จักรพรรดิมาร์กุส เอาเรลิอุส

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก มาร์คัส ออเรลิอัส)
Jump to navigation Jump to search
มาร์กุส เอาเรลิอุส
จักรพรรดิ แห่ง จักรวรรดิโรมัน
Marcus Aurelius Glyptothek Munich.jpg

รูปแกะครึ่งตัวของมาร์กุส เอาเรลิอุส
พระนามเต็ม มาร์กุส เอาเรลิอุส อันโตนินุส เอากุสตุส (ซีซาร์)
ราชวงศ์ เนอร์วัน-อันโตเนียน
ครองราชย์
สมัย 8 มีนาคม ค.ศ. 161 - ค.ศ. 169
ร่วมกับ จักรพรรดิลูกิอุส เวรุส
สมัยที่ 2 ค.ศ. 169 - ค.ศ. 177
ร่วมกับ ด้วยตนเอง
สมัยที่ 3 ค.ศ. 177 - 17 มีนาคม ค.ศ. 180
ร่วมกับ คอมโมดัส
รัชกาลก่อนหน้า จักรพรรดิอันโตนินัส ไพอัส
รัชกาลถัดไป ก็อมมอดุส
บทบาท/งาน “Meditations”
ข้อมูลส่วนพระองค์
เกิด ราว 26 เมษายน ค.ศ. 121, กรุงโรม[1]
เสียชีวิต 17 มีนาคม ค.ศ. 180, วินโดโบนา หรือ ซีร์มิอุม
บิดา มาร์กุส อันนิอุส เวรุส
มารดา โดมิเชีย ลูกิลลา
บุตร/ธิดา 13 คนรวมทั้ง คอมโมดัส
หมวดหมู่: จักรพรรดิโรมัน
จักรพรรดิโรมันตะวันตก - จักรพรรดิไบแซนไทน์

จักรพรรดิมาร์กุส เอาเรลิอุส (อังกฤษ: Marcus Aurelius หรือ Marcus Aurelius Antoninus Augustus) (ราว 26 เมษายน ค.ศ. 121[2]17 มีนาคม ค.ศ. 180) มาร์กุส เอาเรลิอุสเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันระหว่างวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 161 ถึง ค.ศ. 169 โดยปกครองร่วมกับ ลูกิอุส เวรุส (Lucius Verus) พระอนุชาบุญธรรม จนเวรุสสิ้นพระชนม์ในปี 169; จากนั้นเอาเรลิอุสทรงปกครองต่อมาโดยลำพังพระองค์เองระหว่างปี ค.ศ. 169 ถึง ค.ศ. 177 และ ทรงปกครองร่วมกับ ก็อมมอดุส (Commodus) ผู้เป็นราชโอรสของพระองค์ ระหว่าง ค.ศ. 177 จนกระทั่งสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 180 มาร์กุส เอาเรลิอุสเป็นจักรพรรดิองค์สุดท้ายของ “จักรพรรดิโรมันผู้ทรงคุณธรรมห้าพระองค์” (Five Good Emperors) และถือกันว่าเป็นนักปรัชญาลัทธิสโตอิก (Stoicism) คนสำคัญคนหนึ่ง

เหตุการณ์สำคัญในสมัยการปกครองของมาร์กุส เอาเรลิอุสก็ได้แก่สงครามในเอเชียกับจักรวรรดิพาร์เธียน (Parthian Empire), และกับชนเผ่าเจอร์มานิคตามบริเวณพรมแดนโรมัน-เจอร์มานิคัส (LimesGermanicus) เข้าไปในกอลและข้ามแม่น้ำดานูบ และการปฏิวัติทางตะวันออกที่นำโดยอาวิเดียส คาสเซียส (Avidius Cassius) ที่ไม่ประสบความสำเร็จ

นอกจากความสามารถในการสงครามแล้วมาร์กุส เอาเรลิอุสก็ยังมีงานเขียน “Meditations” ที่เขียนเป็นภาษากรีกระหว่างที่ทำการรณรงค์ระหว่างปี ค.ศ. 170 ถึง ค.ศ. 180 ที่ยังถือกันว่าเป็นงานชิ้นสำคัญทางวรรณกรรมสำหรับการปกครองของหน้าที่และหน้าที่ที่ได้รับการสรรเสริญในเนื้อหาที่ “exquisite accent and its infinite tenderness”[3]

อ้างอิง[แก้]

  1. "Marcus Aurelius". Encyclopaedia Britannica. สืบค้นเมื่อ 2007-08-07. 
  2. Augustan History, "Marcus Aurelius"
  3. John Stuart Mill in his Utility of Religion, compared Meditations to the Sermon on the Mount

ข้อมูลเพิ่มเติม[แก้]