที่ 3

[แก้]

รถถังหลักในยุคที่3นั้นสามารถยิงกระสุนจรวดต่อสู้รถถังนำวิถีด้วยแสงเลเซอร์จากลำกล้องปืนใหญ่ได้ ทั้งยังมีระบบควบคุมการยิงแบบดิจิทัล มีกล้องเล็งและตรวจการณ์ทั้งผู้บัญชาการรถ และพลยิงที่ใช้กล้องแบบจับภาพด้วยรังสีความร้อน มีเกราะป้องกันทั้งที่เป็นแบบเชิงรับ สร้างเป็นตัวรถ และป้อมปืน

รถถังแบบต่างๆ ที่ประจำการในแต่ละประเทศ
ชื่อรถถัง ปีที่เริ่มประจำการ ผู้ใช้งานเดิม หมายเหตุ
ที-80[1][3] 1976  สหภาพโซเวียต รถถังที่ใช้เครื่องยนต์เทอร์ไบน์แบบแรกของโลก
เลพเพิร์ด 2[1][3] 1979  เยอรมนีตะวันตก
MBT-80 1979  สหราชอาณาจักร เป็นรถถังต้นแบบ แต่ไม่ได้เข้าประจำการ
เอ็ม1 เอบรามส์[1][3] 1980  สหรัฐ
ชาลเลนเจอร์ 1[1][3] 1983  สหราชอาณาจักร
M-84 1984  ยูโกสลาเวีย
อีอี ที1 โอโซริโอ 1985  บราซิล เป็นรถถังต้นแบบ แต่ไม่ได้เข้าประจำการในกองทัพบกบราซิล
เค1 1987  เกาหลีใต้
เมอร์คาวา III[3] 1989  อิสราเอล
ไทป์ 90[3] 1990  ญี่ปุ่น
Pokpung-ho 1992 เกาหลีเหนือ
เอเอ็มเอ็กซ์ เลอแคลซ์[3] 1993  ฝรั่งเศส
ซัลฟิการ์ 1993  อิหร่าน รถถังของอิหร่าน ที่ได้รวมความสามารถจากรถถัง T-72 และ M60 Patton. รถถังซุลฟิการ์ 3 คือรุ่นที่รับการพัฒนาสูงสุด
พีที-91[ต้องการอ้างอิง] 1995  โปแลนด์
ซี-1 อาเรียเต้[3] 1995  อิตาลี
เค1เอ1 1996  เกาหลีใต้
ที-90A[3] 1996  รัสเซีย พัฒนามาจากรถถังที-72
Stridsvagn 122 1997  สวีเดน พัฒนามาจากรถถังเลพเพิร์ด 2
ไทป์ 96 1997  จีน
ชาลเลนเจอร์ 2[3] 1998  สหราชอาณาจักร
ที-84 1999  ยูเครน พัฒนามาจากรถถังที-80
ไทป์ 98/99 2001  จีน
อัล-คาลิด 2001  ปากีสถาน/ จีน
Centurion Olifant Mk 2 2003  แอฟริกาใต้ รถถังรุ่นต่อยอดจากรถถัง Olifant Mk 1
T-72M4 CZ[4] 2003  เช็กเกีย รถถัง ที-72 รุ่นอัพเกรดโดยเช็กเกีย
อาจัน 2004  อินเดีย

ความก้าวหน้ายุคที่ 3 และยุคต่อไป

[แก้]

เมื่อรถถังหลักในยุคที่3ไปเปลี่ยนเป็นยุคต่อไป จะทำให้รถถังหลักในยุคที่4 มีระบบขับเคลื่อนที่สามารถเดินหน้าและถอยหลังได้ด้วยความเร็วเท่ากันด้วยระบบ ที่เรียกว่า Continuously Variable Transmission หรือ (CVT) มีระบบโหลดกระสุนอัตโนมัติ มีระบบดูดซับแรงเมื่อทำการยิงที่ดีเยี่ยมทำให้เคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงขณะยิงได้ มีระบบกล้องรอบทิศทางรอบป้อมและรถ 360 องศาโดยไม่มีจุดอับสายตา สามารถใช้โหมดความร้อนและกล้องกลางคืนได้ทุกมุมมองรอบรถถัง และมีระบบโครงข่ายสื่อสารกับศูนย์บัญชาการได้จากในตัวรถถังเอง

Advanced Third Generation and Next Generation

ชื่อรถถัง ปีที่เริ่มประจำการ ผู้ใช้งานเดิม หมายเหตุ
Merkava Mk IVm Windbreaker 2011  อิสราเอล Adv. 3rd with Active Protection (operational from 2011)
Type 99A2[5][6] 2009  จีน "Enhanced Third Generation Main Battle Tank"
T-90MS[7] 2011  รัสเซีย Adv. 3rd
ไทป์ 10[8][9] 2012  ญี่ปุ่น 4th Generation
เค2 แบล็คแพนเธอร์[8][10] 2014  เกาหลีใต้ Adv. 3rd
Leopard 2A7+ 2014  เยอรมนี Adv. 3rd
VT-4 2014  จีน 3rd Generation Advanced
T-14 Armata 2015  รัสเซีย 4th Generation of RAF[11] MBT derived from "Armata" modular platform

อยู่ระหว่างการพัฒนา

[แก้]

รถถังที่อยู่ระหว่างการพัฒนาเพื่อเข้าประจำการ

ดูเพิ่ม

[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ "HilmesPage7"
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 Pancerni.net 1 เก็บถาวร 2009-02-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน[แหล่งอ้างอิงอาจไม่น่าเชื่อถือ]
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Pancerni.net 2 เก็บถาวร 2012-02-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน[แหล่งอ้างอิงอาจไม่น่าเชื่อถือ]
  4. ↑ "Tank T-72M4 CZ" (ภาษาเช็ก). Army of the Czech Republic official website. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-10-05. สืบค้นเมื่อ December 14, 2015.
  5. ↑ "Type 99A2", China military, Global security.
  6. ↑ APA PLA AFV, Aus air power.
  7. ↑ "T-90MS Tagil Main battle tank". Military-Today.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-03-18. สืบค้นเมื่อ December 14, 2015.
  8. 1 2 "Competition Tank Asian countries: China Satellite Compass may be supported 99A2". Military of China, force comment. August 31, 2011. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-02-23. สืบค้นเมื่อ 2013-10-18.
  9. ↑ "The world's top 10 main battle tanks". Army technology. 28 November 2013. สืบค้นเมื่อ February 25, 2014.
  10. ↑ "K2 Black Panther Main Battle Tank, South Korea". Army technology. สืบค้นเมื่อ February 28, 2014.
  11. ↑ Naryshkin, Alexei (26 January 2015). "Platform Armata and other samples of armored vehicles". Echo. RU: MSK. สืบค้นเมื่อ 8 April 2015.
  12. ↑ http://www.defensenews.com/story.php?i=4046009[ลิงก์เสีย]
  13. ↑ http://www.janes.com/articles/Janes-Armour-and-Artillery/Chinese-CSU-152-MBT-China.html
  14. ↑ http://www.aselsan.com/content.aspx?mid=375&oid=584
  15. ↑ "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-02-05. สืบค้นเมื่อ 2014-03-01.
  16. ↑ "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-10-08. สืบค้นเมื่อ 2013-10-18.
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=รถถังหลัก&oldid=12029466"