ซูการ์โน มะทา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ซูการ์โน มะทา
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด 17 กันยายน พ.ศ. 2507 (54 ปี)
พรรคการเมือง ประชาชาติ
คู่สมรส ชะบา มะทา[1]
ศาสนา อิสลาม
ลายมือชื่อ
บทความนี้เกี่ยวกับนักการเมืองชาวไทย สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ซูการ์โน (แก้ความกำกวม)

ซูการ์โน มะทา อดีตรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดยะลา สังกัดพรรคเพื่อไทย และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเพียงหนึ่งเดียวของพรรคพลังประชาชนในพื้นที่ภาคใต้ (การเลือกตั้ง พ.ศ. 2550)

ประวัติ[แก้]

ซูการ์โน มะทา เกิดเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2507 เป็นบุตรของนายอาแว มะทา และนางแมะเย๊าะ วาเยาะตายี[1]เป็นน้องชายของนายวันมูหะมัดนอร์ มะทา สำเร็จการศึกษาประกาศนียบัตรการศึกษาชั้นสูง (ป.กศ.สูง) จากวิทยาลัยครูเพชรบุรีวิทยาลงกรณ์ ระดับปริญญาตรี ครุศาสตรบัณฑิต สาขาพลศึกษา จากวิทยาลัยครูยะลา และระดับปริญญาโทสาขาพัฒนาสังคม จากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์

การทำงาน[แก้]

ซูการ์โน มะทา เคยเป็นผู้ช่วยดำเนินงาน ส.ส. เป็นสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดยะลา และเคยเป็นรองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดยะลา 2 สมัย ต่อมาได้สมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.จังหวัดยะลา สังกัดพรรคพลังประชาชน ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.คนเดียวของพรรคในพื้นที่ภาคใต้[2]

ในการเลือกตั้งปี 2554 นายซูการ์โน ได้ลงสมัครในสังกัดพรรคเพื่อไทย ในจังหวัดยะลา เขตเลือกตั้งที่ 2 แต่พ่ายให้กับนายอับดุลการิม เด็งระกีนา อดีต ส.ส.ยะลา 2 สมัย จากพรรคประชาธิปัตย์

ในปี พ.ศ. 2561 เขาในฐานะแกนนำกลุ่มวาดะห์ ได้ออกมาโพสต์เฟซบุ๊กยืนยันว่าทางกลุ่มวาดะห์ได้ย้ายมาสังกัดพรรคประชาชาติ[3]

เครื่องราชอิสริยาภรณ์[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 บัญชีแสดงรายการทรัพย์สินและหนี้สิน กรณีพ้นจากตำแหน่ง ส.ส. 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2554
  2. เจาะสนาม: 'เพื่อไทย' กับสภาวะ 'ตะวันรอน' ที่ปลายด้ามขวาน
  3. น้องชาย'วันนอร์'คอนเฟิร์ม!'วาดะห์'รีเทิร์นย้ายสังกัดพรรคประชาชาติ
  4. ราชกิจจานุเบกษา, [http://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2555/B/035/1.PDF ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๕๕, เล่ม ๑๒๙, ตอน ๓๕ ข , ๓ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๕
  5. ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๕๔, เล่ม ๑๒๘, ตอน ๒๔ ข, ๒ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๔