ภาษาอี้

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ภาษาอี้
ꆇꉙ Nuosu
ประเทศที่มีการพูด จีน (โดยเฉพาะ ฉู่ฉง และ หงเหอ) ไทย
ภูมิภาค ตะวันออกไกล
จำนวนผู้พูด 6 ล้านคน  (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา
จีน-ทิเบต
รหัสภาษา
ISO 639-1 ii (ภาษาอี้เสฉวน)
ISO 639-2 [[ISO639-3:iii (ภาษาอี้เสฉวน)
sit (others) |iii (ภาษาอี้เสฉวน)
sit (others) ]]
ISO 639-3 มีหลากหลาย:
iii — ภาษาอี้เสฉวน
nos — ภาษาอี้ใต้
ycl — ภาษาอี้กลาง
yif — ภาษาอี้อาเช
yig — ภาษาอี้กุยจู
yik — ภาษาอี้ซิซาน ลาลู
yio — ภาษาอี้ดาเยา
yip — ภาษาอี้โปลัว
yiq — ภาษาอี้มิกวี
yit — ภาษาอี้ลาลูตะวันออก
yiu — ภาษาอี้อาวู
yiv — ภาษาอี้เอซาน-ซินปิง
yix — ภาษาอี้อาซิ
yiz — ภาษาอี้อาเจ
ylm — ภาษาอี้ลีมี
ylo — ภาษาอี้นาลัว
ymh — ภาษาอี้มีลี
ymj — ภาษาอี้มูยี
ypl — ภาษาอี้ปูลา
ypw — ภาษาอี้ปูวา
ysn — ภาษาอี้ซานี
yso — ภาษาอี้โลโลใต้
ysp — ภาษาอี้โลโลโพใต้
ywl — ภาษาอี้ลาลูตะวันตก
ywm — ภาษาอี้วูเม็ง
ywq — ภาษาอี้วูดิง-ลูกวัว
ywt — ภาษาอี้ตะวันตก
ywu — ภาษาอี้วูซา
yym — ภาษาอี้หยวนเจียง-โมเจียง

ภาษาอี้ เป็นตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า พูดโดยชาวอี้ บางครั้งเรียกภาษานี้ว่าภาษาโลโล มีอักษรเป็นของตนเองเรียกอักษรอี้