ภาษาอี๋

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก ภาษาอี้)
ภาษาอี๋
ꆇꉙ Nuosu
ประเทศที่มีการพูด จีน (โดยเฉพาะ ฉู่ฉง และ หงเหอ) ไทย
ภูมิภาค ตะวันออกไกล
จำนวนผู้พูด 6 ล้านคน  (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา
จีน-ทิเบต
รหัสภาษา
ISO 639-1 ii (ภาษาอี๋เสฉวน)
ISO 639-2 [[ISO639-3:iii (ภาษาอี๋เสฉวน)
sit (others) |iii (ภาษาอี๋เสฉวน)
sit (others) ]]
ISO 639-3 มีหลากหลาย:
iii — ภาษาอี๋เสฉวน
nos — ภาษาอี๋ใต้
ycl — ภาษาอี๋กลาง
yif — ภาษาอี๋อาเช
yig — ภาษาอี๋กุยจู
yik — ภาษาอี๋ซิซาน ลาลู
yio — ภาษาอี๋ดาเยา
yip — ภาษาอี๋โปลัว
yiq — ภาษาอี๋มิกวี
yit — ภาษาอี๋ลาลูตะวันออก
yiu — ภาษาอี๋อาวู
yiv — ภาษาอี๋เอซาน-ซินปิง
yix — ภาษาอี๋อาซิ
yiz — ภาษาอี๋อาเจ
ylm — ภาษาอี๋ลีมี
ylo — ภาษาอี๋นาลัว
ymh — ภาษาอี๋มีลี
ymj — ภาษาอี๋มูยี
ypl — ภาษาอี๋ปูลา
ypw — ภาษาอี๋ปูวา
ysn — ภาษาอี๋ซานี
yso — ภาษาอี๋โลโลใต้
ysp — ภาษาอี๋โลโลโพใต้
ywl — ภาษาอี๋ลาลูตะวันตก
ywm — ภาษาอี๋วูเม็ง
ywq — ภาษาอี๋วูดิง-ลูกวัว
ywt — ภาษาอี๋ตะวันตก
ywu — ภาษาอี๋วูซา
yym — ภาษาอี๋หยวนเจียง-โมเจียง

ภาษาอี๋ หรือ ภาษานอซู เป็นตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า พูดโดยชาวอี๋ บางครั้งเรียกภาษานี้ว่าภาษาโลโล มีอักษรเป็นของตนเองเรียกอักษรอี๋